korepetycje. kolega - koledze

[tukata]

Córka wróciła ze szkoły z informacją, że jej kolega ma pomysł na
udzielanie płatnych korepetycji z fizyki kolegom ze szkoły
(klasy).Moje dziecko uznało, że to świetny pomysł na zarobienie
pieniędzy, ja wręcz przeciwnie - stwierdziłam, że czasami trzeba być
bezinteresownym i nie na wszystko trzeba patrzeć przez pryzmat
pieniędzy. Wywiązała się ciekawa rodzinna dyskusja, po której ja mam
mieszane uczucia.
Argumenty córki: chłopiec(III klasa gimn) jest bardzo dobry z
fizyki -został parę dni temu laureatem olimpiady (już radośnie
wybrał Staszica), bardzo dobrze tłumaczy, czego ona może być
przykładem (pomagał jej w poprawie jakiejś klasówki), jest tani - 25
zł(nie wiem, czy to tanio, nie znam cen), no i takie korki to czysta
przyjemność a nie obowiązek. Chłopak ma dość drogą pasję i na to by
przeznaczał pieniądze. Moim argumentem było własciwie tylko brak
bezinteresowności z jego strony i że gdyby każdy brał pieniądze za
pomoc od drugiego, to wszyscy musielibyśmy za wszystko płacić. A
pomagac sobie trzeba i już.
Dodam, że wzajemne pomaganie w tej szkole jest na porządku dziennym,
jest doceniane przez nauczycieli, są wymierne korzyści z tego w
postaci oceny ze sprawowania , a czasami nawet z przedmiotu.
Ciekawa jestem czy dopuszczacie taka formę zarabiania pieniędzy.

[Gość: learning-to-fly]

Ale jeśli chłopak chce to robić systematycznie np. 1-2 razy w tygodniu, to wcale
się nie dziwię, że chce na tym zarobić. Czym innym dla mnie jest pomoc przed
klasówką czy z trudnym zadaniem, a czy innym regularne lekcje. Jeśli jest dobry
w tym co robi (umie uczyć) to czemu miałby z tego nie skorzystać? A że zaczyna
od własnej szkoły to logiczne, gimnazjaliście ciężko na starcie znaleźć kogoś na
korepetycje inaczej niż po znajomości.

[verdana]

To niech zarabia - pomysł sam w sobie dobry - ale nie na kolegach z
klasy... Branie pieniędzy za pomoc od kolegów i przyjaciół być moze
nie jest naganne, ale nie jest również obojetne moralnie. 16-latek
zaczynający pomagac kolegom za pieniądze - czy w przyszłosci
zamierza takze brać kasę za inne przysługi od znajomych? Czy jest
gotowy płacić, gdy w liceum okaże się, ze potrzebuje pomocy w
geografii od kolegi z ławki?
przyjaźń i kolezeństwo chyba wykluczaja tego typu transakcje.

[Gość: learning-to-fly]

Też nie byłoby mi wygodnie brać pieniędzy od kogoś z klasy, ale z drugiej strony
nie chodziłabym do kolegi za darmo co tydzień. Dla mnie właśnie różnica między
pomocą koleżeńską a korepetycjami, z które zazwyczaj się płaci zależy od dwóch
rzeczy: po pierwsze częstotliwości tych zajęć, bo dla mnie korepetycje są
regularnie i dający też musi się na nie przygotować (więc nie liczę okazyjnej
pomocy z konkretnym zadaniem czy wspólnej nauki przed klasówką od czasu do
czasu), a po drugie do tego, czy kolega z klasy jest kolegą na co dzień, czy
staje się nim jak fizyki nie łapie. To drugie wynika pewnie z własnego
doświadczenia, bo byłam w klasie, w której niektórzy na ulicy udawali, że się
nie widzą nawzajem i w takiej sytuacji nie miałabym nic przeciwko zarabianiu na
"kolegach". Ale fakt, klasa byłaa nieco dziwna, delikatnie rzecz ujmując.

[verdana]

Jak się "nie widzą" to to już nie jest kolega... Wtedy można nawet
brać kasę za podzielenie się kanapką:)
Ale w normalnej klasie to nie jest dobry uklad, pomijając już fakt,
ze nie jest dobrze, gdy jeden z kolegów jest formalnie nauczycielem
(czyli ma prawo zadawać i wymagać), a drugi uczniem. Powstaje też
problem, co robić, jak wzieło się pieniądze od rodziców kolegi, a
kolega się nie uczy - iść do jego rodziców na skargę? A co, jesli
uczeń uzna, ze korepetytor jest slaby - rodzice mają go zwolnić? I
obaj dalej będą w tej samej klasie, tyle, ze skłóceni na wieki?

[Gość: menodo]

Czy chlopiec zamierza zarejestrowac swoja "dzialalnosc gospodarcza"? Ile ma lat?
Czy zamierza placic podatek?
Jesli tak - OK. Korepetycje to usluga jak kazda inna; za prace nalezy sie
placa, ale niech to bedzie praca LEGALNA.

[verdana]

Cóż, nie znam nikogo, kto by udzielał legalnie korepetycji. Nie wiem
nawet, jak to można by zrobić, biorąc pod uwagę, ze z korepetytirem
trzeba by spisać umowę, nastepnie dac mu wypowiedzenie, jesli jest
słaby. I czy nie jest jak z nanią - zeby zatrudnić legalnie nanię
trzeba miec dla niej oddzielną toaletę? Dla korepetytora tez chyba
trzeba by mieć...
Sama jestem legalistką, ale przepisy w tym względzie własciwie
uniemożliwiają w ogóle udzielanie korepetycji.

[claratrueba]

Cóż, nie znam nikogo, kto by udzielał legalnie korepetycji. Nie wiem
> nawet, jak to można by zrobić, biorąc pod uwagę, ze z korepetytirem
> trzeba by spisać umowę, nastepnie dac mu wypowiedzenie, jesli jest
> słaby.
Korepetycji udziela sie legalnie w ramach działalności gospodarczej
zarejestrowanej w Urzędzie Miasta ZUS i US. Nie jest konieczna żadna umowa na
piśmie i jej wypowiedzenie. Miejsce wykonywanie może byc okreslone lub nie.
Toaleta też.
Oczywiście udzielanie odpłatnych korepetycji wymaga spełnienia tych warunków
(opodatkowania, odprowadzania składek, rozliczenia z US) ale faktycznie-
niewiele osób zaprząta sobie tym głowę. Po moim 3-letnim procesie z ZUS
stwierdzam, że postępują racjonalnie.
Ale wracając do sprawy- pomoc doraźna to inna sprawa- tu byłabym za
bezinteresownością. Przy regularnej nauce- nie. Abstrahując od kwestii
powiedzmy, historycznej- zawsze zdolne a niezamożne dzieci zarabiały w ten
sposób, pozostaje kwestia czysto praktyczna czy psychologiczna- darmowego nie
traktuje sie tak poważnie jak opłaconego- to dotyczy obydwu stron. Ponadto i
osoba ucząca i uczona widzi- "warto coś umieć- to się opłaca".
Pozostaje kwestia czy 15 latek umie uczyć. Bo to nie to samo co umieć.

[verdana]

Tak, tylko pamietaj, że kiedyś sytuacja była zupełnie inna.
Korepetytor (zwykle jednak nie kolega z klasy, a uczeń klasy
wyższej) w wytartym mundurku udzielał lekcji zamożnemu, acz
leniwemu/niezdolnemu uczniowi. Nie mowię o wyjjatkach, ale z zadady
rzadko bylo tak, zę ci uczniowie się przyjaźnili, badź nawet
kolegowali. Korepetytor był czesto kimś na zasadzie "oplaconego
służącego", dostawał pieniądze, a jeść w kuchni, ze służba.
Trudno byloby teraz wrocic do tych obyczajów, bo oplacany
korepetytor - placący uczeń zakłada pewną nierowność, ktora niemal
uniemozliwia potem normalne koleżeńskie kontakty w klasie.
Poza klasą - nie widze przeszkod. W klasie - IMO nie do przyjęcia.

[claratrueba]

Kwestie historyczne (bywało różnie) i koleżeńskie uważam za mniej istotne.
Bardziej istotne jest czy 15 latek zdaje sobie sprawę i jest gotów do
odpowiedzialności jaką niesie ze sobą tego rodzaju praca. Nie jest łatwo znaleźć
metodę, która umozliwi mniej zdolnemu koledze przyswoić wiedzę, z czego osoba
zdolna na ogół nie zdaje sobie sprawy- to co dla zdolnego rozumie się samo przez
się, dla mało zdolnego wymaga umiejętnego tłumaczenia. Trzeba wiedziec "jak" i
miec duuużo cierpliwości. Trzeba umiec ocenić czy jest się w stanie mieć efekty
z daną osoba i wycofać, kiedy się uzna, że nie. To nie zawsze udaje się
dorosłym. No i kwestia dyscypliny- lekcja a nie po kwadransie zaczynamy gadać o
szkole, koncercie itp.- trudno kolegę zebrać do roboty.
Uwazam, że "młody korepetytor" może spróbować ale musi umieć szybko sie wycofać
jeśli nie zauważy postępów- nawet jeśli wynikać będą z tępoty korepetytanta lub
niepoważnego traktowania lekcji. Inaczej syt. w klasie stanie się dla niego
nieciekawa- "brał kasę, nie nauczył". Natomiast jeśli będzie sukces, będzie dobrze.

[joa66]

1) nie powinno się brać pieniędzy od kolegów za sporadyczną pomoc
przy konkretnych zagadnieniach

a

2) nie wierzę, że 15 latek jest w stanie zaplanowac cały proces
nadrabiania zaległości (czyli regularne korepetycje),że potrafi
wychwycić specyficzne trudności kolegi, że będzie umiał "balansować"
między programem bieżącym a programem juz przerobionym czasami kilka
lat wczesniej.

[verdana]

A dlaczego kiedyś 15-llatkowie to umieli, a teraz mieliby nie umieć?

[joa66]

To, że kiedys to robili to nie znaczy, że to umieli robić. Ani to,
że umieliby to robić dzisiaj - szkoła wygląda troszkę inaczej niż
kiedyś, inne są też oczkiwania rodziców, inne uczniów.

[claratrueba]

A dlaczego kiedyś 15-llatkowie to umieli, a teraz mieliby nie umieć?

To, że kiedys to robili to nie znaczy, że to umieli robić. Ani to,
> że umieliby to robić dzisiaj - szkoła wygląda troszkę inaczej niż
> kiedyś, inne są też oczkiwania rodziców, inne uczniów.
>
Skoro wróciłyśmy do kwestii historycznych to zwróćcie uwagę na dwie rzeczy:
nauczyciele, choć zarabiali mało, nie dawali korepetycji. To przyniosła dopiero
komuna i tak zostało.A zatem dawny niezdolny uczeń nie miał wyboru- musial
korzystań z pomocy kolegi lub studenta o ile była uczelnia w mieście. Dawny 15
latek zdolny a niezamożny miał alternatywę albo zarobi korepetycjami albo
pójdzie do roboty w fabryce, nie ukończywszy gimnazjum (obowiązkowa była tylko
szkoła podstawowa- "powszechna") niezdolny analogicznie albo sie podciągnie albo
do roboty.
Oczywiście, czy te korki były fachowe zależało od obydwu stron. Natomiast co do
wymagań szkoły, oczekiwań- na poziomie gimnazjum sprawa była prosta: te szkoły
były dla tych, którzy sobie radzili, nie patyczkowały się z odstającymi i było
to oczywiste dla rodziców i uczniów. Nie umiesz= nie nadajesz się lub zbyt mało
pracujesz. I tu miał pomóc korepetytor- nie nadającemu się przerobić lekcję
jeszcze raz, leniwego zmusić do roboty. Nikt nie kwestionował umiejętności
nauczyciela, bo jeśli ten nie miał wyników był zwalniany po prostu.

[verdana]

Nauczyciele korepetycji nie dawali, ale wielu uczxniow z
zamożniejszych rodzin nadzorowały guwernantki i guwernerzy - czyli
byly dorosłe 'fachowe' sily.
A tak naprawdę, uczniowie mogli udzielać korepetycji, bo program był
bez porowenania latwiejszy i była możliwość, ze jeden uczeń jest
dobry ze wszystkiego - teraz raczej niemozliwe.
Absolutnie nie jest też prawdą, ze gimnazja "nie patyczkowały się" z
uczniami. Uczniowie bowiem płacili. przepychano dzieci zamożnuych
rodziców z klasy do klasy, chocby ledwo umialy czytać, nauczycielom
dawano lapówki (zjawisko dosyć masowe...), to pierwsze szczególnie w
prywatnych gimnazjach, drugie - w panstwowych (choć to bardziej
okres zaborów , ale nie tylko). Zostawanie na drugi rok bylo o wiele
powszechniejsze i nie hańbiące.
I nie jest prawdą, ze nie kwestionowano umiejetności nauczyciela -
kwestionowano i to jak jeszcze! Nie mówiąc już o przemocy ucznió
wobec nauczycieli (w okresie miedzywojennym) , o której skali nie
mamy pojecia.

[claratrueba]

Sorry, verdano. Ale to obraz rzeczywistości w/g IKC- odpowiednika "Faktu".
Wszystko, o czym piszesz to zjawiska marginalne. Przemoc wobec nauczycieli
wynikała z ich postawy wobec zaborcy lub narodowości- a przynajmniej takie były
prateksty.
A teraz coś o programie- z historii mojej szkoły:
Pierwszy obowiązujący program uchwalony został 23 sierpnia 1906 roku. 0gółem w
Gimnazjum nauczano 27 przedmiotów: religii, języka polskiego, rosyjskiego,
niemieckiego, francuskiego, łaciny, historii powszechnej, historii Polski,
geografii, kosmografii, botaniki, zoologii, mineralogii z geologią, nauk
przyrodniczych, biologii, historii Rosji, chemii, fizyki, higieny, arytmetyki z
algebrą, geometrii z trygonometrią, logiki z psychologią, prawoznawstwa
polskiego, rysunków z kaligrafią, nauki o rzeczach (jej zadaniem było rozwijanie
zainteresowania otaczającą rzeczywistością), ćwiczeń fizycznych, śpiewu.
Oczywiście, nie wszystkich na raz- obowiązkowy był np. rosyjski (spójrzcie na
datę) i łacina (2 lata) a francuski był alternatywnie z niemieckim.
Maturę zdawało się z 12-15 przedmiotów, przy czym niektóre łaczono (np. nauki
przyrodnicze z biologią i botaniką).

[verdana]

A widziałas i czytałaś ówczesne podreczniki? Mam wrazenie, ze nie.
Mają często po kilkadzesiąt stron, są przeciętnie 1/4, 1/5
współczesnych podręczników.
I zaręczam Ci, ze nie opieram sie na IKC, ale na bardzo wielu
publikacjach, w tym własnie podrecznikach szkolnych. Wspomnieniach.
Faktach historycznych - w tym kilkunastu ofiarach smiertelnych wśród
nauczycieli w dwudziestoleciu, zastrzelonych przez uczniów.
Program, jaki podajesz dotyczy jednego gimnazjum - jak mniemam
prywatnego - bo zazwyczaj gimnazja dzieliły się na realne i
klasyczne. W realnych nie uczono ani tylu językow (zresztą w
lkasycznych tez nie wszystkich na raz), nie uczono łaciny,
prawoznawstwa. W klasycznych - okrojono do miniumum przedmioty
matematyczne.
Zwracam Cio tez uwagę, ze dzisiejsza szkola uczy nie mniejszej
ilosci przedmiotów tylko nazywa je inaczej. Masz historię (i Polski
i powszechną razem), na fizyce jest astronomia, na biologii -
higiena, na matyematyce - arytmetyka, algebra, trygonometria i
geometria oraz logika (niestety, czesto pomijana) - tyle, ze program
jest znacznie szerszy niż kiedyś, na WOS-ie jest i socjologia i
podstawy prawa, i podstawy ekonomii (teraz czasem wyrzucone
do "przedsiębiorczosci" i podstawy politologii. Zamiast rysunkow
jest historia sztuki. Czyli - nie mniej przedmiotów, a program
szerszy.
Gimnazja, z powodu drugorocznosci, czesto konczono w wieku 20 lat.

[tukata]

menodo:
Czy chlopiec zamierza zarejestrowac swoja "dzialalnosc gospodarcza"?
Ile ma lat?
Czy zamierza placic podatek?
Jesli tak - OK. Korepetycje to usluga jak kazda inna; za prace
nalezy sie
placa, ale niech to bedzie praca LEGALNA.

Czy to ma znaczenie ile ma lat pomagając koledze, chyba nie.
Ale powiedzmy, że ma 16. Dopuszczam taką myśl, że nastolatek w tym
wieku pomaga regularnie w nauce uczniowi szkoły podstawowej i
dostaje za to pieniądze. Uważasz, że powinien legalizować taką
formę zarabiania pieniędzy? A jeśli zarabia nieregularnie, np. kosi
trawnik u sąsiada, grabi liście lub myje samochód, albo raz na pół
roku roznosi ulotki to tez powinien zformalizować i zapłacić podatek?

[claratrueba]

Nie jest możliwe zarejestrowanie dzial. gosp. osoby niepełnoletniej. Usługi
odpłatne włacznie z wynoszeniem śmieci sąsiadce czy wyprowdzaniem pasa powinny
być zgłoszone w US, jak każdy dochód. Nikt tego nie robi raczej- bo to 1.
głupie, 2. nie skutkuje obowiązkiem podatkowym- kwota wolna. Ale w razie
dowiedzenia sie przez Urząd o takim dochodzie- może być kara. Był już casus kary
za niezgłoszenie usługi w post. wyprowadzania psa.
Oczywiście, takie korki będą de iure pracą na czarno. De facto- nikogo to nie
interesuje. Podobnie opodatkowane powinny być prezenty świąteczne i zaopatrzone
w akt darowizny. Poważnie.

[Gość: menodo]

"> Czy to ma znaczenie ile ma lat pomagając koledze, chyba nie.
> Ale powiedzmy, że ma 16. Dopuszczam taką myśl, że nastolatek w tym
> wieku pomaga regularnie w nauce uczniowi szkoły podstawowej i
> dostaje za to pieniądze. Uważasz, że powinien legalizować taką
> formę zarabiania pieniędzy? A jeśli zarabia nieregularnie, np. kosi
> trawnik u sąsiada, grabi liście lub myje samochód, albo raz na pół
> roku roznosi ulotki to tez powinien zformalizować i zapłacić podatek?"

Az tak dobrze na podatkach sie nie znam,natomiast wydaje mi sie, ze regularnie
zarabianie pieniedzy jest praca "na czarna" a to pociaga za soba niefajne
konsekwencje.

Natomiast nie widze nic zlego w zarabianiu pieniedzy i to od w miare wczesnego
wieku. Dlaczego korepetycje maja byc jakas bardziej zdrozna moralnie forma pracy
niz koszenie trawnikow albo sprzatanie?
Sama nie skorzystalabym z uslug 16-letniego korepetytora dla swojej corki za
wiecej niz 10 zl/h - ale nie uwazalalbym go za jakiegos cwaniaka ktory zeruje na
slabszym intelekcie mojej corki.
Chlopak ma wiedze i umiejetnosci, chce zrobic na tym "biznes" - co w tym zlego?
Niech probuje - i niech sam sprawdzi, czy mu sie to oplaca z innych niz
materialne wzgledow.

[tukata]

Dlaczego korepetycje maja byc jakas bardziej zdrozna moralnie forma
prac
> y
> niz koszenie trawnikow albo sprzatanie?

Korepetycje jako takie nie, natomiast udzielanie korepetycji przez
kumpla już tak.

[Gość: menodo]

Dlaczego korepetycje maja byc jakas bardziej zdrozna moralnie forma
prac
> y
> niz koszenie trawnikow albo sprzatanie?

Korepetycje jako takie nie, natomiast udzielanie korepetycji przez
kumpla już tak. "

A to juz inna sprawa. Mnie tez byloby przykro, gdyby moja przyjaciolka
zaoferowala mi uszycie zaslonek za ilestam tam od metra, zwlaszcza ze nie jest
krawcowa, ale szyc potrafi i lubi. Gdyby krawcowa byla, to inna sprawa.
Aczkolwiek zycie nauczylo mnie, ze nie warto laczyc relacji biznesowych i
przyjacielskich.

Dlatego mowie - niech ten chlopiec uruchamia swoj biznes i zobaczy, czy aby na
pewno oplaca sie robic biznesy na potrzebach przyjaciol.
Kiedy ma sie 16 lat, mozna tego jeszcze nie rozumiec.

[Gość: menodo]

Kiedy moja corka byla gimnazjum, duzo wyjezdzalam, a przez kilka miesiecy nie
bylo mnie w Polsce, wiec mialam z nia kontakt telefoniczny/mailowy. Raz
przyslala mi wiadomosc, ze wlasnie napisala kilka prac kolezankom z klasy na
polski. I pochwalila sie, ze jest chyba genialna. Bo okazalo sie, ze potrafi to
robic bardzo profesjonalnie. To znaczy tym lepszym na 6, a tym slabszym na 3
tak zeby "pani sie nie poznala". Niestety okazalo sie, ze od tych dalszych
kolezanek corka wziela pieniadze, w sumie chyba 20 zl. To znaczy - one same jej
to zaproponowaly, a ona sie zgodzila na stawke chyba 10 zl za prace...

Ja dostalam szalu, no po prostu myslalm ze rozszarpie ja elektronicznie...Po
kilku dniach corka sama dala znak, ze oddala kase kolezankom i wiecej juz nie
bedzie tego robic; ze to rzeczywiscie nieuczciwe wobec pani itd...Gimnazjalisci
to jeszcze male dzieci,nie nalezy ich potepiac tylko z nimi rozmawiac.
W 3 klasie corka pomagala wielu swoim kolezankom z roznych przedmiotow, nie
brala za to kasy, odmowila tez pisania za kogokolwiek pisania prac domowych z
polskiego.

[tukata]

Gimnazjalisci
> to jeszcze male dzieci,nie nalezy ich potepiac tylko z nimi
rozmawiac.
j
Ja nikogo nie potępiam, pomysł płatnych korków był zaczynem dyskusji
o wrażliwości, koleżeństwie, bezinteresowności i wiązaniu z tym
pieniędzy. Kolejna sytuacja, przy okazji której można porozmawiać z
własnym dzieckiem o ważnych sprawach. Kolegę córki znam, jest
świetnym chłopakiem, bardzo koleżeńskim. Myślę, że pomysł tak szybko
upadł, jak powstał, bo pieniędzy nie bierze, a pomaga dalej. Może
sam przemyślał, a może pogadał z rodzicami, nie wiem.

[Gość: menodo]

"Myślę, że pomysł tak szybko
upadł, jak powstał, bo pieniędzy nie bierze, a pomaga dalej. Może
sam przemyślał, a może pogadał z rodzicami, nie wiem."

No wlasnie tak myslalam, jak pisalas o tym chlopcu, bo ja mialam podobne
doswiadzcenia ze swoja corka,ktora rowniez ma atrakcyjna "na rynku" wiedze,
umiejetnosci i talenty, a jednoczesnie bardzo drogie hobby. Poza haniebnym
procederem pisania wypracowan na dowolny temat, popelnila kilka naprawde
swietnych portretow babc i cioc swoich kolezanek - kopiujac je ze zdjec.
Zarobila w ten sposob chyba z 50 zl - i tu juz nie protestowalam, aczkolwiek ona
sama przyznala, ze praca artysty to chyba nie jest oplacalny biznes i na razie
zawiesila swoja dzialanosc:)

[Gość: edzia]

no dziecko mysli przyszlosciowo chce miec swoje pieniadze, ale ja swojego nie poscilabym do drugiego 'dziecka' na nauke. Mojego syna puscilam miesiac temu puscilam do platu n akoreptycje, sa tam profesjonalni nauczyciele ktorzy maja bardzo duza wiedze.

[mmslow]

Czas i wiedza to pieniądz. Jeśli ma przyjaciela, to może (a nawet powinien) pomagać za darmo. Ale od wszystkich innych może spokojnie brać pieniądze. Ludzie powoli się w Polsce uczą, że usługi kosztują. Czym wcześniej - tym lepiej.