Dodaj do ulubionych

Dialog między religiami

    • gajasirocco "Karykatury dialogu" 20.09.06, 22:33
      www.arabia.pl/content/view/286128/2/
      • tomziczek Artykuł z Times'a 20.09.06, 23:33
        Reid barracked during speech to Muslims
        By Sam Knight and PA

        The Home Secretary was barracked by a protester as he tried to address a
        hand-picked audience of Muslims in East London today in which he called on
        parents to monitor their children for signs of brainwashing by extremists.

        John Reid was midway through a speech in which he urged Muslims to do more to
        root out potential terrorists when he was interrupted by a man identified as Abu
        Izzadeen.

        Mr Izzadeen, a well-known Islamic extremist who has been investigated over
        remarks about the July 7 suicide attacks, brought a young boy with him into the
        meeting and said his aim was to disrupt John Reid’s speech.

        He shouted down the Home Secretary, calling him a tyrant and yelling: "How dare
        you come to a Muslim area when you have arrested so many Muslims in this area."

        Mr Izzadeen, a Muslim convert also known as Omar Brookes is said to be a former
        spokesman for the radical Islamic group al-Ghurabaa, an offshoot of
        al-Muhajiroun - both of which are now banned in the UK.

        He came to public prominence last year after refusing to condemn the 7/7 London
        bombings, instead, describing the attacks as "Mujahidin activity" which would
        make people "wake up and smell the coffee".

        "I am furious I am absolutely furious - John Reid should not come to a Muslim
        area, we do not want to see him. John Reid, Tony Blair and George Bush’s crusade
        can all go to hell," he said today during Mr Reid’s speech.

        "You all know as Muslims that we are treated as second class citizens," he
        shouted to the crowd. "How many Muslims have been arrested?"

        Still shouting, Mr Izzadeen was ushered from the hall by a number of police
        officers and continued to address journalists outside as Mr Reid picked up the
        thread of his remarks. Minutes later though, a second protester again
        interrupted, shouting: "Enemy of Islam" and holding up placards reading, "John
        Reid Go To Hell" and "John Reid. You will pay."

        The Home Secretary had been expecting a tricky reception, and in a sign of the
        tension surrounding his visit, the precise location of today's meeting, in
        Leyton, East London, not far from the scene of the botched police raid in Forest
        Gate and the arrest of several suspects in connection with last month's alleged
        plot to blow up transatlantic airliners, had been kept secret.

        Mr Reid defined the Government's campaign against terrorism as a contest of
        values rather than a battle of religions or ideologies, and he said that
        mainstream Islam shared a host of common values with rest of British society.

        He said that the values shared by Britain's Muslim community and the rest of the
        country were "deep and enduring and worth fighting for", adding that terrorists
        were not Muslims "in the true sense of the word".

        He went on: "They are militants who seek to achieve their aims through the
        forces of terror and violence. They cloak their language in the rhetoric of
        Islamic teachings, but they behave in ways that contradict the very principles
        of the Islamic faith.

        "They believe that the West is evil and that all modern values are corrupting to
        Muslims, when in fact, it is they who are wicked and ruthless and they who are
        corrupting young Muslim minds.

        Urging parents to be on the lookout, he said: "There is no nice way of saying
        this. These fanatics are looking to groom and brainwash children, including your
        children, for suicide bombings. Grooming them to kill themselves in order to
        murder others."

        Mr Reid's speech had attracted attention because of his challenge to Muslim
        parents to look out for signs of radicalisation in their children. Yesterday, he
        wrote a column in The Sun, in which he asked Muslim parents to "look for changes
        in your teenage sons", including "odd hours, dropping out of school or college,
        strange new friends".

        But today Mr Reid limited his remarks to a broader description of battle against
        extremism and quoted a saying given to him by a local imam, which said: "Every
        man is the herdsman of his own family, every employer is a herdsman, and has
        responsibility for his employees, and every leader in the community, and
        nationally, has the responsibility to guide and to lead."

        Among others protesting today was Anjem Choudary, who objected to the
        insinuation that Muslim children may be brainwashed.

        He said: "Muslims do not need British values. We believe Islam is superior, we
        believe Islam will be implemented one day. It is very rich for you to come here
        and say we need to monitor our children when your Government is murdering people
        in Iraq and Afghanistan."

        One of the older local residents attending the speech at Leyton Youth Centre was
        55-year-old Shankat Khan, who welcomed the fact that Mr Reid had made the visit
        but said that it was very narrow to suggest that it was just Muslim children who
        were being targeted.

        "What about the British parents? What about the Afro-Caribbean parents? We are
        as worried as other parents are but we need to be part of a wider society," he said.

        East London has been the focal point for complaints about the Government's
        attempts to involve Britain's Muslim community in the fight against Islamic
        extremism in the UK. Ministers have been criticised for ignoring the work of a
        taskforce of community leaders, academics and imams set up after the July 7
        suicide bomb attacks in London last year.

        While the Government has supported recommendations such as "roadshows" by
        moderate Islamic scholars to counter extremist ideology, it has resisted more
        controversial ideas, such as a public inquiry into the bombings.

        Last month, Ruth Kelly, the Secretary of State for Communities, set up a new
        body to promote better race and community relations in England but tensions were
        raised once again after the arrest and charging of 17 British Muslims for an
        alleged attempt to blow up passenger aircraft over the Atlantic, the fifth
        terror plot the police claim to have disrupted in the last year.

        Responding to the Home Secretary's article in The Sun, the editor of the Muslim
        News said Mr Reid's comments were "worse than looking for reds under the bed", a
        reference to anti-communist witchhunts in America during the 1950s.

        "The Home Secretary is generating a new climate of fear against Muslims, by not
        only suggesting they are all potential terrorists, but appears to be also trying
        to divide Muslims families," said Ahmed J Versi.

        Commenting on Mr Reid’s words, Dominic Grieve, the Shadow Attorney General,
        said: "While John Reid’s remarks are relevant, he is in danger of repeating what
        the Prime Minister has already said; that Muslim extremism is a problem for the
        Muslim community. He needs to realise that it is a problem for all of us."

        Mr Grieve accused ministers of showing no real leadership on the issue, adding:
        "They have proved happy to pursue grand, headline-grabbing gestures, but have
        not delivered when effective action was required.

        "The Government has not shown itself able or willing to do the grinding,
        difficult work of eradicating the root causes of this problem.
      • tomziczek Re: "Karykatury dialogu" 20.09.06, 23:36
        Przepraszam, że zamieściłem angielski oryginał artykułu z Times'a ale być może
        kogoś zainteresuje. Oglądałem dziś na żywo konferencję prasową ministra Reida
        oraz relację z wizyty w jednym z londyńskich meczetów.
        • gajasirocco Re: "Karykatury dialogu" 21.09.06, 07:34
          Dlaczego ludzie nie potrafią, albo nie chcą pokojowo rozwiązywać problemów
          religijnych (przecież wszystkie największe religie odwołują się do pokoju, do
          niezabijania...), a w praktyce....?
          Prawdę mówiąc- najwięcej konfliktów na świecie jest wywoływanych na tle
          religijnym, jest to takie obłudne, bo Ci którzy mówią o miłości bliźniego,
          wybaczaniu...są w stanie bez zmrużenia oka wysłać tysiące, miliony ludzi na
          śmierć. A z góry niby na to patrzy Bóg, Allah czy inny stwórca!
    • gajasirocco "Apel o poszanowanie i rozwagę" z Arabia.pl 21.09.06, 08:26
      Apel o poszanowanie i rozwagę
      Rada Wspólna Katolików i Muzułmanów
      czwartek, 2006-09-21 00:39:34
      Rada Wspólna Katolików i Muzułmanów apeluje o wzajemne poszanowanie i rozwagę
      chrześcijan i muzułmanów. Nie dajmy zwieść się tym, którzy wzywają do wzajemnej
      nieufności, wrogości i nienawiści, dążą do konfrontacji.

      Strona muzułmańska wzywa wszystkich muzułmanów, zwłaszcza tych, którzy
      protestują przeciw wypowiedzi papieża Benedykta XVI podczas wykładu na
      uniwersytecie w Ratyzbonie, by uważnie przeanalizowali cały tekst wystąpienia i
      nie dali się zwieść prowokacji tych, którzy w imieniu islamu działają przeciw
      niemu, próbując nastawić wrogo wspólnotę muzułmańską w stosunku do Europy i
      chrześcijaństwa.

      Chrześcijanie są braćmi muzułmanów, co zaświadcza Koran i Sunna. Nie było
      intencją Benedykta XVI obrażanie islamu, muzułmanów i ich wartości, a na
      odwrót - wyciągnięcie ręki do dialogu i rozmowy. Wykorzystywanie każdego
      pretekstu do osłabienia czy zerwania dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego jest
      na rękę wrogom islamu, którzy pozornie działając w imieniu religii są w istocie
      przeciw niej. Tacy zwani są w Koranie - munafikun - obłudnikami i powinni być
      potępieni.

      Trzeba również zauważyć, że Benedykt XVI wygłosił wykład do słuchaczy
      chrześcijańskich na terytorium Niemiec od VII wieku chrześcijańskim, a więc nie
      przemawiał do muzułmanów. W świecie muzułmańskim też różnie mówi się na temat
      chrześcijaństwa - nie zawsze tak, jak by to odpowiadało chrześcijanom.

      Raz jeszcze Rada Wspólna Katolików i Muzułmanów wzywa do opamiętania i
      zaniechania bezsensownej eskalacji nieufności. Nie ma odwrotu od drogi dialogu.
      Tylko rzeczowa rozmowa i wyjaśnianie nieporozumień może być płaszczyzną do
      dialogu i pokojowego współistnienia dwóch największych religii
      monoteistycznych: chrześcijaństwa i islamu.

      Przewodniczący Rady ze strony katolickiej Zdzisław Bielecki
      Przewodniczący Rady ze strony muzułmańskiej Selim Chazbijewicz
    • gajasirocco W ramach dialogu wklejem poranny tekst Japolaka: 21.09.06, 13:18
      Dość przepraszania ???

      Autor: japolak
      Data: 21.09.06, 08:54
      OK
      Ja wszystko rozumię
      Instytucja papieża jest tak nowoczesna, iż podobno jest on niekwestionowanym
      Głosem Boga.
      Zaś islam jest bardziej prymitywny, bo Mahomet uwazał się za człowieka i
      człowieczemu Jezusowi oddawał szacunek, jako prorokowi, nie Bogu.
      Bo jak stary, żydowski dowcip mawia "ja mogę uwierzyć, iż Maryja powiła
      dziecko, bedąc dziewicą, ale że awantury w domu nie było - to uż nie uwierzę".
      Przepraszam za bezczelność, ale skoro liczymy, która religia jest
      bardziej "głupia" - takie są efekty.
      Choć pono Żydzi, Chrześcijanie, Muzułmanie w tego samego "jedynego Boga" wierzą.
      Więc Benedykt nasty nie jest moim Bogiem, podobnie jak Jahwe, który
      napalmem "ddżył" na Sodomę i Gomorę. Ani Mahomet dowodzący swej sprawiedliwości
      i prawa bombami
      Ani jak Jezus - jest w 2-3 ewangeliach opowieść jak przeklnął drzewo, by
      uschło, bo oliwek na nim nie znalazł "choć nie była pora ku owocowaniu"
      Jest jakaś mieścina w Palestnie, gdzie mieszka kilkanaście izraelskich rodzin.
      Chroni ich parę setek żołnierzy. Także dlatego, iż parę lat temu jakiś
      Izraelczyk wszedł do tamtejszego meczetu i z karabinu maszynowego zabił
      kilkadziesiąt osób. Mężczyzn, kobiet i dzieci. Oszołom? Ponieważ do tego
      meczetu dochodzi się obok izraelskiego osiedla, nad ulica wiszą siatki, by
      zatrzymywały rzucane granaty i gówna. To także jest prawda, podobnie jak
      granaty i gówna rzucane w druga stronę, choć mniej w mediach widoczna.
      Ja zaglądałem do blogów młodych Arabów i Żydów - nie mających ambicji by zabić
      wszystkich wrogów,wierzącyh iż kiedyś zaczną ze sobą rozmawiać.
      To nie jest wojna religijna ani cywilizacyjna.
      W jednej z opowieści Stanisława Lema, gdzie robot się UCZŁOWIECZYŁ, symbolem
      były jego gesty "do siebie" - taka jest chyba prawda o Izraelu/Palestnie,
      Iranie, Iraku itd.
      Prypominam Kazika Staszewskiego sprzed paru lat "To nie jest wojna boża, to
      wojna o ropę blisko morza"
      Któryś z amerykańskich generałów ostatnio wprost powiedział, iz jego kraju nie
      interesują tereny, gdzie ropy nie ma, najwyżej pietruszka...
      I jak tu wygląda skądinąd sympatyczny (choć niemiecki) papież Benedykt...
      • gajasirocco W ramach dialogu wklejem poranny tekst Japolaka: 21.09.06, 13:23
        forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=904&w=48974740&a=48978528
    • gajasirocco "Media Zachodu, media islamu" GW 21-09 21.09.06, 21:04
      Media Zachodu, media islamu
      Marcin Bosacki, Bali2006-09-21
      Burza, która przetoczyła się po ratyzbońskiej wypowiedzi papieża o islamie,
      przypomniała awanturę sprzed pół roku o karykatury Mahometa w europejskiej
      prasie. Jakie wnioski wyciągnęli z niej dziennikarze zachodni, a jakie
      muzułmańscy?
      Publikacja tych rysunków wywołała zimą protesty części muzułmanów, dlatego że
      pokazywały one twarz Mahometa, co jest w tradycji islamskiej zabronione. W
      dodatku karykatury pokazywały Proroka np. z bombą.

      Czy taka twórczość i jej publikowanie w zachodniej prasie to wyraz wolności
      słowa, czy jej nadużycie? Czy świat muzułmański powinien się wstydzić za to, że
      dał się sprowokować do brutalnych protestów przez zaplanowaną z góry akcję
      propagandową muzułmańskich radykałów?

      Na początku miesiąca na zaproszenie rządów Indonezji i Norwegii (gdzie
      karykatury przedrukowano) dyskutowało o tym na wyspie Bali ponad 70
      dziennikarzy z całego świata. Odpowiedzi nie rozłożyły się według podziału
      Zachód - muzułmanie.

      - Ci, którzy karykatury publikowali, nie dochowali wierności zasadom
      dziennikarstwa. A do tych zasad należą, prócz szacunku dla prawdy, także troska
      o konsekwencje publikacji i minimalizowanie ich kosztów społecznych - mówił
      Irlandczyk Aidan Withe, sekretarz generalny Międzynarodowej Federacji
      Dziennikarzy z siedzibą w Brukseli. - Wolność słowa polega na tym, że można coś
      opublikować, ale też na tym, że można podjąć decyzję o wstrzymaniu publikacji.

      Jego zdaniem przedrukowywanie rysunków wówczas, gdy przez kraje Bliskiego
      Wschodu przelewały się gwałtowne demonstracje i ginęli ludzie, było "czystą
      prowokacją".

      Odpowiadał mu wzburzony Ramon Perez-Maura z hiszpańskiego dziennika "ABC": -
      Podjąłem decyzję o druku karykatur i jestem pewien, że zrobiłem dobrze. Właśnie
      wtedy ludzie mieli prawo wiedzieć, o co w końcu jest ta cała awantura!

      Perez-Maura w kuluarach dodawał, że jego zdaniem to, iż ponad 90 proc. prasy
      zachodniej, która o sprawie pisała, rysunków nie pokazała, świadczy o udanym
      szantażu "ulicy muzułmańskiej", a raczej stojących za nią radykałów.

      Tezę o "antymuzułmańskiej prowokacji", czy nawet spisku, powtarzało kilku
      dyskutantów z Azji. Ich zdaniem zachodnia wolność słowa ma podwójne standardy:
      luźniejsze, gdy chodzi o obrażanie muzułmanów, ostrzejsze, gdy o żydów i
      chrześcijan.

      - Muzułmanie nie chcą od mediów zachodnich specjalnego traktowania, tylko
      równych praw - mówił w podobnym tonie otwierający konferencję prezydent
      Indonezji Susilo Bambang Yudhoyono. Dowodem na nierówne podejście miałoby być
      to, że europejskie media nie chciały prezentować owoców ogłoszonego przez Iran
      konkursu na karykatury dotyczące Holocaustu.

      Większość dziennikarzy z Zachodu nie zgadzała się z takimi zarzutami.
      Argumentowano, że być może na Zachodzie granice wolności słowa są szokujące,
      ale równe dla wszystkich. Niektóre jej przejawy szokują muzułmanów, a inne
      chrześcijan, jak instalacja polegająca na zanurzeniu krzyża w urynie.
      Istniejące w kilku krajach Zachodu (także w Norwegii) prawo chroniące wyznania
      chrześcijańskie przed bluźnierstwem jest właściwie martwe.

      Co ciekawe, wielu kolegów z krajów islamskich, zwłaszcza z Indonezji, zgadzało
      się z tezą, że więcej do przemyślenia ma strona muzułmańska, np. o mechanizmie
      rozbudzania tłumów przez radykalnych mułłów i polityków.

      Media indonezyjskie to dla wielu w świecie islamskim wzór, co mówili niektórzy
      dziennikarze z Bliskiego Wschodu czy Afryki. Miały ogromny wpływ na przełom
      demokratyczny w Indonezji i obalenie rządów Suharto osiem lat temu. Ich ogromne
      zasługi podkreślał na konferencji obecny prezydent Susilo Bambang Yudhoyono.

      Dziś prasa w jego kraju jest niemal tak wolna jak na Zachodzie. Niemal.
      Indonezyjska strona internetowa Rakyat Merdeka jako jedyna w kraju pokazała w
      lutym duńskie rysunki. Jednak zasłoniła na nich twarz Proroka. To nie pomogło.
      Jej redaktora Teguha Santosę oskarżono o podjudzanie do nienawiści na tle
      religijnym. Grozi mu pięć lat więzienia.

      Oburzeni tym koledzy z Indonezji nie mogli uwierzyć, że w Polsce też wszczęto
      śledztwo, gdy ktoś narysował Matkę Boską z rządzącymi braćmi Kaczyńskimi na
      rękach.

      Na konferencji cieniem położyło się też niewpuszczenie na Bali zaproszonego na
      konferencję dziennikarza izraelskiego. Zaprosili go Norwegowie, ale
      Indonezyjczycy nie dali mu wizy - nie mają stosunków dyplomatycznych z
      Izraelem. Norwegowie proponowali mu własny paszport, ale dziennikarz izraelski
      nie chciał na konferencji udawać Norwega. Dyplomaci indonezyjscy w kuluarach
      tłumaczyli, że "może dałoby się coś wykombinować, ale wybuchła wojna w
      Libanie". Tak już przed konferencją o wolności słowa wolność słowa przegrała.

      Podczas obrad wolność słowa kwitła. Dziennikarz rosyjskiej agencji Nowosti z
      uporem kilkakrotnie zadawał muzułmanom pytanie: - Jak to możliwe, by tysiące
      ludzi protestowały przeciw czemuś, czego sami nie widzieli?

      W odwecie Pakistańczyk Imtian Alam grzmiał, że zachodnie gazety i syndykaty
      próbują podpisywać kontrakty o współpracy z biedną prasą muzułmańską, by ją
      uzależniać finansowo i ideowo. Jednak były to wypadki odosobnione.

      Naprawdę mocno spierano się o to, czy dziennikarstwo ma jakieś głębsze zadania
      niż tylko informowanie. Organizatorzy pytali bowiem, czy zadaniem mediów
      jest "promowanie tolerancji". Zamieniło się to w ciekawą dyskusję, czy
      dziennikarze w ogóle powinni promować jakieś wartości.

      Większość żurnalistów z krajów, które niedawno wyzwoliły się z dyktatur czy
      wojen domowych (czyli z Europy Środkowej, Ameryki Łacińskiej bądź Indonezji
      właśnie), nie miało wątpliwości, że za dziennikarstwem stoi pewien zespół
      wartości. Że obowiązkiem mediów jest stawać po stronie prześladowanych, bronić
      prawa, demokracji, godności jednostki.

      Zdecydowana większość dziennikarzy z bogatego Zachodu, z krajów bez
      traumatycznej historii, przynajmniej w ostatnich dziesięcioleciach, gwałtownie
      przeciw temu oponowała.


      - Jeśli zakładamy, że wspieramy np. demokrację, stajemy się stronniczy,
      popieramy pewne opcje - tłumaczył Moritz Kleine-Brockhoff z "Frankfurter
      Rundschau". - Powinniśmy dobrze, profesjonalnie informować i dawać różnorodne
      komentarze. Czytelnik sam wyrobi sobie zdanie.

      Tego sporu nie dało się rozwiązać. Dziennikarze z całego świata byli za to
      niemal zgodnie przeciwni pomysłowi, by ustalać jeden światowy kodeks etyczny
      mediów sprzyjający zbliżaniu i wzajemnemu zrozumieniu różnych kultur.

      Jeden z dziennikarzy indonezyjskich, gdy z ust kilku europejskich dyskutantów
      padały wezwania do szacunku i zrozumienia pomiędzy kulturami, wypalił nawet: -
      To wszystko prawda, ale skończmy już z tymi zaklęciami. Kultura i szacunek nie
      może prowadzić prasy do krępującej poprawności politycznej. Nie może zabić
      przekonań i różnorodności. To jest w mediach najważniejsze.

      Jeśli konferencja "Międzynarodowy dialog między mediami" w Indonezji coś
      pokazała, to właśnie różnorodność mediów i dziennikarzy. To, że nie ma prostego
      podziału na dwa światy - Zachodu i islamu. Przynajmniej w mediach.
    • gajasirocco Oświadczenie Kongresu Ogólnego Ligi Muzułmańskiej 22.09.06, 07:58
      Oświadczenie Kongresu Ogólnego Ligi Muzułmańskiej w RP
      Liga Muzułmańska
      czwartek, 2006-09-21 22:52:18
      W imię Boga Miłosiernego Litościwego!

      Kongres Ogólny Ligi Muzułmańskiej w RP pragnie wyrazić rozczarowanie,
      zdziwienie, a także ubolewanie z powodu wystąpienia papieża Benedykta XVI, w
      którym podjęte zostały kwestie związane z naszą ukochaną religią – islamem, a
      także z naszym umiłowanym Prorokiem Muhammadem (pokój z nim).


      Jednocześnie pragniemy zaznaczyć, że z zadowoleniem odebraliśmy słowa
      wyjaśnienia ze strony papieża, które traktujemy jako dobry początkowy krok w
      drodze ku satysfakcjonującemu obie strony zakończeniu obecnej sytuacji.


      Kongres Ogólny Ligi Muzułmańskiej w RP pragnie podkreślić, że celem muzułmanów
      nie jest i nie będzie burzenie mostów, które zawsze łączyły obie wielkie
      religie, jak i ich wyznawców. Potrzeba utrzymania i zacieśniania wzajemnych
      więzi jest szczególnie aktualna w dzisiejszych, trudnych czasach – czasach, w
      których należy usilnie podkreślać to, co ludzi łączy, nie zaś dzieli.


      Miejmy nadzieję, że dialog między-religijny oraz wysiłki, zarówno strony
      muzułmańskiej jak i chrześcijańskiej, zaowocują trwałym porozumieniem i
      wzajemnym lepszym poznaniem.


      Na zakończenie pragniemy przypomnieć słowa Boga objawione w Jego Świętej
      Księdze Koranie:


      „O ludzie!

      Zaprawdę, Myśmy was stworzyli z mężczyzny i kobiety,

      I uczyniliśmy was różnymi narodami i plemionami,

      Abyście się wzajemnie zapoznali;

      Zaiste, najlepszy spośród was w oczach Boga to najbardziej bogobojny”
    • gajasirocco 'To papież jest winien przemocy'-GW 23-09 23.09.06, 13:04
      serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34174,3637064.html
    • gajasirocco "Wystarczy tylko iskra"-Trybuna 23-09 Z.Słomkowski 23.09.06, 14:33
      Wystarczy tylko iskra
      Religia w cieniu polityki
      Jeśli kogoś zaskoczyła burzliwa reakcja dużej części muzułmanów na niezręcznie
      wybrany przez Benedykta XVI średniowieczny cytat o Mahomecie, to znaczy, że nie
      rozumie zaszłości w relacjach między chrześcijaństwem a islamem. A także –
      uzasadnionego czy też nie – wyczulenia wyznawców Allaha na to, co się mówi o
      ich religii.

      Sam papież tłumaczy, że słowa głoszące, iż Mahomet wniósł wiele rzeczy „złych i
      nieludzkich” nie należą do niego i nie wyrażają jego przekonań. Prezydent
      Islamskiej Republiki Iranu, Mahmud Ahmadinedżad, publicznie przyznał, że ten
      passus wykładu papieskego został nadinterpretowany i że winę ponoszą media
      szukające sensacji. Ale słowa takie padły z ust głowy Kościoła katolickiego i
      zostały rozpowszechnione. Dla jednych był to powód szczerego oburzenia, dla
      innych zaś pretekst do potwierdzenia własnych tez, że chrześcijaństwo
      reprezentujące Zachód jest wrogiem islamu. Zamiast jednak powtarzać za
      ekstremistami i fanatykami relgijnymi, że muzułmanie chcą zabijać chrześcijan i
      bez mała maszerować na Rzym, trzeba zadać sobie pytanie, z czego wzięły się te
      zawołania i dlaczego wielu muzułmanów im wierzy.

      Ta nieufność, czy wręcz wrogość, to w poważnym stopniu owoc długiej historii aż
      po dziś. Nawet obrońcy papieża przypominają, że jeszcze jako kardynał Ratzinger
      nie był zwolennikiem zainicjowanego przez Jana Pawła II dialogu z islamem.
      Wypomina się mu, że wysłał eksperta od spraw islamu, arcybiskupa Michaela
      Fitzgeralda, jako nuncjusza do Kairu, a jego komórkę w administracji
      watykańskiej, radę ds, dialogu międzyreligijnego, włączył do „ministerstwa
      kultury”. Ponadto wypowiedział się przeciw członkostwu Turcji w Unii
      Europejskiej, argumentując, że zagrozi to chrześcijaństwu. Czy w takich
      okolicznościach nawet umiarkowani, racjonalnie myślący duchowni muzułmańscy nie
      mogli uznać, że wykład w Ratyzbonie stanowi początek zawoalowanej ofensywy
      antyislamskiej? Tym bardziej że w swej podróży do Bawarii Benedykt XVI
      nawoływał do rechrystianizacji Europy. To dodatkowo wyczuliło licznych
      przybyszów z krajów muzułmańskich, stawiając przed nimi pytanie: Czy nie zbliża
      się czas dyskryminacji religijnej, a nawet prześladowań? Obiektywnie takie
      wątpliwości nie mają uzasadnienia. Ale gdy ktoś nosi w sobie urazy – obojętne
      czy uzasadnione, czy też nie – na nadmiar obiektywizmu i racjonalnego
      spojrzenia raczej nie cierpi. A właśnie te urazy bardzo często określają
      postawę muzułmanów wobec świata zewnętrznego, szczególnie Zachodu..

      Żywa jest pamięć o krucjatach w Ziemi Świętej. Przynajmniej oficjalnie nie były
      to wojny zaborcze, mające zagarnąć ziemie i bogactwa. Był to rodzaj katolickego
      Dżihadu (świętej wojny). Naturalnie, wypominanie tego dziś jest anachronizmem.
      Był to przecież czas takich wojen, prowadzonych także przez muzułmanów, którzy
      podbili nie tylko Azję Mniejszą, ale również północmą Afrykę i część obecnej
      Hiszpanii. Jednak jest tu pewna istotna różnica: Ekspansja muzułmańska została
      bezpowrotne przerwana i zdobyte tereny za Pirenejami stały się całkowicie
      chrześcijańskie (małe europejskie enklawy islamu w Albanii, Kosowie i Bośni
      mają już inny rodowód). Natomiast – jak uważa się w świecie muzułmańskim –
      ekspansja chrześcjiaństwa na obszarach islamu trwała w różnych formach, pod
      różnorakimi nazwami.

      Chodzi o podboje kolonialne, którym przyświecały cele polityczne, gospodarcze i
      handlowe, ale którym zawsze towarzyszyły wyprawy misyjne, mające nawracać pogan
      i innowierców. Współcześni Arabowie wciąż nie mogą darować Brytyjczykom, że
      podczas I wojny światowej, choć obiecali im samodzielność po rozbiciu i
      rozbiorze imperium otomańskiego, zawarli z Francuzami tajne porozumienie o
      podziale obszarów arabskich na wschód od Morza Czerwonego i Synaju na własne
      półkolonialne strefy. Potem sami wytyczyli granice, określające obecne państwa
      tego regionu, w tym Izraela, który od początku był uznawany jako forpoczta
      imperializmu europejskiego na Bliskim Wschodzie.

      Kiedy zaś po II wojnie światowej państwa muzułmańskie chciały się wyemancypować
      i same zarządzać swoimi bogactwami, jak ropa, Kanał Sueski, mocarstwa zachodnie
      (a więc chrześcijańskie) obalały nieposłuszne rządy (w Iranie premiera
      Mosadeka) lub usiłowały przywrócić rządy kolonialne drogą zbrojną (wojna
      izraelsko-brytyjsko-francuska przeciw Egiptowi w 1956 r.). Powody do pretensji,
      a także odgrzebania krucjat średniowiecznych jako symbolu, więc były.

      Te żale być może przeszłyby do zamkniętej historii, gdyby nie wydarzenia
      zapoczątkowane 11 września 2001 r. Fakt, że wykonawcami ataków terrorystycznych
      na Nowy Jork i Waszyngton byli Saudyjczycy, którzy zrealizowali plan Al-Kady
      odwołującej się do islamu, stał się w rzeczywistości początkiem kampanii
      antyislamskiej. Prezydent Bush nieopatrznie użył nawet słowa krucjata, W
      głównych wątkach propagandowych praktycznie wszystkich muzułmanów wrzucono do
      jednego worka, jako ludzi zaślepionych żądzą zabijania, zniszczenia Zachodu i
      stworzenia światowego imperium islamskiego. Nawiasem mówiąc, taki obraz Arabów
      był popularyzowany już wcześniej. Joseph Wakim, założyciel Australijskiej Rady
      Arabskej, były komisarz ds. międzykulturowych, przytacza długą listę flmów
      amerykańskich, w których dzielni żołnierze USA zwalczają terrorystów arabskich
      przedstawianych jako ludzie niecywilizowani i będący wcieleniem zła. Taka
      dezinformacja ma dłuższe tradycje.

      Wybitny brytyjski dziennikarz, Pregrine Worsthorne, tak opisał wojnę izraelsko-
      arabską w 1967 r.: „Maleńka społeczność Zachodu, otoczona przez wielokroć
      większą liczbę niedorozwiniętych ludzi, ukazała, że jest w stanie narzucić
      swoją wolę Arabom prawie bez wysiłku, podobnie jak robili to w czasach
      imperialnych pierwsi biali z Afrykańczykami, Azjatami”. Przypominając teraz tę
      relację w dubllńskej gazecie „Deccan Herald”, Michael Jansen zauważa, że autor
      przytoczonych słów został potem szefem brytyjskiego dziennika „Telegraph” i był
      nagrodzony tytułem szlacheckim.

      W ostatnich latach, za tego rodzaju antyarabską i antyislamską propagandą
      poszły czyny – wojny w Afganistanie i Iraku oraz groźby najazdu zbrojnego na
      Iran, a także Syrię. Nawet muzułmanie, którzy zdecydowanie odcinają się od
      haseł Al-Kaidy i innych ekstremistów, uznając, że Osama bin Laden jest w
      istocie religijnym odszczepieńcem, i którzy rozumieją zasadność obalenia
      talibów i Saddama Husajna, zaczęli krytycznie patrzeć na wojny prowadzone na
      obszarze krajów muzułmańskich. Oliwy do ognia dolał sposób prowadzenia wojen, w
      których mało się liczono z ludnością cywilną, oraz sposób traktowania ludzi
      podejrzanych o wrogą działalność wobec sił okupacyjnych.

      Jakby tego nie było dość, Stany Zjednoczone, przy poparciu niektórych innych
      państw Zachodu, przystąpiły do ofensywy ideologcznej. Ogłosiły bowiem program
      demokratyzacji krajów islamskich, usiłując narzucić im (także przemocą) zasady,
      normy i wartości życia politycznego i społecznego, wyrosłe w Europie i Ameryce
      Północnej. Otóż nikt nie lubi, jak ktoś obcy wtrąca się w jego sprawy.
      Wyobraźmy sobie, jak zareagowaliby Amerykanie, gdyby ponad pół wieku temu
      rządy francuski czy brytyjski chciały uczyć Stany Zjednoczone, jak mają
      rozwiązać problem segregacji rasowej. Największy błąd wobec krajów
      muzułmańskich polega jednak na tym, że obowiązujące tam reguły społeczne mogą
      się nie podobać, a nawet drażnić, ale wyrastają one z religii i są silnie
      utrwalone w tradycji.

      Część muzułmanów traktuje dlatego dążenia USA jako formę ingerowania w ich
      religię i wynikające z niej obyczaje, choć niewątpliwie niektórzy władcy
      chętnie wspierają to przekonanie, by nie dopuścić do osłabienia ich
      autorytarnych rządów. Ale program „cywilizowania&#
      • gajasirocco "Wystarczy tylko iskra"-Trybuna 23-09 Z.Słomkowski 23.09.06, 14:35
        c.d.....
        Część muzułmanów traktuje dlatego dążenia USA jako formę ingerowania w ich
        religię i wynikające z niej obyczaje, choć niewątpliwie niektórzy władcy
        chętnie wspierają to przekonanie, by nie dopuścić do osłabienia ich
        autorytarnych rządów. Ale program „cywilizowania” krajów islamskich,
        szczególnie arabskich, przypomina rozpowszechniony w Internecie wywód
        publicystyczny Andre Zantonavitcha, który postuluje, by Zachód, przede
        wszystkim USA, wyzwolił ludy muzułmańskie i pomógł im ustanawiając dla nich
        protektoraty lub status kolonialny.

        Za tę wolność – jak nazywa to Zantonavitch – kraje islamskie powinny na 50 lat
        oddać „wyzwolicielom” 50 proc. dochodów naftowych. W tym czasie budowane będą
        państwa narodowe, ale stopniowo, bowiem „prymitywne narody, podobnie jak
        dzieci, dorastają powoli i nie mogą natychmiast otrzymać wolności,
        niepodległości”. Taki sposób rozumowana jest znany w świecie islamskim. Stąd
        uczulenie na wszystko, co potwierdza – lub wydaje się potwierdzać – lęki i
        podejrzenia, i stąd nerwowe oraz nieproporcjonalne reakcje.

        Można nad tym boleć. Ale jeszcze większy niepokój wywołuje kontrrekcja po
        drugiej stronie. W wielu wypadkach ukazuje ona, że nie chce się zrozumieć ludzi
        islamu. Gorzej, że przedstawia się ich jak w krzywym zwierciadle, co w gruncie
        rzeczy stwarza zasłonę dymną nad rzeczywistymi problemami, które nurtują świat
        islamski i relacjami między nim a Zachodem, czyli światem chrześcijańskim.
        (*)ZYGMUNT SŁOMKOWSKI
    • gajasirocco Papież, muzułmanie i medialność radykalizmu-Arabia 23.09.06, 19:28
      Papież, muzułmanie i medialność radykalizmu
      Prezentujemy wywiad z Konradem Pędziwiatrem, socjologiem islamu, pracownikiem
      Katolickiego Uniwersytetu Leuven i redaktorem Arabii.pl, który ukazał się
      dzisiaj na łamach Nowej Trybuny Opolskiej.



      Nowa Trybuna Opolska (NTO) - Czym papież Benedykt XVI uraził muzułmanów?

      Konrad Pędziwiatr (KP) - Przede wszystkim powiedzeniem, że Mahomet nie
      przyniósł światu niczego dobrego oprócz okropności i zła. To było bardzo
      bolesne dla muzułmanów, dla których osoba Proroka jest kluczowa. Podobna
      sytuację mieliśmy w lutym, gdy opublikowano karykatury Mahometa i wcześniej
      podczas afery Rushdiego. Mówienie o Proroku w ten sposób jest nie na miejscu, a
      szczególnie, kiedy takie słowa padają z ust Ojca Świętego. Gdyby takie zdanie
      wypowiedział jakiś nieznany ksiądz czy nawet biskup, jego słowa przeszłyby
      niezauważone. Papież reprezentuje jednak nie tylko samego siebie, ale także
      największą wspólnotę religijną na świecie i musi się liczyć ze słowami.
      Muzułmanów dotknęło też pobieżne, nie pogłębione mówienie o dzihadzie. Dżihad
      to nie tylko wojna obronna z przeciwnikami wiary, to przede wszystkim wojna z
      samym sobą, z własnymi słabościami, czego papież nie zauważył. Równocześnie
      przyznaję, że pojęcie dżihadu było i wciąż jest niestety nadużywane do
      stosowania przemocy.



      NTO - Tyle, że ludzie, obserwując ostre reakcje muzułmanów na słowa papieża,
      mówią, że Benedykt XVI miał rację…

      KP - Polskie media pisały bardzo dużo o furii muzułmańskiej, natomiast
      reakcjami umiarkowanymi po stronie muzułmanów nie były zainteresowane.
      Organizacje muzułmanów w zachodniej Europie bardzo trzeźwo oceniły wypowiedź
      papieża i jej skutki. Ich stanowisko, w którym nie było ani słowa o podpalaniu
      kościołów czy innej przemocy, przeszło niestety bez echa.



      NTO - Nic tak nie zaszkodziło muzułmańskiej opinii, jak świątynie płonące w
      Strefie Gazy, z prawosławną włącznie. Czy muzułmanie mogą się dziwić, że
      oceniono to u nas jako akt fanatyzmu?

      KP - To była podobna sytuacja, jak w przypadku awantury o książkę
      Rushdiego, „Szatańskie wersety”. Większość tych, którzy przeciw niej
      demonstrowali, nigdy do niej nie zajrzała. Takie afery są wykorzystywane
      politycznie przez środki przekazu i przez populistycznych polityków po obu
      stronach.



      NTO - Czy podpalenia świątyń i groźby w stylu: „zniszczymy czcicieli krzyża”
      spotkały się z jakimkolwiek dystansem po stronie autorytetów muzułmańskich?

      KP - Zdecydowanie tak. Jedną z osób najbardziej słuchanych w Europie zarówno
      przez muzułmanów, jak i przez media, jest wnuk Hassana al-Banny (założyciela
      Braci Muzułmanów) Tarik Ramadan. Jeśli ktoś czytał jego tekst w środowym „Le
      Soir”, zobaczył, że odcina się od populistycznych opinii niektórych
      populistycznych polityków muzułmańskich oraz od postaw części przywódców
      religijnych, którzy reprezentują kompletnie marginalne środowiska muzułmańskie.
      Ci radykałowie, których pełno w mediach mają znikome poparcie. Większość
      muzułmanów żyjących w Paryżu czy Londynie nie utożsamia się ani z aktami
      przemocy, jakie miały miejsce w Strefie Gazy, ani ze słowami szantażu wobec
      papieża czy chrześcijan.



      NTO - Tyle że te kościoły ktoś jednak podpalił…

      KP - Chuliganie są wszędzie. Źle, jeśli mają oni poparcie części przywódców
      religijnych. Niestety, tacy przywódcy muzułmańscy także są. Trzeba o tym mówić
      głośno i trzeba prowadzić z nimi swego rodzaju „wojnę dusz”. Natomiast
      najgorszą z możliwych reakcji jest pakowanie tysiąca muzułmanów do więzienia, a
      potem wyławianie spośród nich winnych. W takiej sytuacji wyznawcy islamu
      postrzegają rządy krajów europejskich jako antymuzułmańskie. Inną sprawą jest
      słabe rozeznanie europejskich służb wywiadowczych w środowisku muzułmanów.



      NTO - Czy papież – pana zdaniem – może bezpiecznie polecieć do Turcji?

      KP - Myślę, że tak, bo strona turecka zadba o to, by pielgrzymka Benedykta XVI
      przebiegła w jak najbardziej godnej atmosferze. Inna sprawa, że nie będzie to
      pielgrzymka łatwa, bo papież wypowiedział słowa, których nigdy nie wyrzekłby
      Jan Paweł II.


      NTO - Benedykt XVI zwracał uwagę, że jego słowa były cytatem ze starożytnego
      patriarchy…



      KP - Oczywiście, ale za papieżem stoi przecież cała kuria rzymska i rzesza
      doradców. Taki lapsus nie przytrafił się Benedyktowi XVI mimochodem. Coś pewnie
      jest w tym, co powiedział o papieżu Hans Küng, że brakuje mu obycia w sprawach
      dialogu międzyreligijnego. Musi jednak niepokoić widoczne w Kościele rządzonym
      przez Benedykta XVI odchodzenie od dialogu z innymi religiami, szczególne gdy
      chodzi o islam i przejście na kontakty bardziej twarde.



      NTO - Trudno jednak zaprzeczyć, że póki co w Berlinie, Monachium czy Paryżu
      buduje się wielkie i okazałe meczety, a w Arabii Saudyjskiej chrześcijanie idą
      do więzienia za noszony na szyi krzyżyk. Więc kto tu stroni od dialogu?

      KP - To jest wielki problem w Arabii Saudyjskiej czy innych państwach, gdzie
      notorycznie łamie się prawa niemuzułmanów do wyznawania ich własnej wiary.
      Natomiast nie można sytuacji w Arabii Saudyjskiej czy Sudanie uogólniać do
      wszystkich krajów muzułmańskich, a jeszcze mniej do postawy około 15 milionów
      muzułmanów żyjących w Europie Zachodniej. Nacisk na takie kraje jak Arabia
      Saudyjska powinien wywierać nie tylko Kościół, ale przede wszystkim Stany
      Zjednoczone. Ich demokratyzacja sprawiłaby, że za nią poszłaby także większa
      wolność religijna.



      NTO - Czy coś w tej sprawie mogą i powinni zrobić także muzułmańscy przywódcy
      religijni?

      KP - Tak i oni to robią. Wspomniany przeze mnie Ramadan i inni przywódcy
      muzułmańscy są niezwykle krytyczni wobec tego, co dzieje się w krajach
      muzułmańskich, a Arabia Saudyjska jest w ich przemówieniach szlagierem jako
      kompletna aberracja islamu daleka od jego prawdziwej, umiarkowanej ścieżki.



      NTO - Wielu ludzi staje w obronie tego, co powiedział Benedykt XVI właśnie
      dlatego, że tej umiarkowanej ścieżki nie widzą. Natomiast niemal codziennie
      dowiadują się o terroryzmie motywowanym islamem, o zamachowcach samobójcach
      itd. Nie mają racji?

      KP - Jeśli będziemy oceniać islam tylko na podstawie jego obrazu medialnego,
      uznamy, że papież miał całkowitą rację, ostro go krytykując. W świadomości
      Europejczyków, a Polaków zwłaszcza, islam funkcjonuje właśnie w sposób tak
      uproszczony i jednostronny. Na Zachodzie jest trochę lepiej, bo muzułmanie tam
      żyją i pokazują samym swoim istnieniem, że nie są terrorystami. Ogólna wiedza
      na temat islamu jest tam o wiele większa. Dla mnie popularna w Polsce teza, że
      mamy wojnę cywilizacji, jest czymś bardzo smutnym, bo ona czyni wszelki dialog
      niemożliwym. Ale przyznaję, że gdybym moje rozumienie islamu i jego
      społeczności w Europie było oparte wyłącznie na obrazach telewizyjnych to
      pisałbym pochwalne recenzje książek Oriany Fallaci.



      NTO - Ale niezależnie od medialnych uproszczeń terroryzm motywowany islamem
      istnieje…

      KP - Islam mam ogromny problem z przemocą motywowaną religijnie. I z pewnością
      trzeba o tym mówić, ale nie takim językiem jakiego użył w Ratyzbonie Benedykt
      XVI. Równocześnie dla wielu przywódców muzułmańskich, którzy widzą ten problem
      i głośno o nim mówią jak chociażby Amerykanin Hamza Yusuf Hanson, bardzo ważne
      jest także inne zdanie papieża, wypowiedziane podczas ostatniej modlitwy „Anioł
      Pański”, iż drogą Kościoła, jaką chce on podążać w dialogu z innymi religiami,
      jest ścieżka wyznaczona przez deklarację soborową „Nostra Aetate”. To był
      bardzo ważny tekst, przynoszący kopernikański przełom w uznaniu innych religii.
      Dlatego uważam, że afery związanej z przemówieniem papieża w Ratyzbonie nie
      należy już rozjątrzać, jako kolejnej gry politycznej.



      NTO - Przemoc motywowana religijnie
      • gajasirocco Papież, muzułmanie i medialność radykalizmu-Arabia 23.09.06, 19:30
        c.d. z Arabia.pl
        NTO - Przemoc motywowana religijnie nie jest domeną samych muzułmanów. Tylko
        dlaczego – skoro papież Jan Paweł II potrafił publicznie przeprosić za przemoc
        obecną w przeszłości w Kościele, za grzech antysemityzmu itd. – nie ma takich
        gestów po stronie muzułmańskiej?

        KP - Po tamtej stronie nie ma tak wyrazistego ośrodka władzy, od którego można
        by takiego gestu oczekiwać. Kwestia przywództwa w świecie muzułmańskim jest o
        wiele bardziej złożona niż w Kościele katolickim. Każdy słucha tego, kogo chce,
        a media ze swej natury zawsze wychwytują najpierw głosy najbardziej radykalne.
        Dobrze, że wspominamy tu o Janie Pawle II, ale po przemówieniu papieża
        Benedykta XVI w Auschwitz środowiska żydowskie oczekiwały, że bardziej wyraźnie
        powie o tym, jaki związek miało nauczanie Kościoła z rozwojem antysemityzmu i
        zaistnieniem największego ludobójstwa w dziejach świata. Fundamentalizm nie
        jest tylko cechą islamu, by przypomnieć choćby zamachy na kliniki aborcyjne w
        Stanach Zjednoczonych.



        NTO - Czy – pana zdaniem – pobożni muzułmanie podpisałby się pod deklaracją
        Benedykta XVI, że przemocy nie da się pogodzić z istotą Boga ani z istotą duszy?

        KP - Stanowczo tak. Podobnie jak wielu muzułmanów podpisało się w tym roku w
        Kyoto pod deklaracją wieńczącą Światowe Zgromadzenie Religii dla Pokoju.
        Obecnych tam było kilkudziesięciu przywódców muzułmańskich z całego świata,
        takich jak chociażby mufti Bośni i Hercegowiny Mustafa Cerić. Zdecydowanie
        odcięli się tam oni od wykorzystywania religii do legitymizacji przemocy.
        Jednocześnie trzeba oczywiście pamiętać, że w Koranie, podobnie jak w innych
        świętych księgach, znajdują się fragmenty, które mogą być i są przez niektórych
        przywódców religijnych wykorzystywane do legitymizacji przemocy. Jednym ze
        sposobów przeciwstawiania się tego typu wynaturzeniom jest naświetlanie
        kontekstu historycznego owych fragmentów odwołujących się do przemocy. Wielu
        przywódców muzułmańskich to nieustannie czyni lecz niestety ich umiarkowanie
        nie sprzedaje się tak dobrze w mediach jak radykalizm stąd bardzo niewiele o
        tym słyszymy.



        NTO - Dziękuję za rozmowę. Krzysztof Ogiolda, Nowa Trybuna Opolska
    • tomziczek Re: Dialog między religiami 23.09.06, 20:35
      Filozofia jaką prezentują duchowni muzułmańscy w przytoczonych powyżej
      wypowiedziach co żywo przypomina mi filozofię Prawa i Sprawiedliwości: monopol
      na mądrość, monopol na prawdę i nieustanne, niczym nie uzasadnione ataki
      niewiernych/opzozycji...
    • gajasirocco Komentarz do wypowiedzi Papieża- z Arabia.pl 23.09.06, 22:48
      Komentarz do wypowiedzi Papieża
      Biuletyn MSZ
      sobota, 2006-09-23 22:11:29
      „Przywódcy religijni, bardziej niż kto inny, ponoszą odpowiedzialność za
      postawę wobec wyznawców innych religii (...). Prawdą jest, że przez całe
      stulecia stosunki katolicyzmu z islamem nie były łatwe - podobnie zresztą jak i
      z judaizmem oraz protestantyzmem.


      Jednakże w ostatnich latach, zwłaszcza za czasów pontyfikatu Jana Pawła II,
      relacje miedzy Watykanem, a światem muzułmańskim poprawiły się wyraźnie za
      sprawą dialogu międzyreligijnego (...). Byłoby więc wielką stratą, gdyby
      krytyka Papieża wobec islamu zaprezentowana w jego wykładzie wygłoszonym w
      Bawarii stała się sygnałem odejścia od polityki jego poprzednika. Jednocześnie
      równie niefortunne byłyby też zbyt impulsywne reakcje muzułmanów na tę
      wypowiedź (...).

      Watykan natychmiast wydał oświadczenie, że Papież nie zamierzał okazać braku
      szacunku dla islamu i jest zaskoczony reakcją na swoją wypowiedź. Zgodnie z
      oświadczeniem swojego rzecznika, Papież zaledwie poddał pod dyskusję problem
      przemocy w religii i tak naprawdę dokonał li tylko przeglądu historii stosunków
      między islamem a chrześcijaństwem. Jest oczywiście zastanawiające, dlaczego za
      najlepszy przykład do uzasadnienia swojej tezy wybrał islam, a nie ekscesy
      popełniane w imię religii przez katolików, protestantów, czy Żydów (...). Lecz
      niezależnie od wszystkiego najlepszą reakcją ze strony muzułmanów byłoby
      wzniesienie się ponad poziom tej wypowiedzi.

      Nawoływanie do odwołania wizyty Papieża w Turcji w listopadzie br. (pierwszej w
      kraju muzułmańskim) jest oczywistą pomyłką i błędem. Wprost przeciwnie, wizyta
      ta powinna stać się okazją dla wszystkich: Żydów, Chrześcijan i Muzułmanów do
      wzmocnienia wysiłków na rzecz dialogu międzyreligijnego i wyjaśnienia ciągle
      istniejących nieporozumień (...). W świecie po 11 września język religii
      odszedł, niestety, na dalszy plan. Politycy neokonserwatywni mówili
      o „dżihadistach” i „islamo-faszyźmie”; przedstawiciele drugiej strony używali
      pojęć „niewierni” i „święta wojna”, tak jakby „starcie cywilizacji” miało
      prowadzić do „konfliktu religii”. A przecież prawdą jest to, że
      chrześcijaństwo, judaizm i islam są owocem tego samego dziedzictwa Abrahama.
      Zamiast więc koncentrować się na szowinistycznej i traktowanej wybiórczo etyce
      judeo-chrześcijańskiej, warto skoncentrować się na dialogu międzyreligijnym,
      zmierzając w stronę wspólnej etyki judeo-chrześcijańsko-muzułmańskiej.”

      „Arab News”, 16 09.
    • elapietrusiak Papież spotkał się z muzułmanami 25.09.06, 17:35
      pi, IAR, PAP2006-09-25, ostatnia aktualizacja 2006-09-25 12:59

      Papież Benedykt XVI powiedział podczas spotkania z przedstawicielami świata
      muzułmańskiego, że od dialogu z islamem zależy nasza przyszłość. Zapewnił o
      swoim głębokim szacunku dla wyznawców islamu, i że od początku swego
      pontyfikatu opowiadał się za dialogiem z innymi religiami i kulturami.


      Benedykt XVI podkreślił wagę dialogu między chrześcijanami i muzułmanami,
      którego celem ma być między innymi pokonanie aktów nietolerancji i przemocy.

      Papież przyjął w swej rezydencji w Castel Gandolfo przedstawicieli świata
      muzułmańskiego, by uśmierzyć gniew muzułmanów, spowodowany jego wypowiedzią w
      Ratyzbonie.

      Na spotkanie przybyło 22 dyplomatow krajów muzułmańskich, w tym ośmiu spoza
      Rzymu, 16 członków tak zwanej muzułmanskiej rady konsultacyjnej przy włoskim
      ministerstwie spraw wewnętrznych oraz przedstawiciele światowej Ligi
      Muzułmańskiej.

      W krótkim przemówieniu, wygłoszonym po francusku papież nie odniósł się
      bezpośrednio do swego wykładu z Ratyzbony i nie tłumaczył swych intencji;
      oświadczył jedynie na początku, że "dobrze znane są powody tego spotkania".

      Po przemówieniu Benedykt XVI osobiście uściskał dłonie i chwilę rozmawiał z
      każdym z zaproszonych na spotkanie gości.

      Transmisję z Castel Gandolfo przeprowadziła między innymi katarska telewizja Al-
      Dżazira. Papieskie przemówienie zostało opublikowane przez watykańskie biuro
      prasowe w czterech wersjach językowych - po francusku, angielsku, włosku i
      arabsku.


      za : gazeta.pl
      • gajasirocco Przyszłość ludzkości zależy od współpracy-Arabia.p 25.09.06, 22:00
        Papież: Przyszłość ludzkości zależy od współpracy chrześcijaństwa z
        islamem
        KUNA
        poniedziałek, 2006-09-25 19:43:42
        Papież Benedykt XVI, który spotkał się dziś z ambasadorami krajów muzułmańskich
        i przywódcami muzułmańskimi, zaapelował o większą współpracę między religiami.

        Spotkanie w letniej rezydencji papieża, Castel Gandolfo, zostało zwołane w celu
        naprawienia kontaktów po kontrowersyjnym komentarzu, który niedawno padł z ust
        papieża. Benedykt powiedział wysłannikom, że „nasza przyszłość” zależy od
        dialogu między chrześcijanami i muzułmanami.

        Wśród 20 ambasadorów uczestniczących w spotkaniu byli reprezentanci Iranu,
        Iraku, Egiptu, Turcji i Maroka – jak również członkowie włoskiej społeczności
        muzułmańskiej. Obecni byli także dyplomaci z Indonezji, gdzie wzrosło napięcie
        między chrześcijanami a muzułmanami z powodu zeszłotygodniowej egzekucji trzech
        katolickich bojowników.

        Wysłannik Iraku w Watykanie Albert Edward Ismail Jelda powiedział po spotkaniu
        z papieżem, że należy zapomnieć o tym, co było i pójść naprzód.
      • gajasirocco "Szacunek dla islamu"K.Wisniewska 26-09 26.09.06, 07:44
        serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34513,3643987.html
      • gajasirocco Papież apeluje o budowanie mostów przyjaźni-Rz 26 26.09.06, 20:12
        WATYKAN Spotkanie Benedykta XVI z muzułmańskimi dyplomatami

        Papież apeluje o budowanie mostów przyjaźni
        Pół godziny trwało spotkanie Benedykta XVI z ambasadorami państw islamskich
        oraz przedstawicielami społeczności muzułmańskiej we Włoszech.
        - Przyszłość zależy od stosunków chrześcijańsko-muzułmańskich - przekonywał
        papież i zapewniał, że w relacjach ze światem islamu chce kontynuować dzieło
        swego poprzednika. Szacunek i dialog wymagają wzajemności we wszystkich
        dziedzinach cytował słowa Jana Pawła II. Po wygłoszeniu przemówienia, którego
        treść w języku arabskim opublikowało biuro prasowe Watykanu, papież przywitał
        się z każdym ze swych gości (na zdjęciu z dyplomatą kuwejckim). Była to już
        czwarta próba poprawienia stosunków z muzułmanami, którzy poczuli się urażeni
        słowami papieża na temat islamu i przemocy. Wcześniej podczas publicznych
        wystąpień Benedykt XVI podkreślał, że został źle zrozumiany. Tym razem do
        wykładu z Ratyzbony nie nawiązywał. Ale uczestnicy spotkania byli zadowoleni.
        Papież okazał nam szacunek stwierdził iracki dyplomata Albert Edward Ismail
      • gajasirocco "Muzułmanie u Benedykta XVI"Rzeczpospolita 26-09 26.09.06, 20:15
        Muzułmanie u Benedykta XVI
        Papież zaprosił do Castel Gandolfo 23 ambasadorów państw islamskich. Podczas
        spotkania powoływał się na Jana Pawła II, którego świat islamu darzy dużym
        szacunkiem


        Dialog międzyreligijny i międzykulturowy jest koniecznością - mówił papież
        podczas spotkania z ambasadorami państw islamskich w Watykanie
        Papież oświadczył swoim gościom, że dialog chrześcijan z muzułmanami jest dziś
        konieczny. Wyjaśnił, że chodzi o dialog oparty na zasadzie wzajemności,
        szczególnie w dziedzinie swobód religijnych. Do swego ratyzbońskiego wykładu,
        który wywołał gwałtowne reakcje w świecie islamskim, papież nie wracał.
        Powiedział tylko: - Znane są powody naszego tu spotkania. Mówiłem o nich w
        zeszłym tygodniu.

        Z 23 zaproszonych ambasadorów państw islamskich do Castel Gandolfo nie przybył
        tylko reprezentant Sudanu. Natomiast w ostatniej chwili zmienił zdanie i
        pojawił się ambasador Syrii. Reprezentowani byli również przedstawiciele
        społeczności islamskiej we Włoszech. Watykan nadał spotkaniu bardzo wysoką
        rangę. W Castel Gandolfo obecni byli między innymi sekretarz stanu kardynał
        Tarcisio Bertone i jego zastępca arcybiskup Leonardo Sandri. Telewizja
        watykańska prowadziła transmisję, dzięki czemu spotkanie mogli obejrzeć
        telewidzowie w wielu krajach islamskich. Na stronie internetowej watykańskiego
        biura prasowego ukazało się tłumaczenie wystąpienia papieża na arabski.

        Najpierw przemówił po francusku kardynał Paul Poupard, przewodniczący
        Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego i Kultury. Powiedział: - Mamy
        wspólną przeszłość, mamy też zbudować, opierając się na dziedzictwie Abrahama i
        naszej wierze w jedynego Boga, wspólną przyszłość. Hierarcha podkreślił, że
        Benedykt XVI w dialogu z islamem idzie śladami Jana Pawła II. W wygłoszonym
        zaraz potem dziewięciominutowym przemówieniu Ojciec Święty aż dwukrotnie
        powołał się na swego poprzednika. Z pewnością dlatego, że polski papież cieszy
        się ogromnym szacunkiem w świecie islamu, a ratyzboński wykład Benedykta XVI
        odczytano jako odejście od strategii Jana Pawła II polegającej na podkreślaniu
        tego, co łączy chrześcijan i muzułmanów, i zamazywaniu różnic.

        Watykan zakończył w ten sposób dyskusję na temat ratyzbońskiego wykładu papieża
        i stoi na stanowisku, że konflikt wybuchł z powodu niewłaściwej interpretacji i
        nieuważnej lektury tekstu.

        Benedykt XVI powtórzył słowa wypowiedziane w Kolonii, które tym razem brzmiały
        jak ostrzeżenie:

        - Dialog międzyreligijny i międzykulturowy jest koniecznością, od której zależy
        nasza przyszłość. Na zakończenie wrócił do tej myśli: - Jestem przekonany, że w
        sytuacji, w jakiej teraz znajduje się świat, koniecznością jest wspólne
        stawienie czoła takim wezwaniom, jak obrona i promocja pokoju, godności osoby
        ludzkiej, jej centralnego miejsca.

        Dezyderaty pod adresem państw islamskich papież włożył w usta Jana Pawła II,
        przypominając jego przemówienie w Casablance: "Szacunek i dialog wymagają
        wzajemności we wszystkich dziedzinach, najbardziej w dotyczących podstawowych
        swobód, a szczególnie swobód religijnych".

        PIOTR KOWALCZUK z Rzymu

        --------------------------------------------------------------------------------

        Samir Al Garyouti: Sprawa jest zamknięta
        To był bardzo ładny i potrzebny gest. Szkoda, że papież nie wyjaśnił, dlaczego
        w wykładzie ratyzbońskim wybrał akurat ten XIV-wieczny dialog, w którym
        obrażany jest Mahomet. Niemniej dla mnie jako muzułmanina sprawa jest
        zamknięta. Benedykt XVI powiedział, że zależy mu na dialogu, obiecał, że będzie
        kontynuował linię Jana Pawła II, wielkiego człowieka, kochanego i szanowanego
        przez wszystkich muzułmanów. To powinno uspokoić świat islamu. Nie umiem
        powiedzieć, czy zakończy konflikt. Islam nie ma "papieża", więc nikt nie może
        tego zadekretować. A podsycanie konfliktu leży w politycznym interesie wielu
        ludzi, dla których obraza islamu jest tylko pretekstem. not. pik

        Samir al Qaryouti jest Palestyńczykiem, komentatorem telewizji al Dżazira oraz
        korespondentem radia i TV palestyńskiej w Rzymie
    • gajasirocco "Nie jesteśmy wilkami w owczej skórze"Trybuna 28-9 28.09.06, 10:07
      Trudny dialog
      Nie jesteśmy wilkami w owczej skórze

      Z Ayyubem Axelem Koehlerem, przewodniczącym Centralnej Rady Muzułmanów w
      Niemczech rozmawia Izabella Jachimska

      Ścięte głowy twórców trzech wielkich religii – Jezusa, Buddy i Mahometa na
      scenie berlińskiej opery i natychmiast zapada decyzja o zdjęciu z programu
      wiernej oryginałowi inscenizacji dzieła Mozarta „Idomeneo”. Oficjalny powód:
      obawa przed zamachem terrorystycznym. Czy tak ma wyglądać dialog z islamem?
      – My, muzułmanie żyjący w Niemczech, popieramy wolność prasy i swobodę
      artystycznego wyrazu w sztuce. Uważamy jednak, że istnieją pewne granice tej
      wolności, zwłaszcza wtedy, gdy są naruszane najgłębsze uczucia religijne ludzi
      wierzących. Każdy cywilizowany człowiek powinien zwracać na to uwagę. Tym
      bardziej, że współczesny świat przypomina beczkę prochu i wystarczy mała iskra,
      aby doprowadzić do wybuchu.


      Czy właśnie takiej „beczki prochu“ z 3,3 milionami muzułmanów nie przypominają
      Niemcy?
      – Większość muzułmanów żyjących w Niemczech zachowuje się spokojnie. Naszym
      orężem jest intelekt i słowo, a nie przemoc. Oczywiście z tej zasady wyłamują
      się poszczególne osoby, tak jak to miało miejsce w przypadku libańskiego
      studenta, planującego zamachy bombowe na pociągi podmiejskie. Takie jednostki
      zdarzają się w każdej społeczności i muzułmanie nie są tu jakimś wyjątkiem. Na
      pewno w ostatnim czasie daje się zauważyć silne napięcie między islamem, a
      innymi religiami. Ma ono bardzo złożone przyczyny. Należą do nich wielkie
      konflikty polityczne, upokarzanie świata islamskiego, warunki życia w
      niektórych krajach, sprzyjające wybuchowi napięć społecznych, ale także
      polityka pojedynczych państw muzułmańskich wykorzystujących sprawę karykatur
      Mahometa, czy ostatnich wypowiedzi papieża do zwrócenia na siebie uwagi i
      podniesienia własnej wartości w oczach świata.


      Uczestniczy pan jako przewodniczący Centralnej Rady Muzułmanów w Niemczech w
      konferencji integracyjnej, poświęconej islamowi. Czego się pan po niej
      spodziewa?
      – Po zamachach na WTC w Nowym Jorku, muzułmanie żyją w Europie pod ciągłym
      podejrzeniem o terroryzm. Wielu patrzy na nas, jak na wilki w owczej skórze.
      Dlatego też we własnym, dobrze pojętym interesie, zależy nam na pokojowej
      współpracy i integracji w państwie niemieckim. Podjęliśmy dialog, bo jest on
      częścią europejskiej kultury i tylko rozmawiając ze sobą można coś zmienić.
      Uważam, że niemiecka konstytucja stwarza dobre ramy do integracji muzułmanów w
      Niemczech. Największym problemem jest nauka islamu w szkołach publicznych.
      Wprawdzie islam jest uznany jako religia, ale nie ma on jeszcze swego miejsca w
      niemieckim porządku prawnym. Jest to o tyle trudne, że ustawodawca mówiąc o
      religii ma na myśli kościoły, a islam nie zna takiej formy organizacji, jak
      kościoły chrześcijańskie. Mam nadzieję, że ta konferencja pozwoli nam znaleźć
      właściwe rozwiązania.


      Urodził się pan w „niemuzułmańskiej” rodzinie. Jakie motywy skłoniły pana do
      przejścia na islam?
      – To było tak dawno, a dziennikarze ciągle mnie o to pytają... Po mojej
      ucieczce z NRD na Zachód w 1956 roku, zamieszkałem w Szwabii. Tam nawet jako
      Niemiec czułem się niemieckim cudzoziemcem wśród prawdziwych obcokrajowców.
      Większość z nich stanowili studenci muzułmańscy. To wśród nich doświadczyłem
      niezwykłego braterstwa i bezinteresownej miłości bliźniego, kierowanej także do
      niemuzułmanów. Zacząłem się interesować religią moich przyjaciół, czytać Koran.
      Stwierdziłem, że wewnętrznie właściwie jestem muzułmaninem i przejście na islam
      było czymś najnaturalniejszym w świecie.

      Dziękuję za rozmowę.
    • gajasirocco Kościół koptyjski w Egipcie wzywa do przebaczenia 28.09.06, 22:11
      Kościół koptyjski w Egipcie wzywa do przebaczenia
      Marta Minakowska
      2006-09-28 21:47:25
      W związku z licznymi manifestacjami spowodowanymi słowami papieża Benedykta XVI
      oraz wywołanym przez nie w społeczności muzułmańskiej gniewem, kościół
      koptyjski w Egipcie wezwał muzułmanów do przebaczenia.

      Jak podała „The Egyptian Gazette” patriarcha Antonius Naguib w oficjalnym
      komunikacie stwierdził, iż obrażenie islamu nie było intencją papieża. Papież
      szanuje wszystkie religie, w szczególności islam. Według patriarchy żal
      wyrażony przez Benedykta XVI powinien wystarczyć.
    • gajasirocco "Miecz Benedykta" D.Pipes Wprost 39 29.09.06, 11:51
      Miecz Benedykta
      Tygodnik "Wprost", Nr 1241 (24 września 2006)
      Islamscy radykałowie usiłują narzucić Zachodowi reguły szarijatu

      Daniel Pipes
      Znawca islamu i kultury krajów muzułmańskich; dyrektor instytutu Forum
      Bliskowschodnie, doradca prezydenta George'a W. Busha

      Pokaż mi, co nowego wniósł Mahomet, a znajdziesz tam tylko rzeczy złe i
      nieludzkie, takie jak jego nakaz szerzenia mieczem wiary, którą głosi" - te
      słowa, wypowiedziane sześć wieków temu przez bizantyjskiego cesarza Manuela II
      Paleologa w dialogu z irańskim uczonym, nasuwają trzy refleksje. Benedykt XVI
      przytoczył powyższy cytat - ani nie wspierając go, ani też nie potępiając - w
      wykładzie akademickim zatytułowanym "Wiara, rozum i uniwersytet: wspomnienia i
      refleksje", wygłoszonym w języku niemieckim 12 września podczas pielgrzymki do
      Niemiec. Cytat ten miał posłużyć jako argument w pełnej erudycji krytyce
      zachodniego pojęcia rozumu. Czy papieżowi przyświecały również inne cele?
      Ojciec Notker Wolf, opat prymas benedyktynów, zrozumiał przytoczony przez
      papieża cytat jako "ostrą aluzję pod adresem [prezydenta Iranu Mahmuda]
      Ahmadineżada". Dobrze poinformowani urzędnicy watykańscy powiedzieli
      dziennikarzowi "London Sunday Times", że Benedykt "próbował uprzedzić agresywny
      list prezydenta Iranu skierowany przeciwko papiestwu i dlatego posłużył się
      cytatem z debaty [religijnej], w której wziął udział Pers".

      Rutynowa furia
      Refleksja pierwsza: Benedykt wygłaszał już nieprecyzyjne komentarze dotyczące
      islamu, krótkie oświadczenia, a teraz przytoczył ten cytat, lecz dotychczas nie
      przedstawił bardzo oczekiwanego, ważnego oświadczenia na temat tego istotnego
      problemu. Można tylko mieć nadzieję, że taką wypowiedź jeszcze usłyszymy. Bez
      względu na to, jaki był cel ostatniej wypowiedzi papieża, wywołała ona
      nietrudny do przewidzenia gniew w świecie muzułmańskim. Autorytety religijne i
      polityczne potępiły jego wystąpienie, a niektórzy nawoływali do użycia przemocy.
      W Wielkiej Brytanii, stając na czele wiecu zwołanego przed katedrą
      westminsterską, Anjem Choudary z meczetu Al-Ghurabaa wezwał do zastosowania
      wobec papieża "kary śmierci". W Iraku Armia Mudżahedinów zagroziła,
      że "zniszczy krzyże w domu tego psa z Rzymu", a inne ugrupowania groziły
      rozlewem krwi. W Kuwejcie poważny magazyn internetowy nawoływał do gwałtownego
      odwetu na katolikach. W Somalii przywódca religijny Abubukar Hassan Malin
      zachęcał muzułmanów, by "dopadli" papieża i go zabili. W Indiach jeden z
      głównych imamów, Syed Ahmed Bukhari, wezwał muzułmanów do "udzielenia takiej
      odpowiedzi, która zmusi papieża do wygłoszenia przeprosin". Wysokiej rangi
      przedstawiciel Al-Kaidy zapowiedział, że "niewierność i tyranię papieża może
      powstrzymać tylko wielki atak".
      Watykan odpowiedział na to, otaczając papieża nadzwyczajnym i dotychczas nie
      stosowanym kordonem sił bezpieczeństwa. Ferment wśród muzułmanów spowodował już
      akty przemocy, a można się spodziewać dalszych. Siedem kościołów zaatakowano na
      Zachodnim Brzegu i w Gazie, jeden w Basrze w Iraku (ironiczna czołówka w
      blogu "RedState" głosi: "Papież sugeruje, że islam jest religią przemocy.
      Muzułmanie bombardują kościoły"). Zamordowanie włoskiej zakonnicy w Somalii i
      dwóch Asyryjczyków w Iraku także wydaje się powiązane z wypowiedzią papieża.
      Refleksja druga: ta nowa runda muzułmańskiej furii, przemocy i morderstw
      nabrała rutynowego charakteru. Do podobnych zajść doszło już w roku 1989 (w
      odpowiedzi na wydanie powieści Salmana Rushdiego "Szatańskie wersety"), w roku
      1997 (gdy Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych nie nakazał usunięcia podobizny
      Mahometa), w 2002 r. (gdy teleewangelista Jerry Falwell nazwał Mahometa
      terrorystą), w 2005 r. (epizod z rzekomym wrzucaniem Koranu do ustępu) i
      wreszcie w roku 2006 (incydent z publikacją karykatur Mahometa w Danii).
      Wysocy urzędnicy Kurii Rzymskiej próbowali zneutralizować wypowiedź papieża, a
      także jego potępienie dżihadu (świętej wojny). Rzecznik papieski, jezuita
      Federico Lombardi, powiedział, że Benedykt XVI nie miał zamiaru
      przedstawiać "interpretacji islamu jako [religii] przemocy [...] wewnątrz
      islamu są różne stanowiska, a wiele z nich nie wiąże się z przemocą". Kardynał
      Tarcisio Bertone, nowy watykański sekretarz stanu, podkreślił, że
      papież "szczerze żałuje, że niektóre fragmenty jego wystąpienia mogły zabrzmieć
      obraźliwie i naruszyć uczucia muzułmańskich wiernych".

      Prawo do obrony
      Następnie, co w wypadku papieża można uznać za krok bez precedensu, Benedykt
      osobiście przekazał rodzaj połowicznych przeprosin, często wybieranych przez
      osoby, które znajdują się pod naciskiem. "Jest mi niezmiernie przykro z powodu
      reakcji w niektórych krajach na kilka fragmentów mego wystąpienia, które
      zostało uznane za obraźliwe dla wrażliwości muzułmanów. To był jedynie cytat ze
      średniowiecznego tekstu, który w żadnej mierze nie wyraża moich osobistych
      poglądów" - głosi oficjalne watykańskie tłumaczenie na angielski. We włoskim
      oryginale Benedykt mówi jednak tylko: "Sono rammaricato", co tłumaczy się
      jako "jestem zasmucony" lub "żałuję".
      I refleksja trzecia: muzułmańska wrzawa ma określony cel - zakazać
      chrześcijanom krytykowania islamu i w ten sposób narzucić Zachodowi reguły
      szarijatu, islamskiego prawa religijnego. Jeśli ludzie Zachodu zaakceptują ten
      kluczowy dogmat prawa islamskiego, inni na pewno podążą za nimi. Utrzymanie
      prawa do wolnych wypowiedzi na temat islamu jest więc najistotniejszą formą
      obrony przed narzuceniem nam islamskich porządków.

      Tłumaczył: David Dastych
    • gajasirocco "Czy papież miał rację?" GW 5-10 05.10.06, 11:03
      Czy papież miał rację?
      Adam Balcer*2006-10-04, ostatnia aktualizacja 2006-10-02 19:00
      Wizja islamu przedstawiona przez Benedykta XVI w ratyzbońskim przemówieniu
      budzi uzasadnione zastrzeżenia
      Thomas Friedman we wczorajszej "Gazecie" słusznie wzywa muzułmanów do
      samokrytyki. Trudno jednak zgodzić się z nim, że wykład Benedykta XVI w
      Ratyzbonie świadczy o poważnym traktowaniu islamu.

      Po tym wykładzie wielu muzułmanów wypowiedziało krzywdzące i nieprawdziwe
      opinie na temat chrześcijaństwa, a w przypadku radykałów oburzenie przyjęło
      przerażającą formę ataków na kilka kościołów. Z drugiej jednak strony kryzys
      ujawnił także niewiedzę chrześcijan o islamie i niechęci wobec tej religii.

      O. Maciej Zięba w wywiadzie dla "Gazety" 21 września stwierdził, że od II wojny
      światowej radykalnie zmniejszyła się liczba chrześcijan w krajach
      muzułmańskich. Według Zięby w krajach muzułmańskich posiadanie Biblii jest
      nielegalne, a apostazja jest karana śmiercią. Jednak w krajach muzułmańskich
      mieszka kilkadziesiąt milionów chrześcijan a ich liczba wzrosła w porównaniu z
      okresem przedwojennym. Kara śmierci za apostazję obowiązuje tylko w kilku
      krajach muzułmańskich i nie w każdym jest wykonywana. Natomiast w kilkunastu
      krajach karane jest nie posiadanie Biblii, lecz używanie jej do nawracania na
      chrześcijaństwo, co oczywiście narusza zasady wolności religijnej.
      W "Dzienniku" (18 września) pisarz Antoni Libera postawił jeszcze dalej idącą i
      absurdalną tezę, że celem islamu jest eksterminacja wyznawców wszystkich innych
      religii.

      W polskich komentarzach protesty muzułmanów sprowadzono do manipulacji tekstem,
      nieporozumienia, kiepskiego PR-u Watykanu i złych intencji muzułmanów. Uznawano
      także słowa papieża za w pełni prawdziwe. Nie doszło do krytycznej analizy
      fragmentu wykładu dotyczącego islamu. Tymczasem do stanowiska papieża można
      mieć uzasadnione zastrzeżenia merytoryczne.

      Czy Koran każe nawracać siłą?

      Kluczową kwestią dotyczącą, którą poruszył papież, jest różnica stanowisk wobec
      przymusu religijnego (nawracanie siłą i zakaz zmiany religii). Fragment
      poświęcony temu zagadnieniu rozpoczyna niefortunny cytat-pytanie cesarza
      bizantyjskiego stwierdzający, że islam przyniósł światu wyłącznie zło. Podczas
      wykładu Benedykt XVI explicite nie odciął się od poglądów cesarza. Jednak
      krytyczne określenia dotyczące tego cytatu i wcześniejsze publiczne wystąpienia
      na temat islamu powodują, że oskarżenie papieża zaraz po wykładzie o
      identyfikację z tym poglądem było nadużyciem.

      W dalszej części wykładu Papież stwierdza, że brak przymusu religijnego stanowi
      esencję chrześcijaństwa, czego nie można powiedzieć o islamie. Według papieża
      przymusowej konwersji sprzyjają w islamie natura Boga oraz konkretne wersy
      Koranu. Benedykt XVI stwierdził, że teologia chrześcijańska dzięki oparciu na
      filozofii greckiej łączy Boga z Rozumem, natomiast muzułmańska uważa go za
      absolutnie transcendentnego, a w efekcie arbitralnego i będącego poza kategorią
      racjonalności. Opisując naturę Boga w teologii islamu, papież powołał się na XI-
      wiecznego arabskiego filozofa Ibn Hazma, który uważał, że transcendencja Allaha
      jest tak radykalna, że gdyby taka była jego wola, ludzie byliby nawet
      politeistami.

      Papież przyznał, że w Koranie inaczej traktowani są żydzi, chrześcijanie i
      politeiści (tylko tych ostatnich muzułmanin ma obowiązek zwalczać) oraz że
      znajduje się słynny wers: "Nie ma przymusu w religii". Według Benedykta XVI
      powstała on jednak w okresie mekkańskim, gdy Mahomet był jeszcze słaby, a
      niektóre późniejsze wersy akceptują przymus religijny.

      W teologii muzułmańskiej Bóg z pewnością jest bardziej transcendentny niż w
      chrześcijańskiej, jednak w przeciwieństwie do tego, co mówił papież, nie ma
      mowy o zerwaniu więzi Boga z Rozumem. Poglądy Ibn Hazma nie należą do głównego
      nurtu islamu. W islamie nie jest też tak, że Bóg jest absolutnie niepoznawalny
      dla ludzkiej racjonalności. Jednym z najważniejszych elementów kultu
      muzułmańskiego jest na przykład recytacja 99 imion-cech Boga. Z kolei wers "Nie
      ma przymusu w religii" pochodzi z okresu medyńskiego, gdy Mahomet tworzył swą
      potęgę.

      Rzeczywiście w Koranie można znaleźć także fragmenty akceptujące stosowanie
      przemocy wobec politeistów, ale równie dobrze można je znaleźć także w Biblii -
      szczególnie w Starym Testamencie - o czym papież nie wspomniał.

      Chrześcijaństwo nie bez winy

      Do czasów Oświecenia w historii chrześcijaństwa można znaleźć liczne przypadki
      nawracania siłą pogan, żydów i muzułmanów w Europie, a także nieeuropejskich
      ludów tubylczych i niewolników z Afryki (jeszcze w latach 50. XX w. w Australii
      odbierano siłą dzieci Aborygenom i nawracano je na chrześcijaństwo). Skala tego
      zjawiska i jego długotrwałość powodują, że należy postawić wielki znak
      zapytania przy tezie o braku przymusu w chrześcijaństwie.

      Także w islamie można znaleźć przypadki nawracania siłą, jednak do czasów
      oświeceniowych to zjawisko występowało na mniejszą skalę niż w kręgu
      chrześcijańskim. Pod panowaniem sunnickiego imperium osmańskiego żyły przez
      wieki - choć jako poddani drugiej kategorii - miliony chrześcijan, żydów,
      szyitów i innych niesunnickich grup islamskich. Natomiast w wielu regionach
      chrześcijańskiej Europy żydzi i mniejszościowe grupy chrześcijańskie (np.
      protestanci w krajach katolickich i vice versa), a szczególnie muzułmanie, byli
      postawieni przed alternatywą - zmiana wyznania lub wygnanie. Islam z czasem
      złagodził też stosunek do politeistów. Było to skutkiem panowania muzułmańskiej
      mniejszości nad wielką populacją hinduistów na Półwyspie Indyjskim i nad
      animistami w niektórych regionach Afryki.

      Tę większą tolerancję islamu w porównaniu z chrześcijaństwem podważyło
      oświecenie, które doprowadziło do stopniowej eliminacji zjawiska przymusu
      religijnego w kręgu chrześcijańskim. Oświeceniowa sekularyzacja wynikała jednak
      w większym stopniu z uwarunkowań pozareligijnych niż dogmatów teologicznych. A
      sam Kościół katolicki był przeciwny tym przemianom aż do II soboru
      watykańskiego (1962-65).

      Pewne zmiany - choć na znacznie mniejszą skalę - nastąpiły także w świecie
      islamu. Nawracanie siłą należy dziś do rzadkości. W większości krajów apostazja
      nie jest karalna. Jednak dyskryminacja apostatów jest zdecydowanie silniejsza
      niż w krajach chrześcijańskich.

      Gdyby papież po przedstawieniu kontekstu historycznego stwierdził, że dziś w
      islamie tolerancja jest zdecydowanie mniejsza niż w zlaicyzowanym świecie
      chrześcijańskim, do takiego stanowiska nie można by było mieć zastrzeżeń.
      Jednak papieskie uogólnień na temat dogmatów i tradycji islamu było zbyt daleko
      idące.

      *Adam Balcer, ekspert ds. islamu na Bałkanach i w Turcji
      • gajasirocco Re: "Czy papież miał rację?" komentarze z forum 05.10.06, 11:13
        forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=904&w=49732956&a=49811701
        SEKWANA:
        Wszystkie księgi święte mające tysiąc lub więcej lat trudno dziś traktować
        dosłownie.
        Swoją drogą nikt nie przywołał ostatnio cytatu z Mahometa, iż nawracanie pogan
        na islam nie dotyczy "braci starszych" - Żydów i chrześcijan.
        A co do cytatów:
        Na poczatku lat osiemdziesiątych uczestniczyłem w spotkaniu katolickiej oazy,
        gdzie lider prosił o otwarcie Nowego Testamentu na stronie 168, głośne czytanie
        i ocenę, jakie cechy charakteru Jezusa Chrysrusa można po tym cytacie poznać
        Miłość, Wiarę, Nadzieję itd.
        Zaproponowalem otwarcie innych dwóch ewangelii, z opisami jak Jezus siadł pod
        drzewem oliwnym i miał ochotę na oliwki, zaś skoro ich nie było (choć nie była
        to pora na owocowanie), przeklnął drzewo, aż uschło.
        I zapytałem, jaką jego cechę charakteru widać w tym cytacie.
        Mozemy się tak bawić, cytując księgi święte, proroków, współczesnych teologów.
        Już nie wracam do Starego Testamentu, którego Bóg duchem bliski był kodeksu
        Hammurabiego (oko za oko, żąb za ząb, obalić z pomocą TW mury Jerycha, dźźyć
        siarką i uranem na Sodomę, zamordować własnego syna w "darze dla Boga" itd).
        Islamski Koran, młodszy o tysiąc lat od Ewangelii i o parę tysięcy lat od
        Starego Testamentu pod wieloma względami był od nich bardziej nowoczesny, choć
        też nie przewidzaił komputerów, feminizmu, ruchów zielonych etc.
        I dalej są wyznawcy jedynego Boga w trzech wersjach, przekonujacy iż to Bog dał
        Izraelitom znowu Palestynę, więc boskim nakazem jest wygnanie z tych ziem
        Arabów, ze Bóg dał misje ben Ladenowi - i kazał Bushowi nawrać świat na
        neoliberalizm etc.
        A że przy okazji giną miliony pogan?
        Jak parę lat temu prymas Glemp powiedział, "gdzie drwa rąbią, wióry lecą"
    • gajasirocco "Islam kontra papież" Dziennik Europa 7-10 07.10.06, 15:41
      "Zachód nie chce zrozumieć islamu" Avishai Margalit filozof

      "To, że stosunki między muzułmanami a chrześcijanami są dzisiaj bardzo napięte,
      nie zwalnia nas z obowiązku ciągłych prób zrozumienia drugiej strony. Myślę, że
      świat zachodni wykonuje dziś bardzo niewielki wysiłek, by wysłuchać i starać
      się zrozumieć to, co muzułmanie próbują wyrazić...
      Papież powienien tutaj dawać przykład jako jeden z najważniejszych światowych
      przywódców. Powienien kształtować atmosferę dialogu...Papieski cytat z Manuela
      II Paleologa jest przykładem oskarżeń pod adresem islamu, których historia
      sięga średniowiecza....Nie sam cytat był problematyczny, ale treść, która za
      nim stała. WG Benedykta XVI jedynie chrześcijaństwo jest religią, która łączy
      wiarę z rozumem. W przeciwieństwie do niego islam jest religią przemocy...
      Wychwalanie jednej religii jako oświeconej i tolerancyjnej, przy jednoczesnymm
      określaniu innej jako ciemnej i agresywnej nie jest sprawiedliwe...."
    • elapietrusiak nie ma dialogu i nie będzie .. 07.10.06, 17:14
      www.goscniedzielny.wiara.pl/index.php?grupa=6&cr=0&kolej=0&art=1159354514&dzi=1104764436&katg=



      nie ma zadngo dialogu, i nie bedzie. juz dzis jestem o tym przekonana w
      1000000000% ...
      • elapietrusiak Re: nie ma dialogu i nie będzie .. 07.10.06, 17:29
        www.goscniedzielny.wiara.pl/index.php?grupa=6&art=1159349058&dzi=1104714267&idnumeru=1159348843
        • elapietrusiak Re: nie ma dialogu i nie będzie .. 07.10.06, 17:31
          www.goscniedzielny.wiara.pl/index.php?grupa=6&art=1159356078&dzi=1104764436&idnumeru=1159348843
          • gajasirocco A ja wierzę, że będzie i jest możliwy... 07.10.06, 18:11
            Przecież zwykli, prości ludzie są w stanie dogadać się niezaleznie od
            wyznawanej religii, kraju, z jakiego pochodzą, koloru skóry...Miejmy nadzieję,
            iż dialog nam pomoże- ja wierzę w mądrość człowieka!
            • elapietrusiak Re: A ja wierzę, że będzie i jest możliwy... 07.10.06, 19:07
              Gaju, Słonko... też tak myslałam.. iw to wierzyłam.... ale ... obserwuję tę
              sytuacje juz od dawien dawna i ... i tlyko się kłócę z tymi moimi najlepszymi
              i - badz co badz- jedynymi - Przyjaciółmi, bo wg nich - kazdy twierdzi
              przeciwnie - ze to tego drugiego religia jest "winna" a nie jego... nigy chcą
              ekumenizmu, ale za chwile sami pytają się co to własciwie jest ekumenzm...


              Nadzieja byłą, ale w moim wydaniu dziś już sie wypaliła definitywnie... :(
              • elapietrusiak Re: A ja wierzę, że będzie i jest możliwy... 07.10.06, 19:08
                "niby" nie:" nigy"
    • gajasirocco "Unia śródziemnomorska"M.Aroun prof.Sorbony GW7-10 07.10.06, 18:17
      "Jedynym sposobem zatrzymania samonakręcającej się spirali przemocy jest
      zwrócenie się ku tradycji śródziemnomorskiej, wspólnej dla obu zwalczających
      się dzisiaj stron- Zachodu i świata islamu."
      więcej w GW
    • gajasirocco "Papież wyjaśnia muzułmanom" GW 10-10 10.10.06, 12:06
      Papież wyjaśnia muzułmanom
      kai2006-10-10, ostatnia aktualizacja 2006-10-09 18:11
      Tekst feralnego wykładu papieża Benedykta XVI wygłoszonego 12 września na
      Uniwersytecie w Ratyzbonie, który wzbudził oburzenie w świecie muzułmańskim,
      ukazał się wczoraj z przypisami. Znajduje się w nim cytat z bizantyjskiego
      cesarza Manuela II, który twierdził, że Mahomet przyniósł światu samo zło, a
      islam jest krzewiony przy pomocy miecza. Papież wyraża raz jeszcze ubolewanie i
      wyjaśnia w przypisach: "Cytat ten w świecie muzułmańskim przyjęty został
      niestety jako wyraz mojego osobistego stanowiska, budząc tym samym zrozumiałe
      oburzenie. Spodziewam się, że czytelnik mego tekstu zdoła natychmiast
      zrozumieć, że zdanie to nie wyraża mojej osobistej oceny Koranu, który darzę
      szacunkiem należnym świętej księdze wielkiej religii. Cytując cesarza Manuela
      II, chciałem jedynie uwypuklić istotną relację między wiarą a rozumem. W tym
      punkcie zgadzam się z Manuelem II, nie podzielając jednak jego krytyki".
      • gajasirocco Dokumenty papieskie po arabsku-z Arabia.pl 10.10.06, 15:55
        Dokumenty papieskie po arabsku
        Cotygodniowe przemówienie papieża Benedykta XVI na temat religii katolickiej
        będzie dostępne w języku arabskim na stronie internetowej prowadzonej przez
        Międzynarodowe Centrum Studiów i Badań Oasis. Projekt jest odpowiedzią na apel
        Jana Pawła II w sprawie dialogu międzyreligijnego.


        Centrum - założone w 2004 roku przez Patriarchę Wenecji, kardynała Angela
        Sodano - prezentuje papieskie dokumenty i teksty teologiczne w języku arabskim
        oraz następujących kombinacjach językowych: włoski-arabski, angielski-arabski,
        francuski-arabski i angielski-urdu. Projekt powstał w odpowiedzi na apel Jana
        Pawła II, który w 2001 roku w Meczecie Umajjadów w Damaszku stwierdził, iż
        miejsce modlitwy jest niczym oaza, w której ludzie spotykają się z Bogiem
        Miłosiernym.

        Przekładem cotygodniowych przemówień papieskich zajmie się libański dziennikarz
        Camille Eid, pracujący dla włoskiej gazety „Avennire”.

        Na stronie zostaną zamieszczone również pisma wielkich współczesnych teologów i
        filozofów katolickich, aby czytelnik posługujący się tylko językiem arabskim
        mógł się zapoznać z ważnymi pracami na temat duchowości i teologii, które
        dotychczas dostępne były jedynie w językach europejskich. Autorzy strony piszą,
        że projekt jest częścią działań na rzecz dialogu międzykulturowego.

        Źródło: www.speroforum.com
        -
        sirocco.turystyka.net
        krajearabskie.prv.pl
        • elapietrusiak Re: Dokumenty papieskie po arabsku-z Arabia.pl 14.10.06, 16:13
          za tym jestem jak najbardziej za! mało to arabskojezycznych Katolikow ?? to
          raz. dwa. to kazdy ma prawo do czytania tego typu dokumentow, a bareira
          jezykowa jest dosyc duza.
          To moze i po chińsku ? i po japońsku ? w końcu czemu nie!
    • gajasirocco "Pułapka islamofaszyzmu" R.Sruton Dziennik 14-10 14.10.06, 12:16
      O dialogu z muzułmanami

      Czy dialog z islamem jest dziś w ogóle możliwy? Czy muzułmanie nie są zbyt
      drażliwi i zbyt mało krytyczni wobez samych siebie i tym samym niezdolni, by
      podjąć racjonalny dialog z ZAchodem? Roger Scruton sugeruje, ze warunkiem tego
      dialogu jest w istocie zmiana charakteru islamu, wykształcenie się jego
      bardziej samokrytycznej odmiany, która zaakceptowała by podział na sferę
      świecką i duchową...
      • chaladia Re: "Pułapka islamofaszyzmu" R.Sruton Dziennik 14 14.10.06, 22:04
        Dialog między religiami przypomina mi dialog między angielskim i francuskim
        liniowcem pod Trafalgarem (25.10.1805). Po krótce można to streścić "strzelać
        jak najszybciej do przeciwnika i nie zwracać uwagi na jego strzały, dopóki
        pozostaje się zywym". Dziś rolę kul zastąpiły słowa i "argumenty". Obie
        strony "strzelają" w "przeciwnika" wszystkim, czym mogą i kompletnie nie
        słuchają tego, co nadlatuje z przeciwnej strony.
        Nawet się temu nie dziwię. Proponuję przypomnieć sobie, jak to było, gdy
        Krzyżowcy zdobyli Jerozolimę.
    • gajasirocco "Muzułmanie piszą do papieża" GW 16-X 16.10.06, 11:29
      Muzułmanie przyjmują przeprosiny papieża
      kw2006-10-16, ostatnia aktualizacja 2006-10-15 19:19
      W kilkustronicowym liście 38 duchownych i uczonych muzułmańskich przyjęło
      papieskie wyrazy ubolewania i zapewnienia, że w swym wystąpieniu w Ratyzbonie
      nie chciał on obrazić islamu.
      Pod listem otwartym podpisali się duchowni i uczeni z dziesięciu krajów, w tym
      m.in. mufti Egiptu, Rosji, Bośni, Chorwacji, Kosowa, Słowenii, Uzbekistanu,
      Omanu i Jordanii, a także ajatollah Mohamed Ali Taskhiri z Iranu.

      Burzę w świecie muzułmańskim wywołał wykład w Ratyzbonie,w którym papież
      zacytował bizantyjskiego cesarza z XV w. krytykującego islam za krzewienie
      wiary mieczem. Papież kilkakrotnie tłumaczył, że nie utożsamia się z przywołaną
      opinią.

      Autorzy listu przyjmują zapewnienie Benedykta XVI, że kontrowersyjny cytat nie
      odzwierciedla jego poglądów na temat islamu. Jednocześnie polemizują z
      nim: "Popieramy Twoje wysiłki, by przeciwstawić się dominacji pozytywizmu i
      materializmu w ludzkim życiu, jednocześnie musimy wskazać na pewne błędy w
      Twoim rozumieniu islamu".

      Właśnie teologicznym rozważaniom mającym wykazać, dlaczego papież się mylił,
      poświęcona jest większość tekstu. Muzułmanie upominają też papieża za
      posługiwanie się określeniem "święta wojna", które, jak twierdzą, nie
      funkcjonuje w islamie. "Mamy nadzieję, że wszyscy będziemy unikać błędów i w
      przyszłości będziemy żyć w pokoju, wzajemnej akceptacji i szacunku" - kończą
      list.

      Cały list można przeczytać tu: tinyurl.com/tpqe2

      • „Papież już w przyszłym roku może odwiedzić Moskwę -pisze włoska „La Stampa”
      powołujący się na watykańskie źródła. Dziennik zwraca uwagę na coraz większe
      ocieplenie między Moskwą i Watykanem oraz brak polsko-rosyjskich resentymentów,
      które za pontyfikatu polskiego papieża miały rzutować na stosunek rosyjskiego
      prawosławia do katolików. „Gazeta” już przed kilkoma miesiącami pisała o
      przymiarkach do przyszłorocznej wizyty Benedykta XVI w Rosji.
    • gajasirocco Poseł PiS broni papieża i cywilizacyjna przewaga 26.10.06, 11:05
      forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=904&w=50451988&a=50996276
      I za "japolakiem" o cywilizacyjnej przewadze zachodu:
      No i też z dzisiejszej gazety, o europejskiej cylizacyjnej wyższosci:
      Wysokonakładowy niemiecki dziennik "Bild" opublikował w dzisiejszym wydaniu
      zdjęcia żołnierzy Bundeswehry, sfotografowanych w Afganistanie w trakcie
      makabrycznej zabawy z autentyczną ludzką czaszką.
      Okładka wczorajszego ?Bilda?
      więcej zdjęć Gazeta zamieściła na pierwszej stronie jedno z tych zdjęć,
      przedstawiające dwóch siedzących na masce łazika żołnierzy oraz zatkniętą
      między nimi na przecinaku lin czaszkę.

      Pozostałe cztery fotografie znalazły się wewnątrz środowego wydania. "Nie da
      się chyba przewyższyć w perwersyjności zdjęcia, ukazującego żołnierza
      Bundeswehry z obnażonym członkiem w lewej dłoni i czaszką w prawej!" - oburza
      się "Bild".

      Według uzyskanych od weterana afgańskiej misji informacji, zdjęcia zrobiono
      jeszcze wiosną 2003 roku w trakcie patrolu pod Kabulem. W patrolu tym
      uczestniczyli jego dowódca w stopniu sierżanta oraz dwaj inni podoficerowie i
      dwaj szeregowi żołnierze.

      Jak zaznacza "Bild", nie wiadomo, jak czaszka trafiła w ręce żołnierzy. Według
      wspomnianego informatora gazety, mogła pochodzić z masowego grobu na terenie, z
      którego Afgańczycy wydobywają glinę i żwir na budowę domów. Teren ten leży od
      10 do 15 kilometrów od Kabulu, przy dawnym szlaku handlowym do irańskiego
      Zanabadu.

      Nie jest jasne, czy była to czaszka Afgańczyka, czy też zabitego żołnierza
      radzieckiego - wskazuje gazeta.

      Kanclerz Angela Merkel powiedziała, że zdjęcia są "szokujące, obrzydliwe i nic
      ich nie usprawiedliwia". Zapowiedziała, że rząd wdroży śledztwo i "działając z
      całą surowością zaprowadzi porządek.

      Skandaliczny wybryk zdecydowanie potępił niemiecki minister obrony Franz Josef
      Jung. Jest jasne i nie podlegające wątpliwościom, że tego rodzaju zachowania
      niemieckich żołnierzy nie można w żadnym razie tolerować. Zachowanie takie stoi
      w zupełnej sprzeczności z wartościami i wzorami postępowania, jakie wpajamy
      żołnierzom w trakcie szkolenia i wychowania. Zdjęcia wywołują obrzydzenie i
      absolutne niezrozumienie - powiedział minister "Bildowi".

      Jak zaznaczył, jeśli zarzut potwierdzą się, wyciągnięte zostaną "w pełni
      stosowne konsekwencje służbowe, dyscyplinarne i w razie potrzeby również karne".

      Komentując w środę wybryk żołnierzy minister spraw zagranicznych Niemiec Frank-
      Walter Steinmeier oświadczył agencji dpa, iż jest wstrząśnięty "wstrętnymi
      zdjęciami" niemieckich żołnierzy. -Ich nieodpowiedzialne i niewybaczalne
      postępowanie szkodzi opinii Bundeswehry i naszemu krajowi - podkreślił szef
      niemieckiej dyplomacji.
      • gajasirocco Makabryczny wybryk niemieckich żołnierzy w Afganis 26.10.06, 11:08
        serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34182,3702364.html
        • gajasirocco "Żołnierskie zabawy z ludzką czaszką"26-X Rzeczpos 26.10.06, 15:24
          NIEMCY Skandale podczas misji za granicą

          Żołnierskie zabawy z ludzką czaszką
          Kompromitujące zdjęcia żołnierzy Bundeswehry profanujących znalezioną w
          Afganistanie czaszkę opublikował w środę "Bild Zeitung"


          Fotografie zostały zrobione w 2003 r. i przedstawiają kilku żołnierzy
          siedzących na masce wojskowego pojazdu z czaszką przytwierdzoną do urządzenia
          służącego do rozcinania drutu kolczastego. Nie jest jasne, czy czaszka pochodzi
          z jednego z masowych grobów i czy należała do jednego z rosyjskich żołnierzy
          walczących w przeszłości w Afganistanie. - Musimy wyjaśnić, czy jest to wypadek
          jednostkowy, czy też było ich więcej - zapowiedział Rupert Polenz, szef komisji
          spraw zagranicznych Bundestagu. Niemiecka prokuratura wszczęła natychmiast
          śledztwo pod zarzutem zakłócania spokoju zmarłych, które to przestępstwo
          zagrożone jest karą do trzech lat więzienia.

          Publikacja zdjęć zbiegła się z oskarżeniami pod adresem niemieckich elitarnych
          oddziałów KSK, których członkowie mieli kilka lat temu torturować w
          Afganistanie Murada Kurnaza, z pochodzenia Turka, mieszkającego od urodzenia w
          Bremie. Został zatrzymany w Afganistanie w 2002 r. i przekazany siłom
          amerykańskim. Zwolniony z Guantanamo w sierpniu tego roku wrócił do Niemiec i
          oskarżył KSK o torturowanie go w czasie przesłuchania w Kandaharze. Niemieccy
          agenci mieli go przesłuchiwać na prośbę Amerykanów. Sprawa jest obecnie
          przedmiotem śledztwa niemieckiego Ministerstwa Obrony.

          Media przypominają w tym kontekście także o sprawie Khaleda al Masriego,
          obywatela Niemiec pochodzenia libańskiego, który został uprowadzony przez
          współpracowników CIA na Bałkanach i po więzieniu w Afganistanie zwolniony.
          Również w tym przypadku w jego przesłuchaniu metodami niezgodnymi z prawem
          mieli uczestniczyć niemieccy funkcjonariusze.

          Całość rzuca poważny cień na działania niemieckich żołnierzy w Afganistanie.
          Ich kontyngent liczy 2800 osób. Stacjonują w stosunkowo spokojnych regionach na
          północy kraju. W Berlinie panuje obawa, że publikacja tych zdjęć " Bilda" w
          Afganistanie wywoła zamieszki i protesty przeciwko obecności sił NATO w tym
          kraju.

          W roku ubiegłym po informacjach amerykańskiego magazynu " Newsweek" o rzekomym
          używaniu kart z Koranu w toaletach więzienia w Guantanamo w wyniku zamieszek
          zginęło w Afganistanie piętnaście osób. Kilka miesięcy temu Afgańczycy wyszli
          na ulice po wypadku samochodowym z udziałem amerykańskiego pojazdu wojskowego.
          Niemiecki rząd podjął wczoraj decyzję o przedłużeniu udziału Niemiec w
          kierowanej przez USA operacji " Endurig Freedom". Niemcy znajdują się pod dużą
          presją partnerów z NATO domagających się zaangażowania Bundeswehry w misji
          stabilizacyjnej na niespokojnym południu kraju.

          PIOTR JENDROSZCZYK z Berlina
    • gajasirocco Jak zapobiec zderzeniu Zachodu i świata muzułmańsk 14.11.06, 16:09
      www.gazetawyborcza.pl/1,75477,3733688.html
    • gajasirocco Nowe czasopismo o współczesnym życiu muzułmanów 22.11.06, 07:37
      Nowe czasopismo o współczesnym życiu muzułmanów

      „Contemporary Islam: Dynamics of Muslim Life” , pierwsze czasopismo społeczno-
      naukowe, które skupi się na współczesnym życiu muzułmanów, ukaże się w 2007
      roku nakładem wydawnictwa Springer. Czasopismo ma zapewnić forum dla dyskusji
      na temat nowych idei, doświadczeń, poglądów i podejścia metodologiczno-
      teoretycznego do życia muzułmanów.

      Springer – drugi co do wielkości na świecie wydawca czasopism naukowych,
      technologicznych i medycznych – jest częścią Springer Science and Business
      Media, jednego z czołowych dostawców literatury naukowej i specjalistycznej.
      Obecnie nie istnieje żadne czasopismo, które oferowałoby miejsce do dyskusji o
      współczesnych aspektach islamu i życia muzułmanów. Trafiając w tę niszę,
      artykuły „Contemporary Islam” skupią się na relacjach pomiędzy islamem i
      współczesną kulturą, gospodarką, polityką i wieloma innymi dziedzinami życia
      muzułmańskiego. Relacje zostaną opisane z różnych społeczno-naukowych perspektyw
    • elapietrusiak Międzu ziemia a niebem 26.11.06, 12:22
      motyw pielgrzymki B16, teraz, tvp1

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka