Zagadka...

[randybvain]

W zdaniu:
Przymiotnik odmienia się następująco:

1. Przymiotnik jest podmiotem, odmienia się jest orzeczeniem.
2. Odmienia się jest orzeczeniem, którego podmiot jest bezosobowy, a przymiotnik jest dopełnieniem bliższym w bierniku?

[stefan4]

randybvain:
> Przymiotnik odmienia się następująco

No właśnie, tożsamość biernika z mianownikiem to problem. Precz z nieżywotnością!

Inna taka niejednoznaczność, tym razem z rodzajem nijakim:

Wino leje się z butelki.

Można rozumieć, że

• podmiotem jest ,,wino'' i ono się leje; albo
  
• jest zwyczaj lać wino z butelki; a na przykład mleko leje się ze skobka, a wodę z konewki.
  

Ja tylko nie zgadzam się, że w tym drugim rozumieniu nie ma podmiotu. Moim zdaniem podmiotem jest zaimek się; oznaczający to samo, co niemieckie man albo francuskie on. Kto leje wino?

[bimota]

A moim podmiot jest ale nieokreslony albo domyslny, zbiorowy...

[efedra]

stefan4 napisał:

na przykład mleko leje się ze skobka, a wodę z konewki.

Et tu, Stefane? Ze skopka.
e.

PS. W odmianie Twojego imienia pewnie zrobiłam błąd, ale łaciny nie znam ani w ząb

[stefan4]

stefan4:
> na przykład mleko leje się ze skobka

efedra:
> Et tu, Stefane? Ze skopka.

Veniam peto... Taki wstyd...

efedra:
> W odmianie Twojego imienia pewnie zrobiłam błąd, ale łaciny nie znam ani w
> ząb

Nie widzę błędu. Mian. Stephanus, woł. Stephane... No tak, -ph- w środku jest pewnie trochę lepsze niż -f-. Mieliśmy już dyskusje, jak polonizować obce imiona, a teraz czas na dyskusję, jak je latynizować...

- Stefan

[randybvain]

Wszystko zależy od odmienia się, które jest wykorzystane jako synonim jest odmieniany, a jest to wykorzystanie wtórne. Dlatego pierwsze zdanie jest poprawne gramatycznie: przymiotnik to podmiot w mianowniku, odmienia to orzeczenie, czasownik przechodni, a się to dopełnienie bliższe w bierniku. W czasie przeszłym byłoby to: Przymiotnik odmieniał się następująco. Tymczasem w drugim zdaniu mamy to bezosobowe odmienia się, które w czasie przeszłym dałoby odmieniało się: Przymiotnik odmieniało się następująco.

[bimota]

Domyslnie bym przyjal 1, w wersji 2 uzywa sie raczej l. mnogiej - przymiotniki.

Ale tak naprawde nie wiadomo co autor mial na mysli.

[randybvain]

Zgadza się. W drugim zdaniu jest taka ciekawa konstrukcja słowna, chyba pars pro toto się zwąca. Od razu przypomniał mi się jakiś podręcznik do historii: Dziedzic upijał chłopa (w sensie Dziedzice upijali chłopów).

Mis Uszatek

[andrzej256]

randybvain napisał:

> W zdaniu:
> Przymiotnik odmienia się następująco:
>
> 1. Przymiotnik jest podmiotem, odmienia się jest orzeczeniem.
> 2. Odmienia się jest orzeczeniem, którego podmiot jest bezosobowy, a
> przymiotnik jest dopełnieniem bliższym w bierniku?

Dzieci lubia misie, misie lubia dzieci...

[kotulina]

Gin jest pijany, pijany jest Jim.

[klymenystra]

A jak powiesz:
Partykuła nie odmienia się/Partykuły nie odmienia się? Moim zdaniem oba zdania są poprawne.

[randybvain]

Jeśli chciałbym uniknąć niejednoznaczności, na przykład mówiąc to do cudzoziemca niemogącego rozróżnić jeszcze niuansów polszczyzny, użyłbym wyrażenia: Partykuły nie są odmieniane lub Partykuły są nieodmiennne.

[klymenystra]

W gruncie rzeczy obie wersje sprowadzają się do tego tego samego, czyż nie?

[randybvain]

Oczywiście. Ale jaką frajdę daje dzielenie włosa na czworo...

[bimota]

Partykul nie odmienia sie

[klymenystra]

Jeśli chcesz zmieniac na liczbę mnogą, to czemu nie?