9 i Wiesia.

[mam-dwa]

Wiesiu kieruję ten wątek do Ciebie, ponieważ bardzo interesuje mnie jak
weszłaś w posiadanie aż tylu kociaków?
Który był pierwszy? Jak wygląda karmienie?Z kuwetami nadążasz?Mieszkanie masz
jakoś specjalnie dostosowane?Ile i które koty są wychodzące?Z sąsiadami masz
jakieś problemy?
Czy bierzesz pod uwagę dokocenie się?Ogólnie napisz jak to wszystko wygląda u
Ciebie?

Ja muszę powiedzieć szczerze, że w upał bardzo cierpię z powodu braku
możliwości otwierania okien (nie montuje siatek, bo lada tydzień się
wyprowadzamy), ale otwieram sień gdzie maluszki mogą biegać, a ja mogę trochę
wychłodzić mieszkanie. Z karmieniem nie mam trudno po to tylko 3 posiłki na
dzień+ woda, ale często słyszę narzekania męża na ciągłe kuwety (mamy dwie,
ciągle do sprzątnięcia). Oczywiście to są takie nie groźne utyskiwania, bo tak
naprawdę bardzo kochamy kociki, ani jednego byśmy nie oddali, chociaż w
rodzinie jesteśmy wyśmiewani, że aż tyle...
Dlatego zaraz myślę, a co ma powiedzieć Wiesia ze swoją 9- tką?
Pozdrawiam!
Jesteś wzorem prawdziwego kociarza

[wiesia.and.company]

Ech, wzorem to na pewno nie jestem. Moje koty przede wszystkim są
"niewybawione". Nie starcza mi czasu ani rąk, aby każdego z osobna wypieścić na
tyle, na ile by chciały. Nie każdy z kotów jest aż taki pieszczotliwy - Fryga to
wiercipięta, ale ucieka od człowieka. Tak ma.
Za to chodzi jak wierny giermek za Kubusiem. A Kubuś nie dostrzega, chociaż...
kilka razy im się zdarzyło ku wielkiej radości Frygi, że razem leżeli a Fryga
została polizana w główkę. Najwięcej pieszczot złakniona jest Grosia - tu
wepchnęła się pod moją brodę i tak obie leżakujemy w łóżku w swoich objęciach.



Oczywiście najwięcej także pieszczot dostaje moja ukochana Wikcia, szefowa i
właściwie moja partnerka (jesteśmy wiekowo rówieśnicami).
Oto moja Wikciusza



Co do wychodzenia, to nie ma rady: koty są w domu i już. Mieszkamy na 6.piętrze
12-piętrowego bloku skonstruowanego jak hotel robotniczy - jeden długi korytarz
mnóstwo drzwi, czasem tylko spaceruję z Wikcią lub Grosią do zsypu. Tylko Leosię
zabieram na działkę leśną raz w roku i to tam ćwiczy swoje niesprawne nóżki.
Kuwety mam dwie - basen w łazience i narożną krytą schowaną w pokoju.
Nawet, gdy wprowadzałam nowego kociego domownika i ustawiałam zacisznie małą
kuwetkę, to i tak wędrowały do niej inne koty, nowy spłoszony przenosił się do
mniej akurat uczęszczanego "basenu" w łazience, następnie koty znów odkrywały
uroki "basenu" i metodą prób i błędów zostały tylko te dwie kuwety: basen i
kryta narożna. Zatem sprzątać muszę na okrągło. To jest tak, że gdy biegnę w
nocy do łazienki, to od razu grzebię w kocim "basenie" i czyszczę. Jeśli wstaję
w nocy dwa razy, to dwa razy na śpiąco prawie - czyszczę.
Kiedy wstaję to też czyszczę i czyszczę, przechodzę od kuwety do kuwety i wracam
i znowu wracam do właśnie wyczyszczonej i z radością użytej przez jakiegoś
czyścioszka. Czyszczę w ciągu dnia na bieżąco.
W sumie jest to 18-22 razy na dobę.
Mieszkanie to 36 m2, ale dwa pokoje pozwalają na przebieżki kocie, a czasem
któryś z kotów gdzieś mi się potrafi chwilowo ukryć
Z sąsiadami nie ma problemów. Nie ma żadnych zapachów, żadnych tzw. znamion
istnienia takiego kocińca (od sierocińca kociego), koty jakoś szczególnie nie
tupią, bo na podłogach mam dywaniki, chodniki i dywan (uffff... to czyszczenie
szczotą ryżową przez 3 godziny na klęczkach, mam to w nosie, wykluczone, żeby
raz na tydzień, to jest raz na miesiąc i już!). Oczywiście zamiatam całe
mieszkanie dwa razy dziennie, często dodatkowo przedpokój i w miarę potrzeby
łazienkę.
Każdy z moich kotów ma swoją miskę. Jedzą w kuchni (śniadanko puszkowe), Filipek
w zamkniętej łazience, bo chodzi po wszystkich miskach, odgania jedzących i
wtyka swój czarny nos w nieswoje. Leosia dostaje w "dziupli"-budce
wielopiętrowego drapaka. Tam ma spokój, swoją ciężką trudną do wywrócenia miskę
ustawioną na pojemniku plastikowym, tak żeby mogła pysiem łatwiej uchwycić
kawałki jedzenia. Filipek rozrzuca jadło dookoła miski - muszę nieustannie
sprzątać i czyścić podłogę. Leosia rozrzuca jedzenie, bo nie trafia główką.
Muszę czyścić i myć podłogę.
Tak wygląda miska Filipka po zakończonym seansie (a w tym czasie, gdy ja
sprzątam, on już dorywa się do kolejnej miski sąsiada i robi to samo)



Dobrze, na dzisiaj kończę opisy. A co do kolejności przychodzenia to było tak:
w 1994 - od razu dwa koty: Gucio i Felutek, po kilku miesiącach Kiciusia. Gucio
zmarł na raka jamy nosowej. Felutek zmarł w wyniku cukrzycy, Kiciusia zmarła na
raka jamy ustnej.
Były także koty: Uranek, Lusia, Bartuś, Amelka - też za TM.
Z obecnego składu najpierw pojawił się Kubuś w 1999r. (jeszcze za życia Felutka
i Kiciusia). W trzy miesiące później Misiunia, po miesiącu dołączyła Wikcia.
Grosia wyrzucona z samochodu na szosę w lesie w sierpniu 2004 (zaraz po śmierci
Felutka), Fryga przyszła w czerwcu 2006 (wzięta od pani wet. nie mojej zresztą,
kilka miesięcy po śmierci Bartusia), potem dobił Filipek (od tej samej pani
wet., zaraz po śmierci Uranka), i w tym samym 2006 przyszedł Miluś zabrany
przeze mnie z krzaków, w tydzień gdy się w nim zakochałam. W 2007 roku w maju
pożegnałam Lusieńkę (nowotwór nerek - tydzień trwała choroba) i w grudniu
przyniesiono mi Leosię, a zaraz po niespełna trzech miesiącach znalazłam na
trawniku wyrzuconą przez okno Natalkę. Uffff....

W czwartek u weta była Grosia (znowu wrócił stan zapalny przy plazmocytarnym
zapaleniu jamy ustnej) i Wikcia (sama rozpoczęłam leczenie, bo mi się po północy
zaczęła krztusić i charkotać - antybiotyk synulox podany od razu, zaczął
skutecznie działać). Wikcia miała powiększone i zaczerwienione migdałki. Tak to
się dzieje w dużym towarzystwie, że czasem się synchronizują rujki, albo
choróbska. Ufff, ale mam nadzieję, że zmogłyśmy z Wikcią te zbuntowane migdałki.
Dziewczynki jedzą, mimo upału i to jest dobra oznaka. Ja tam się cieszę, kiedy
Grosia pulpetosia je. To u niej oznaka zdrowia. A to, że gruba jest... no cóż,
tylko ona jedna ze stada. Taka hoża uroda

No, ale starczy tego. Na pewno na dzisiaj. Pogadałam, oj pogadałam, bo tak
miło zostałam wyciągnięta do tego monologowania
Dobrej nocki życzę, a może już dzieńdoberek dla niektórych?

[echtom]

Czytam i jestem pełna podziwu. Mam "tylko" 4 koty na powierzchni 94 m2. Najbardziej mnie dołuje, że się między sobą żrą i to mi komplikuje ewentualne dokocenie czy nawet tymczasowanie, choć bardzo bym chciała Kuwety mam 4, też staram się sprzątać na bieżąco z przerwą na pracę i sen i wychodzi z tego parę "seansów" dziennie. Btw. kiedy Ty masz czas na pracę przy takiej częstotliwości sprzątania kuwet?

do echtom

[macarthur]

że się tak wtrącę trochę nie na temat
wspomniałaś że możesz wziąć kotka,otóż nadarza ci się nadzwyczajna
okazja bo mam wykastrowanego kocurka o niespotykanie łagodnym
charakterze który się dogaduje z największymi zakapiorami, jego
zdjęcia są na wątku piękna Carmen ( początkowo wzięliśmy go za
samiczkę )jak coś to daj znać

[echtom]

Nie zrozumiałeś - wspomniałam, że nie mogę wziąć nowego kota, nawet na tymczas, choć bardzo bym chciała. Pufcia i Kamcia funkcjonują od lat w stanie zbrojnego rozejmu, ale już dokocenie Łapkiem spowodowało problemy. Z natury jest łagodnym kotem, ale z niewyjaśnionych przyczyn uwziął się na Pufcię i często ją atakuje. A mała Esme okazała się niezłą zakapiorką i gania wszystkie dorosłe koty. Mam w domu podwójną wojnę, bo z jednej strony skłócone i warczące koty, a z drugiej moje dziewczyny, które naciskają, żeby Esme oddać Nie zdecyduję się w tej sytuacji na wzięcie nowego kota i bardzo zazdroszczę ludziom mającym 9-11 kotów, które jakoś się dogadują w jednym mieszkaniu.

[yola1976]

Wiesiu Ty złota kobieta jesteś

[wiesia.and.company]

Eeee, tak mi to wyszło, chociaż nie chciałam mieć aż tylu kotów. Przez wiele lat
miałam tylko piątkę, od pięciu lat siódemkę, a od dwóch lat dziewiątkę. Z
siódemką sobie radziłam mimo bardzo intensywnej pracy (wyjście z domu o 7.00,
powrót o 19.00). A dziewiątkę "posiadłam", kiedy przeszłam na wcześniejszą
emeryturę. Więc zrozumiałe, że zyskałam baaaardzo dużo czasu, żeby być z moimi
kotami.
I ponieważ ta wcześniejsza emerytura nie była w żadnym wypadku planowana przeze
mnie (to tylko tak szefostwo małej firmy postanowiło odmłodzić kadry, zresztą
młodymi łatwiej się rządzi) to przeżyłam to jako odstawienie od nurtu życia. No
i... wtedy otrzymałam od barby50 (i misi007) tableau z dziewięcioma
pozytywnymi sentencjami (a miałam wtedy siedem kotów
Np. taka: Emerytka to fajna kobitka.
I jeszcze jedna: Lepiej mieć siedem kotów niż jednego szefa.
Prawda! Ja miałam szefową-psycholkę. I ujęłabym to tak:
Lepszych w domu kotów siedem, niźli w pracy zły szef jeden.
Czyli wniosek: jeśli macie w pracy koszmarnego szefa, to przebywanie w domu z
siedmioma kotami wynagrodzi Wam ten stress Zatem: adoptować koty by osiągnąć
magiczną szczęśliwą cyfrę siedem! Do dzieła!

[0ffka]

Bardzo lubię czytać Wiesi posty o jej Kompani.
Piękne są te kicie na zdjęciach

[watersnakes2]

Ja jak 0ffka, tez Cie bardzo lubie czytac Wiesiu

Pozowole sobie jeszcze dodac do Twojego:

> I jeszcze jedna: Lepiej mieć siedem kotów niż jednego szefa.

Mam szefa z rodzaju pierdol, czyli roztrzepany, wszystko na ostatnia chwile i
generalnie brak organizacji, i to koty mnie stawiaja do pionu jak wracam do domu

a ja mam 7

[ewa_anna2]

na każdy dzień tygodnia kota
i chyba druga w kolejności tu jestem.....

[kromisia]

Wiesiu, jak wiesz, u nas "tylko" trojka futerek, ale sprawdzily sie
rewelacyjnie w leczeniu mnie po szefie-tyranie. Egzema z rak
zniknela po kilku tyg. Koty tak mnie wybarankowaly, ze na nowo
jestem gotowa do innej pracy
Pozdrawiam serdecznie

[salimis]

Wikcia jak na koteczkę w swoim wieku bardzo dostojna,emanuje z niej spokój

[mary4]

Wiesiu gratuluje tak fajnej gromadki, dużo zdrowia życze

[ashton]

Co tu dużo gadać, koty są dobre na wszystko
A Wiesię podziwiam - cieszę się że tak dokładnie
przedstawiła "instrukcję obsługi" wesołej gromadki. Po sobie widzę,
że gdy miałam przez 2,5 tygodnia drugiego kota "na przechowaniu"
jakoś łatwiej było mi się zebrać czy do karmienia, czy do
oporządzania kuwet, że nie wspomnę o wiecznym szukaniu czy to
jednego czy drugiego delikwenta

[malgosiann]

Wiesiu, podziw i szacunek.

[a.kudla5]

Wiesiu jestes cudowna osoba i od pirwszego dnia zagladania na to
forum bardzo Cie polubilam i kazdy wpis,zawsze ciekawy i dokladnie
na temat.Fajnie ze jestes.

[alhana82]

i ja bardzo lubie czytac opisy Wiesi
Podziwiam za ta 9 w 36mkw, my mamy 2 na 32mkw i bywa ciezko.