Religia/etyka

[selerr]

Zastanawia mnie taka kwestia; ponieważ na świadectwie nie jest
wyszczególnione, na jakie zajęcia uczeń chodził (tzn. czy na religię, czy na
etykę), bo żaden z tych przedmiotów nie jest skreślony (to tez kwestia uznania
szkoły, w podstawówce np. skreślano przedmiot, na który dziecko nie chodziło),
to czy uczeń może np. chodzić rok na etykę, a potem "przerzucić się" na
religię? Względnie odwrotnie? Co w takim przypadku (jeśli to w ogóle jest
możliwe) z tzw. programem nauczania tych przedmiotów (mowa głównie o religii)
i czy gimnazjalista może w takim razie przystąpić do bierzmowania (dla pewnej
części uczniów jedyny argument, by na religię chodzić), jeśli np. dwa lata
chodził na etykę, a potem ostatni rok na religię?

[joa66]

Rozumiem, że pytasz się o możliwość powrotu na religię jeżeli
dziecko na nią nie chodziło przez rok czy dwa lata.

Jeżeli dziecko zmienia szkołę , a ze świadectwa nie wynika czy
chodziło na religię czy na etyką, to kwestia sumienia czy uczeń się
przyzna, że na religię nie chodził.


Jeżeli katecheta wie, że nie chodził, to rozwiązani problemu
zależy , moim zdaniem, od katechety - może przyjąć warunkowo, może
nie przyjąć...

[selerr]

Przyznam, że dla mnie to trochę problem hipotetyczny, bo moje dzieci z
przekonania chodzą na religię, natomiast zastanawia mnie, czy - ponieważ to
zajęcia nieobowiązkowe - katecheta ma prawo nie przyjąć na religię dziecka,
które wcześniej uczęszczało na etykę. Rozumiem, że do bierzmowania są jakieś
przygotowania, ale czy muszą być np. potwierdzone świadectwem ukończenia każdej
klasy?

[selerr]

Chodzi mi o to, czy uczeń ma do tego prawo, bez kłamania księdzu i obciążania -
jak to nazwałaś - swojego sumienia.

[joa66]

Prawdę mówiąc niewiele wiem o programie nauczania religii, ale np.
kwestia bierzmowania to nie tylko uczestnictwo w lekcjach, ale też ,
przynajmniej teoretycznie, w życiu kościoła.

[selerr]

Tak, stąd pomysł "indeksów", gdzie po każdej mszy są stawiane uczniom parafki. W
jednych parafiach/szkołach od I klasy gimnazjum, w innych - tylko w trzeciej.
Niemniej, jak rozumiem, nauka w szkole też się liczy. Ciekawi mnie po prostu,
czy jeśli ktoś zaliczył w toku edukacji epizod z etyką (np. w którejś klasie
zrezygnował z religii w ogóle bądź na rzecz etyki) to czy jest już dla kościoła
(w sensie edukacyjnym) stracony ;)? W końcu niepromowanie z religii czy brak
oceny z tego przedmiotu nie wpływa na promocję, czy więc po prostu uczeń, który
religii dotąd nie miał, wskakuje w swój rocznik czy go po prostu nikt na religię
nie przyjmie?

[joa66]

Po przygodach z Pierwszą Komunią, jakie miała cała klasa mojego syna
wierzę, że to zależy od katechety/księdza.

[Gość: menodo]

Zeby przystapic do bierzmowania trzeba przejsc chyba jakis cykl nauczania ?
Mozna go pewnie skrocic,nadrobic, chociaz nie znam sie tym, bo moje dzieci nie
przystepowaly.
O parafkach slyszalam,ale uwazam to za wewnetrzna sprawe kosciola.

Moje dziecko ( liceum) chodzi na etyke i jest zachwycone.

[verdana]

Bierzmowanie jest niezalezne od szkolnej religii. Całkowicie -
odbywa się w parafiach, podobnie jak cały cykl przygotowań.
Moja corka wróciła na religię po rocznej przerwie. To jest prawo i
wybor dziecka czy rodziców. Zwracam uwagę, ze religia w szkole nie
jest przedmiotem tylko dla wierzacych i absolutnie nie wolno wymagać
od uczeszczającego na nią ucznia praktyk religijnych.

[joa66]

" Zwracam uwagę, ze religia w szkole nie
jest przedmiotem tylko dla wierzacych i absolutnie nie wolno wymagać
od uczeszczającego na nią ucznia praktyk religijnych."

To oczywiste. Ale od osób chcących przystąpić do bierzmowania chyba
już można tego wymagać?

[verdana]

Nie w szkole. Na kursach, prowadzonych przez parafie. Nie ma to ze
szkołą absolutnie nic wspólnego.
Owszem, parafia może powiedzieć "Nie chodzisz na religię - nie
będzie bierzmowania". W szkole nie można powiedzieć "Nie idziesz do
bierzmowania, nie chodzisz na religię".
A o szkole chyba mowimy.

[selerr]

Rozumiem, że piszesz, jak powinno być. Tak niestety nie jest, nawet wytyczne w
diecezjach mówia wyraźnie o związku nauki religii z udzieleniem bierzmowania. Np.:
"1. Przygotowanie do sakramentu bierzmowania dokonuje się przez:
a) lekcję religii w szkole,
b) katechezę parafialną.
2. Przygotowanie przez katechezę szkolną obejmuje:
a) uczestnictwo w lekcji religii we wszystkich klasach gimnazjum;
b) katecheta uczący młodzież spoza terenu parafii wystawia w trzeciej klasie
gimnazjum zaświadczenie – opinię - dla księdza Proboszcza ich własnej parafii"
Rozumiem, że w liceum ksiądz/katecheta cieszy się z kazdej duszy, która
pozostała po gimnazjum, niemniej w młodszych klasach jest nieco inaczej.
Podobnie jak nikt nie udzieli I Komunii dziecku, które nie uczęszczało na
religię, tak większość proboszczów nie udzieli bierzmowania dziecku, które na
lekcje religii nie chodziło. Sakramenty dorosłych to zupełnie inna sprawa.
Niemniej cieszy, że bywają miejsca, gdzie sakrament i lekcje religii w szkole to
sprawy niezalezne.

[selerr]

Przykład ze strony pewnej parafii:

"Nie może być dopuszczona do bierzmowania osoba lekceważąca katechezę szkolną,
chociażby bardzo gorliwie uczestniczyła w przygotowaniu parafialnym i
odwrotnie”. Nie dopuszczalne rozmowy w czasie nabożeństw w kościele. Uczniowie –
kandydaci, stwarzający problemy wychowawcze i utrudniający prowadzenie lekcję
religii po zgłoszeniu księdzu animatorowi i Proboszczowi, rozmowie z rodzicami
zostaną skreśleni z listy kandydatów do bierzmowania oraz zostanie poinformowana
dyrekcja szkoły i pedagog szkolny o wynikłych trudnościach."

[verdana]

Ale to nie dotyczy szkoły! Tylko dopuszczenia do sakramentów.
Jest dla mnie oczywiste, ze KK ma prawo nie dopuscić do bierzmowania
kogoś, kto nie chodzi na religię - to jest wewnetrzna sprawa
koscioła. Natomiast nauczyciel religii w szkole nie ma prawa obniżać
stopnia za nieprzystąpienie do bierzmowania, ani też nie wpuscic na
religie kogoś, kto do sakramentów nie przystępuje.
I pytanie zasadnicze - dlaczego ktos, kto nie chce chodzić na
religię, miałby zostać do biierzmowania dopuszczony? I po co mu w
ogóle to bierzmowanie?

[selerr]

Moja wypowiedź dotyczyła Twojego stwierdzenia, że bierzmowanie młodzieży jest
niezależne od nauki religii w szkole, co jest oczywistą nieprawdą. I bardzo
łatwo mogę sobie wyobrazić kogoś, kto mimo że chce przystąpić do sakramentu, to
nie chce chodzić na religię np. do konkretnego katechety/księdza i chętnie
chodziłby np. na religię do swojej parafii.

[verdana]

Bierzmowanie jest niezależne o tyle, ze szkoła się do bierzmowania
nie wtrąca, nie prowadzi zajęć, nie sprawdza. Czyli szkola jako taka
nie ma nic z bierzmowaniem wspólnego.
mowimy tu o szkole - wymagania kościoła to inna kwestia.

[joa66]

Ale czy jesteś pewna, że można ot tak wskoczyć sobie na religię w 3
klasie? Przecież młodzież cos robiła przez pierwsze dwa lata.

Przedmioty dodatkowe też maja jakiś program. Oczywiście konieczność
zrealizowania programu z poprzednich lat może być dyskusyjna (i
dlatego uważam, że zalezy do od katechety), ale podstawy do
wymagania "zaliczenia" poprzednich lat (nawet eksternistycznie;) )
są.

p.s. własnych doświadczeń nie mam bo w klasie syna wszyscy chodza na
religię, a niespełna połowa idzie do bierzmowania.

[verdana]

Tak. Moja corka tak "wskoczyła" po rocznej przerwie. Zadaecydowała
zmiana katechety.
Tu sprawa jest bardzo skomplikowana, bo nauka religii jest związana
z przekonaniami. Trudno, aby zabroniono na przyklad licealiscie
wybrać religię, gdy w podstawowce i gimnazjum jego niewierzacy
rodzice wybrali dla niego etyke lub nic.

[myszmusia]

u córki w szkole jak ktos chciał isc do bierzmowania ( u siebie w parafi )to jedyne co szkolny ksiadz prefekt mówił,że moze - to jest danie zaswiadczenia o tym,ze ktos chodzi na lekcje religii, ale to sie nijak ma do obrzedu bierzmowania. Przeciez biarzmuja sie ludzi dorosli równiez np. po kursach. Bierzmowanie - parafia - a religia szkoła która nie ma nawet terytorialnei czesto nic wspólnego z parafia.

[joa66]

Ale sprawa programu wygląda ciekawie . Religia jest przedmiotem
dodatkowym, ale nie wyobrażam sobie, żeby np. w 3 klasie na lekcjach
francuskiego dodatkowego pojawił się nagle uczeń, który francuskiego
się nie uczył, ale uważa, że ma prawo uczęszczac na te zajęcia.
Teoretycznie powinien mieć opanowany program z poprzednich lat.

[verdana]

Na francuskim nie - ale na historii - jak najbardziej. Mozna
doskonale znać historię najnowszą, ze starszej wiedzac, ze była.
I jeśli uczeń chce, to najwyżej sam nadrobi. Ale zaręczam, ze na
religii zazwyczaj nie jest to konieczne.

[Gość: menodo]

verdana napisała:

> Na francuskim nie - ale na historii - jak najbardziej. Mozna
> doskonale znać historię najnowszą, ze starszej wiedzac, ze była.
> I jeśli uczeń chce, to najwyżej sam nadrobi. Ale zaręczam, ze na
> religii zazwyczaj nie jest to konieczne. "

Dopoki na religii jest to niekonieczne to malo mnie to obchodzi, ale na historii???
Moja corke w gimnazjum uczyla historii pani pielegniarka po kursach jakichs;
najpewniej z historii najnowszej,bo do wspolczesnosci jakos nie dotarla, a
wczesniejszych epok bardzo nie lubila, zwlaszcza gdy zginal jej zeszyt z notatkami.

Verdana, prosze, nie rozpowszechniaj pogladu, ze historyk to osoba,ktora zna sie
na jakims dowolnym dwudziestoleciu i to wszytsko.

[verdana]

Prof. Tomaszewski, prof. Jedlicki i wielu innych prof. historii
zna się na historii współczesnej - XIX i XX w, mając mętne pojęcie o
bylych epokach. O mnie juz nie wspomnę. Żadne z nas historii nie
konczyło, I zaręczam Ci, ze jesteśmy historykami.
Nauczyciel powinien znać wszystkie epoki, historyk - niekoniecznie.
Najwybitniejsi historycy , jak Tazbir, znają sie na jednej epoce,
zareczam Ci.

[Gość: menodo]

Co innego specjalizacje, studia interdyscyplinarne, doktoraty itd. na roznych
kierunkach.
Ale tak samo jak nauczyciel powinien znac wszystkie wymagane dzialy i epoki -
tak i od ucznia powinno sie ich wymagac calosci programowego minimum. Skala ocen
jest rozna, wiec i wymagania maja prawo byc zroznicowane.

[verdana]

Ale my nie mowimy o tym, co uczeń powinien wiedziec , tylko o tym,
czy może po przerwie zacząć uczyć się przedmiotu. Może. Inaczej np.
w ogole niemożliwe bylby wyjazdy z dziećmi za granicę - tam ucza sie
innej historii, innej literatury, a mimo to sa potem przyjmowane do
polskich szkół.