Oda do pracy

[sibeliuss]

Kocham swoją robotę, zarobek kocham też!
Kocham je coraz mocniej, czy słońce jest, czy deszcz.
Kocham mojego szefa, on przecież jest wspaniały.
Kocham też jego szefów - i wszystkich pozostałych.
Ja kocham swoje biuro i jego pochodzenie,
Na urlopowy wyjazd nigdy go nie zamienię.
Kocham biurowych mebli ponury szary kolor
I sterty dokumentów rosnące wciąż wokoło.
Wydajność mojej pracy wzrasta wciąż nadzwyczajnie
I nie znam innych przyczyn, by było mi tak fajnie.
Ja kocham też obecność moich współpracowników,
Pełną złośliwych uwag, uśmiechów, wykrzykników.
Kocham i mój komputer, kocham jego programy.
Przytulam je do siebie, chociaż nie bez obawy.
Ja kocham każdy program i wszystkie jego pliki
Zwłaszcza, gdy jego praca przynosi mi wyniki.
Szczęśliwy jestem tutaj! Tu źródło mej radości!
Niewolnik swojej Firmy - to pełnia szczęśliwości!
Kocham też tę robotę, kocham swoje zadania.
I kocham i tych nudziarzy, co ględzą na zebraniach.
Kocham więc swoją pracę; być może was to nudzi.

I również bardzo kocham przybyłych właśnie ludzi.
Tych dwóch przyjaznych ludzi, wcale nie żadnych głupków,
Co w śnieżnobiałych kitlach wywożą mnie... do czubków!

[mabiwy]

w pracy, na korkowej tablicy, oprócz innych "niezwykle ważnych"
informacji mam zawieszony obrazek histerycznie łkająco roześmianego
faceta, przyodzianego w gustowny kitelek, którego rękawy wiąże się z
tyłu, wypowiadjącego wśród powodzi krokodylich łez następujące słowa:
"jestem szczęśliwy, że tu pracuję i jestem bardzo zadowolony ze
swojej pensji !!!"

To "oda do pracy" w wersji super krót,kiej.

[agulaszek]

obie niezwykle słuszne w swej wymowie ))