No future

[kicior99]

Zaczne od cytatu:

Zupełnie inaczej niż my o historii i przyszłości myślą Japończycy, którzy
mają dwa czasy - przeszły i teraźniejszo-uniwersalno-przyszły. Albo Indianie
Hopi, dla których czas może być obiektywny (przeszło-teraźniejszy),
subiektywny (przyszły, ale używany też do wielu przeszłych i teraźniejszych
faktów ze sfery uczuć) i uniwersalny (do rzeczy, które są zawsze prawdziwe).


www2.gazeta.pl/nauka/1,34148,1202350.html

Nie dziwi mnie to... Finowie (ze wskocze na chwile do mojego ukochanego
ogrodka) nie uzywalja w ogole czasu przyszlego, choc naturalnie istnieje
taki9e okreslenie "tulevaisuus" (dokladnie to samo co "avenir" - to co
przyjdzie) Istnieje kilka sposobow na podkreslenie przyszlosci, ale malo kto
ich uzywa.
Dla jezykow germanskich obce jest natomiast pojecie przyszlosci obiektywnej i
wszelkie konstrukcie odnosnie tego aspektu sa modalizowane (najczesciej
pochodna starogerm. wullen i zallen).W takim francuskim na przyklad mamy
zmodalizowana i niezmodalizowana (cos na ksztalt obiektywnej), np. viendra -
va venir.
I jeszcze ciekawostka z krainy terazniejszosci" Wegrzy spostrzegaja ja w
dwoch aspektow: podmiotowo i przedmiotowo. Rzeczowniki okreslone (i jeszcze
kilka innych kategorii, np. liczebnik porzadkowy) traktowane sa w sposob
podmiotowy, a zdania z uzyciem tej konstrukcji maja wieksze natezenie
pewnosci mowiacego.

[gree]

A we wloskim gramatyczny czas przyszly, oczywiscie, jest (nawet dwa), ale tez w
jezyku mowionym sie go nie uzywa prawie wcale. Czytale to w jakich s badaniach,
a ponadto jest to zauwazalne:-0. Co ciekawe, sama konstrukcja jest uzywana, ale
dla wyrazenia przypuszczenia co do stanu terazniejszego.

I z semickiej beczki. W hebrajskim jest (jeden) i sie go uzywa. A ponadto druga
osoba fut. zawlaszcza coraz bardziej funkcje imperativu (choc ten istnieje
oddzielnie).

[stefan4]

gree:
> I z semickiej beczki
[...]
> ponadto druga osoba fut. zawlaszcza coraz bardziej funkcje imperativu (choc
> ten istnieje oddzielnie).

,,Będziecie kopać od tego drzewa do apelu!''

[kicior99]

stefan4 napisał:

> ,,Będziecie kopać od tego drzewa do apelu!'' A to juz jest okreslenie
czasoprzestrzeni...

[_jazzek_]

Właśnie. Ciekawe, że wspólną cechą języków słowiańskich i germańskich jest
zanik pie. czasów przyszłych (jeśli były takowe , a następnie tworzenie ich
na własną rękę przez każdy język z osobna, przeważnie z użyciem jakiejś
modalizacji. I tak Chorwato-Serbowie wybrali sobie chcenie, Niemcy - powinność,
Anglicy - mieszaninę obu (obecnie przeważyła chęć). A Polacy i sąsiedzi -
jakieś dziwne konstrukcje z jedynym chyba ocalałym futurem od 'być'. Mogłoby to
rzucic pewne światło na psychikę tych narodów

[kicior99]

_jazzek_ napisał:

> Właśnie. Ciekawe, że wspólną cechą języków słowiańskich i germańskich jest
> zanik pie. czasów przyszłych (jeśli były takowe

Moze akurat malo wiem o jezykach slowianskich, ale jakbyys zakwalifikowal nasz
czas przyszly dokonany (od ktorego nie ma formy terazniejszej)? O ile sobie
przypominam literature wszelaka, zawsze byl. Zas co do modalizacji - w jezykach
germanskich przewaza modalizacja od powinnosci: Ik zal, jag ska. Czy dowodzi to
indywidualnego traktowania przyszlosci?
Inna sprawa jest terazniejszosc z aspektem przyszlym:

Am Sonnabend gehe ich nach Flensburg (chcialoby sie...)
Je travaille demain.
Jutro spie do jedenastej.

Konstrukcji tych uzywa sie laczac przyszlosc z terazmniejszoscia, a w zasadzie
powodujac zlanie jej w jedno (rozszerzenie terazniejszosci). Wlac czynnosci na
plan terazniejszosci powoduje jej zobiektywizowanie (w swiadomosci mowiacego).
Pozostanie pytanie: co uwaza sie (na gruncie ide) za przyszlosc obiektywna,
skoro obiektywizacja ma tendencje do przyblizania przyszlosci?