34 - Rb13

****

[rb13]

Motto
Ostatni listek wstydu
Już dawno odrzuciłam
Sunrise [e-mail]


****

Pokazałaś mi ciało
Pokaż może więcej
Pokaż swoje wnętrze
Naturę pierwotną
Swą duszę ulotną

Z rozchylonymi płatkami
Twą różę ujrzałem
Spłakaną perłowymi łzami
Zerwać jej nie chciałem
Nie mogłem
Więc kłamałem !

Dawałem Ci duszę
Nie mogłem dać więcej
W moich oczach łzy
Dziś w mojej ręce
Kwiat róży tylko drży

Ryś B. Kraków 18.07.2003 godz. 1317

To tylko był sen ?

[rb13]

To tylko był sen ?

Z kąta pokoju wypełza smutek siny
Łoskot wskazówek odmierza godziny
Towarzyszem mu cisza grobowa
W sinościach mgielnych giną słowa
Szeptem strachu wypowiedziane
O niedotykalnym ,o tym co nie znane
Czuję to, widzę w kącie jakieś cienie
Są coraz bliżej , nie - to nie złudzenie

Ciało me oplatają mgielne opary
Zimne ,oślizłe i północ biją zegary
Krzyk strachu zamiera mi na ustach
Ta postać - spowija ją czarna chusta
I ta poświata – blade światła lśnienie
Śmierć nadchodzi ,czy to złudzenie
Już blisko zimno ,coś mnie dotyka
Ręka ze strachem szuka wyłącznika

Ostrze światła kłuje po oczach igłami
Pustka, znajome ściany, znikły omamy
Co za ulga - nie ma tu przecież nikogo
Koszmary znikły - och jak mi błogo
Cóż tam na ścianie jakaś smuga cienia
Znów w obraz w pokoju się zmienia
Rośnie, przekształca się i kołysze
Wypełza i jakiś okropny jęk słyszę

Jęk przeciągły, straszny i wibrujący
W korę mózgową się wkręcający
Napędza nowym koszmarem sen
Nie wiem ktoś ty - czyj jęk jest ten
Ręka odruchowo tłumi terkot budzika
Otwarte oczy ,jęk ścichł , zanika...
Przez okno przesącza się blady dzień
Boże - jaka ulga. To tylko był sen ?


Ryś B. Kraków 21.07.2003 r. godz.0108

Wspomnienia cień

[rb13]

Wspomnienia cień

Napis wyryty już trochę zbladł
Z epitafium został tylko ślad
Już tylko brzozy srokaty pień
Rzuca wspomnienia szary cień
Nad grobem anioł skrzydlaty
Patrzy na zwiędnięte kwiaty
Na znicz zapomnienia wypalony
Na grób szarością zakurzony
Minęło ponad pięćdziesiąt lat
W pamięci nawet nie został ślad


Kraków Ryś B. 21.07.2003 r. godz. 1200

Noca wyciągam ku Tobie...

[rb13]

Motto
Nocą wyciągam ku sobie trwożliwe dłonie
Józef Baran
Ostra pieśń miłosna

Nocą wyciągam ku Tobie trwożliwe dłonie

Co nas jeszcze łączy
Znaki zapytania
Wypalony żar miłości
Więc tak to się kończy ?
Prócz wspólnego mieszkania
Pozostała pamięć
Fornirowanych mebli
Pokrytych kurzem zapomnienia
Dni kiedy nosiłem Cię na rękach
Szeptając sprośne słowa
Odgłosów wersalki
Znowu
Daj spokój boli mnie głowa

Zostały
Ulotne wspomnienia
Obiady pospiesznie jedzone
Z rozbieganym pilotem
Chwile wspólnego zapatrzenia
W zatrzymany kanał tv - potem
We wspólnym milczeniu
Szukamy wypalonego uczucia
W pospiesznym zbliżeniu

Wsłuchani
W oddechy śpiących dzieci
Szukamy dogasającej miłości
Nieśmiało wyciągając ku sobie ręce
Zasypiamy z uśmiechem radości
Splatając trwożliwie dłonie
W podzięce
Coś nas jeszcze łączy!
Przytuleni

Ryś B. Kraków 22.07.2003 r. godz.1254

Furia

[rb13]

Furia

Mrok złości
Skrycie skrada się
Niczym dziki kot
Wystarczyło
Twoje jedno spojrzenie
Z szybkością geparda
Słowa niczym dwa sztylety
Wyfrunęły z moich ust
Ostrzami brzytew
Uderzyły w Twą postać
Zatapiając się w ciele
Rozcinając je szarpiącymi ranami

Morze nienawiści
Dopadło Cię z szybkością tajfunu
W uszy uderzyła
Kakofonia wyzwisk
Krwawe Łzy bólu
Spłynęły po Twoich policzkach
Ogłuszona
Bezwiednie zasłoniłaś się
Ręka przed ciosem

Tym gestem
Spotęgowałaś gniew
Czarna burzowa chmura
Przez moment
Przysłoniła mój umysł
Błysk błyskawicy
Oświetlił umysł pytaniem
Dlaczego?
Spójrz na łzy !
Co robisz?

Z szarej mgły zapomnienia
Wolno z rozpostartym żaglem
Napłynęło pytanie
O co poszło?
Wgryzając się niczym kornik
Boże ! Nie pamiętam
W geście rozpaczy poszukałem dłoni
Uklękłem
Całując ją w niemej prośbie
Przebacz mi
Moja Ukochana !

Ryś B. Kraków 28.07.200r. godz. 1448

[rb13]

Poduszka

Motto
...sama w pokoju rozebrała się przed lustrem...
[e-mail]

Poduszka

W Twojej sypialni
Z drugiej strony lustra obserwuję
Jak ramiączko koszuli nocnej
Leniwym gestem zdejmujesz
Powoli spływa koszula na dywan miękki
I w czułym geście Twe nogi obejmuje
Wywołując we mnie piekielne męki
Gdy Twe dłonie coraz bardziej śmiałe
Zataczając kręgi delikatnie masują
Dwie brzoskwinie dojrzałe

Oszalały me zmysły
Przez lustro patrzę z bliska
Niewidzialnymi rękami
Dorodne piersi masuję i ściskam
Czując ich jedwabistą skórę z atłasu
Wyczuwam ulotny zapach ciała
Zapach - dzikiego lasu
Opuszkiem palca okrążam
Delikatnie brązową otoczkę
W atawistycznym geście
Do nabrzmiałego sutka ustami podążam

Nie zważając na me usta
Twa dłoń zbiega w złoty trójkąt
Znalazła tam rozkwitłą dziką róże
Wśród pachnących złotych łąk
Spłakaną perłowymi kroplami rosy
Mchem złotym omszałą
Rozpłomieniona różę rozkoszy

I ciało Wenus oszalało
Oczy patrzyły półprzytomnie
Jakby z zimna jej ciało drżało
I zapomniała już o mnie
Gdy o grzbiet z poduszki się ocierała
Patrzyłem w ciszy jak kwiliła
Na przemian śmiała się i jęczała
Przez przeszkody skoki ćwiczyła
Oblizując lubieżnie usta
Cwałując z rozwianym włosem
A ja patrzyłem z za lustra
Pytając- ten cwał to jawa czy sen

Ryś B. Kraków 30.07.2003 r. godz.750

Mrok nocy

[rb13]

Mrok nocy

Mrok nocy otuli mnie szarością
Na usta rzuci cień milczenia
Ogłuszy wątpliwością
Wygładzi mrok wspomnienia

Osuszy gorzkie łzy rozpaczy
Przykryje oczy płaszczem zapomnienia
I nikt rano nie zobaczy
Mego cierpienia

Zbolałą duszę ochłodzi
Krwawe rany zagoi
Odpłynę w Charona łodzi
Pośród bladych gwiazd roi

Rozkosz

[rb13]

Rozkosz

Niczym rozszalały jeździec
Wnosiłaś się i opadałaś z powrotem
Mienił się trójkąt malowany złotem
Mgła niespełnienia zasnuło moje oko
Gdy ciało Twe podskoczyło wysoko
Niczym smagnięta niewidocznym biczem
I zobaczyłem Twą twarz
Rozjaśnioną płomiennym zniczem

Przez moment Twe ciało
Bez ruchu – stężało
Jakby o mnie sobie przypominało
Przez chwilę na coś czekało
W ten krzyk rozkoszy
Napełnił sypialni sklepienie
Wprawiając ściany w drżenie
Przez chwilę jeszcze cichutko jęczałaś
Nim padłaś na mnie omdlała

Ryś B. Kraków 30.07.2003 r. godz. 008

Szept i krzyk

[rb13]

Szept i krzyk


W pustce przestrzeni płynie żałosny
Przez zaciśnięte z bólu wargi
Krzyk cichy niemal bezgłośny
Pełen bolesnej skargi
Szept niespełnienia

Sen udając leżysz niezaspokojona
Po twarzy spływa słona łza
Pieszczot spragniona
Wspólnie z nami w ciszy łka
Krzyk pożądania

Ryś B. Kraków 04.08.2003 godz. 1126

Krzyk samotności

[rb13]

Krzyk samotności

Mówisz
To życie mnie tego nauczyło
Nieźle dało mi się we znaki
Nie wierzę już w żadną miłość
Dziś jestem wolna jak ptaki
Zapomnę wreszcie o miłości
Co łzy przynosi zamiast radości

Dla niepoznaki w pancerz ubrana
Udajesz twardą niczym ze stali
Nie pragniesz być już kochana !
Swą wolnością wokół się chwalisz

Kiedy nadchodzi nocy mrok
Pragniesz dotyku czułych rąk
Przewracając się z boku na bok
Czujesz nabrzmiały kwiatu pąk
Dłoni mej szukasz rozogniona
Zaciskasz w pustce swe ramiona

Na ustach czujesz czuły pocałunek
Tym pocałunkiem - Twoja łza słona
Krzycząc bezgłośnie o ratunek
Sama dotykając swego łona

Błagania o miłość - nikt nie słyszy
Do bólu gryziesz z rozpaczy wargi
Krzyk rozkoszy to łkanie w ciszy
A ściana echem odbija słowa skargi
Wstajesz rano znów niespełniona
Samotnością dnia – przerażona

Spróbuj wyjść z samotności matni
Raz jeszcze może nawzajem
Uwierzmy w miłość po raz ostatni
Stwórzmy coś - co może być rajem

Dla M.
Ryś B. Kraków 03.08.2003 r. godz.2346

mam przed oczami...

[rb13]

Mam przed oczami

Mam przed oczami Twoje spojrzenie
Słyszę jęk , krzyk i czuję ciała drżenie
Tak szybko - jam wciąż niezaspokojona
W błagalnym geście zaciskam ramiona

Wciąż pragnę choćby małej pieszczoty
Ty na moje ciało już nie masz ochoty
Przed chwilą szeptałeś słowa miłości
Teraz Cię złości każdy gest czułości

Mgła niespełnienia przysłania mi oczy
Ty już zrywasz się i do łazienki kroczysz
Po drodze jeszcze papierosa zapalasz
I szybkim krokiem się ode mnie oddalasz

Zostałam sama w pomiętej pościeli
Sex nas nie łączy ,wszystko inne też dzieli
Nadeszła chwila naszego rozstania
Wyjdź już – nawet bez słowa pożegnania

Ryś B. Kraków 07.08.2003r. godz. 1043

w ciepłą noc sierpniową

[rb13]

W ciepłą noc sierpniową

W ciepłą noc sierpniową
Rozgwieżdżoną gwiazd tysiącem
Z poświaty księżycowej
Obsypana brylantowym pyłem gwiazd
Spłynęłaś w srebrnym blasku
Otulona płaszczem
Z miedzianych włosów

Zalśniło ciało
Mleczno-kawowym blaskiem
Obsypane piegów brokatem
Pokryte delikatnym złocistym puchem
Rozświetliłaś nagością
Posągowym kształtem
Oczy moje
Wpatrywały się trójkąt
Wieńczący dwie antyczne kolumny

Z miedzianego mchu
Prześwitywał kwiat róży
Nieśmiało rozchylając dwa płatki
Spłakane bladymi perłami
Ręce nieśmiało dotknęły
Alabastrowego ciała
Głowę wtuliłem pomiędzy
Dwie dojrzałe brzoskwinie
Wdychając zapach nieba

I śniłem
W ciepłą noc sierpniową...

Ryś B. Kraków 08.08.2003 godz. 945

OUSK

[rb13]

Operator Urządzeń Sortowni Koksu

Pomiędzy obłokami czarnego pyłu
Snuły się białe welony
Oparów węglowodorów aromatycznych
Przy wtórze ogłuszającym huku
Spadającego do przesypów koksu
Grała chrzęstliwa muzyka
Zacierających się łożysk

Niedogaszony koks
Z radością oddawał swoje ciepło
Podnosząc temperaturę powietrza
Niczym w saunie
Rozgrzana
Odurzona oparami fenoli
Ubrana w piękny kostium z drelichu
Cudownie maskujący kobiece kształty
Stałaś
Wsparta o szuflę

Najlepsze kosmetyki
Marki Coks-sort
Upiększały Twoja twarz
Maseczka z pyłu koksowego
Okrywała cienką warstwą twarz
Uszminkowane pyłem usta
Lśniły upiornym fioletowym kolorem
Blond włosy nabrały
Ciemno- popielatego koloru

Snujące resztki
Bladych naftalenowych oparów
Dusiły oddech
Łzawiły oczy
Dwie szaro-czarne perły
Płynąc wyżłobiły
Białe ścieżki na policzkach
Na lustrze kurzu
Ujrzałaś twarze swych synów
I uśmiech miłości
Rozjaśnił zmęczoną twarz

Dedykuję - mojej Mamie

Ryś B. Kraków 08.08.2003 r. godz.1300

Słowo

[rb13]

Słowo

O jedno słowo nam poszło
Nikt z nas już go nie pamięta
Jam niewinny
Też jesteś święta
Powoli w me serce wkręcasz
Korkociąg agresji
Patrzysz pod światło
Kawałki złości pływają w butelce
Zepsute wino
Skwaśniała miłość
Jedno słowo było przyczyną
Taplamy się
W nienawiści szarej toni
Nie widzisz
Znaku przebaczenia
Mej wyciągniętej dłoni

Ryś B. Kraków 12.08.2003 r. godz. 1400

Zafrasowany

[rb13]

Zafrasowany Bóg

Na polanie wsród wyniosłych sosen
W przydrożnej kapliczce na skraju dróg
W zadumie nad ludzkim losem
Zafrasowany przysiadł Bóg

Wsparł na dłoni swe smutne oblicze
Poczerniały od mgieł i jesiennej słoty
Twarz oświetlały mu zgaszone znicze
Spękne od mrozu i słonecznej spiekoty

Z glową w cierniową koronę ubrany
Na grzechy ludzi patrzy w zamyśleniu
Przez wszystkich ludzi zapomniany
Ból odkupienia znosi w milczeniu

Zeschnięte kwiaty leżą w krąg
Rozwiane wiatrem wokół kaplicy
Hołd mu składa zaschnietej rózy pąk
Włożony w potłuczoną donicę

Wygrzany słońcem ,wichrem wysmagany
Zafrasowany Bóg - cierpliwie czeka
Nie bacząc na krwawiące rany
Wierząc, że spotka na ziemi człowieka

Spisane na trasie Chełm- Kudłacze w Beskidzie Niskim

Ryś B. Kraków 12.08.2003 r. godz. 1751

Cisza II

[rb13]

Cisza II


Cisza
Po burzy
Leżą porozrzucane po mieszkaniu
Obumarłe słowa
Wymowne milczenie
Usta ściągnięte w podkówkę
Wrogie spojrzenie
Odmierzając czas ciszy
Perkusja zegarów głośno dudni
Pełne wyrzutów bezgłośne słowa
Niewypowiedziane
Odbite od mieszkalnej studni
Powracają stokrotnym echem
Ciszy

Opuszczona zasłona milczenia
Tłumi rozpacz
Łkającą w samotności
Ciszy
Ukradkiem po twarzy
Spływa łza
Z ust słonych
Szept żałosny niesie
Ciche słowo
Przepraszam
I słowo
Rozdarło zasłonę
Ciszy
Wpuszczając promyk nadziei

Ryś B. Kraków 14.08.20003 r. godz. 1047

Król wolnego rynku

[rb13]

Król wolnego rynku

Wychudły jak stara chabeta
Rozsiewając wokół smród
Niemytego ciała
Z oddechem cuchnącym
Nieprzetrawionym denaturatem
W śmietniku osiedlowym
Z twarza pooraną
Szczerniałymi bruzdami
Od swoich poddanych
Odbiera codzienny hołd
Król wolnego rynku

Sparszywiałe kundle
Leniwie odsuwajac sie z drogi
Witają go radosnym warkotem
Obudzone nieśmiałymi
Promieniami wschodzącego słońca
Tłuste muchy
Całuje jego twarz i ręce
Wita piskliwą muzyka
Przemykając
Miedzy podartymi nogawkami
Gromada szczurów
Zgrzytliwie fanfary aluminiowych puszek
Rozgniatanych dziurawym butem
Wieszczą jego zwycięstwo

Niczym poczerniała korona
Beret z antenka
Potargany w misternie liliowe kwiaty
Zdobi posiwiałe tłuste włosy
Zakrzywionym berłem
Grzebie w smietniku
Zagryzając nadgniłe jabłko


Z oczami przymglonymi
Swobodą istnienia
Pijany wolnością
Z niedopitej puszki
Przepłukuje usta
Resztką skwaśniałego piwa
Przegryza na zagrychę
Nadpleśniała kanapkę
Z zieleniała szynką
Wspominając z pogarda
Czas zniewolenia
Marną płacę i pracę
W Hucie im Lenina

Ryś B. Kraków 14.08.2003 godz.1755

To tylko mgła była ?

[rb13]

To tylko mgła była?

W noc bezksiężycową w bezkresie morza

Prom mozolnie rysował spienione kreski fal

Na ich grzbietach mieniła się jakby zorza

Rozświetlając w czerni mroku niknącą dal


To czernią, to granatem rozbłyska gwiaździście

Gasnącym światłem rozświetla szarość mroku

Zalśni przez chwilę niczym posrebrzone liście

Śniedzieje, znika otmęcie morskiego obłoku


Stałem samotny na rufie, a wokół noc granatowa

Tylko w dali snuły się srebrne mgieł opary

I usłyszałem z bezkresu ciemności słowa

Wierzysz w dusz w połączenie, w miłości czary


Wierzysz w miłość od pierwszego spojrzenia

Głos słyszałem - lecz nie widziałem twarzy

W miłość szaloną, co życie całe odmienia

Z trwogą czekałem, co się dalej zdarzy


Nagle otuliła prom zwiewna jak muślin mgła

Rozsnuła srebrne nici, rozmiękczyła kontury

Wszystko rozmazało się w szarościach tła

Boże - coś wyłania się z mgielnej chmury


Postać rozbłyszczona srebrnymi kroplami rosy

W suknię z mgielnej pajęczyny ubrana

Twarz jej okalają popielate długie włosy

Skąd znam Tę postać,skądś jest mi ze znana


W ten zagrała muzyka wiatru rozrywając ciszę

Zatańczyła, taneczne figury wciąż zmienia

Idąc do mnie powiewnie w tańcu się kołysze

Widząc jej urodę - oniemiałem z olśnienia


I przyszła biała pokryta jakby szronem

Przenikliwie zimna, lecz jak mnie pocałowała

Poczułem ogień - Boże - ja w tym ogniu spłonę

Nie bój się to ogień miłości - powiedziała


Mym pieszczotom nie stawiała żadnego oporu

Oszalały z miłości zapomniałem o wszystkim

Tylko ona liczyła się tego mrocznego wieczoru

Zapomniałem o kimś dalekim ,a tak mi bliskim


A wokół nas kłębiły się szarej mgły cienie

Gdyśmy przekraczali wszelkie miłości granice

Coś przez chwilę mówiło- odpędź to zauroczenie

Gdy niebieskim płomieniem jaśniały jej źrenice


Nie zauważyłem kiedy pokryły się mrokiem

Kiedy z rozpaczą krzyknęła - Muszę wrócić tam

Znów stała się tylko mgielnym obłokiem

To tylko mgła była ? Więc dlaczego z tęsknoty łkam?

Rys B. Kraków 18.08.2003 godz.2135

Stary zegar

[rb13]

Stary zegar

Pyłem obsypany
Pyłem zapomnienia
Stary zegar
Nie odmierza już czasu stukotem
Zamarłe godziny
Nie rzucają na tarczę smug cienia
Pokryte patyną
Nie podnoszone w górę z cichym warkotem
Smutne wiszą napędowe ciężarki
Uśpiony kurzem tkwi klucz
W gnieżdzie z pękniętą sprężyną
Dziś
Bezszelestnie wskazuja czas
Elektoniczne zegarki

Ryś B. Kraków 20.08.2003 godz.1944

Kiedy usłyszysz łkanie ciszy?

[rb13]

Kiedy usłyszysz ciszy łkanie ?

Kiedy usłyszysz ciszy łkanie ?
Zawołasz błagalnie
O mikrony szelestu
Spragniony
Pożądając szeptu
Usłyszysz
Ciszę zwątpienia

Kiedy cisza wyjdzie na spotkanie
Zamarły krzyk rozpaczy
Rozbije się o ścianę
Zmieni się w pył samotności
Co zostanie ?
Pustka
Oczekiwanie

Kiedy zobaczysz zamarłą ciszę
Krzycząc bezgłośnie
Poczujesz
Lęk nieistnienia
Trwogą oczy zapłoną
Co zostanie ?
Ciszy
Przerażenie

Kiedy zostaniesz samotny w ciszy
Nie usłyszysz
Słów pocieszenia
Żebrząc niemo o dotyk
Zamkniesz zamglone oczy
Co zostanie ?
Cisza
Zapomnienia

Z dedykacją dla „Fenom" z strony www.poezja -polska.art.pl
...aby nigdy nie poczuł lęku ciszy

Ryś B. Kraków 21.08.2003 godz. 0112

IX list Matrony Polskiej

[rb13]

List IX Matrony Polskiej
Czyli wakacyjne wspomnienia z Krynicy Zdroju

To ja - wasza Matrona Polska moi mili
Słyszałam ,że za mną niektórzy się stęsknili
Cóż wakacje - czas relaksu i wypoczynku
Minął i nadchodzi czas wspominków
A wspomnień z urlopu mam co nie miara...

Byłam tego roku na urlopie w zdroju - Krynicy
Tam inno stare jeżdżą – tak mówią złośnicy
Zamieszkałam wspólnie w pokoju trzyosobowym
Tuż przy deptaku starym w domu zdrojowym
Rano patrzę ledwie ,snują się idąc na śniadanie
Starsi panowie o kulach i kuśtykające stare panie
No to sobie myślę - ależ ci trafił turnus chorowity
Z kim na tańce, na hulanki ,nie wypijesz okowity
Zostanie picie wody ,borowinka , masaże i kąpiele
Czytanko, głupie rozmowy o chorobach – niewiele
Do roboty . Jeszcze się tu naprawdę rozchoruję
Boże – do tego coś złego wisi w powietrzu czuję
Tego roku nie znajdę nowej turnusowej miłości
Ależ mi się trafiło i zalała mnie fala bezsilnej złości

Śniadanie jak to we zdroju śniadanie - paróweczka
Kawałek masła ,dżem ,dwa plasterki serka i bułeczka
Och jest na początek z kożuszkami mleczna zupka
I słodziutka cienka herbatka do cynowego kubka
W ciszy wszyscy cienkie śniadanie pałaszują
I spod oka towarzystwo dyskretnie lustrują
Dwóch ,góra trzech mnie się podoba z tej sali
Reszta to stare dziadygi ,grubasy i kurduple mali
Pan kaowiec - jeszcze się w Krynicy taki uchował
Mimo ,że komunę szlag trafił i FWP zbankrutował
Zrobił pase i zapowiedział z radosnym uśmiechem
Dziś wieczorek zapoznawczy i odbiły się echem
Szerokim po całej jadalnej sali jego słowa
I na sprawy kultury zeszła przy stolikach rozmowa


Co to się w naszym sanatorium po południu działo
Każda z pań jęczy z rozpaczy ,że ma ciuchów mało
Wszystkie gremialnie pobiegły na deptak do fryzjera
Już nikt się nie skarży ,jaki chory i prawie umiera
Każdy mówi - to tylko takie małe dopadły mnie bóle
Panie przestały kuśtykać i w kąt poszły panów kule
Wieczorem do jadalni co czyni honory sali balowej
Suną zgodnym krokiem lwy parkietowe i balu królowe
I gdy orkiestra zdrojowa argentyńskie tango zagrała
Tom o moim co w domu został całkiem zapomniała



Jedyny przystojniak co siedzi przy drugim stoliku
Mrugnął do mnie mimo ,że przy dziewczyn bez liku
Niczym panience krew do głowy falami mi uderza
Wstał i w kierunku mego stolika wyraźnie zmierza
Już jest blisko ,coraz bliżej mu uśmiech posyłam
Co jest przeszedł koło mnie -z rozpaczy zawyłam
Co widzę - młody drań szeroko otwiera ramiona
I po chwili jakaś młódka z rozkoszy w nich kona...

Cdn

Rys B. Kraków 22.08.2003 godz.1315

X list Matrony Polskiej

[rb13]

List X Matrony Polskiej
Czyli zapoznawczy wieczorek

Pan kaowiec wystąpił z powitalna mową
Piękną ze stołówki zrobiono salę balową
Podziękujmy brawami panu kierownikowi
Dba o to, by nic nie brakowało temu turnusowi
Prosimy o gromkie brawa ,a kierownika o słowo
Tradycyjnie wybierzemy turnusową królową
Zaczął pan kierownik... jeszcze na początku
Podam krótko kilka informacji dla porządku
Delektujemy się tylko bezalkoholowy drinkami
Orkiestra pana Janka do białego rana jest z nami
W bufecie na państwa pyszne potrawy czekają
Naszą kuchnie starzy bywalcy dobrze znają
No cóż życzę paniom i panom wspaniałego balu
Przypominam tańczymy w stołówkowym halu

Och zagrała muzyka lustrują się panie i panowie
Każdy cos tam myśli , głośno tego nie wypowie
Jak szykownie choć kolorowo ubrane są panie
Zaś każdy z panów wbił się w krawat i ciemne ubranie
Te wymyślne pań fryzury , jakby prosto od fryzjera
Tylko jam szara myszka ,a niech to cholera
Myślałam ,że sanatorium to nie rewia mody
Mam nad nimi przewagę -mnie nie brak urody
Wyraźnie widzę ,że moja uroda bije na głowę
Te wszystkie kandydatki na balu królowe
Na parkiecie pustki, na stole stygnie cienka kawa
Tylko wszyscy oranżadę piją, ładna mi zabawa

Kasia co wspólnie mieszkamy , oranżady mi nalała
Wypiłam , łzy mi popłynęły - ona się zaśmiała
O głupia Ty ,głupia przecież to czysta wódeczka
A tu na zagrychę masz kiszonego ogóreczka
Wypijemy jeszcze po jednym i w tany ruszamy
Dziś wieczorek zapoznawczy czasu już nie mamy
Kto się dziś nie załapie na przystojnego chłopa
To mo przekichane mo po prostu po ptokach
Tak zawsze mówiła moja babka ze śląskiej krainy
Uschniecie w sanatorium bez chłopa dziewczyny
Tom wypiła jeszcze jednego i drugiego dla kurażu
Patrzę- Och jak wyprzystojniał ten pan od razu

Tamten przystojniak - co siedzi przy drugim stoliku
Mrugnął do mnie - mimo ,że przy dziewczyn bez liku
W ten pan Janek z orkiestry powiedział do mikrofonu
Białe tango, panie proszą panów , y do dobrego tonu
Przypominam pięknym damom nie należy odmawiać
Halo ,panie Zenku gdzie to ? Co ? Pan już idzie spać
Toż to dopiero początek naszego balu ,wspólnej zabawy
Pan nie tańczy – och zaraz pan nabierze wprawy
Jak pan biodro partnerki na swym biodrze poczuje
Szybko z pana nieśmiałość gdzieś daleko hen wyparuje

Ożesz ta pani co wczoraj o lasce chodziła
Z tym przystojnym dziś pierwsza na parkiecie wybyła
Kiedy białe argentyńskie tango muzyka zagrała
Kobieca wiara z zawrotna prędkością wstawała
Jakby krzyknął ktoś - Rany boskie tu się pali
Na wyścigi ruszyły czyżby pożar wybuch na sali
Biegły jedna przed drugą na wyścigi prawie
Teraz wiem ,że każda kuracjuszka przecież wie
Jak na zapoznawczym nie załapiesz pana
Do końca turnusu już jesteś w kurorcie przegrana
Jakie wymyślne figury taneczne wszyscy tu znają
Niczym zawodowcy nogi przeplatają

Tylko ja bidula com pierwszy raz w kurorcie
Nie znała takich figur jak w tanecznym sporcie
Każda para do siebie w tańcu przytulona
Tak blisko jak nie nigdy nie tańczy ze sobą mąż i żona
Mój stary to przy tangu na dystans mnie wodzi
Przytul się do mnie proszę ,a on - w tańcu nie uchodzi
Mnie chyba co raz bardziej alkohol do głowy uderza
A do tego w mym kierunku ten przystojniak zmierza
Co ? On do walca mnie prosi i w rękę całuje
Ależ on przystojny jak cudownie się czuję
Po całym parkiecie w szalonym tańcu wiruję
Żyć mi się chce ,wspólnie z nim do nieba wzlatuję...

Kiedym rano po balu obudziła się w wymiętej pościeli
Na karteczce było napisane
Było cudownie!!!
Ale nic nas nie łączy a wszystko dzieli !


Rys B. Kraków 25.08.2003 godz. 1346

Niczym mimoza

[rb13]

Mimoza

Hołd składam urodzie mimozy
W nieskrywanym zachwycie
Na obsypane złotym puchem
Wnętrze , które ukrywa skrycie

Ukryta w puchowym w kwiatostanie
W baldachimie złotem haftowanym
Czeka na odkrycie wielka tajemnica
Drżąc przed doznaniem nieznanym

Delikatnym mym pieszczotom
Zwolna nieśmiało się poddaje
Pod czułym mym dotknięciem
Drżąca niczym osika się staje

Składam na kwiatostanie pocałunek
Subtelny dowód mojej miłości
Ona płatki delikatnie rozchyla
Pod wpływem mej czułości

Podmuch ust baldachim rozwiewa
Pokryty tycjanowym aksamitem
Odsłaniając wnętrze strwożone
Pod czułym języka dotykiem

Zadrżał ze strachu kwiat mimozy
Okrasił płatki bladymi perłami
Czując ust podmuch ognisty
Mgły chłodził się kropelkami

Perłowa mgła falami spływała
Płomień zachwytu ogarniał ciało
Niczym w febrze dygocąc
Pożądania zgasić już nie chciało

Trzęsąc niczym liście na wietrze
Ciało wciąż pocałunków żądało
Nienasycone dłoni dotykiem
O rozkosz ust i języka wołało

Pod wpływem mych pieszczot
Mimozą się Twe ciało się stało
Pożądaniem , jękiem i krzykiem
Niczym mimoza z rozkoszy drżało

Ryś B. Kraków 28.08.2003 godz. 2317

Palce

[rb13]

Palce

Moje palce
Długie jak pędy wierzbowej łozy
Delikatne niczym liście mimozy
Pieszczą ciało palców pióropuszem
Pod ich dotykiem czarnym tuszem
Rozlewają się Twych oczach źrenice
Zapalając migotliwe gwiazd mgławice

Ryś B. Kraków 27.08.2003 godz. 1945

Język

[rb13]

Język

Mój język
Giętki, wijąc się niczym ciało węża
Bada zakamarki "tajemnicy" z lękiem
Nieśmiałe dotknięcia rozpalają ciało
Po chwili łkasz z przejmującym jękiem
Pod wpływem jego wibracji ciało drży
Już oczy zasnuwają rozkoszy mgły

Ryś B. Kraków 27.08.20003 2147