Dziwna sytuacja

[tomek854]

Wlasnie wrocilem od kolezanki. Szybka akcja "wyprowadzka".

Mowila rodzicom, ze sie wyprowadza, ale nie wierzyli.

Niewiadoma byla reakcja ich gdyby do nich dotarlo, ze to prawda, wiec zrobilismy to tak, ze wparowalo pare osob z plecakami, wszystko spakowalo i huzia na dol do auta. Nie byli zachwyceni, ale obylo sie bez siekier itp. Oficjalna wersja jest, ze mieszka u mnie, czyli jak znikne znowu z forum to znaczy ze odwiedzilo mnie paru milosnikow amerykanskich sportow narodowych, ktorzy mowili ze wschodnim akcentem

Niby dziwna metoda na opuszczanie gniazdka rodzinnego?

Moze tak, ale dziewczyna mlodsza ode mnie o dwa lata, po studiach, pracuje nierzadko do 21, a oni jej kaza wracac do domu o 20 i robia awantury?

Juz to, ze nigdy sie nie moglem napic na imprezie, bo zawsze trzeba bylo odwiesc Magde (imie zmienione ) do domu na 23:00 bylo meczace, a co dopiero dla niej...

I to nie jest tak, ze rodzicom sie wydaje, ze ona jest mala dziewczynka - ja mam wrazenie ze to po prostu taka muzulmanska metoda na zachowanie corki w czystosci...

[skiela1]

Jezeli jej taka sytuacja nie odpowiada to dlaczego do tej pory mieszkala z
rodzicami?Jest dorosla,pracuje.
Dom to nie hotel pewne reguly obowiazuja(no moze ta godz.20 to przesada,bo
pozniej piszesz,ze odwoziles ja na 23).Cos wiem na ten temat bo mam takiego
mlodego w domu.

[groha]

skiela1 napisała:

> Jezeli jej taka sytuacja nie odpowiada to dlaczego do tej pory mieszkala z
> rodzicami?Jest dorosla,pracuje.
> Dom to nie hotel pewne reguly obowiazuja(no moze ta godz.20 to przesada,bo
> pozniej piszesz,ze odwoziles ja na 23).Cos wiem na ten temat bo mam takiego
> mlodego w domu.

Skiela, wszystko OK, ale zwróć uwagę, że skoro dorosła, samodzielna i
niezależna finansowo dziewczyna nie może opuścić rodzinnego domu normalnie,
tylko musi zwiewać z niego, używając fortelu, to jednak coś z tymi rodzicami
nie teges, nie uważasz? Zabroniłabyś synowi, gdyby dojrzał do samodzielności i
chciał się wyprowadzić? Pewnie pomogłabyś w przeprowadzce, jestem tego pewna

[skiela1]

groha napisała:

>Skiela, wszystko OK, ale zwróć uwagę, że skoro dorosła, samodzielna i
> niezależna finansowo dziewczyna nie może opuścić rodzinnego domu normalnie,
> tylko musi zwiewać z niego, używając fortelu, to jednak coś z tymi rodzicami
> nie teges, nie uważasz? Zabroniłabyś synowi, gdyby dojrzał do samodzielności i
> chciał się wyprowadzić? Pewnie pomogłabyś w przeprowadzce, jestem tego pewna

MNie zastanawia,w jaki sposob rodzice moga zatrzymac dorosla osobe.Musiala ich
sluchac i jej to pasowalo.Widocznie nie byla gotowa na ta przeprowadzke jeszcze.
A co do mojego mlodego....masz racje,jeszcze co nie co bym mu dokupila do tego
mieszkanka.....tylko niech mnie juz po nocy nie budzi)

[vika411]

Dla mnie ta sytuacja wcale nie jest dziwna.Sama mialam matke, ktora twierdzila
i usilowala mi to zakodowac w podswiadomosci:
a) sex jest rzecza naganna i obrzydliwa.
b) szanujaca sie dziewczyna o 20.00 ma byc w domu i basta!
c) nie wolno mi bylo miec ZADNYCH kolezanek a slowo KOLEGA napawalo mamusie
zgroza i powodowalo awantury histeryczne!
( tak sie meczylam do 21 roku zycia.
d) w efekcie wyszam za maz za przyjaciela z dziecinstwa(znalismy sie od
dziecka) i nie dosc, ze byla to swoista forma ucieczki od tej psychopatki to
jeszcze kompletny niewypal bo...to nie bylo malzenstwo tylko
niemal "kazirodztwo"- za dobrze sie znalismy poprostu.
Dzis mam doroslych ( wiekowo) synow. 21 i 19 lat. Jeden studiuje i mieszka
samodzielnie, drugi w tym roku zdaje mature.
Maja do mnie pretensje, ze...niczego im nie zabranialam i nie zabraniam.A ja
uwazam, ze dorastajacy mlody czlowiek musi zyc na wlasny rachunek inaczej
niczego sie nie nauczy na wlasnych bledach i pozniej za to moze zaplacic wysoka
cene.
Poza tym, niektorzy rodzice popadaja w cos rodzaju histerii na sama mysl, ze
moga stracic suwerenna wladze nad potomstwem i w efekcie ich dorosle dziecko
nigdy nie jest panem wlasnego zycia tylko niewolnikiem rodzicow.
uwazam, ze mlodzi postapili slusznie przerywajac ta sytuacje. A skoro uzyli az
tak drastycznego srodka jak wyzej opisany to znaczy , ze innego wyjscia nie
mieli.

[tomek854]

Do tej pory to ona nie bardzo pracowala - studiowala dziennie. Teraz rzucila kontynuacje studiow i chyba wlasnie po to pracuje zeby tylko moc sie wyprowadzic

wylali dziecko z kąpielą

[warszawianka_jedna]

tomek854 napisał:

> Do tej pory to ona nie bardzo pracowala - studiowala dziennie. Teraz rzucila
ko
> ntynuacje studiow i chyba wlasnie po to pracuje zeby tylko moc sie wyprowadzic
>


i to jest chore, dziewczyna jest tak zdesperowana, że rzuca studia, byle się
usamodzielnić. Pewnie rodzice w zamian za utrzymanie chcieli ją sobie
całkowicie podporządkować. Niestety wylali dziecko z kąpielą.

[groha]

Czyli brałeś udział w ostatecznym przecięciu pępowiny? To dzielny jesteś
Trochę współczuję, bo są łagodniejsze i milsze dla obu stron metody, ale tu
widocznie była potrzebna właśnie taka: metoda faktów dokonanych. Mam nadzieję,
że do jej rodziców przemówi to we właściwy sposób. Ale Ty, na wszelki wypadek,
jednak trzymaj się od nich z daleka Przynajmniej dotąd, dopóki do nich nie
dotrze, że mają dorosłą córkę, która ma prawo do własnego, odrębnego życia. To
może potrwać, więc żeby nie było na Ciebie
No i wreszcie będziesz się mógł napić na imrezie! )

[barwa1]

To trudna sytuacja...
Czasem dorosłe dzieci nie rozumieją, że informowanie rodziców o miejscu i
czasie swego pobytu to nie ograniczanie ich wolności (dorosłości). Tzw.
opowiadanie się rodzicom (współmieszkańcom), moim zdaniem, to jedna z zasad
bezkolizyjnego współżycia z innymi ludźmi. Obojętnie czy to są rodzice,
koleżanka z pokoju w akademiku czy koleżanka, z którą pracuje się w jednym
pokoju. Informowanie rodziców o tym gdzie się przebywa i kiedy się wróci służy
też najzwyczajniej w świecie BEZPIECZEŃSTWU. Zawsze w razie problemów można
liczyć na bliskich, że nas odnajdą, przyjdą z pomocą...

Oczywiście problem pojawia się kiedy zasada służy pacyfikowaniu człowieka lub
iluzorycznej próbie powstrzymania dorosłej córki od popełnienia "grzechu"... To
chore i szkodliwe dla wszystkich.

Inna sprawa to forma odejścia. Dorośli tak nie odchodzą. Zawsze jest możliwość
rozmowy, rzeczowego przedstawienia swoich racji. Nawet, jeśli rodzice nie
rozumieją, ma się poczucie przyzwoitego, DOROSŁEGO załatwienia sprawy. Kiedy
rodzice się opamiętają, jest szansa, że docenią właśnie sposób załatwienia
sprawy. Jeśli nie - to mają problem.

Mimo wszystko dobrze, że dziewczyna ma przyjaciół. Mam nadzieję, że
niezawodnych nie tylko na ten momemnt... )

[tomek854]

> Czasem dorosłe dzieci nie rozumieją, że informowanie rodziców o miejscu i
> czasie swego pobytu to nie ograniczanie ich wolności (dorosłości). Tzw.
> opowiadanie się rodzicom (współmieszkańcom), moim zdaniem, to jedna z zasad
> bezkolizyjnego współżycia z innymi ludźmi. Obojętnie czy to są rodzice,
> koleżanka z pokoju w akademiku czy koleżanka, z którą pracuje się w jednym
> pokoju. Informowanie rodziców o tym gdzie się przebywa i kiedy się wróci
służy
> też najzwyczajniej w świecie BEZPIECZEŃSTWU. Zawsze w razie problemów można
> liczyć na bliskich, że nas odnajdą, przyjdą z pomocą...

Oczywiscie, ale to nie to samo co "masz byc o 20, jak jeszcze raz nie
przyjdziesz przed 20, to zmienie zamki i nie bedziesz mogla wejsc do domu"
prawda?

> Inna sprawa to forma odejścia. Dorośli tak nie odchodzą. Zawsze jest
możliwość
> rozmowy, rzeczowego przedstawienia swoich racji. Nawet, jeśli rodzice nie
> rozumieją, ma się poczucie przyzwoitego, DOROSŁEGO załatwienia sprawy.
Kiedy
> rodzice się opamiętają, jest szansa, że docenią właśnie sposób załatwienia
> sprawy. Jeśli nie - to mają problem.

Hm... Trzeba by poznac tych konkretnych rodzicow. Z niektorymi sie nie da.
Jezeli cos nie pasuje do ich wizji swiata, to uznaja ze to nie istnieje po
prostu i juz. Dopiero teraz moze do nich dotrze, ze ich corka nie zartowala i
ze moze faktycznie cos jej nie odpowiadalo.

Dorosli sa zdecydowani. uwazasz, ze jakby sie meczyla kolejne lata spedzajac
czas na wysluchiwaniu awantur tudziez jalowych dyskusjach to by byla bardziej
dorosla?

[barwa1]

Pewnie niejasno się wyraziłam...
Oczywiście nie dodałam, że po próbie przedstawienia sprawy w sposób pokojowy,
nawet, jeśli nie spotka się to ze zrozumieniem, można (jeśli nie należy)
odejść. Chodziło mi bardziej o zachowanie twarzy przez młodego człowieka, o
zachowanie poczucia godności i poczucia przyjęcia właściwej postawy. Nie
chodziło mi o to, żeby katować się mimo wszystko!

Z mojego doświadczenia też wynika, że nie zawsze daje się uniknąć konfliktu,
dlatego moja wypowiedź nie miała oznaczać przyzwolenia na złe traktowanie
kogokolwiek w takiej sytuacji.

To naprawdę niełatwa sytuacja dla obu stron...

[skiela1]

>
> Hm... Trzeba by poznac tych konkretnych rodzicow. Z niektorymi sie nie da.
> Jezeli cos nie pasuje do ich wizji swiata, to uznaja ze to nie istnieje po
> prostu i juz. Dopiero teraz moze do nich dotrze, ze ich corka nie zartowala i
> ze moze faktycznie cos jej nie odpowiadalo.

Prawda jest taka,ze my znamy tylko szczatki jej sytuacji w domu,jak jest
naprawde?Tego nie wiemy.
Powiedz mi komu ona zrobila na zlosc?? Nie rodzicom,to Ci gwarantuje.

[tomek854]

nikomu nie zrobila na zlosc. Po prostu chciala sama moc o sobie decydowac i dopiela tego.

Bardzo mozliwe ze ona tam wroci. Ale wazne, ze sie odwazyla - teraz rodzice zobacza, ze z nia nie ma zartow...

[skiela1]

tomek854 napisał:

> nikomu nie zrobila na zlosc. Po prostu chciala sama moc o sobie decydowac i dop
> iela tego.
>
> Bardzo mozliwe ze ona tam wroci. Ale wazne, ze sie odwazyla - teraz rodzice zob
> acza, ze z nia nie ma zartow...
>
Czyli chciala cos udowodnic.Jezeli jest tak niezalezna,pewna siebie to powinna
zrobic wszystko co w jej mocy,zeby udowodnic rodzicom,ze jest dorosla i bez ich
pomocy doskonale sobie radzi.Jezeli wroci,to przegrywa.I oczywiscie wzmacnia
zdanie rodzicow,ze ty dziecko sama to nic nie zdzialasz.Ty myslisz,ze ci rodzice
wystrasza sie ?Nie wystrasza sie, a dadza jej jeszcze bardziej do zrozumienia,ze
z nimi to nie ma zartow.Zycie to nie je bajka.

[tomek854]

no moze tak
ale jakby wrocila, to juz sie nie bedzie bala.
"moze i zle, ale lepiej tu, niz gdzie indziej, ale jak chce, zawsze moge sie wyniesc"
to lepsze niz "o jak mi zle, ratunku"

a rodzice - niereformowalni, masz racje

[skiela1]

tomek854 napisał:

> no moze tak
> ale jakby wrocila, to juz sie nie bedzie bala.

)najtrudniejszy pierwszy krok potem drugi.....i..))

[eulalija]

Nie da się ukryć, bardzo dziwna ale wcale nie taka rzadka. Obserwowałam to
wśród swoich koleżanek, u mnie też nie było rewelacyjnie ale ja awanturnica
jestem, drzwiami trzasnąć potrafiłam i swoje jakoś tam wywalczyłam.

[towita]

Ja niestety też musiałam swego czasu walczyć z rodzicami. Oczywiście nie tak
jak w opisanym przykładzie, ale jednak była to walka. Zakończona co prawda
rozejmem i błogim pokojem i spokojem, ale kosztowało mnie to bardzo dużo...