Lekarstwo na samotność?

[sloggi]

Czy znacie jakieś sprawdzone lekarstwo na samotność?

[anexxa]

dorazne czy dlugofalowe? doraznie mozna isc na imprezke
do znajomych, upewniwszy sie, ze nie bedzie to sparowana
kolacyjka i rozmowy o wspolnych wyjazdach tudziez slubach.

dlugofalowo - mozna dac sie wyswatac albo kupic sobie
psa. zalezy, czy oczekuje sie wielkiej milosci (albo
chociaz paru dni-tygodni uniesien), czy po prostu milej
istoty do towarzystwa. do tego drugiego pies bylby w sam
raz. o ile nie mieszka sie w kawalerce na pietnastym
pietrze i nie pracuje od switu do zmroku.

xx.

[koszysta]

Trzeba postarać się o przyjaciela, sprawdzonego, który nigdy nie zawiedzie.
Każdy powinien mieć takiego. A pomysł z psem uważam za bardzo dobry. Też
niezawodny przyjaciel.

dla pracujących 48 h/dobę

[aankaa]

polecam kota
(a właściwie dwa - żeby nie czuły się samotne)

na spacer wyprowadzać nie trzeba...

[rubeus]

a tak - koty to przyjemna rzecz - mile te istotki...

[al-ki]

a przytulić się można

[geograf]

ja jednak wole psa. Do dużego psa też można sie przytulić, a w zimie to nawet
wygrzeje Ci nogi
Swoją drogą co innego, że do dużego psa potrzeba dużego domu...

poza tym niezależność kotów może być kłopotliwa..ja tam marze o owczarku
niemieckim...

[al-ki]

Niezależność kotów to zupełnie coś innego, co się wyobraża.
A kot potrafi wygrzać, nawet nie wiesz jak bardzo..

[anexxa]

no tak, przyjaciel tez dobry pomysl. tylko ze o
przyjaciela trudniej niz o psa.

xx.

[irre]

a może znajdź sobie jakiegoś współlokatora, niekoniecznie jako związek
uczuciowy, ale jako kogoś kto też mieszka sam i też mu się nudzi, to cholernie
trudne ale może jest ktoś taki, a kotki też są spoko, najlepiej persy, żeby
było co głaskać

kot lekarstwem na samotność

[aankaa]

irre napisała:

> a kotki też są spoko, najlepiej persy, żeby było co głaskać

i rozczesywać w długie samotne wieczory

[sloggi]

Związek uczuciowy powiadasz?
Znaczy się bigamia? Nie, dziękuję
W moim sercu jest miejsce dla jednego człowieka, póki co jest kawałek ode mnie.
A pytanie w zasadzie jest retoryczne, ale kropla prawdy w nim tkwi.

[irre]

no to chyba nie ma sprawy, skoro masz kogoś, kogo kochasz, rach ciach i
zamieszkajcie razem!!! życzę powodzenia

[geograf]

to nie jest tak proste jak mówisz...

poza tym-czy warto tak rach-ciach-zamieszkać ze sobą?
chyba wpierw trzeba się poznać, przywyknąć..coby nic nie
było za wcześnie i nie się zepsuło...

tak myślę

[irre]

wiem, że to nie jest proste, ale spróbować trzeba, kiedy się dowiesz czy jest
ci z kimś dobrze, jak z nim nie zamieszkasz? spotykanie się to nie to samo co
wspólne mieszkanie, żeby kogoś dobrze poznać się trzeba z nim trochę
pomieszkać, zresztą nie wiem jak to jest między Sloggim i jego sympatią...

[geograf]

a ja myślę, że zamieszkanie ze sobą tak hop-siup (no może
nie od razu, ,ale po relatywnie krótkim okresie
znajomości)- top skok na zbyt głęboką wodę..można z kimś
pojechac na wakacje, spędzić cały weekend, 2 dni..ale
mieszkanie....wpierw trzeba poznać coś nie coś, coby nie
być śmiertelnie zaskoczonym...

tak myślę....
a poza tym w szybkim zamieszkaniu przeszkadza np.
odległośćk, czy inne, niezależne od danych osób-rzeczy...

jednak moje zdanie co do zamieszkania wyraziłem powyżej

[sloggi]

Na wszystko przyjdzie czas.
Moze zbyt radykalnie obciąłem dotychczasowe znajomości.

[vika411]

sloggi napisał:

> Czy znacie jakieś sprawdzone lekarstwo na samotność?
TOTALNE LENISTWO MINIMUM TRZY DNI.....))))))))))))))))))))))))))))))))))
TY...ale naprawde TOTAL!

[marjory_m]

sloggi napisał:

> Czy znacie jakieś sprawdzone lekarstwo na samotność?

Żebyś ty wiedział jak ja długo marudziłam z tym pytaniem geografowi!! ;]
A on z tajemniczym uśmiechem zawsze mówił: poczekaj, przyjdzie i na ciebie
czas... Nie wierzyłam. A jednak przyszedł skubany!
Trochę to banalne ale: zaczęło się od internetu

[sloggi]

Spacerologia - to jest to )))

[ulalka]

a ja mam kawalek odpowiedzi w sygnaturce.. u mnie sie sprawdza (jak musi

[edzioszka]

wciągające dogłębnie hobbi albo drugi człowiek <ale taki, co zrozumie i
pocieszy jakby co, i do piersi utuli>..

[sloggi]

Z tym utulaniem to polemizowałbym

[thomasch]

sloggi napisał:

> Z tym utulaniem to polemizowałbym

Nie lubisz przytulania?

[sloggi]

Lubię i to bardzo.

[ulalka]

ciekawe, ze w slowie przytULAc jest moje imię ;PPP

[thomasch]

sloggi napisał:

> Lubię i to bardzo.

Byłbym nieszczery, gdybym powiedział, że ja nie

[adonis28]

najlepszym lekarstwem na samotność, jest zapomnieć o niej albo zagadać ją.
Niestety tak się składa, że człowiek może się czuć samotny nawet w metrze
tokijskim. Zaangażuj się społecznie - ludzie zabiją Twoją samotność, no przy
okazji wykończą i Ciebie, ale nie będziesz samotny.

[thomasch]

adonis28 napisał:

> Zaangażuj się społecznie

Tę metodę kiedyś zastosowałem. Na dłuższą metę nieskuteczna.

[geograf]

czemu?
co takiego robiłeś?

[dagny126]

Dzień dobry wszystkim!
Po raz pierwszy weszłam na to forum i póki co czuję się trochę nieswojo.Ale
spróbuję dodać coś od siebie. Dopiłam kawę, ogarnęłam pozorny nieład w pracy,
więc mogę.
Po sobie wiem, że tak naprawdę nie ma leku na samotność. Przez długi czas
myślalam, że jest. I udawało mi się w większym, lub mniejszym stopniu z nią
walczyć. Ale od kiedy rok temu przez moje zycie przeszła rewolucja i naprawdę
zostałam sama, to pomimo setki przyjaciół, przygodnych znajomości,
wspaniałych "imprez", całej tej wolności, którą mam, nie potrafię sobie dać
rady z tym przekletym slowem "samotność". Zamiast nieziemskiego seksu po
pierwszym spotkaniu, marzy mi się aby ktoś mnie po prostu przytulił, pogłaskał,
dał bukiecik fiołków na dzień dobry. I to pewnie byłoby jakimś lekarstwem.
Nie piszę dalej, bo nie chcę abyście potraktowali mój list jak potrzebę
osobistej spowiedzi. Ale sądząc po pisanych tu listach, to mądrzy ludzie tu
zaglądają.
Pozdrawiam wszystkich bardzo.
Dagny

Dagny!:-)WITAM:-))))))))))))))))))

[vika411]

dagny126 napisała:

> Dzień dobry wszystkim!
> Po raz pierwszy weszłam na to forum i póki co czuję się trochę nieswojo.Ale
> spróbuję dodać coś od siebie. Dopiłam kawę, ogarnęłam pozorny nieład w pracy,
> więc mogę.
> Po sobie wiem, że tak naprawdę nie ma leku na samotność. Przez długi czas
> myślalam, że jest. I udawało mi się w większym, lub mniejszym stopniu z nią
> walczyć. Ale od kiedy rok temu przez moje zycie przeszła rewolucja i naprawdę
> zostałam sama, to pomimo setki przyjaciół, przygodnych znajomości,
> wspaniałych "imprez", całej tej wolności, którą mam, nie potrafię sobie dać
> rady z tym przekletym slowem "samotność". Zamiast nieziemskiego seksu po
> pierwszym spotkaniu, marzy mi się aby ktoś mnie po prostu przytulił,
pogłaskał,
>
> dał bukiecik fiołków na dzień dobry. I to pewnie byłoby jakimś lekarstwem.
> Nie piszę dalej, bo nie chcę abyście potraktowali mój list jak potrzebę
> osobistej spowiedzi. Ale sądząc po pisanych tu listach, to mądrzy ludzie tu
> zaglądają.
> Pozdrawiam wszystkich bardzo.
> Dagny

Na samotnosc pomaga tez skutegnie forumkowanie w Gazecie.Wiem cos o tym z
autopsji.A ludzie tu sa nie tylko madrzy ale i fajni.Masz racje!pozdrawki.

[very_famous]

Niestety kot, pies, grzebanie w Internecie, praca nie są lekarstwem na
samotność. To choroba naszych czasów. Imprezki - pozwolą zapomnieć, znajomi -
niestety przypominają o samotności. Zwłaszcza gruchające sobie pary. Makabra.
Poza tym znajomi najczęściej "przypominają" sobie istnieniu osób samotnych, gdy
czegoś potrzebują.
Praca - to fikcja, jeśli ktoś lubi jak go "żyłują", a po pracy co? Powrót do
domu? A dalej?
Zauważyłam ciekawe zjawisko- zajęte koleżanki (chłopak, mąż) bardzo szybko
potrafią zapomnieć o istnieniu istoty niesparowanej - pewnie ze strachu, aby
nie poderwać im faceta.
Sorry, że tak powiało pesymizmem.

[sloggi]

Widzę, że temat nadal na topie, choć w osobnym wątku

[jeremy27]

sloggi napisał:

> Widzę, że temat nadal na topie, choć w osobnym wątku

Widzisz...temat rzeka))...można długo i namietnie...

[sloggi]

W samotności długo i namiętnie?
Myślisz o jakimś rękodziele??????????????

[jeremy27]

sloggi napisał:

> W samotności długo i namiętnie?
> Myślisz o jakimś rękodziele??????????????
można długo i namietnie rozprawiać na ten temat...ale głodnemu chleb na myśli
ponoć...a jak w tej kwestii i Ciebie...od momentu puszczenia tematu wiele mogło
sie zmienić...jestem zaciekawiony)))

[sloggi]

Ja jestem tego typu ludź, że czasami potrzebuję być sam.
Z reguły to w ramach jesiennej lub zimowej nostalgii. Ubieram się wtedy ciepło,
jadę na Mańki Wojdy i spaceruję po łąkach.