Boimy się śmierci?

[sloggi]

Czy boimy się śmierci?
W jakich kategoriach o niej myślimy? O ile myślimy?
Jest nieunikniona, zatem unikamy tematu, czy go oswajamy?

Śmierc jest...

[edzioszka]

tylko przejściem na drugą stronę i boimy się raczej cierpienia,które temu
przejściu towarzyszy - starości, niedołężności, samotności, tego, że pewnego
dnia staniemy się kimś niepotrzebnym na tym światku...

[geograf]

Jeżeli śmierć-to abym sie nie męczył...szybko i
bezboleśnie-i najlepiej za młodu, bo starość to nie dla mnie.

[sloggi]

geograf napisał:

> Jeżeli śmierć-to abym sie nie męczył...szybko i
> bezboleśnie-i najlepiej za młodu, bo starość to nie dla mnie.
>
Tylko nie za bardzo "młodu".

[al-ki]

Nie boję się śmierci.

"Godzina śmierci godzina wybawienia,
Właśnie w chwili śmierci kończą się twe zmartwienia"

[bbkk]

Ja się boję, ale nie swojej, tylko moich bliskich. Jak ja umre to po prostu
mnie nie będzie, ale jak oni ...

[zet_a]

Nie tyle się boję, co po prostu dziwna i nieprzyjemna wydaje mi się myśl, że
kiedyś po prostu mnie nie będzie, rozpłynę się w nicości.

[irre]

śmierć jest rzeczą naturalną i nie ma się czego bać, czasami chciałbym móc sam
zadecywdować kiedy umrę (to chyba naturalne), ale bać się nie boję, któryś z
wilekich tego świata powiedział, że jak miało się odwagę żyć, to trzeba mieć
też odwagę umrzeć

[kini]

Ja się boję, bo nie wiem, co to jest. I nie wiem, co jest po. Pewnie nic.

[irre]

gdyby faktycznie po życiu nie miałboby być nic, to jaki sens miałoby mieć
życie i skąd by się w ogóle wzięło?

[kini]

Tego nie wie nikt.
A sens życia polega na tym samym, co u zwierząt - przetrwaniu i rozmnażaniu.

[irre]

jeśli naprawdę miałby polegać tylko na tym, to moglibyśmy żyć tylko kilka
godzin, kopulacja i narodziny dziecka, życie zostałoby przekazane, a więc ciś
byłby potrzymany, ale czy to naprawdę całkowity sens życia człowieka?

[kini]

Ja się nie zastanawiam nad sensem życia. Po prostu jestem, w pewnym momencie
pojawiłam się na świecie i mam tu swoje pięć minut. To wszystko.

[irre]

ale coś musi być potem, myślenie, że życie stworzono tylko dla nas jest trochę
egoistyczne, musi byś coś więcej niż tylko ten świat

[xcfan]

Dlaczego musi być coś potem?
Nie możesz pogodzić się z nieważnością swojego istnienia? Czy w tym nie ma
więcej miłosci własnej i chęci bycia kimś wyjątkowym... jeśli za życia nie
wychodzi nam ta wyjątkowość to po śmierci możemy zostać jeszcze wyjątkowi?
Po co ta ułuda i mamienie siebie?

[kini]

Mam identyczne zdanie.
Uważam, że ludzie wierzą w bogów i życie po śmierci, bo nie mogą pogodzić się z
tym, że oprócz rozumu prawie niczym nie różnią się od zwierząt. Że tyle w życiu
tworzą, a po śmierci i tak ich ciało zgnije i nie zostanie po nich nic oprócz
potomstwa.

[irre]

dobra, każdy ma swoje zdanie, dla mnie samo życie to za mało, może jestem
egoistą

[kini]

Dlaczego egoistą? Po prostu szukasz czegoś więcej tam, gdzie moim zdaniem nie
ma nic. Ale to tylko moje zdanie.

[xcfan]

Myślisz, że "Przyroda" dba o to żebyśmy mieli przekonanie o swojej wyjątkowości?

[xcfan]

Życie po życiu nadaje sens życiu przed "po życiu"?

Brzmi to co najmniej równie paradoksalnie jak koło czasu. Wywodzenie sensu z
domniemanego sensu? Gdzie tu potoczna sensowność?

Cóż, systemy religijne nie poddają się falsyfikowalności wg K.Poppera... ja
żałuję a inni mają nadzieję.

[irre]

xcfan napisał:

> Życie po życiu nadaje sens życiu przed "po życiu"?

no nie całkiem, ale wychodząc z założenia, że przed życiem "coś" było,
dochodzi się do wniosku, że to życie musi mieć jakiś sens i nie być tak
całkowicie abstrakcyjne, skoro coś dało nam życie to w jakimś celu, jak to
mówią "Bóg nie jest lakarzem", czyli po życiu musi być coś, aby ten cały
proces kontynuować, jaki sens miałoby życie, skoro po nim nie byłoby nic?

[xcfan]

A po co doszukiwać się sensu w życiu? Dlaczego nie założyć, że życie jest bez
sensu? Co przeszkadza myśleć o życiu, że jest czymś absolutnie przypadkowym i
zbędnym?

[logos56]

To zależy od tego za co się uważamy. Jeżeli mówiąc "Ja" mamy na myśli swoje
ciało fizyczne, to faktycznie nic nas dobrego nie czeka. Jeżeli zaś myślimy o
sobie jako o duchowej świadomości, która jest wieczna, to wówczas śmierć jest
tylko wyzwoleniem.

[xcfan]

logos56 napisał:

> ...duchowej świadomości, która jest wieczna...

Co to za byt ta "duchowa świadomość"?
A jeśli jest już bytem (załóżmy), to skąd przeświadczenie o wieczności takiego
bytu?

[logos56]

Ponieważ duch jest wieczny, nie miał początku i nie będzie miał końca. Tylko
materia przemija, a raczej zmienia się w energię. Czasem zastanawiam się , jak
to jest możliwe, że jestem ateistą?

[xcfan]

Wygląda mi to na kolejne bajania... zamiast odpowiedzi na postawione pytania.
Zatem, szczęśliwego bujania w "obłokach".

[logos56]

Każdy ma taką śmierć na jaką zasłużył. Moja ma rude włosy i zielone oczy.
Czekanie na nią jest jak wiatr nad jeziorem.

[xcfan]

Logos, Ty jesteś jakimś botem wypluwającym z siebie poezję tam gdzie nikt się
jej nie spodziewa, tam gdzie brakuje Ci racjonalności uciekasz w bajdurzenie?

Hmm, to dla mnie nowe doświadczenie. Znam boty ircowe, czatowe, ale pierwszy
raz widzę bota forumowego. Wot i czasy się zmieniają i technika idzie do
przodu

[sloggi]

Podrywał Cię kiedyś boot?

[irre]

a to przypadkiem nie ja jestem twoją śmiercią, bo odpowiadam opisowi...

[zo_h]

Jeżeli ktoś mówi, że nie boi się śmierci to, albo jest swiętym albo jest
kłamcą. Sam osobiście boje się śmierci i to pod wszelką postacią - śmierć to
nie tylko lek o własne życie to również lęk o zycie bliskich. Faktem jest chyba
jedynie to że niektórzy z wiekiem oswajają się z myslą o nieuniknionym procesie
zakończenia żywota ziemskiego i rozpoczęcia ... (no własnie).

[senne_marzenie]

moim zdaniem po smierci nie ma juz nic, wiec nie ma sie czego bac. stan
wiecznego, blogiego niebytu.

[dorota.28]

JA SIĘ BOJĘ, BO NA 99,99% JESTEM PRZEKONANA, ŻE NIE MA ŻYCIA PO ŚMIERCI.
A JEŻELI JEST??? TO CO?? BĘDĘ W PIEKLE?
JAK UMRĘ I STANĘ PRZED BOGIEM TO WTEDY DRUGI RAZ UMRĘ - ZE ZDZIWIENIA.

[sloggi]

Kiedyś ten strach, to był strach przed wielką niewiadomą. Wiele wody w rzekach
upłynęło, technika poszła do przodu, a my nadal boimy się z tego samego powodu.

[szkodnik1]

.....a ja się śmierci nie boję.....
.....jestem nieśmiertelny..........))))))))))))

[sloggi]

Mi też się czasami wydaje, że nie będę miał czasu umrzeć.

[anahella]

Czesto mysle o smierci. Ale wierze, ze na niej zycie sie
nie konczy, ze to tylko transformacja do innego zycia. Nie
boje sie smierci jako faktu, boje sie procesu umierania.
Boje sie bolu, ktory moze jej towarzyszyc, boje sie ze
przejde na tamta strone a nie bede wiedziala ze tam
jestem.