O nieśmiałych

[sloggi]

Ekstremalna nieśmiałość – tak określa się fobię społeczną. To lęk przed byciem
obserwowanym i ocenianym, przed kompromitacją i upokorzeniem. Dziś, gdy przez
życie idzie się przebojem, musi być szczególnie dotkliwy. Mało teraz miejsca
dla nieśmiałych.
www.polityka.pl/polityka/index.jsp?place=Lead04&news_cat_id=17&news_id=164214&layout=1&forum_id=1111&fpage=Threads&page=text

[warszawianka_jedna]

to paradoks ale uważam się za osobę nieśmiałą ale postrzegana jestem jako
wyjątkowo wygadana.

[jacko35]

podpisuję się rękami...i nogami )

[skiela1]

Strach przed osmieszeniem sie bywa paralizujacy,fakt ,ze sa ludzie dla ktorych
jest to zmora w codziennym funkcjonowaniu ale......
czy nie uwazacie,ze niesmialosc niesprawiedliwie urosla do rangi fobii?Kazdy
niesmialy ma teraz nazwe na swoja dolegliwosc,moim zdaniem termin ten jest
bardzo czesto naduzywany.

[jacko35]

zgadza się, etykietą fobii zakrywa się to, czego się sami boimy...najlepszą
formą obrony jest atak

[skiela1]

Tak sie leczy prawdziwe fobie,przez pokonanie przeszkody a nie omijanie jej

[grudniowe.slonko]

Jestem nieśmiała, ale dość skutecznie z tym walczę

[miroslawc]

> Jestem nieśmiała, ale dość skutecznie z tym walczę

Mi walka nie wychodzi. Wielokrotnie blokowałem się przed tym aby coś
powiedzieć, lub co gorsza, aby podejść do osoby, która mi się podobała i
rozpocząć z nią rozmowę

Pozdr
Mirek

[skiela1]

Niestety Twoja strata))

[miroslawc]

> Niestety Twoja strata))

Nie oznacza to, że zawsze miałem te problemy, potrafiłem to przełamać, ale jednak wielokrotnie straciłem szansę pozanać kogoś interesującego.

A'propos ciekawi mnie, czy ta wypowiedź była próbą przełamania własnej nieśmiałości, gdyż, z pewnością, niczego pozytywnego nie wniosła.

[zettrzy]

mnie sie zdaje ze nie ma ludzi niesmialych, po prostu przyklejamy te etykietke
do ludzi zarowno bardzo wrazliwych jak i do malo kontaktowych i wielu jeszcze
innych

[piano_barti]

Kiedyś byłem bardzo nieśmiały - jako dziecko bałem się innych dzieci, w szkole
unikałem kontaktów z rówieśnikami, powiedzieć publicznie najprostrszych rzeczy
nie byłem w stanie. Teraz jest chyba trochę lepiej...

[skiela1]

piano_barti napisał:

Teraz jest chyba trochę lepiej...
Tylko troche?)

[ashek]

zawsze byłem (jestem?) strasznie nieśmiały
i to chyba jest fobia...
wykonuję zawód, który wymaga "łatwości w nawiązywaniu kontaktu z ludźmi"
i na gruncie zawodowym jest ok., nawet rewelacyjnie - ja umiem z ludźmi gadac i
się nawet "wiązac"...
ale to w pracy
w prywatnym życiu to ja dalej nieśmiały jestem do granic absurdu
no boję się zadac pewnych pytań
boję się , że usłyszę odpowiedzi, których nie chcę usłyszec
a muszę (powinienem) zapytac bo od tego kształt mojego daldzego życia zależy
no i ta nieśmiałośc?
tchórzostwo?
.

[skiela1]

Ja w pewnym sensie winie rodzicow za taki stan.Od malenkiego koduja w naszej
podswiadomosci strach przed osmieszeniem sie.Ile razy slyszymy"no nie boj
sie,czegos sie boisz,no nie badz gapa nie boj sie,nie boj sie ten pies nie
gryzie,nie boj sie to tylko pani doktor,nie wstydz sie powiedz dzien dobry,nie
wstydz sie powiedz wujkowi wierszyk,no co sie wstydzisz przeciez to tylko...."
Mnozyc mozna.Strach dla dziecka jest czyms naturalnym bo jest to cos nieznanego.
Sztuka jest wytlumaczenie dziecku,ze strach jest OK a jednoczesnie upewnic go w
tym ze to nie jest wstyd,a nie od malego utwierdzac go w przekonaniu pewnego
osmieszenia.