Lunch/kolacja z szefostwem - czy wypada?

[berenica1]

Może to głupie pytanie, ale ostatnio moja koleżanka mi zabiła przysłowiowego ćwieka. Zmieniłam stanowisko pracy i w następnym tygodniu jadę służbowo po raz pierwszy, z szefem, będzie to wyjazd dwudniowy. Oczywiście pokoje w hotelu mamy zarezerwowane osobne, to rzecz jasna natomiast: czy wypada, abyśmy szli razem na posiłek, tylko we dwoje, po spotkaniu? Koleżanka twierdzi, że będzie to głupio wyglądać, bo szef jest ode mnie 15 lat starszy, i powinnam zdecydowanie odmówić, że jakby było więcej osób, to ok, ale we dwoje to nie wypada przyjąć zaproszenia... co o tym myślicie.

[horpyna4]

Jeżeli szef rzeczywiście pojechał z tobą wyłącznie służbowo, to podczas obiadu, czy kolacji, jest właśnie okazja do omówienia spraw służbowych bez świadków. Jeżeli szef jest z tych, co to szukają każdej okazji do romansu, to też lepiej unikać omawiania spraw służbowych nie na widoku, chyba że chcesz z nim wylądować w łóżku, ale to już Twoja sprawa.

Ale zupełnie nie rozumiem, dlaczego ma głupio wyglądać jedzenie posiłku w towarzystwie starszego o 15 lat faceta.

I jeszcze jedno - w takiej sytuacji jest chyba zręczniej, jak każdy płaci za siebie. Wtedy unika się podtekstów.

[kora3]

No wiesz Horpyno, jak to delegacja, to raczej placi za posiłki firma

[horpyna4]

Chodziło mi o coś nadprogramowego, co nie musi być opłacone przez firmę. Np. jakieś drinki - wtedy należy albo odmówić, albo każdy płaci za siebie.

[kora3]

Twoja kolezanka albo z tych, którym wszystko się kojarzy, albo bardzo nieobyta. Oczywiście, ze wypada Ci iśc na posiłek tylko z szefem, skoro wyjezdzacie tylko wy dwoje. Róznica wieku nie ma tu zadnego znaczenia

[kiriada]

O matulu... nie przełknęłabym ani kęsa gdybym miała siedzieć z szefem przy jednym stole, szczególnie sam na sam...Gdyby mnie zaprosił na lunch w delegacji to na pewno bym odmówiła.

[engine8]

Dlaczego?

[kiriada]

engine8 napisał(a):

> Dlaczego?

Z wielu powodów. Może dlatego, że wydaje się taki nieprzystępny, chociaż w sumie jest jednocześnie bardzo miły, dlatego sprawia takie... dziwne wrażenie. No i nie wyobrażam sobie, że mogłabym z nim rozmawiać o czymś poza pracą. Poza tym, boję się oceny z jego strony. Jakbym miała z nim jechać w delegację to bym cały czas chyba głodowała dodam, że z normalnymi ludźmi nie mam takiego problemu

[minniemouse]

kiriada napisała:
Poza tym, boję się oceny z jego strony. Jakbym miała z nim jechać w delegację to bym cały czas chyba głodowała

musisz być (wyjątkowo?) kiepskim pracownikiem skoro tak bardzo boisz się jego oceny
Bo gdybyś była pewna siebie i wykonywała dobra robotę, nie mialabys powodu do obaw, a owa spokojna pewność siebie biłaby od ciebie na kilometr. (i robiłaby wrażenie, btw - chodziłam z szefem na lunche wiec wiem co mowie)
Na myśl nadto przychodzi brak dostatecznej znajomości manier przy stole, co rzeczywiście moze przeszkadzać przy swobodnym pożywianiu się w towarzystwie, zwłaszcza ważnej dla nas osoby.
moze przemyśl to sobie...


Minnie

[10iwonka10]

A wiesz co mnie sie wydaje - ze ta moda (która tak naprawdę przyszła do Polski z europy zachodniej/USA otwartych przestrzeni w biurze ) ma swoje plusy - szef siedzi z zespolem rozmawia z ludzmi zartuje wie co sie dzieje na bieżąco- jest normalna czescia zespolu. Natomiast mam wrażenie ze sa jeszcze takie firmy gdzie szef siedzi w swoim pokoju za zamkniętymi drzwiami bardzo ważny, niedostępny i stad wynika ten strach. Dla mnie jest to obce bo nawet jak jeszcze pracowałam w Polsce w dużym Banku- Glowny dyrektor oddzialu czy szef mojego dużego zespołu mieli swoje pokoje ale drzwi byly z reguły otwarte i tak naprawdę mozna bylo bez problemu wejść zapytać o cos. Oczywiście z wyjątkiem spotkań czy gdy mieli cos ważnego do zrobienia wtedy drzwi zamykali i wtedy każdy wiedział ze teraz nie mozna im przeszkadzać.

[kiriada]

minniemouse napisała:


> musisz być (wyjątkowo?) kiepskim pracownikiem skoro tak bardzo boisz się jego
> oceny
> Bo gdybyś była pewna siebie i wykonywała dobra robotę, nie mialabys powodu do
> obaw, a owa spokojna pewność siebie biłaby od ciebie na kilometr. (i robiłaby w
> rażenie, btw - chodziłam z szefem na lunche wiec wiem co mowie)
> Na myśl nadto przychodzi brak dostatecznej znajomości manier przy stole, co rz
> eczywiście moze przeszkadzać przy swobodnym pożywianiu się w towarzystwie, zwła
> szcza ważnej dla nas osoby.
> moze przemyśl to sobie...

Staram się sumiennie wykonywać swoje obowiązki w pracy, ale to nie ma nic do rzeczy. Po prostu, mój szef to nie jest taki "normalny człowiek". Tak jak pisałam, niby bardzo miły, spokojny, ale jednocześnie jakiś taki bezemocjonalny, surowy, nie wiem, jak to opisać. Na spotkaniach jak ktoś się odzywa to wpatruje się w niego bardzo intensywnie, w ogóle nie mrugając oczami, i długo milczy po skończeniu wypowiedzi tej osoby zanim skomentuje. Ogólnie jest bardzo inteligentny, ma nawet doktorat, podobno wyprowadził firmę "na prostą" po poprzedniku, ale to było jeszcze zanim ja przyszłam. Nie wiem, o czym mogłabym z tego typu gościem rozmawiać, szczególnie przy jedzeniu. Ale jesteśmy w sferze teorii, nie miałam okazji jechać z nim w delegację, i mam nadzieję że to się nie zdarzy póki co w najbliższym czasie.

[minniemouse]

kiriada napisała:
> Staram się sumiennie wykonywać swoje obowiązki w pracy, ale to nie ma nic do rzeczy.

Jeżeli jesteś pewna ze jesteś dobra w swojej pracy i nic pod tym względem nie mozna ci zarzucić, to daje ci to pewność siebie a to z kolei przekłada się na twoje myślenie, twój sposób bycia i zachowanie

Po prostu, mój szef to nie jest taki "normalny człowiek". Tak jak pisałam, niby bardzo miły, spokojny, ale jednocześnie jakiś taki bezemocjonalny, surowy, nie wiem, jak to opisać. Na spotkaniach jak ktoś się odzywa to wpatruje się w niego bardzo intensywnie, w ogóle nie mrugając oczami, i długo milczy po skończeniu wypowiedzi tej osoby zanim skomentuje.

no tak, znam ten typ. ale jeśli wyjdziesz z pozycji "nie mam sobie nic do zarzucenia' - to powinnaś mieć wewnętrzny spokój który pomoże ci stawić temu czoła - jakby co. ale ja nie przypuszczam aby na nieformalnym spotkaniu, na obiedzie czy kolacji, szef o którym piszesz sama ze poza tym jest miły i spokojny, wpatrywał się w ciebie badawczo i długo milczał zanim odpowie - bo to nawet nie wypada! : )

Ogólnie jest bardzo inteligentny, ma nawet doktorat, podobno wyprowadził firmę "na prostą" po poprzedniku, ale to było jeszcze zanim ja przyszłam. Nie wiem, o czym mogłabym z tego typu gościem rozmawiać, szczególnie przy jedzeniu.

ojejku ojejku doktorat. oprócz tego jak każdy inny śmiertelnik rano wstaje, wieczorem śpi, myje się, ziewa, poci się, kicha, baki puszcza, ........... (stosowne wstawić) ............. - szef tez ludzki człowiek : )
Rozmawiać możesz o czym chcesz, np zapytać czy lubi gotować, uprawiać ogródek, dłubać w samochodzie, łazić po lesie, jakie filmy oglądać, itp itd - tylko się po prostu rozluźnij i nie martw na zapas

Minnie

[tt-tka]

minniemouse napisała:


> musisz być (wyjątkowo?) kiepskim pracownikiem

> Na myśl nadto przychodzi brak dostatecznej znajomości manier przy stole

Jestes bezdysusyjnie wyjatkowo urocza osoba, minnie

[minniemouse]

tt-tka napisała:
> Jestes bezdysusyjnie wyjatkowo urocza osoba, minnie
>
nie przyszło ci do głowy ze to celowa terapia wstrząsowa aby uświadomić autorce ze w niczym nie jest od szefa gorsza?

Minnie

[tt-tka]

Osobie pytajacej "czy wypada" insynuujesz, ze sie boi, zapewne jest wyjatkowo zlym pracownikiem i nie umie sie zachowac przy stole. Taa, terapia wstrzasowa.
Czy ty tak samo konwersujesz jak piszesz ?

[minniemouse]

tt-tka napisała:
> Czy ty tak samo konwersujesz jak piszesz ?
>

czasami

[tt-tka]

minniemouse napisała:

> tt-tka napisała:
> > Czy ty tak samo konwersujesz jak piszesz ?
> >
>
> czasami
>

Aha, Hm, moze to jest jakies wyjasnienie w kwestii zachowania znajomej kolezanki z watku o konwersacji...

[minniemouse]

tt-tka napisała:
> Aha, Hm, moze to jest jakies wyjasnienie w kwestii zachowania znajomej kolezank i z watku o konwersacji...
>
niestety nie wiesz o czym rozmawiałyśmy, wiec nie rob plotek bo to tylko źle o tobie samej świadczy

Minnie

[tt-tka]

Naprawde nie musze wiedziec, o czym, i nie o temat pytalam, tylko o twoj sposob rozmawiania. Cyt "czy ty tak samo rozmawiasz jak piszesz " odp. "czasami".
No wlasnie.

[minniemouse]

tt-tka napisała:
Naprawde nie musze wiedziec, o czym, i nie o temat pytalam, tylko o twoj sposob rozmawiania. Cyt "czy ty tak samo rozmawiasz jak piszesz " odp. "czasami".
> No wlasnie.

yhy. i tylko tak sobie założyłaś ze czasami to znaczy na pewno wtedy a w ogole to zawsze...

Minnie

[lumeria]

>nie przełknęłabym ani kęsa gdybym miała siedzieć z szefem przy jednym stole

Bo szef takie bóstwo? Czy jakiś wilkołak?

Kiriada

[kora3]

kiriada napisała:

> O matulu... nie przełknęłabym ani kęsa gdybym miała siedzieć z szefem przy jedn
> ym stole, szczególnie sam na sam...Gdyby mnie zaprosił na lunch w delegacji to
> na pewno bym odmówiła.

Dziwne podejscie, ale masz do niego prawo - niemniej nie stanowi ono zasad

[10iwonka10]

Oczywiście ze wypada sic z szefem na posiłek. To chyba dosc normalne i profesjonalne zachowanie. Niekoniecznie musicie rozmawiać o sprawach służbowych ale prowadzić jaka normalna lekka konwersacje. Ale oczywiście zakładając ze szef jest normalny a nie jak w tych poprzednich watkach ze 'szef nie je w obecności podwladnych'-bo wtedy nie masz wyboru.

[berenica1]

10iwonka10 napisała:

> Oczywiście ze wypada sic z szefem na posiłek. To chyba dosc normalne i profesj
> onalne zachowanie. Niekoniecznie musicie rozmawiać o sprawach służbowych ale pr
> owadzić jaka normalna lekka konwersacje. Ale oczywiście zakładając ze szef jes
> t normalny a nie jak w tych poprzednich watkach ze 'szef nie je w obecności pod
> wladnych'-bo wtedy nie masz wyboru.

Wydaje się normalny, aczkolwiek nigdy nie widziałam żeby cokolwiek jadł hehe no ale może za krótko pracuję
Co do wyjazdu to jedziemy po raz pierwszy w delegację razem.

[10iwonka10]

Powiem ci z własnego doświadczenia ze ( zwłaszcza ze to nowa praca) jeśli będziesz sie zachowywać normalnie , wlasnie niekoniecznie rozmawiając o pracy ale o jakis codziennych sprawach z dodatkiem lekkiego poczucia humoru to szef cie polubi i to plus na przyszlosc. Jesli nie przyjmiesz zaproszenia to wyjdziesz na dziwadło i jak gość jest normalny to moze nabrać do ciebie pewnego dystansu. Natomiast ktos dal tu dobra rade ze pózniej lepiej sie pożegnać i zrezygnować z dalszych drinków....gdyby byla taka oferta...
Według mnie wyjdziesz wtedy z calej sytuacji z klasa i pokażesz ze jestes normalna i masz normalne 'social skills'.

[nici.ariadny]

10iwonka10 napisała:

> Jesli nie przyjmiesz zaproszenia to wyjdziesz na dziwadło i jak gość jest normalny to moze nabrać do ciebie pewnego dystansu.

Dokładnie tak.
Na samym początku mojej kariery, jak wyjechaliśmy po raz pierwszy z szefem na wspólną delegację, wydawało mi się że dobrze wypadnę w jego oczach, jak zamiast iść na lunch będę opracowywać notatki ze spotkania, i po tym jak wszyscy się zbiorą na część popołudniową, wszystko będzie gotowe. Szefa poinformowałam, że zostaję, o nic nie pytał. Tyle, że potem do wieczora mnie skręcało z głodu, żałowałam strasznie że nie poszłam na ten lunch

[lumeria]

Oczywiście, ze wypada. Może być ogromnym plusem - po prostu rozmowa na luzie by zapoznać nowego szefa. Trochę porozmawiać o pracy, trochę o jego rodzinie (zonie i dzieciach), planach na Boże Narodzenie - wszystko w neutralnym, nieingerującym tonie (trzeba się przygotować). By ten szef widział Cie jako człowieka, i by nawiązała się neutralna relacja.

Taki neutralny socjalny kontakt może naprawdę fajnie podbudować profesjonalne relacje w pracy. Kto wie, może ten szef zostanie Twoim mentorem?

Drinki po kolacji? - nie dziękuje, jestem umówiona z rodziną /narzeczonym na rozmowę przez Skype.

[berenica1]

Oczywiście, że wyjazd jest służbowy. I właśnie chodzi o taką czysto służbową sytuację i relację: czy wypada, abyśmy z szefem szli razem na obiad/lunch. Chodzi o to, że pomiędzy spotkaniem porannym a popołudniowym mamy 2 godziny na przemieszczenie się i przegryzienie czegoś. Jeśli chodzi o drinki itp jak ktoś tu sugerował, to myślę że tu odpowiedź jest oczywista że nie wypada, ale w lunchu nie widziałam niczego złego, dopóki nie podpowiedziała mi koleżanka, że raczej nie wypada tak we dwoje, że powinnam odmówić nawet jakby mnie zaprosił żeby nie stwarzać krępującej dla niego sytuacji.

[tt-tka]

Jak najbardziej wypada.
Jesli propozycje wyjdzie od szefa, to jeszcze bardziej

[ledowa]

tt-tka napisała:

> Jak najbardziej wypada.
> Jesli propozycje wyjdzie od szefa, to jeszcze bardziej
>
No nie jestem przekonana, czy wypada. Przełożony nie powinien zapraszać na obiad pracownicy, i to jeszcze dużo młodszej od siebie. To się jakoś tak kojarzy z... randką. Co innego gdyby na ten obiad poszli razem z kontrahentem, ale nie sam na sam.

[minniemouse]

ledowa napisał(a):
Przełożony nie powinien zapraszać na obiad pracownicy, i to jeszcze dużo młodszej od siebie. To się jakoś tak kojarzy z. .. randką.

a niby dlaczego nie? przecież to nie jest randka w pokoju hotelowym. tylko normalnie, szef stawia obiad swojej pracownicy, z różnych powodów, np w podziękowaniu za dobrze wykonana robotę.
a nawet gdyby po prostu i wyłącznie nie chciał iść sam na obiad, to co w tym złego?

Minnie

[malwina.90]

minniemouse napisała:


> a niby dlaczego nie? przecież to nie jest randka w pokoju hotelowym. tylko nor
> malnie, szef stawia obiad swojej pracownicy, z różnych powodów, np w podziękowa
> niu za dobrze wykonana robotę.
> a nawet gdyby po prostu i wyłącznie nie chciał iść sam na obiad, to co w tym z
> łego?

W delegacji wspólny lunch czy obiad to raczej normalna sprawa, to jest opłacane z pieniędzy firmowych, żadna nagroda za dobrą pracę.

[tt-tka]

ledowa napisał(a):

> tt-tka napisała:
>
> > Jak najbardziej wypada.
> > Jesli propozycje wyjdzie od szefa, to jeszcze bardziej
> >
> No nie jestem przekonana, czy wypada. Przełożony nie powinien zapraszać na obia
> d pracownicy,

Nie ma mowy o zaproszeniu, tylko o zaproponowaniu, by zjedli razem. Na delegacji raczej normalne, trudno, by siedli przy oddzielnych stolikach imo.

[ledowa]

tt-tka napisała:

> Nie ma mowy o zaproszeniu, tylko o zaproponowaniu, by zjedli razem. Na delegacj
> i raczej normalne, trudno, by siedli przy oddzielnych stolikach imo.

Jedno i to samo: pada propozycja wspólnego lunchu. We dwoje. Moim zdaniem, szef nie powinien w takiej sytuacji proponować wspólnego lunchu/obiadu, a jeśli mimo wszystko tak zrobi, dziewczyna powinna odmówić.

[tt-tka]

ledowa napisał(a):


>
> Jedno i to samo: pada propozycja wspólnego lunchu. We dwoje. Moim zdaniem, szef
> nie powinien w takiej sytuacji proponować wspólnego lunchu/obiadu, a jeśli mim
> o wszystko tak zrobi, dziewczyna powinna odmówić.


Ale DLACZEGO ? Razem wyjezdzaja, razem pracuja, razem jedza. To jest sluzbowy posilek w pracy, a nie randewu.

[ledowa]

tt-tka napisała:

> Razem wyjezdzaja, razem pracuja, razem jedza.

To, że razem pracują ok. Jeśli podczas posiłku był ktoś jeszcze (klient, kontrahent), też ok. Obiad w restauracji WE DWOJE - nie, to nie jest ok.

> To jest sluzbowy posilek w pracy, a nie randewu.

Nie wiem co to "służbowy posiłek". Służbowe to może być polecenie. Nikt mnie nie może zmusić, żebym "służbowo" jadła, i to jeszcze sam na sam z przełożonym.

Stoliki

[ledowa]

Jeszcze w kwestii wspólnego lunchu i oddzielnych stolików: tak, tak by było właśnie najlepiej.

[lumeria]

Jeju, to przecież szef, a nie jakiś król!

Nie wypada bo nie?

Przecież oni nie będą odbywali stosunku tylko zjedzą zupę i drugie - w miejscu publicznym.

Ledowa - mam pytanie

[kora3]

ledowa napisał(a):
Przełożony nie powinien zapraszać na obia
> d pracownicy, i to jeszcze dużo młodszej od siebie. To się jakoś tak kojarzy z.
> .. randką. Co innego gdyby na ten obiad poszli razem z kontrahentem, ale nie sa
> m na sam.

Całkiem serio : dlaczego zwyczajna sytuacja tak Ci się kojarzy?

[ledowa]

kora3 napisała:
>
> Całkiem serio : dlaczego zwyczajna sytuacja tak Ci się kojarzy?

Myślę, że większości osób tak się właśnie kojarzy. Dla mnie spożywanie posiłku we dwoje, faceta i kobiety, szczególnie na wyjeździe, nie jest sytuacją "zwyczajną", raczej kojarzy się jednoznacznie. Pytanie: czy żona tego prezesa czy innego menedżera, byłaby zadowolona wiedząc, że jej mąż spożywa obiad w towarzystwie np. młodej sekretarki? Moim zdaniem tego typu sytuacji należy unikać. Ktoś złośliwy mógłby donieść komu trzeba, i afera gotowa. Czy to naprawdę taki straszny problem, usiąść przy osobnych stolikach? Byłoby dużo zręczniej.

[annthonka]

ledowa napisał(a):


> Myślę, że większości osób tak się właśnie kojarzy.

To źle myślisz. Wspólny posiłek podczas podróży służbowej jest po prostu wspólnym posiłkiem i tak jest właśnie traktowany. Bardzo często właśnie wtedy omawia się sprawy, które niekoniecznie są przeznaczone dla uszu klienta, np. ustalenie strategii dalszych rozmów.


Dla mnie spożywanie posiłku
> we dwoje, faceta i kobiety, szczególnie na wyjeździe, nie jest sytuacją "zwycza
> jną", raczej kojarzy się jednoznacznie.

Ale tu nie ma mowy o zaproszeniu do pokoju hotelowego na wieczorne drinki, tylko o wspólnym obiedzie w restauracji.


Pytanie: czy żona tego prezesa czy inne
> go menedżera, byłaby zadowolona wiedząc, że jej mąż spożywa obiad w towarzystwi
> e np. młodej sekretarki?

Ale czemu miałabym być niezadowolona? Ma podwładnych płci obojga, więc czasem je ten obiad z facetem, a czasem z kobietą. Mnie również zdarza się zjeść obiad sam na sam z klientem - mężczyzną. Normalna praktyka biznesowa.


> Czy to naprawdę taki straszn
> y problem, usiąść przy osobnych stolikach? Byłoby dużo zręczniej.

Odmówić zjedzenia służbowego obiadu razem i usiąść przy stoliku obok? No rzeczywiście - i zręczniej, i grzeczniej...

[ledowa]

annthonka napisała:

> To źle myślisz. Wspólny posiłek podczas podróży służbowej jest po prostu wspóln
> ym posiłkiem i tak jest właśnie traktowany. Bardzo często właśnie wtedy omawia
> się sprawy, które niekoniecznie są przeznaczone dla uszu klienta, np. ustaleni
> e strategii dalszych rozmów.

Rozmowy o pracy podczas posiłku? Nie lepiej omówić je w normalnych warunkach, a nie plując na siebie jedzeniem?

> Odmówić zjedzenia służbowego obiadu razem i usiąść przy stoliku obok? No rzeczy
> wiście - i zręczniej, i grzeczniej...

Nie ma czegoś takiego jak "służbowy obiad". I tak, dużo zręczniej jest usiąść przy stoliku osobno, no chyba, że szef jest kobietą i pracownica kobietą (albo szef mężczyzną i pracownik też). Każda inna konfiguracja kojarzy się jednoznacznie.

[annthonka]

Serio nie rozumiesz, czy tak po prostu sobie trollujesz z nudów?

[10iwonka10]

Mam nadzieje ze troluje bo az strach myśleć ze sa ludzie którzy tak myślą.....jedyne co mi przychodzi do głowy to to ze kobieta ma meza który tak wlasnie szuka wszelkiej okazji aby 'zaliczyć' wiec zalozyla ze wszyscy mezczyzni sa tacy.

[malwina.90]

10iwonka10 napisała:

> Mam nadzieje ze troluje bo az strach myśleć ze sa ludzie którzy tak myślą.....j
> edyne co mi przychodzi do głowy to to ze kobieta ma meza który tak wlasnie s
> zuka wszelkiej okazji aby 'zaliczyć' wiec zalozyla ze wszyscy mezczyzni sa tacy
> .
Albo ma zazdrosnego męża/partnera.
Wiesz ja mam taką koleżankę, która za nic nie pójdzie na kawę z facetem, nie mówiąc już o obiedzie w restauracji, nawet ukrywa że znajomy do niej dzwoni czy szef czy kolega z pracy, wszystkich facetów ma wpisanych jako żeńskie imiona wszyscy wiedzą że ma bardzo zazdrosnego męża... masakra jakaś...

[annthonka]

Albo sama jest mega zazdrosna i każdy niewinny kontakt męża z kobietą uważa za preludium do zdrady. Tak też bywa.
Miałam takiego kolegę, żona mu wiecznie robiła draki, że się do kogoś uśmiechnął, grzebała mu w telefonie, itp.

[lumeria]

>Myślę, że większości osób tak się właśnie kojarzy.

To nie prawda. I nie wszyscy pracują w zawistnej donosicielskiej atmosferze. Nikt nie robi afery z lunczu z szefem albo klientem.

[ledowa]

lumeria napisała:

> Nikt nie robi afery z lunczu z szefem albo klientem.

Nie wiesz nawet, jak bardzo możesz się mylić. Ja bym już wolała przez trzy dni głodować, niż jeść lunch sam na sam z żonatym facetem w restauracji, przy jednym stoliku.

[lumeria]

Masz racje, musiałaś się bardzo sparzyć. Ale to chyba bardzo zależy od środowiska.

[triismegistos]

gazeciarz, to ty?

[kora3]

O matko ...średniowiecze ... A jakby Twoja praca polegała na spotykaniu sie z ludźmi, jak np. moja, to byś nie pracowała, bo facet z którym masz pogadać jest zonaty? Nieźle

[basia_styk]

kora3 napisała:

> O matko ...średniowiecze ... A jakby Twoja praca polegała na spotykaniu sie z l
> udźmi, jak np. moja, to byś nie pracowała, bo facet z którym masz pogadać jest
> zonaty? Nieźle

Dobre No i w 100% prawdziwe...
Ale tak sobie myślę, że to smutne, że są jeszcze środowiska, w których praca "współrzędna" z mężczyznami jest czymś ewidentnie tak niesłychanym, że aż rzekomo sprawia problemy natury obyczajowej.

[kora3]

Mam jeszcze cień nadziei, jak niektzry, ze to trolling, bo inaczej to przeraza mnie ze w XXI wieku w środku Europy miałyby być osoby o tak średniowiecznym podejsciu do życia ...

[malwina.90]

kora3 napisała:

> Mam jeszcze cień nadziei, jak niektzry, ze to trolling, bo inaczej to przeraza
> mnie ze w XXI wieku w środku Europy miałyby być osoby o tak średniowiecznym pod
> ejsciu do życia ...
>
Tak sobie myślę, w USA na uniwersytetach profesorowie muszą przyjmować studentów (szczególnie płci przeciwnej) przy otwartych drzwiach, żeby sobie "ktoś coś nie pomyślał" - chodziło o molestowanie.
Zagadać do cudzego dziecka w dzisiejszych nie można, bo można być podejrzanym o pedofilię.
Tak, to właśnie XXi wiek.

[kora3]

Wiesz, my mówimy o posiłku w PUBLICZNYM miejscu Malwino
Publiczne miejsce z natury swej własnie nie powinno kojarzyć się dwuznacznie i większosci ludzi się nie kojarzy.

[malwina.90]

kora3 napisała:

> Wiesz, my mówimy o posiłku w PUBLICZNYM miejscu Malwino

Ale ja też mówię o miejscach publicznych, Koro.

[kora3]

Chyba się nie rozumiemy - nie widzę nic złego w egzaminowaniu przy otwartych drzwiach - żeby jasność była. Nie widzę ten potrzeby zaczepiania obcego dziecka - serio.
Tu mowa o doroslych ludziach jedzących razem posiłek w sali restauracyjnej

[annthonka]

malwina.90 napisał(a):

> Tak sobie myślę, w USA na uniwersytetach profesorowie muszą przyjmować studentó
> w (szczególnie płci przeciwnej) przy otwartych drzwiach, żeby sobie "ktoś coś n
> ie pomyślał" - chodziło o molestowanie.

Raczej jest to zabezpieczenie dla profesora, że studentka nie oskarży go o molestowanie np. w odwecie za to, że nie dostała zaliczenia.

Ledowa

[kora3]

Ja mysle, ze ty jedynie myslisz, ze większosci ludzi tak się kojarzy - ale tak nie jest.
Luzdei dwojga płci z sobą PRACUJĄ, spotykają sie także twoarzysko, a nie tylko na gruncie damsko - meskim. Rozumiem, ze ktoś moze nie mieć doswiadczenia, ale obserwacja tu wystarczy

[nunia01]

Jeździłam tak z moim szefem pracując w wielce ważnym urzędzie i jeździłam z moim zagranicznym szefem. Na śniadania zwykle umawialiśmy się wspólnie, żeby omówić sprawy służbowe na nadchodzący dzień. Obiady zwykle jadaliśmy służbowo z różnymi innymi ludźmi. Na kolacje już zazwyczaj brakowało czasu i rzadko byliśmy tylko we dwoje. Ale nie widzę w takiej kolacji nic zdrożnego. Na takie służbowe kolacje chadzałam za to z szefową, bo ona na śniadanie nie była w stanie się zebrać na czas, a służbowe sprawy trzeba było omówić. Nie widzę problemu. Omawiałam kiedyś służbowe sprawy ze starszym pewnie więcej niż 15 lat szefem nad moim łóżkiem w pokoju. Musieliśmy coś uzgodnić na szybko, a na korytarzu nie było gdzie położyć dokumentów. Może i nie wypada, ale podtekstu żadnego to nie miało. Wszystko zależy ok konkretnej sytuacji. Ja bardzo często na takich wyjazdach wykręcałam się z różnych wspólnych 'atrakcji', bo wolałam się posnuć samotnie.

[kiriada]

nunia01 napisała:

> Jeździłam tak z moim szefem pracując w wielce ważnym urzędzie i jeździłam z moi
> m zagranicznym szefem. Na śniadania zwykle umawialiśmy się wspólnie, żeby omówi
> ć sprawy służbowe na nadchodzący dzień.

Śniadanie z szefem w hotelu, masakra... ale śniadanie przecież można zamówić do pokoju

[nunia01]

W sumie ja wybieram wolne wieczory Śniadanie mi nie przeszkadza.

[10iwonka10]

Śniadanie jest bezpieczniejsze bo jest z reguły szybsze i każdy sie spieszy do swoich obowiązków/spotkan natomiast kolacja moze sie ciągnąc....

[horpyna4]

Oj tam, oj tam... zawsze można z wyraźnym trudem tłumić ziewanie i przeprosić, że musi się iść spać, bo oczy same się zamykają po pracowitym dniu.

[annthonka]

Jak najbardzie wypada iść na kolację służbową, bez względu na wiek szefa. Omówicie sprawy służbowe, potem sama wyczujesz, czy szef zamierza pozostać super oficjalny, czy rozmowa zejdzie na nieformalne tematy (np. plany na świeta). Może się okazać, że właśnie w ten sposób nawiążecie sympatyczny kontakt, który bardzo potem ułatwia wspólną pracę. Po kolacji grzecznie się pożegnasz i do pokoju. Gdyby szef proponował jeszcze jakieś wieczorne drinki, to się wymówisz bólem głowy albo zmęczeniem.

Wszystko w normie, koleżanka jest trochę nieobyta w tych sprawach.