Perfekcjonizm...

[roman_j]

>>Perfekcjonizm jest skazywaniem siebie na ciągłe niezadowolenie, na walkę z
samym sobą i całym zewnętrznym światem, jest zadawaniem sobie i innym bólu,
jest chłostą moralną, samozagładą. Perfekcjonizm, moim zdaniem, prowadzi do
unicestwienia. Perfekcjonizm "wykastrowuje" radość. Ma podkrążone oczy, jest
ciągłym zmęczeniem. Perfekcjonizm prowadzi do uzależnienia się od: papierosów,
kawy, alkoholu, seksu, emocji, dramatów, napięcia, lęku, od bycia zauważoną,
kochaną, od innych ludzi i ich opinii, od ludzi uzależnionych.
Może zaprowadzić do więzienia, kalectwa, choroby, do nienawiści i obłędu.
Perfekcjonizm jest zawsze zniewoleniem i poddaństwem.<<

[ernest_pinch]

Kto tak zdefiniowal perfekcjonizm? :) Ta definicja jest wlasciwa, ale dla
pewnego okreslonego typu ludzi. Tych ktorzy ustawia sobie perfekcjonizm jako
cel nadrzedny i zrobia z niego oltarzyk.
Znam ludzi ktorzy perfekcjonizm maja wrodzony. Wychodzi im naturalnie, bez
wysilku, z lekkoscia. Zazdroszcze takim. Ale z drugiej strony, lubie obierac
takich luzakow w perfekcjonizmie za niedoscigniony wzor.

[roman_j]

To cytat z książki, na którą trafiłem w Internecie po wpisaniu do wyszukiwarki
hasła "perfekcjonizm". Cytat, który pokazuje inne, niszczycielskie oblicze tej
cechy osobowości, którą zwykle uważa się za przymiot.

[ernest_pinch]

A ja sadze ze taki kolak napierajacy na to zeby byc perfekcjonista stanowi
marginalne zjawisko. Ludzie sa chyba w wiekszosci leniwi, i wieksze leniuchy
nazywaja mniejszych leniuchow tytanami pracy, perfekcjonistami itd... To taka
moja mala teoria. Bo ja przekorny jestem :)

[roman_j]

ernest_pinch napisał:

> A ja sadze ze taki kolak napierajacy na to zeby byc perfekcjonista stanowi
> marginalne zjawisko.

No nie wiem. To dość optymistyczne stanowisko.

> Ludzie sa chyba w wiekszosci leniwi, i wieksze leniuchy nazywaja mniejszych
> leniuchow tytanami pracy, perfekcjonistami itd... To taka moja mala teoria. Bo
> ja przekorny jestem :)

Ale masz rację. Tylko, że mnie chodziło właśnie nie o tych mniej leniwych,
których ci bardziej leniwi komplementują w ten sposób, ale o ta wąską (?) grupę
ludzi, którzy czują wewnętrzny przymus (często uwarunkowany zewnętrznie) dążenia
do doskonałości we wszystkim, co robią. Taki człowiek chce robić wszystko od
razu doskonale i jest wciąż niezadowolony w wyników swojej pracy, bo wciąż widzi
w niej niedoskonałości. Stawia sobie zbyt wysokie wymagania, którym sam nie
potrafi sprostać, co wywołuje u niego frustrację i niechęć do podejmowania
kolejnych działań, bo z góry zakłada, że nie wykona ich tak dobrze, jakby
chciał. Ta potrzeba doskonałości w końcu go paraliżuje i przestaje w ogóle robić
cokolwiek, przez co może sprawiać wrażenie człowieka leniwego.
Przyznasz, że to nieco odbiega od tej charakterystyki, którą podałeś? Ty pisałeś
po prostu o pracowitych fachowcach, a ja o pewnej przypadłości charakteru. :-))

[ernest_pinch]

To takich ludzi co czuja wewnetrzny przymus mozna spotkac w
roznych "dzialkach". Zul musi siedziec w parku i popijac. Macho musi byc macho.
A narkoman musi brac...
Podsumowujac, taki "chorobliwy perfekcjonista" to typ popelniajacy i tak czyny
o niskiej szkodliwosci spolecznej ;-)