Epitafium dla Lucjana

[lampka_nocna5]

Kochany Lucusiu,

wszyscy Cię bardzo kochaliśmy. Kto mi teraz będzie wyrzucał rolki papieru toaletowego z półki? Kto będzie zaglądał do kibelka jak się wodę spuszcza? Nie ma chętnych na Twoje ukochane chrupki. Nie ma chętnych na łapówkę gdy się idzie karmic bezdomniaki. Twój ukochany farfocel zawisł na kręciołku, jako pamiątka po Tobie. Już mi nie przyniesiesz farfocla miaucząc że mam się z Tobą bawić. A stopa pod kołdrą? Nie ma komu polować na nią.

Brakuje nam Ciebie, Lucusiu. Wiem, że nie cierpisz już, ale dom jest pusty bez Ciebie.

Żegnaj, Maluniu

[silje78]

Piekne slowa o ukochanym czlonku rodziny...

[pi.asia]

"...pełno nas, a jakoby nikogo nie było, z jedną maluczką duszą tak wiele ubyło..." - jakże trafne, piękne, ponadczasowe słowa....

[kkjp]

Lampko... ?

[kkjp]

Lampko przytulam.

[lampka_nocna5]

to wszystko do bani; młody kot, powinien żyć. Miał niecałe 4 lata, kto umiera w pełni sił? Żal, żal, żal, smutek i w ogóle to wszystko niesprawiedliwe, nie chce mi się nic już, wsadźcie sobie to wszystko gdzieś, i ciągle sobie powtarzam że życie się toczy dalej, ale to nieprawda, bo ktoś się mści na mnie, bo i Demonek umarł, i Tygrysek, teraz Lunio, i kto następny. I ja już nie mam siły.

[ortolann]

Bardzo trudno, kiedy odchodzi przyjaciel, członek rodziny. Myślę, że nikt się nie mści ani też nikt niczym nie nagradza. To życie, sama czysta biologia i śmierć jest jego częścią. Tylko teraz najgorsze jest to, że czuje się i tęskni i że nie powinni być tak, że młodzież umiera. Ale umiera i nic na to nie możemy poradzić. Możemy się tylko poddać biegowi rzeczy. Zrobiłaś, co mogłaś, dałaś mu miłość, bezpieczeństwo i szczęście. I teraz przyszedł czas na żal i to się Lucusiowi należy. I również to od Ciebie dostaje. Straszne i przykre, ale wszystko jest tak, jak być powinno i musi. Nie są to słowa pociechy, ale trzeba przyjąć, że nie na wszystko mamy wpływ.

[pi.asia]

Miał niecałe 4 lata, kto umiera w pełni sił? Żal, żal, żal, smutek i w ogóle to wszystko niesprawiedliwe, nie chce mi się nic już, wsadźcie sobie to wszystko gdzieś, i ciągle sobie powtarzam że życie się toczy dalej, ale to nieprawda, bo ktoś się mści na mnie, bo i Demonek umarł, i Tygrysek, teraz Lunio, i kto następny. I ja już nie mam siły.

Lampeczko, wiek o niczym nie świadczy. Moja małoletnia Frutka umarła mając pół roku, dwa tygodnie po sterylce, którą przeszła śpiewająco. Dwa razy zwymiotowała żółcią, schowała się pod szafkę w kuchni i po trzech godzinach nie żyła. BYła niedziela, lecznice zamknięte, mój wet był akurat poza Częstochową, zresztą jakby nawet był na miejscu, to bym pewnie nie zdążyła dowieźć jej żywej. Sekcja NIC nie wykazała.

Nikt się na Tobie nie mści, Wiesi w ciągu roku też umarły trzy koty. Po prostu czasem tak jest i nikt nie wie dlaczego.
A zresztą zadzwoń do mnie, jestem w domu, pogadamy, żaden klient nie będzie przeszkadzał, numer wysyłam Ci na gazetowego maila. Bo ja nie wsadzę sobie wszystkiego gdzieś, tylko chciałabym Ci pomóc, choćby dobrym słowem przez telefon. DZWOŃ!

[mysiulek08]

Pieknie...

ubyla czastka domu, czastka duszy, boli, musi bolec...

[zaba_300]

Chyba najgorzej tym, co zostają...

[esimona]

Lampko, rozumiemy co czujesz - szczególnie ci, którzy mają za sobą podobne przeżycia. Znamy to uczucie bezsilnej rozpaczy. Bardzo Ci współczujemy i chcielibyśmy pomóc. Trzymaj się i nie popadaj w skrajności.

[aankaa]

Lampko, pięknie wspominasz Lucka

[kkk]

bardzo bardzo współczuje... rozumiem, jak Ci smutno, jak pusto
Lucjanek był, i pozostanie w Twoim sercu na zawsze, wiadomo,
tyle że chciałoby się mieć go na kolanach, głaskać go, karmić, obserwować jak się bawi, słyszeć jak mruczy, wiem.
Niestety znam to, pożegnaliśmy nie tak dawno bo prawie 4 m-ce temu naszą kochaną Kolę, często o niej myślę, teraz juz wspominam z uśmiechem ale tęsknię bardzo i nie mogę się pogodzić z tym co się stało. Pełna życia, młodziutka, szalona, nasz bzik z adhd była u nas rok, miała niespełna rok i 5 miesięcy.
Biegaja teraz z innymi kotami za TM po zielonej trawce
Oby Twój Lucek znalazł tam szybko dla Ciebie swojego następcę.
Nam Kola wyszukała taką, małą, puchatą, niewinną pocieszkę Taki plaster na serce.
życzę Ci tego, przytulam mocno i pozdrawiam

[kkk]

nam to trochę pomoglo... www.koty.pl/porady/art201,jak-poradzic-sobie-z-zaloba-po-utracie-kota.html

[olinka20]

Och Lampko, przytulam

[peonka]

Każdego kota opłakujemy tu jak swojego, bo wiemy jak to jest. I pewnie każda z nas czytając o Lucusiu myslala również o swoim kocie, który odszedł...

Jeśli serio myślisz, że to jakaś kara czy klątwa... Pozwól, że powiem Ci coś, co daje mi siłę życ w miarę normalnie i nie zadreczac się pytaniem "dlaczego?" A moglabym przecież pytać, dlaczego mój tata zmarł mając 64 lata, dlaczego mój rudy Miecius odszedł, kiedy wydawało się, że wyzdrowieje.. a miał jakieś 8 lat.
Otoz bylam kiedyś w Yad Vaszem i są tam nagrane odpowiedzi rabinow i księży m.in na temat Holocaustu. I jest pytanie "dlaczego się wydarzył Holocaust, jak Bóg mógł na to pozwolić?" I rabin mówi tak: czy pytasz codziennie Boga, dlaczego chodzisz, mówisz, masz dzieci, przyjaciół i dach nad głową? Czy codziennie dziwisz się, dlaczego żyjesz? Dlaczego Bóg pozwala Ci żyć? Nie, prawda? Nie dziw się więc, że możesz być chory lub umrzeć, bo te wszystkie rzeczy dzieją się tak samo. Bog stworzył życie i śmierć, i miłość, i nadzieję, i tęsknotę.

Tak sobie od tamtej pory myślę o tym często. Nie sprawia to, że mój ból jest mniejszy, ale daje mi jakiś taki spokój od poszukiwania odpowiedzi "dlaczego mnie to spotkalo".
Trzymaj się Lampko. Z czasem jest odrobinę lepiej....

[lampka_nocna5]

Dziękuję Wam wszystkim za ciepłe słowa. Wiem, że Lucka nic nie wróci,ale tak go brak... wiem, że z czasem się z tym pogodzę. Ale jest mi go po ludzku żal, był taki młody, miał prawo żyć, nie miał prawa umrzeć. Ot, i tyle

[lampka_nocna5]

po prostu to małe serduszko stanęło.

[yvi1]

Lampko,
bardzo mocno przytulam.
Niestety czesto tak w zyciu jest i czlowiek sie pyta ,czemu mnie / nas to spotyka.
Nie wiem,ale wiem ze nawet i miesiac przezyty bedac kochanym,jest wazniejszy niz cale zycie bez milosci.
Mnie zawsze zastanawia,ze tyle jest biednych i niekochanych zwierzat,ktore sie mecza latami,a my tak naszych domownikow kochamy i czasami sa z nami tak krotko...
Jeszcze raz mocno przytulam.

[kkk]

,,...nawet i miesiac przezyty bedac kochanym,jest wazniejszy niz cale zycie bez milosci.''
To prawda. Bardzo się cierpi bo bardzo się kocha, tak juz jest, stety - niestety?
Również zadawałam sobie to pytanie - czy wolałabym nie przeżyć tego wszystkiego, co dała nam ta zwariowana kotka, czy nigdy jej nie poznać, nie śmiać się z jej wybryków, nie patrzyć jaka jest szczęśliwa? nie... to była taka krótka intensywna miłość ale ciesze się że nam się przydażyła...
,,Moment, w którym doświadczasz bolesnej straty, może być w istocie chwilą,
w której zostałeś najhojniej obdarowany.''
Dalajlama XIV

[peonka]

Dla mnie te biedne i niekochane są tak samo ważne, jak i moje domowe. Niestety warunki lokalowe nie pozwalają większości ludzi na przygarniecie wszystkich biedaków
Takie mam marzenie, żeby wrócić do Polski kiedyś na stare lata, do naszego domu w lesie, wziąć ze schronu stare psy i koty bez szans na adopcje i z nimi się zestarzec i umrzeć...

[wiesia.and.company]

Lampko, to jest okropny czas. Ale na to, co się stało nie miałaś wpływu. Można mieć wpływ na przeziębienie i je leczyć, na zapalenie spojówek i je leczyć, jakiś wpływ na cukrzycę - prawidłowo odżywiać i podawać leki. Ale nie ma się wpływu na kardiomegalię. Nie żył długo, za młody był by umierać. Ale dzięki Tobie żył AŻ TAK DŁUGO. Na tzw. wolności by nie przeżył w ogóle. W tym czasie był kochany, miał swoich ludzi, miał miejsce wśród ludzi i swojego stada. Miał swoją rodzinę. I takim go pamiętacie. I kochacie. I będziecie pamiętać. To jest ten ślad po kimś, kto istniał.

[mary_ann]

Bardzo, bardzo współczuję. Każdy kot jest inny, każdy pozostawia po sobie puste miejsce, którego żadne inne zwierzę nie zapełni.