Poród kleszczowy

[mond33]

Witam
Na samą myśl o ewentualnym powieleniu sytuacji z porodem sprzed 6 lat dostaję
gęsiej skórki...
Cała ciąża z przebiegiem prawidłowym. Poród ciężki, 12 godzinny, przy
rozwarciu na 4 cm zatrzymanie akcji, 2 razy oxytocyna, przebijanie mechaniczne
pęcherza, zielone wody płodowe, dziecko w położeniu główkowym, a jednak coś
zaważyło na tym, że zatrzymało się w kanale rodnym i mimo wielu prób moich i
lekarzy przyszło na świat dopiero po założeniu kleszczy. Poród ten przyniósł
dalekosiężne następstwa, z którymi w pewien sposób borykam się do dziś...
Dziś przy drugiej ciąży drżę... Nikt nie może dać mi jednoznacznego
potwierdzenia, że sytuacja się nie powtórzy...Osobiście uważam, że w takich
sytuacjach powinno się brać pod uwagę przebieg pierwszego porodu oraz fakt
jakie skutki to przyniosło i w przypadku 2 ciąży przeprowadzić cc. Mój lekarz
jest innego zdania. Zdałam się na jego decyzję, jest fachowcem, wie co robi,
jednak myśli, które mam w głowie, wspomnienia oraz zbliżający się termin
drugiego porodu nie pozwalają mi czuć się komfortowo, swobodnie, a efektem
jest potworny strach oraz nieprzespane noce. Odetchnę dopiero jak urodzę i
przytulę syna.
Jakie jest Pani zdanie na ten temat? Jakie jest prawdopodobieństwo, że
sytuacja się nie powtórzy? Czy Pani zdaniem w takich przypadkach poród nie
powinien zakończyć się cc nawet z racji analizy pierwszego porodu czy też
chociażby przyczyn psychicznych matki rodzącej?

[Gość: Monika]

Ja też jestem zainteresowana odpowiedzią Pani doktor, gdyż sama mam
podobne przeżycia. Wywoałany, długi poród kleszczowy, którego skutki
odczuwam do dziś. Załamię się, jeśli następnym razem lekarz nie
skieruje mnie na cc.

[lechmiki]

ja równiez jestem zainteresowana ,przeszłam przez to w pierwszej
ciązy i teraz kiedy jestem w drugiej chociaz to dopiero poczatki juz
sie boje
moja córcia dodatkowo miała niedotlenienie i zamartwice ,dostala
tylko 2 punkty w pierwszej minucie ,to cud ze jest teraz zdrową i
silna dziewczynka
niechce przez to przechodzic drugi raz............

[mond33]

lechmiki napisała:
> moja córcia dodatkowo miała niedotlenienie i zamartwice ,dostala
> tylko 2 punkty w pierwszej minucie ,to cud ze jest teraz zdrową i
> silna dziewczynka

Moja córka podobnie Tyle,że miała niedotlenienie, w punktach wyglądało to
lepiej- dostała 8. Szereg złych informacji nastąpił później. Przeszła jak się
okazało dodatkowo wylew okołoporodowy, pół roku później zdiagnozowano wiotkość
mięśni. Jest rehabilitowana do dziś.

[lechmiki]

wspólczuje
my przez pierwszy rok jezdzilismy na kontrole do neurologa i powiem
Ci ze on był zaskoczony ze Wiki wyszła z tego bez szwanku ,zadnych
problemów ,zadnej rehabilitacji ,naprwde dziekuje Bogu za to
ale straszne jest nie usłyszec płaczu swojego dziecka kiedy w koncu
wyciagneli ja ze mniei ta cisza i przerazony wzrok lekarzy kiedy
ja reanimowali,Boze nigdy wiecej niechce tego przechodzic

[mond33]

Masz rację. Też nie słyszałam nawet sekundowego płaczu tylko głuchą ciszę...a
swoje dziecko zobaczyłam z daleka, do dziś pamiętam kolor skóry wręcz granatowo-
siny. Dotknęłam ją dopiero 3 godziny później.

[usia-1984]

Witajcie nie wiem co przeżyłyście moge sobie tylko wyobrazić ten ból
ja jak trafiłam do szpitala po 8 godzinach skurczy rozwarcie tez
zatrzymało sie na 4cm po czym od ordynatora podczas badania okazało
sie że tez mnie czeka poród kleszczowy albo vacum byłam załamana
ale powodem tego miała być moja miednica ,kobieta ma miednice
stożkową a meżczyzna walcowatą i jak sie okazało ja mam typu
meskiego walcowatego i dlatego mała nie mogła sie wcisnąć w kanał
przez ten kształt miednicy właśnie,przebili wody były gęste ciemno
zielone ale itak dali mi jeszcze oxy a że po godzinie rozwarcie
powiekszyło się tylko o 1cm w sumie 5cm nie było czasu szybka
cesarka i całe szczęście bo jak stwierdzili jeszcze godzinka i by
małekj nie było z nami dzisiaj... Może waszym powodem też jest
kształt miednicy spytajcie lekarza , bo moja ciocia raz miała
robione vacum zatrzymanie akcji na 4cm i przy drugiej ciaży to samo
było nie chce straszyć tylko mam nadzieje ze juz nigdy nie
przeżyjecie tego koszsmaru i rozwiązanie nastąpi w inny sposób np.cc
wasz gin powinien wypisac skierowanie na cc po tak przebytym
wcześniejszym porodzie.Mój mnie zawiódł troche nawet bardzo bo
zataił przedemną fakt ,ze mam taki tym miednicy i mogą być problemy
ale na szczęście zakończyło sie cc. Mam nadzieje że u Was też sie
tak zakończy alno i lepiej naturalnie .Pozdrawaim

[mond33]

usia-1984 napisała:
> wasz gin powinien wypisac skierowanie na cc po tak przebytym
> wcześniejszym porodzie.
Ja właśnie myśląc logicznie tak to widzę. Problem w tym, że lekarz widzi to
inaczej. A jeszcze większy problem, że nikt nigdy nie mierzył mi miednicy i
teraz też nie słyszę takich opcji. Roztaczane są przede mną piękne i
optymistyczne wizje, które jakoś szczególnie na dzień dzisiejszy do mnie nie
przemawiają. Mam wrażenie, że znów będzie to pewnego rodzaju loteria, uda się
albo się nie uda. Dlatego też zapytałam jak się zapatruje na taki problem Pani
Agnieszka i z dziewczynami wszystkie czekamy na odpowiedź. Pozdrawiam.

[lechmiki]

ja mialam mierzona miednice przed pierwszym porodem i co?skończyło
sie jak skonczyło.....potem uslyszalam od mojej lekarki"faktycznie
bo pani jest szczupla w biodrach"!! przepraszam nierozumiem
tego ,czy naparwde wazniejsze jest to zeby wpisac porod
sn ,obojetnie czy były jakie skomplikacje czy wazniejsze jest w
takim przypadku zdrowie dziecka i matki?????
ja po porodzie obwiniałam siebie ,ze nie dałam rady ze to moja
wina ,mialam depresje i długo nie moglam dojśc do siebie ,teraz bede
rekoma i nogami walczyc o cc
mam tylko nadzieje że dobrze wybrałam lekarza który to zrozumie

[mond33]

lechmiki napisała:
> ja po porodzie obwiniałam siebie ,ze nie dałam rady ze to moja
> wina ,mialam depresje i długo nie moglam dojśc do siebie

Dokładnie tak jak napisałaś. Potem całe życie zastanawiamy się, gdzie my same
popełniłyśmy błąd, a pewnie wcale nie popełniłyśmy. Ja do dziś nie znam
przyczyny zatrzymania się dziecka w kanale rodnym, a skoro nie znam, mniemam, że
sytuacja może się powtórzyć. Poza tym zbyt mocno pamiętam mimo upływu czasu
zakładanie kleszczy, każdą kolejną oxytocynę i brak postępu, obustronne cięcie
krocza!!!!, wypychanie małej z brzucha na siłę przez 2 panów lekarzy
jednocześnie....tego się nie zapomina. Ja się nigdy w życiu nie zgodzę 2 raz na
żadne kleszcze czy vacum, zresztą za 1 razem nawet nikt szczególnie mi nie mówił
co robi. Mój lekarz bardzo to rozumie, wysłuchał, współczuł, ale kazał się nie
martwić i rodzić sn. No nie wiem, nie wiem, jakieś trochę słabe argumenty typu-
spokojnie, drugi poród jest łatwiejszy, pójdzie inaczej...kobiety, które coś
takiego już raz przeżyły chciałyby mieć jednak przytoczoną silniejszą
argumentację, a najlepiej dowody namacalne. Ponieważ nie jest to możliwe, ja
widzę tylko opcję cc. Jednak na dzień dzisiejszy tylko ja ją widzę, a poród za
12 tygodni.

[usia-1984]

ja mialam mierzona miednice przed ...
Ja też miałam mierzoną miednice ale wtedy mi nic nie powiedziano
podczas badania przez dwóch lekarzy także nic się nie dowiedziałam
że może być cos nie tak dopiero na obchodzie jak ordynator mnie
zbadał moje rozwarcie stwierdził że mam walcowaty typ i dziecko nie
zejdzie w kanał raczej a z pomiarów miednicy nic nie było widać
dopiero przez badanie (wsadził palce i powiedział ,że że to tak
wygląda) pytał czy mój gin wpisał do karty ciąży to ale nic tam nie
było, jak poszłam na wizyte popołogową to dopiero stwierdził że
podejrzewał że tak może być ,ale do ostatniego dnia jak pytałam czy
wszystko ok to mówił że jak nabardziej i dlatego jednemu sie nie
wierzy zataił przedemna a mogłam sie przygotować że coś nie tak
pójdzie jak bym wiedziała, a tak panika i strach.Mam nadzieje że wam
sie uda szczęśliwie rozwiązać swoje ciąże i będziecie wspominać je z
uśmiechami jako miłe przezycie.Ja miałam cc i ciężko było ale mogło
być gorzej Pozdrwaiam i trzymajcie sie i nie dajcie.

[best.mandarynka]

od porodow kleszczowych sie chyba o ile mi wiadomo juz odchodzilo
dawno,\bo sa niebezpieczne nie dalabym nigdy sobie na to pozwolic i
upieralabym sie przy cc,a to co lekarz niby doswiadczony sobie gada
to niech gada.To Ty jestes i dziecko najwazniejsze i Ty mozesz miec
potem problemy,a co on Ci pozniej pomoze? powie,ze wszystko bedzie
ok? nie dajcie sobie nic wmowic i jak macie obawy i tymbardziej z
poprzednich ciaz takie przykre doswiadczenia to tylko cc.

[mond33]

best.mandarynka napisała:
nie dajcie sobie nic wmowic i jak macie obawy i tymbardziej z
> poprzednich ciaz takie przykre doswiadczenia to tylko cc.

Próbujemy ze wszystkich sił. Początkowo się nie martwiłam, bo dodatkowo choruję
na tarczycę i miałam mieć skierowanie na cc właśnie z takich przyczyn (wielki
guz na tarczycy uciskający tchawicę). Jednak hormony tak pięknie wyrównały się w
czasie ciąży, że endokrynolog na ostatniej wizycie wypisał mi na diagnozie sn.
Więc wkradł się ogromny teraz niepokój. Przy każdej wizycie i ginekologa
rozmawiam na ten temat, przypominam tą całą sytuację sprzed lat, mam jednak
wrażenie, że go nie przekonuje to co mówię. Ogólnie to dobry lekarz, nie
narzekam na niego. Przeprowadzał mi w między czasie ciężką operację
ginekologiczną, robił 2 zabiegi, ufam mu więc. Jednak o cc nie chce słyszeć.
Może ma rację, nie wiem, nie podważam tego co mówi, ale boję się powtórki, a
nikt, nawet on nie zaświadczy mi, że takowa nie nastąpi. I tu naprawdę już nie
chodzi o mój ból, o obawy przed sn z racji bólu fizycznego. Ja wytrzymam
wszystko, tylko chcę, pragnę mieć po prostu zdrowe dziecko.

[Gość: Ola]

mond33 napisała:

Jednak o cc nie chce słyszeć.
> Może ma rację, nie wiem, nie podważam tego co mówi, ale boję się
powtórki, a
> nikt, nawet on nie zaświadczy mi, że takowa nie nastąpi. I tu
naprawdę już nie
> chodzi o mój ból, o obawy przed sn z racji bólu fizycznego. Ja
wytrzymam
> wszystko, tylko chcę, pragnę mieć po prostu zdrowe dziecko.
Masz prawo bać się bólu!!!!!!!
Dziewczyny to jakieś chore, by dać się masakrować dla rzekomego
dobra dziecka! Gdyby dobro dziecka domagało sie niewyobrażalnych
cierpień, to dzieci z lekkich porodów by umierały lub były ciężkimi
kalekami a z ciężkich porodów tryskały zdrowiem z 10punktami. Jesli
się będzie usprawiedliwiać sadyzm i znieczulicę "dobrem dziecka", to
nigdy się w położnictwie polskim nic nie zmieni. Przecież już teraz
kobiety traktuje sie jak mięso, totalnie ignorując stan psychiki.

Rozumiem, że psn jest korzystne dla matki i dziecka, ale nie po
takim obciążeniu i kosztem wielu nieprzespanych nocy ze strachu.
Ja mimo wszystko zmieniłabym lekarza. A najlepiej i szpital. Co z
tego że świetnie tnie przy operacji skoro ma zero empatii?
Zaproponuj mu też, żeby sam sobie kleszcze założył.
Z tego co piszesz widzę, że już nie ma szans na zaminę decyzji.
Nawet jeśli powie Ci teraz o cc, to nie masz gwarancji czy w
godzinie zero ją nie zmieni.
Ja, rozglądając się za nowym lekarzem, obecnemu powiedziałabym że
nie mam do niego zaufania, gdyż lekceważy Twoje lęki. Bo tak na
prawdę nikt Ci nie zagwarantuje czy powtórka z "rozrywki" się nie
powtórzy.
Ostatecznie domagała bym się od niego (niech mąż będzie świadkiem)
pisemnego oświadczenia o ponoszenie odpowiedzialności za
konsekwencje upartego psn po ciężkim pierwszym porodzie wraz z
urazem psychicznym u Ciebie.

Piszesz, że masz do niego zaufanie, chyba jednak nie tak bardzo
skoro zadajesz pytanie na forum i piszesz, że się trzęsiesz.

[mond33]

> Piszesz, że masz do niego zaufanie, chyba jednak nie tak bardzo
> skoro zadajesz pytanie na forum i piszesz, że się trzęsiesz.

W pewien sposób mam. Nic złego nie mogę powiedzieć na temat jego opieki nade mną
przez ok 10 lat, a to świadczy o tym, że powiedzmy jestem zadowolona. Cóż nie
zgadzamy się w tym jednym, kto wie, czy nie najważniejszym dla mnie temacie.
Czasem trochę ciężko o zmianę lekarza jak się mieszka w niewielkim mieście,
gdzie policzyć ich można na palcach. Ewentualna zmiana lekarza u mnie
pokrywałaby się również ze zmianą szpitala. W konsekwencji rodziłabym znów w
szpitalu, który zafundował mi wcześniej tak ciekawy poród, bo to szpital
wojewódzki. Moja noga w tym szpitalu jednak nie postanie nigdy więcej, więc
jestem przy lekarzu, którym jestem, w pewien sposób błędne koło się zamyka.

[Gość: Ola]

mond33 napisała:

> W pewien sposób mam. Nic złego nie mogę powiedzieć na temat jego
opieki nade mn
> ą
> przez ok 10 lat, a to świadczy o tym, że powiedzmy jestem
zadowolona. Cóż nie
> zgadzamy się w tym jednym, kto wie, czy nie najważniejszym dla
mnie temacie.
Czasem tak bywa. Ja chodziłam też do jednego lekarza kilka lat.
Mniej niż 10. Byłam również zadowolona, łącznie z zabiegami. Do
momentu, kiedy zaczęłam rozmawiać na temat ciąży a później porodu.
Wszystko było pięknie, dopóki moje zdanie w tym temacie pokrywało
się ze zdaniem lekarza. Gdy zaczęłam mieć inne, zrobiło się
nieprzyjemnie, choć nic złego mi nie mówił. Czułam, że moje
uzasadnione lęki sa ignorowane.
Zmieniłam lekarza. I jestem baaaardzo zadowolona.

> Czasem trochę ciężko o zmianę lekarza jak się mieszka w niewielkim
mieście,
> gdzie policzyć ich można na palcach. Ewentualna zmiana lekarza u
mnie
> pokrywałaby się również ze zmianą szpitala. W konsekwencji
rodziłabym znów w
> szpitalu, który zafundował mi wcześniej tak ciekawy poród, bo to
szpital
> wojewódzki.
Nie wiem gdzie mieszkasz, jaką masz sytuację szpitalną (tylko 2
szpitale?) i czy zależy Ci aby dziecko miało konkretne miasto
urodzenia. Ja oprócz zmiany lekarza, zmieniłam też szpital i miasto.
Jechałam prawie godzinę w 1 stronę. Z tego powodu, miałam nie czekać
z częstotliwością skurczy do co kilku minut jak inne kobiety
mieszkające blisko szpitala, tylko jechać wcześniej. Trochę potem
bałam się powrotu, bo dziecko było prawie bez przerwy przy piersi,
ale nie trzeba było robić postoju. Auto ukołysało do snu.

[Gość: Ola]

Jeszcze zapomniałam dopisać.
1. Posiedź trochę na forum (Ciąża i Poród, Szpitale itd.) dowiedz
sie dokładnie, gdzie, co, kto, jakie warunki, gdzie jest normalny
lekarz, do kogo iść. Ja w ten sposób znalazłam właśnie ten szpital i
konkretnego lekarza.
Poproś męża, by wsparł Ciebie, pomógł szukać, szukał awaryjnego auta
(jeśli nie macie), na wypadek, gdy zaczą się skurcze i trzeba będzie
jechać godzinę do szpitala.
2. Jeśli będziesz mieć możliowść znalezienia nowego lekarza lub go
znajdziesz oraz jeśli będziesz chciała to możesz się udac do
obecnego i się jeszcze raz dopytać. Jeśli nadal będzie twardo stał
przy psn i naiwnie optymistycznych wizjach, to otwarcie powiedz mu,
że z niego rezygnujesz, gdyż lekceważy Twoje lęki. A jego
optymistyczne wizje są bezczelne, bo nikt nie potrafi przewidzieć co
się stanie. A Twoje dzieci potrzebuja zdrowej psychicznie matki.
Więcej takich osób odejdzie od niego, to zmieni swoje postepowanie.

[usia-1984]

Aha dziewczyny zapytajcie panią Katarzyne Oleś Dobry poród ona mi
pomogła szybko rozwiać wiele wątpliwości i odpowiedziała na moje
pytanie bo widze ,że tutaj jeszcze nie otrzymałyście porady a może
ona wam coś doradzi.pozdrawiam

[mond33]

Ja już pisałam do Pani Kasi, tylko wtedy miałam jeszcze decyzję o cc, więc była
to zupełnie inna rozmowa. Ale dobrze, że przypomniałaś, napiszę tam w wolnym
czasie raz jeszcze naświetlając sprawę od początku. Dzięki.

[Gość: hania]

Mój pierwszy poród był identyczny, zatrzymanie akcji porodowej, przebijanie
pęcherza, kleszcze, a na dodatek wyciskanie dziecka i w pośpiechu zapomniano o
nacięciu mojego krocza, które popękało jak mogło najbardziej...

Przy drugiej ciąży poprosiłam mojego gina o cesarkę i zgodził się bez
najmniejszego problemu. Drugie dziecko urodziłam wręcz w pełnym komforcie, co za
szczęście !!!
Wołajcie o cesarkę, poród kleszczowy to prawdziwy dramat, kto tego nie przeżył,
ten nie wie...

[mond33]

Gość portalu: hania napisał(a):
> Wołajcie o cesarkę, poród kleszczowy to prawdziwy dramat, kto tego nie przeżył,
> ten nie wie...

Hania, wierz mi, że wołamy. Osobiście niczego innego nie robię od praktycznie 6
miesięcy. Problemem u mnie nie jest może nawet to, że nikt nie słucha, bo
słucha, słucha w spokoju każdego zdania, ale wizja sposobu rodzenia jest inna
niż moja. Niestety, powtarzam słowo niestety, nie jestem w stanie opłacić cc w
prywatnej klinice, gdybym była nie zastanawiałabym się przez sekundę

[Gość: Ola]

mond33 napisała:

Osobiście niczego innego nie robię od praktycznie 6
> miesięcy. Problemem u mnie nie jest może nawet to, że nikt nie
słucha, bo
> słucha, słucha w spokoju każdego zdania, ale wizja sposobu
rodzenia jest inna
> niż moja. Niestety, powtarzam słowo niestety, nie jestem w stanie
opłacić cc w
> prywatnej klinice, gdybym była nie zastanawiałabym się przez
sekundę

Ale wizję horroru doświadczysz Ty, a nie bezduszni "lekarze".
Domagaj się pisemnego oświadczenia pełnej odpowiedzialności, że
poród nie będzie dla ciebie traumą z powodu problemów (wiadomo, że
nikt nie jest w stanie przewidzieć co się stanie).
Ewentualnie napisz do PTG z pytaniem, jakie powinno być postępowanie
i co zrobić, gdy lekarz lekceważy Twój stan emocjonalny, a Ty już od
pół roku wysiadasz nerwowo. Ewentualnie dowiedz się, czy w takiej
sytuacji możesz pisemnie odmówić prób psn, ponieważ poprzedni poród
był bardzo ciężki i traumatyczny a konsekwencje tego ponosisz do
dziś.

[mond33]

Gość portalu: Ola napisał(a):
> Ale wizję horroru doświadczysz Ty, a nie bezduszni "lekarze".
> Domagaj się pisemnego oświadczenia pełnej odpowiedzialności, że
> poród nie będzie dla ciebie traumą z powodu problemów (wiadomo, że
> nikt nie jest w stanie przewidzieć co się stanie).

Zgadzam się z Tobą. Takie oświadczenie zostanie wypisane. Mało tego umówiłam się
z lekarzem na rozmowę w sprawie tylko i wyłącznie przeanalizowania raz jeszcze
wszelkich za i przeciw, będę uparta dalej w swych dążeniach, a co z tego
wyjdzie, zobaczymy. Mam też umówioną na gruncie prywatnym położną. Nie znam
jeszcze jej zdania, a chętnie poznam.

[Gość: Ola]

Jeśli nadal będzie miał optymistyczne wizje, to możesz w obecności
męża domagać się od niego oświadczenia, że on gwarantuje Ci
bezproblemowy poród, a w przeciwnym razie pokryje koszty Twojego
leczenia psychicznego (dzieci muszą mieć zdrową matkę) oraz leczenia
ewentualnych urazów u dziecka i fizycznych u Ciebie.
Wiesz, ja w pewien sposób rozumiem postępowanie lekarza.
prawdopodobnie próbuje Ciebie nastawić optymistycznie, gdyż jest to
dużą gwarancją sukcesu. Jednak z tego co piszesz, musiałaś przejść
zbyt wiele i dlatego Twoja psychika nie ma najmniejszej ochoty
podzielać lekarskiej wizji. Dobry lekarz powinien to uszanować.

[akinom1205]

Bardzo prosimy Panią o odpowiedź - jak to jest z tą cc po porodzie
klesczowym. My wszystkie mamy przeokropne wspomnienia po takim
wydarzeniu (u mnie na szczęście nikt po brzuchu nie skakał) i
jedyne, co miło wspominał z takiego porodu, to właśnie opieka
personelu - byli niesamowici, ale poród sam w sobie - tragedia.

[agnieszka.kurczuk-powolny]

według wspomnianych przeze mnie w poprzednim poście baranów
przebycie porodu kleszczowego nie jest wskazaniem do cc w kolejnej
ciąży. reszta- patrz mój poprzedni post

[akinom1205]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=548&w=96310300&a=96322287
Dziewczyny - przeczytajcie wypowiedź Pani Kasi z forum dobry poród

[mond33]

Jeśli chodzi o moją osobę nie znana jest przyczyna takiego przebiegu. Tym
bardziej uważam, że powinno się dmuchać na zimne. Będę mieć jeszcze jedną bardzo
poważną rozmowę z ginekologiem. Idzie na nią również mój mąż, zabieram wszystkie
dokumenty z pierwszego porodu. Dam znać jak się potoczyła. Czeka mnie również
rozmowa z położną. Mam nadzieję, że też sporo wniesie.

[agnieszka.kurczuk-powolny]

wszystko się może zdarzyć. teoretycznie nie ma wskazań, ale ja
osobiście w takiej sytuacji mojej pacjentce zrobiłabym planowe
cięcie ze wskazań psychologicznych. ale to moje zdanie...

[Gość: Ola]

Pani Agnieszko (czy wolno mi tak pisać?) proszę mi to wyjaśnić
dokładniej:
> teoretycznie nie ma wskazań, ale ja
> osobiście w takiej sytuacji mojej pacjentce zrobiłabym planowe
> cięcie ze wskazań psychologicznych. ale to moje zdanie...
Nie bardzo rozumiem, dlaczego nie ma w takiej sytuacji wskazań? Nie
chodzi o sam fakt trudnego ciężkiego porodu ale o stan psychiczny
kobiety. Czy w położnictwie kobietę redukuje się wyłącznie do mięsa?
I kolejne, pisze Pani, że zrobiłaby Pani cięcie ze wskazań
psychologicznych. Cieszy mnie to, jednak są sadyści pozbawieni
empatii. Ponieważ czasem nie ma możliwości zmiany lekarza czy
szpitala, proszę w takiej sytuacji poradzić, jak nie zgodzić się na
kolejny koszmar. Czy trzeba pisać oświadczenie, czy też kobieta w
takiej sytuacji jest całkowicie ubezwłasnowolniona i zdana na
ewentualną łaskę i litość dyżurnego lekarza.

[Gość: mond33]

Dla mnie odpowiedź jest jasna. Teraz zostaje pewnego rodzaju loteria na kogo
trafisz. Jeśli ktoś weźmie pod uwagę nasz stan emocjonalny, mamy możliwość
rodzenia przez cc, jeśli nie ryzykujemy niejako po raz kolejny. Rozumiem też że
przy drugim porodzie bierze się zawsze pod uwagę przebieg tego pierwszego, czyli
wszystkie przypadki gestozy, oczywiście porody cc, wiele innych przypadków, ale
tych z użyciem kleszczy się nie bierze. No to tego już nie rozumiem, bo często
to właśnie ten poród kleszczowy przynosi opłakane skutki zarówno dla dzieci jak
i matek. Znam osobiście wiele przypadków gdzie 2 poród kończył się dokładnie tak
samo. I właśnie te przypadki zmusiły mnie do zapytania jak to naprawdę jest. Już
wiem i choć w głowie mi się to nie mieści, dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam.

do mond33

[lechmiki]

współczuje Ci bardzo tego stresu i niepewności ,ja jestem dopiero na
poczatku drogi(9 tydz) ale juz sie denerwuje a co bedzie dalej;/
mam nadzieje ze lekarz postapi wlasciwie i zrobi cc ale nalegaj na
to nie daj sie zwieśc obietnicami że tym razem bedzie dobrze
daj znać czy coś sie zmieniło dobrze??trzymam mocno kciuki żeby
wszytsko było dobrze

[mond33]

Dzięki lechmiki. Dużo człowiekowi daje to, że nie jest sam, że ktoś zawsze
gdzieś jest, kto przeżył coś podobnego i przez to jeszcze bardziej rozumie
sytuację. Jestem w 29 tc. Zostało jeszcze trochę czasu. Zobaczymy jak wszystko
się potoczy. Będę trzymać kciuki za nas wszystkie. A czas, który mi do porodu
pozostał wykorzystam jeszcze na dążenie do celu. Zbyt uparta jestem, by się
poddać całkowicie. Jeśli się nie uda, to też głową muru nie przebije. Trzymaj
się mocno.

[Gość: Ola]

Dziewczyny, ale to jest chore! Całą ciążę stresowac się, czy na
finale nie będzie krwawej jatki!
Czasem odnoszę wrażenie, że mnie bardziej zależy na Waszym
szczęśliwym rozwiązaniu niż Wam samym.
Tu macie stronę Ministerstwa Zdrowia:
www.mz.gov.pl/wwwmz/index?mr=m0821&ms=82&ml=pl&mi=653&mx=0&ma=1652

Tam jest w formie PDFu lista krajowych konsultantów, wraz z
telefonami i emailami, poniżej jest wykaz konsultantów wojewódzkich
wraz ze stronami. Piszcie pod konkretny adres: emailowy lub pocztowy
adres. Ten ostatni wraz ze zwrotką - wtedy macie gwarancję, że list
dotarł i że otrzymacie odpowiedź. Opiszcie swoją sytuację i traumę
jaką przeżywacie. Domagajcie się na piśmie uzasadnienia takiego a
nie innego postępowania oraz konkretnej podstawy prawnej czy innych
przepisów wg. których Wasze zdrowie psychiczne się nie liczy (ale to
w wypadku przymusowego psn za wszelką cenę).
A przy okazji im więcej będzie takich listów jak Wasze, tym większa
szansa, że wytyczne postępowania się zmienią.
Tu jeszcze strona NFZu, ale chyba mniej się przyda niż konsultant
d/s gin. i położ.:
www.nfz.gov.pl/new/

[magda77122]

Współczuję serdecznie tym bardziej że wiem co przeżywasz!7 lat lemu przeżyłam
horror przy moim pierwszym porodzie!
Ze mną było nie wesoło ale i dziecku nie dawano szans na życie!
ku zdziwieniu lekarzom mój syn wyszedł z tego!
jestem teraz w 38 tc i cała trzęsę się ze strachu czy ten koszmar sie nie
powtórzy!ale ja mam tyle szczęcia ze na początku ciąży znalazłm lekarza
"człowieka" i mam zaplanowaną cc!mam tylko nadzieje ze wczesniej nie zacznę
rodzic i wszystko zakonczy sie dobrze!!!
Tobie również życzę szcześliwego rozwiązania trzymam kciuki za nas!
pozdrawiam!

[mond33]

magda77122 jeszcze do końca się nie poddałam. Mimo, że to 30 tc wciąż zasięgam
różnych informacji, gdzie tylko mogę. Dziś rozmawiałam bardzo długo z położną,
która miała być przy moim porodzie. Oczywiście poprowadzi mi mój poród jeśli
będzie miał być przeprowadzony sposobem naturalnym, natomiast po wysłuchaniu
całości też uznała, że powinno być cc po takim koszmarze, który się wcześniej
przeżyło. Na chwilę obecną umówiłam się na dokładne mierzenie kostne miednicy,
to już coś.
Wymusiłam również od endokrynologa dokładnego sprecyzowania się co do przebiegu
porodu na specjalnym oświadczeniu z jego punktu widzenia. Tego samego będę
wymagać od gina. Zawsze posiadasz coś spisanego w dokumencie, a nie w powietrzu.
Szczerze mówiąc nie poddam się do samego końca. Zrobię co w mojej mocy i zapukam
w każde drzwi, które powiedzmy są dla mnie w jakiś sposób osiągalne. Kosztuje
mnie to sporo nerwów i stresu, ale poprowadzę to wszystko do końca dla swojego
dziecka. Trzymam za Ciebie również kciuki. Pozdrawiam.

[magda77122]

tak trzymaj!!!walcz o siebie i o Twoje dziecko!
ja mimo że mam wszystko nagrane umieram ze strachu juz 22 czerwca mam być w
szpitalu i codziennie modlę się o powodzenie tego porodu!
pozdrawiam!i trzymam za ciebie kciuki!

[mond33]

magda77122 napisała:

> tak trzymaj!!!walcz o siebie i o Twoje dziecko!
> ja mimo że mam wszystko nagrane umieram ze strachu juz 22 czerwca mam być w
> szpitalu i codziennie modlę się o powodzenie tego porodu!
> pozdrawiam!i trzymam za ciebie kciuki!

Ojej, to faktycznie niedługo. A zatem ja również mocno trzymam za Ciebie kciuki.
Moje motto takie, które sobie wciąż powtarzam, to to, że drugi poród w naszych
przypadkach będzie nagrodą za ten pierwszy, czyli będzie wszystko w porządku.
Pozdrawiam.

[agnieszka.kurczuk-powolny]

rozwijam "teoretycznie". chodzi o to, że istnieje lista wskazań do
cc ustalona przez ministerstwo, NFZ i inne organy i nie ma tam
wskazań emocjonalnych ani psychologicznych, bo siedzą tam bezduszne
barany. jak się zrobi cięcie bez wskazań, to szpitalowi NFZ nie
zapłaci a lekarz wykonujący ma kłopoty. no, to naciągamy czasem
wskazania dla dobra pacjentki i czasem ponosimy tego konsekwencje, o
czym wy nawet nie wiecie. w prywatnych placówkach nie ma tego
problemu. przychodzisz, kupujesz cięcie i po sprawie. czasem tak po
prostu trzeba, jeśli kogoś stać. a może lepiej kupić tańszy wózek a
lepszy poród?

[mond33]

Pani Doktor, bardzo dziękuję za ten ostatni post, który bardzo wiele w tym
temacie wyjaśnia. W zasadzie prowadząc tą tzw. "przeprawę" przez lekarzy doszłam
do wniosku, że gdzieś głęboko ukryty jest jakiś szkopuł, o którym być może my
szarzy ludzie nie mamy pojęcia. Na dzień dzisiejszy posiadam wskazania do porodu
przez cc jednak ze względów psychologicznych wypisane przez lekarza psychiatrę.
Posiadając to zaświadczenie próbowałam po raz kolejny w sposób mądry oraz
spokojny, podając w moim mniemaniu dość silne argumenty świadczące za, rozmawiać
na temat rozwiązania porodu drogą cięcia. Rozmowa zakończyła się decyzją wiążącą
się z podjęciem próby porodu sn ze szczególnym naciskiem na dokładną obserwację
fazy pierwszej i jej przebiegu. Przebieg tej fazy ma zadecydować ostatecznie o
całym finale. Z jednej strony to już coś, z drugiej obawa i strach w związku z
tym nie minęły, a zatem psychika wciąż "swój bagaż nosi". Ale jak Pani sama
napisała owa psychika czy stan emocjonalny rodzącej nie jest ujęta jako
kryterium czy wyznacznik do podejmowania decyzji o porodzie. A zatem zostaje
nam, kobietom w takich sytuacjach walczyć z wiatrakami jak niestrudzony Don
Kichot. Ja będę, nawet jeśli przegram, będę przeprowadzać może już swe utarte i
nudne monologi, ale do samego końca.

Zastanawia mnie jeszcze jeden fakt. W poprzednim tygodniu mierzono mi miednicę.
Miednica w pomiarach wychodzi za wąska, w szczególności w parametrach bocznych
od spojenia, gdzie brakuje 3 cm do wartości przyjętych jako dobre. Po pomiarach
uznano, że dziś pomiary miednicy nie są również głównym wyznacznikiem do
określenia sposobu porodu. Jako powód podano fakt,że wraz ze zbliżającym się
porodem miednica zmienia swe rozmiary, zyskując często na tzw. końcówce stan
wymagany. Powiedzmy, że brzmi to logicznie, tylko zastanawiający jest dla mnie
fakt, że raz już rodziłam, a zatem nie wiem, czy kości tej miednicy już wtedy
nie uległy zmianie i teraz nie powinny jednak wskazywać normy. Przyznam się, że
nie wiem jak to powinno wyglądać, jestem obecnie na etapie szukania odpowiedzi.

Raz jeszcze dziękuję i pozdrawiam.

[lechmiki]

troche mnie zastanowiła odpowiedz pani doktor czyli stara prawda
jezeli nie wiadomo o co chodzi to chodzi o pieniadze ;/
tylko ze gdzies w tym wszystkim zapomniano o zdrowiu dziecka i
kobiety
my nie wymyslamy ,nie jestesmy histeryczkami MY TO PRZEZYŁYŚMY
i niechcemy tego przezywac po raz drugi
a swoja droga gdyby mnie było stac na porod w prywatnej klinice
wogole bym sie tu nie udzielała a uwaga o wózku jest troche nie na
miejscu
bo w koncu chyba trwa jeszcze akcja "rodzic po ludzku"?
a moze juz sie skończyla??
smutne to wszystko

[Gość: gosc]

Bardzo ci wspólczuję i namawiam do jeszcze jednej proby rozmowy z
tym lekarzem.
Jestem mamą niepełnosprawnego syna (wylew okoloporodowy) i jestem
obecnie w ciązy. Na szczęście lekarz na pierwszej juz wizycie byl za
cc.
Nie przezylabym kolejnego stresu i wątpliwego wyniku porodu - przy z
calym szacunkiem często lekceważacym stosunku personelu. Rodzilam,
wiem.... poza tym ostatnie lata mam do czynenia wylacznie z
rodzicami niepelnosprawnych dzieci i czasem skora cierpnie. Piszesz,
ze corka jest rehabilitowana - rozumiem wiec ze nie wszystko jest u
niej ok - TO JEST WYSTARCZAJACY POWOD ABY NIE RYZYKOWAĆ DRUGI RAZ!!
Na Boga, dlaczego nikt cie nie rozumie?

ŻYCZĘ POWODZENIA I TRZYMAM KCIUKI ABY WSZYSTKO BYŁO DOBRZE!

[mond33]

Gość portalu: gosc napisał(a):

> Bardzo ci wspólczuję i namawiam do jeszcze jednej proby rozmowy z
> tym lekarzem.
> Jestem mamą niepełnosprawnego syna (wylew okoloporodowy) i jestem
> obecnie w ciązy. Na szczęście lekarz na pierwszej juz wizycie byl za
> cc.
> Nie przezylabym kolejnego stresu i wątpliwego wyniku porodu - przy z
> calym szacunkiem często lekceważacym stosunku personelu. Rodzilam,
> wiem.... poza tym ostatnie lata mam do czynenia wylacznie z
> rodzicami niepelnosprawnych dzieci i czasem skora cierpnie. Piszesz,
> ze corka jest rehabilitowana - rozumiem wiec ze nie wszystko jest u
> niej ok - TO JEST WYSTARCZAJACY POWOD ABY NIE RYZYKOWAĆ DRUGI RAZ!!
> Na Boga, dlaczego nikt cie nie rozumie?
>
> ŻYCZĘ POWODZENIA I TRZYMAM KCIUKI ABY WSZYSTKO BYŁO DOBRZE!

Dziękuję Ci za słowa otuchy. Moja córka też przeszła wylew okołoporodowy, więc
dokładnie wiem o czym piszesz. Masz rację, córka jest rehabilitowana i będzie o
końca swego życia. Ogólnie wciąż nie mam jasno określonej jej diagnozy choroby.
Badania wychodzą dobrze, a mięśnie odmawiają posłuszeństwa.....Wiem jednak z
1000 konsultacji neurologicznych oraz neurochirurgicznych, że głównym
czynnikiem, który wpłynął na jej stan jest patologiczny w całej swej szacie
poród. Cieszę się, że choć Ty trafiłaś na ludzi, których nie musisz przekonywać
i dla których wszystko jest jasne. Również życzę powodzenia i mocno pozdrawiam.

mond33 i inne - ważne

[lillika]

Zaglądam na fora ciążowe od kilku lat. Co prawda nie na wszystkie,
ale da się zauważyć takie zjawisko: dziewczyna po pierwszym porodzie
płacze na forum na złe traktowanie, złe praktyki w szpitalu,
chamstwo czy wręcz partactwo. Propozycję skargi odrzuca. Bo nie ma
czasu, siły i pieniędzy (? do zwykłego pisma do dyrektora szpitala,
NFZu czy Ministerstwa Zdrowia?). Albo zwyczajnie ochoty. Za jakiś
czas znowu zachodzi w ciąże. Ma nadzieję, że będzie lepiej. Po
porodzie jest wielce zdziwiona, że nic się nie zmieniło.
No to zadam pytanie: JAK SIĘ MA COKOLWIEK ZMIENIĆ, SKORO NIC NIE
ROBICIE W TYM KIERUNKU?

Nie wiem, czy to efekt durnego wychowania, które każe dziewczynie
schylić głowę i cierpliwie znosić swój los, a w szczególności "dla
dobra dziecka" najbardziej durne i szkodliwe praktyki?

Mond33 piszesz "A zatem zostaje nam, kobietom w takich sytuacjach
walczyć z wiatrakami jak niestrudzony Don Kichot."
NIE, nie pozostaje nam walka z wiatrakami, lecz walka o swoje z
niekompetentnymi arogantami, którzy stanowią takie a nie inne
przepisy.
Czasem wystarczy te minimnum, czyli napisanie pisma albo skargi do
odpowiednich instytucji. Dostałaś mond33 linki. Czy wysłałaś w swoim
własnym interesie pisma? Dlaczego więc oczekujesz, że lekarz będzie
naginał chore prawo skoro Tobie nie chce się nawet palcem ruszyć aby
wysłać e-maila?

Nie wszyscy lekarze sa podli, wielu autentycznie chce pomóc. Po to
wybrali sobie ten zawód. Ale mają związane ręce durnymi przepisami,
stworzonymi przez tych, dla których ważniejsza jest własna wygoda;
że o ochronie własnego tyłka nie wspomnę. Starają się mimo to jakoś
pomóc kobietom, ale jeśli nie widzą najmniejszego zaangażowania ze
strony kobiet w zmianę absurdów, to ja się nie dziwię, że po jakimś
czasie się wypalają i dla własnego zdrowia psychicznego przestają
przejmowac się traumami kobiet.

To co Ty i inne przeżyłyście nie było porodem a bestalskim gwałtem!
I tak to trzeba nazywać a nie rozczulać się komfortem psychicznym
profesorów traktujących kobietę rodzącą jak kawał mięsa obdarty z
emocji i psychiki. To że oni twierdzą inaczej nie powinno mieć
znaczenia, bo to tak jakby naziści w Auschwitz twierdzili, że Żydzi
mają złą ocenę sytuacji.
Owszem, porody bywają ciężkie i nie wszystko się da przewidzieć. Ale
litości, kobieta ma problemy z urodzeniem, ale nikt nawet nie chce
słyszeć o próbie zmiany pozycji, najlepiej na pionową. W zamian za
to proponuje się skakanie po brzuchu... I to ma być normalne?

To co napisałyście tutaj, mogłybyście z niewielkimi zmianami
przekopiować do edytora tekstu i wysłać do dyrektórów szpitali w
których rodziłyście, do NFZu, do Ministerstwa Zdrowia. Mailem lub
zwykłą pocztą za potwierdzeniem odbioru (macie dowód że adresat
otrzymał Wasze pismo).
Możecie też napisać własne sugestie, co Was boli, co powinno być
zmienione. Bo to Wy rodzicie a nie profesorowie. I to WY będziecie
ponosić konsekwencje (m.in. zrujnowana psychika) ignorowania Waszych
potrzeb a nie profesorowie.
Ja sama tego nie zmienię, jeśli Wy NIC nie będziecie robić.
Przemyślcie to.

[aagniesiaa]

tez to przeszłam 1,5 roku temu, za poł roku znowu mam rodzić i na samą mysl mi
się zbiera na placz
czy myslicie ze cc jest naprawdę lepsze w takim wypadku - bo ja skłaniam się ku
temu zeby kombinowac i jakos sobie to zalatwić
nie przezyję drugi raz takiej krzywdy dla dziecka
bo kleszcze to nic innego jak krzywda wyrządzona dziecku
lekarze tego nie widzą odbiorą poród i heja
dopiero rodzice w zyciu widzą jakieś to niesie konsekwencje dla dziecka, dla
jego zycia i zdrowia
koszmar i widzę ze nie tylko u mnie