podróże w pojedynkę

[kaja_]

Chciałabym wiedzieć z pierwszej ręki jakie są plusy i minusy podróżowania w
pojedynkę? Oczywiście mam pewne typy, ale nigdy nie podróżowałam sama a chyba
pewnego dnia miałabym na to ochotę.

kaja

[chrupo]

Kiedys podrózowalem sam, teraz zawsze w parze. Niestety mam bardzo twardy sen i
potrafie mocno zasnac w autobusie co kiedys skutecznie wykorzystali zlodzieje w
Indiach. Inna sprawa że zawsze na wyprawie łapie sie jakas chorobe , wtedy
zawsze lepiej byc z kims. No i oczywiscie kwestia kosztow ktore mozna dzielic
na dwoje. Niestety problem polega na tym że bardzo cieżko jest znalezc taka
osobe, ktora bedzie podzielac twoje pasje i poglady, a wiadomo , treking ciężka
rzecz i czasem nerwy puszczają.
Mysle ,że dużo zależy od tego gdzie sie wybierasz i na ile jest to
niebezpieczny rejon.
pzdr

[kambodja]

Dokładnie zgadzam się z Chrupo - tramping jest super ale są czasami ciężkie
chwile ..... wtedy najlepiej poznaje się tą drougą osobę (najlepszy test !!!).

[washington_irving]

hej!

po pierwsze witam wszystkich - to moj post nr 1, chociaz czytuje od kilkunastu
dni

po drugie: podrozowalem samodzielnie i nie, takze znam z doswiadczenia kilka
plusow i minusow kazdej wersji...

samodzielnie:
+ niezaleznosc, robisz co chcesz i kiedy chcesz
+ wiecej okazji do poznania fajnych ludzi w trasie, grupa zajmuje sie sama soba
- po jakims czasie mozesz zaczac mowic do plecaka
- nikt nie popilnuje twoich rzeczy (czyli np. gimnastyka - kapiel z plecakiem)
- wieksze koszty jednostkowe

razem:
- niektorzy lubia wstawac o 6, inni o 11.....
+ mozesz porozmawiac
+ wieksza sila przebicia (w tym rowniez $ - np. wynajecie czegos wspolnie)

itp.

pzdr

[graza4]

Podrozowalam sama m.in. po Tajlandii, Laosie i Indonezji, i wnioski sa malo
oryginalne: ma to swoje wady i zalety . Na pewno warto pomyslec o samotnym
podrozowaniu w sytuacji, kiedy strasznie chcesz zobaczyc jakies miejsce, a
kolezanka, chlopak, czy znajomi znowu nie maja czasu, pieniedzy, czy czegos
innego, a ty i owszem. Po prostu czekajac na towarzystwo mozna nigdy nigdzie
nie pojechac. Zazdroszcze tym, ktorzy maja znajomych czy pare, na ktorych moga
liczyc w takich sytuacjach. Moje towarzystwo jest kochane, ale nistety nieco
zasiedziale.
Oczywiscie wiele zalezy od twojego "doswiadczenia zyciowego" i "zimnej glowy",
poniewaz w razie problemow nie bedzie nikogo kto pomysli za ciebie. Ale podroz
w pojedynke ma wiele zalet, sama decydujesz, co chcesz robic, ile czsu spedzic
w danym miejscu itp. Poza tym tak naprawde w wielu miejscach nie jestes skazana
na samotnosc, jest wielu innych ludzi podrozujacych bez towarzystwa, z ktorymi
mozna pogadac, pograc w szachy, czy pojechac na jakas wycieczke. To samo
zreszta dotyczy par i grup.
Pozdrawiam!

[imena]

Zgadzam sie z koleżanką powyżej. Ale od siebie dodam tyle że podróż jednej
samotnej kobiety zwłaszcza po krajach azjatyckich to wyzwanie.
Będąc na trampingu w Turcji, pewnego popołudnia w Istambule, kiedy nikogo nie
udało mi się wyciągnąć na spacer po mieście ruszyłam sama. Wogóle nie brałam
pod uwagę że może być niemiło, tym bardziej że była 13.00 godź. Niby nic sie
nie stało, ale w ciągu 15 min. miłam za sobą wężyk turków, którzy nagabywali
mnie, proponowali kwoty pieniężne za jeden numerek. Nie odzywałam się bo po
prostu miłam pietra. Tym bardziej że wykrzykiwali we wszystkich znanych mi
językach i w każdym rozumiałam. Począwszy od polskiego przez rosyjski po
angielski. W końcu zwiałam do sklepu muzycznego, z tym że oni stali pod
sklepem. Z opresji wybawił mnie znajomy Turek którego poznaliśmy ze znajomymi w
jednym barze. Zirientował się co jest grane i pod pozorem że jesteśmy parą
wyprowadził mnie z tego niezbyt miłego zdarzenia.

To tyle ode mnie. No ale oczywiście bynajmniej nie odmawiam Cię od takiej
podrózy.

Powodzenia

pozdrawiam

imena

[malawi3]

Ubawila mnie relacja z samotnej wyprawy w Turcji, co prawda rzadko podrozuje
sama, ale w Turcji tez bylam 5 lat temu sama - caly tydzien lazilam po
Istambule i nic mi sie nie stalo, nikt sie do mnie slowem nie odezwal.
Szkaradna nie jestem, ale mialam pewne przygotowanie - sukienke ciazowa
zakupiona w sklepie z odzieza indyjska ))) Sukienka sluzy mi do dzis w takich
przypadkach - siega ziemi (nawet espadryle nie wystaja), ma dlugie rekawy,
odcinany stan i konczy sie pod szyja. pod spod wchodza swobodnie dzinsy i
bluza. do tego chustka na glowe (no i ciemne wlosy) i nawet dosc zakazane
dzielnice miast arabsko-europejskich daja sie zwiedzac bez problemu.w pelni
arabskich miastach przydaje sie ta dluga tradycyjna szmata w formie plaszcza i
obowiazkowo chustka. najbardziej spodobalo mi sie, kiedy dolaczyla do mnie
francuzka - w bluzce na ramiaczkach i spodnicy do kolan. po godzinie poszlysmy
kupic jej plaszcz, bo miala juz dosyc klepania po tylku....

[martyna14]

Hej!

Ja tez mam dusze podroznika i trudno czasami znalezc towarzystwo , ktore chce
np zobaczyc Kube, Azje czy Ameryke pld? Ja podziwiam Ciebie, ze podrozujesz
sama bo ja jednak lepiej czuje sie w towarzystwie . Moze napisz do mnie na
emaila [e-mail] i wspolnie zaplanujemy jakas wyprawe?

Pozdrowionka

Samotnie czy nie?

[viranell]

Co by tu dodac?
Wczesniej podrozowalam w malej grupce, optymalnie to dwie osoby o podobnych
zainteresowaniach. W tym roku jezdzilam jednak sama po prowincji Yunnan w
Chinach i mam fantastyczne wspomnienia. Choc rzeczywiscie czasem rozmawialam z
plecakiem Nie byl niestety zbyt rozmowny
Tak naprawde to mysle, ze nigdy nie jest sie samym, bo zawsze mozna spotkac
innych podroznikow, podjechac gdzies razem. W dormach tez zdaza sie dzielic
pokoj z nieznajomymi, co moze owocowac ciekawa znajomoscia. Mysle tez, ze
latwiej nawiazac kontakt z tubylcami, jesli jest sie samemu. Latwiej np zostac
zaproszonym do domu. Problemem podrozowania w grupie (poza wieloma zaletami
oczywiscie) jest to, ze spedza sie wiekszosc czasu we wlasnym gronie, co
utrudnia glebsze poznanie lokalnej kultury.
Problem bezpieczenstwa - akurat Chiny sa przyjaznym dla podroznych terenem,
wiec nie mialam klopotow. Ale to rzeczywiscie moze byc klopot dla jednostek.

Pozdrawiam seredcznie