Wątek z labiryntem

[apersona]

"Zbuduję labirynt, żeby zgubić się z tym, kto zechce mnie znaleźć - kto to powiedział i o czym?"

[stefan4]

apersona:
> "Zbuduję labirynt, żeby zgubić się z tym, kto zechce mnie znaleźć - kto to powiedział i o czym?"

Gógiel twierdzi, że niejaki Wiktor Pielewin. Ale czy część Twojego pytania po kreseczce nie powinna znaleźć się już poza cudzysłowem?

- Stefan

[zbyfauch]

Czyżby wino pełł był?
A taki Pelé? Pełłkę nożną kopał?
I w ogóle, co u Państwa słychać?

[apersona]

stefan4 napisał:

> apersona:
> > "Zbuduję labirynt, żeby zgubić się z tym, kto zechce mnie znaleźć - kto
> to powiedział i o czym?"
>
> Gógiel twierdzi, że niejaki
> Wiktor Pielewin. Ale czy część Twojego pytania po kreseczce nie powinna
> znaleźć się już poza cudzysłowem?

Całość jest cytatem, ale jakby zawiera inny cytat, więc cudzysłów w cudzysłowie?
Jednak w cytowanym zdaniu nie ma wewnętrznego cudzysłowu, więc bez?

cytaty wewnętrzne

[stefan4]

apersona:
> Całość jest cytatem, ale jakby zawiera inny cytat, więc cudzysłów w cudzysłowie?

No właśnie, są takie znaki przestankowe, które występują parami. Dawne maszyny do pisania nie miały nawiasów i stosowały zamiast tego znak ,,ciach'' czyli /. Wtedy czytelne zapisanie (i odczytanie) działania arytmetycznego było pracochłonną łamigłówką: co to jest
    //5+2/*/7-1//^2   ?
Problem bierze się z tego, że nawias otwierający i zamykający wyglądały tak samo. Do pewnego stopnia można było próbować uprzystępniać to spacjami:
    / /5+2/ * /7-1/ /^2
ale i to ma króciutkie nóżki. Na szczęście rozwój nauki i techniki doprowadził do powtórnego wynalezienia normalnych nawiasów. Dzisiaj napiszemy   ((5+2)*(7-1))²   i wszystko jest jasne.

Podobna sytuacja dotyczy cudzysłowów. Np.
    ,,Przecież mówiłem mu ,,Stary, nie pękaj!'', a on i tak pękł!'' — zakrzyknął Jasio.
To jest jasne, nie? Jednak ostatnio język nam się zanglosaksił i cudzysłów otwierający zaczęto zastępować zamykającym:
    "Przecież mówiłem mu "Stary, nie pękaj!", a on i tak pękł!" — zakrzyknął Jasio.
Drobna literówka w stawianiu spacji i już nie wiadomo, kto komu co mówił, trzeba sens zgadywać z kontekstu. Więc kombinuje się z jakimiś innymi ,,cudzysłowami wewnętrznymi'', np.
    "Przecież mówiłem mu 'Stary, nie pękaj!', a on i tak pękł!" — zakrzyknął Jasio.
co nadal jest mało praktyczne.

Niestety, zanglosaksienie cudzysłowów dotyczy również informatyki, w której nie ma miejsca na zgadywanie sensu z kontekstu: w praktycznie wszystkich językach programowania cudzysłów otwierający wygląda tak samo jak zamykający; więc z konieczności istnieją wściekle niewygodne sposoby takiego pisania cudzysłowu, żeby nie zamknął cytatu:

    println("cudzysłowy: \"...\"");

Znak wtyłciach (odwrotne łamanie) odbiera następnemu znakowi jego specjalne znaczenie; więc to wydrukuje coś takiego:

    cudzysłowy: "..."

Ale wtyłciach również ma specjalne znaczenie, więc dla jego wydrukowania trzeba mu je odebrać:

    println("wtyłciach \\");

to wydrukuje:

    wtyłciach \

Ale przecież tu mamy cytat, więc wolelibyśmy wydrukować

    wtyłciach "\"

Do tego musimy użyć komendy:

    println("wtyłciach \"\\\"");

Sytuacja jeszcze bardziej się komplikuje przy pisaniu programu, które mają pisać inne programy, co zdarza się coraz częściej (głównie w oprogramowaniu internetu).

Te komplikacje są skutkiem umowy, że znak końca ma wyglądać tak samo jak znak początku...

A na drugim końcu skali leżą
    ¡hiszpańskie wykrzykniki!   oraz
    ¿hiszpańskie pytajniki?


- Stefan

[apersona]

stefan4 napisał:

...
> To jest jasne, nie? Jednak ostatnio język nam się zanglosaksił

a nie zanglosasił?
...
> Niestety, zanglosaksienie cudzysłowów dotyczy również informatyki

ja tam bym twardo i konsekwentnie narzekała na zanglosasaszenie języka, acz na piśmie trąci mi to saszetką

Cycaty zewnętrznie ku ko

[dar61]

'...a nie zanglosasił?'...

Ależ np. Saksończycy czy Pommerańczycy zassali wiele z języka Albionu i twierdzą, że te albinizmy to też ich rdzeń.

Trąci im to koomensalizmem, ko-operacją i ko-laboracją.

[apersona]

> Trąci im to koomensalizmem, ko-operacją i ko-laboracją.

koomensalizm???
czy to sugestia wymowy

Czepiaki wnętrzne

[dar61]

'...koomensalizm...'


Czy to sugestia wymowy?

Nie, chyba zmieniłem w trakcie opcję wstawki łączników czy tam dywizów.
Może i dobrze wyszło - nie ma ko-onotacji tej notacji z Mensą.

Dziwne, zaczyna nam się wykluwać dyskurs o formie, zanika treść.
By pojawił się tu znów częściej {Dalatata}, powrócił też np. {pr0fesor} - by poznać, o czym cytat zasiewu, trzeba by chyba {Arany}.

Wtedy zakończy się ten wątek czymś odkrywczym, a nie jakimiś zabawami formą, jak u, za przeproszeniem, Dara Sześćdziesiątego Pierwszego...

[apersona]

Odkrycia się Darowi marzą, ha, wiekopomne muszą być przy tem azaliż nie koniecznie?

[apersona]

"Wystąpienia osób kandydujących do roli Tezeusza.
Większość kandydatów to mężczyźni, w średnim wieku z sympatycznymi twarzami i dobrą dykcją. Każdy siedzi pod jakimś logo przed rządkiem mikrofonów. Obiecuje rozprawić się z Minotaurem i wyprowadzić wszystkich z labiryntu.
Wcześniej oczywiście tłumaczy czym jest według niego labirynt i kim jest Minotaur." (W.Pieliewin Hełm grozy)