midar1
26.06.04, 15:16
Co to takíego? Imíę króla Frygíí, który wg. greckíej mítologíí míał ośle ušy,
a wšystko čego śę tknął přemíeńał (za sprawką Dionízosa) w złoto (í barđo z
tego powodu ćerpíał); także nazwa pewnej teħníkí míeřeńa íntelígencjí
(Multiple Intelligences Developmental Assessment Scales). Wśród wíelu może
ješče ínnyħ značeń jest to proponowana přeze mńe nazwa proponowanego přeze
mńe systemu zmodyfíkowanej (odrobínkę) polskíej písowní. Wíadomo, że
propozycja ńe míałaby zupełńe żadnyħ šans powođeńa, gdyby nawet jej autor śe
do ńej nígdy ńe stosował. Dlatego w tym wątku ħćałbym od času do času MIDASa
potrenować. Istńeje ńebezpíečeństwo, że wyjđíe z tego blog, który wkrótce
nawet dla mńe přestańe być ćekawy. Ale może časem jakíś głos spoza mojej
čaškí także śę tu pojawí?
Dzíś jest doç ħmurny đíeń, wíęc zamíeščam doç ħmurną refleksję, +/- językową.
Jest w Europíe pewíen naród, zalíčany do grupy Słowían, którego
předstawíćelí w języku angíelskím nazywa śę bezceremońalńe kołkamí (zaś nazwa
Słowíańe w języku angíelskím í ńemíeckím wywođí śę ponoć od słówka ńewolník).
I ħoć to doç paršywe podejçíe, dorabíać taką gębę hurtem całemu narodowí, to
może jest w tym jakíeś uzasadńeńe. Naród ten začął majačyć na kartaħ hístoríí
w momenće, gdy w wyníku mílítarnyħ ńepowođeń muśał śę wyřec w značnym stopńu
swojej relígíjnej í kulturowej odrębnoçí í uległ wpływom sílńejšyħ sąśadów.
Přez cały bíeg hístoríí ten naród ulegał čyímś sílnym wpływom. Powodowało to,
że počuće narodowej ídentyfíkacjí u wíelu promínentnyħ předstawíćelí tej
populacjí było słabe, a to prowađíło do ímponującej lísty zdrajców, łąčńe z
rekorđístą na míarę Kśęgí Guinessa, tj. królem, który opowíeđíał śę přecíw
obywatelom brońącym jego królewskíej ńezależnoçí, a potem opuçíł swój kraj í
do swej żałosnej śmíercí żył z renty wypłacanej mu přez agresora. Nawíasem
mówíąc, obywatele tego kraju uważają, że król-zdrajca był íħ ostatním
monarħą. Może í lepíej pozostawíć íħ w tej błogíej ńeśwíadomoçí, ale zapískí
hístoryčne mówíą ponoć, że było gořej. Iħ ostatním królem był władca kraju-
agresora, a oní mu tę godnoç zgodńe z protokołem nadalí (ńe ostatní to
přypadek ńestety, gdy nadając godnoç komuś, samemu śę ją tracíło).
Điwny to naród zaprawdę! Míał ńebagatelny uđíał w kílku zdařeńaħ o ranđe
epokowej í zaśęgu kontynentalnym (by wspomńeć np. o tzw. odśečy wíedeńskíej í
II wojńe śwíatowej), přez krótkí čas stwořył najwíękše terytoríalńe państwo w
Europíe, přez długíe lata zalewał różne kraje falamí emígracjí, dobrowolnej
lub pod přymusem. Mímo to, wyobraźće sobíe, że ten naród właçíwíe ńe ístńeje
w śwíadomoçí europejskíej, a do języków jego zaħodníħ sąśadów ńe přeníknęło
ħyba aní jedno słowo z języka tego đíwačnego ludu (może poza paroma słowamí,
któryħ přytačać tu śę ńe gođí). Nawet strój narodowy tego ludu, kompletńe już
đíś zapomńany, míał nazwę, zapożyčoną z ínnego języka, podobńe jego narodowy
tańec nazywa śę z francuska. Ta zbíeranína ńeudačníków míała parę okresów
přebuđeńa, wysíłku í nasílonej samośwíadomoçí, ale było to za każdym razem w
okreśe, kíedy ktoś próbował íħ dobíć. Ńedawno ođyskalí wolnoç í już wídać jak
ím ten nabytek šaleńe ćąży. Po małpím zaħwyće kulturą ńemíecką, włoską,
łacíńską, francuską..., đíś pozują z zapałem na Anglosasów. Ħwílamí tylko
zastanawíają śę dlačego tak ćężko jest ím wypromować śę za granícą. Ja też śę
zastanawíam. Czy da śę wypromować tańe podróbkí?