Pseudonim

[imlardis2]

Mam pytanie, może ktoś wie... Czy autor musi/powinien pisać pod pseudonimem?
Czy jak kto chce?

[skajstop]

To tylko twój wybór, wydawca powinien się dostosować.
jes jeden wyjątek: kiedy nazwisko z jakichś względów albo brzmi, powiedzmy,
nieprzyjemnie, albo ktoś inny pod tym nazwiskiem robi coś bardzo rozpoznawalnego
publicznie ;)

[gamblerka]

Należy też uważać, żeby nie przybrać jako pseudonimu nazwiska rozpoznawanego
jako: literackie, szlacheckie czy inne bądź, bo się spadkobiercy mogą obruszyć
czy coś ;)

[mysia-mysia]

też się zastanawiam nad pseudonimem czasem i tak sobie myślę czy mogę pisać pod
nazwiskiem panieńskim mojej mamy, skoro nazywałabym się wówczas tak samo jak
jedna ze średnio znanych polskich aktorek?

[gamblerka]

ciekawe zagadnienie :) Skądinąd masz chyba prawo do używania tego nazwiska,
skoro funkjconuje ono w Twojej rodzinie. Gdybyś się uparła, możesz nawet swoje
obecne zmienić na Mamy panieńskie, jest to możliwe.

[imlardis2]

Dzięki za odpowiedzi.
Zastanawiałam się, bo współcześni, poniękad bardzo poczytni autorzy tworzą pod
innym nazwiskiem.
Ale już wiem.
Pozdrawiam

[elkana]

Oczywiście żaden autor nie musi pisać pod żadnym pseudonimem, tym bardziej, że
autor nie musi pisać, a jeśli pisze, nie musi wydawać. To twój wybór, który w
chwili debiutu nie ma większego znaczenia, ale jakże rzutować będzie na dalsze
losy twej karyjery.

Po pierwsze, są wydawnictwa, które ci sugerują (pod rygoerm niewydania), że nie
możesz pisać pod swoim nazwiskiem, bo "oni nie będą ci robić nazwiska". Może tu
chodzić o jakieś znane serie, na przykład kryminały. Wiele takich książek
napisano pod pseudonimami, a gdy pisarze zyskali uznanie, pozostali przy
swoim "alter ego" i są z niego bardziej znani. Ba, czasem pod jednym
pseudonimem ukrywa się kilka osób.

Po drugie, niektórzy rezygnują ze swojego nazwiska na okładce, żeby nie
zaszkodzić swojej karierze pozaliterackiej. Niestety, dla wielu pisarzy
pseudonimowych wydawanie zwłaszcza beletrystyki to jedynie sposób na dorobienie
paru złotych do nędznej pensji urzędniczej, naukowej albo jeszcze Bóg wie
jakiej. Na przykład pan mecenas piszący sprośne halekiny, archeolog bawiący się
w fantazy, bankowiec tworzący kryminały. To nie uchodzi itp. Poza tym szef pana
urzędnika byłby niezadowolony, że jego podwładny wieczorami, zamiast analizować
wyniki finasowe firmy, dłubie jakieś tam powiastki (i już krzywym oczkiem
patrzy, i po premii, i po premii...) Niech więc sobie ten Bolesław Prus pisze,
ale pan Aleksander Głowacki to ktoś poważny i szanowany.

Albo też, o tempora o mores, wybitny Literat i Pisarz a jeszcze Laureat i
Nadzieja Polskiej Literatury też dorobić chciałby parę złotych i chałturkę
napisać (saga o ludziach spod lipowej górki w dwudziestu pięciu tomach, co
miesiąc jeden w kiosku Ruchu i Kolpotera po 2,50 oraz jako dodatek do Tiny i
Życia na Gorąco), ale jakoś nazwiska tak zasłużonego i nagrodzonego szkoda,
więc z jednego Pisarza rodzi się kolejny...

Po trzecie, bywa odwrotnie. Pan urzędnik dość ma pracy urzędniczej i chętnie by
ją rzucił, zaszył się gdzieś w głuszy i pisał, i pisał, i pisał. A tu pan z
Wydawnictwa mu mówi: owszem, powieśc wyśmienita, przemyślana, dopracowana (w
końcu pół roku w to poszło, myśli pisarz), wydajemy - ciągnie wydawca - dwa
tysiące peelenów płatne po sprzedaży, gratuluję pióra, niech pan pisze dalej. I
urzędnik patrzy swoim dziatkom w głodne oczy i wie, że z pisania ich nie
nakarmi. Więc chodzi co rano do urzędu, wykonuje pracę, której nienawidzi i
wieczorami pisze. Ale wie nasz pisarz, że nie może pisać jako urzędnik, bo co
to za pisarz - urzednik? Pisarz to mieszka w głuszy, nie dojada, nie
trzeźwieje, noce mu upływają na dyskusjach z innymi literatami a dnie przed
starą maszyną do pisania - takiego pisarza oczekuje czytelnik. Więc Urzędnik
umiera, a Pisarz natus est. Przybiera pisarz pseudonim i zaczyna drugie życie.

Po czwarte, mam ohydnie brzydkie nazwisko. Albo nazywam się Jan Kowalski. Albo
nie cierpię swego nazwiska, bo nienawidzę swego ojca. Albo mój ojciec (matka)
jest zbyt znany i nie chcę być z nim kojarzony. Więc od razu: cyk i po
problemie (tu mi się przypomniał przykład z innej branży: niejaki Jerzy
Połomski, piosenkarz, tak naprawdę nazywa się Pająk, więc ohydnie. Ale przecież
jest też pisarz Henryk Pająk, który wyrobił sobie nazwisko i każdy cytuje
Pająka, bo Pająk wie, kto Żyd a kto nie).

Po piąte, to nie wiem, ale przecież na tym forum też nikt nie występuje pod
swoim nazwiskiem. A tych powodów jest ze czterdzieści, sam nie wiem, co się w
nich jeszcze mieści...

Ale skoro już decydujemy się na pseudonim (literacki oczywiście), to warto
pamiętać, żeby nie skakać z jednego pseudonimu ana drugi, ani nie pisać już pod
swoim nazwiskiem. Tak jak napisałem na początku, w chwili debiutu nie ma
żadnego znaczenia, czy piszesz pod swoim, czy wymyślonym nazwiskiem. Nazwisko
sobie dopiwero TWORZYSZ. Być może twój pseudonim będzie żył dłużej od ciebie. I
być może się zdziwisz, ale to wszystko są pseudonimy (a lista jest niepełna):
Bolesław Prus
Joanna Chmielewska
Zbigniew Nienacki
Joe Alex
Andrzej Zbych
George Sand
Mark Twain
Lewis Caroll
Lemony Snicket
Joseph Conrad
.....................
.....................

[xyq]

DOBRY TEKST ELKANY
JA MAM TAKI DYLEMAT, żE OTO JESTEM [MAM BYć] WYDAWCą I AUTOREM ZARAZEM. PRZY
CZYM DZIALALNOSC WYDAWNICZA NIE MA SIE OGRANICZAC DO SWOICH PłODóW - A WRECZ
PRZECIWNIE, GłOWNIE CHCIALBYM BYC WYDAWCą, AUTOREM W DALSZEJ KOLEJNOSCI.
NO I CHCIALBYM, ZEBY TE POSTACIE/ROLE NIE BYłY ZE SOBą MIESZANE/MYLONE. AUTOR TO
- SąDZąC PO TREśCI - TAKI NIEUDACZNIK, SIEROTA, ODPAD CYWILIZACYJNY. A WYDAWCA
MA BYC WSPOłCZESNYM KAPITALISTą, SPRAWNYM, RZETELNYM, ODPOWIEDZIALNYM ITD...
DRUGI MOTYW TO KONTAKT ZE WSZELKIMI MEDIAMI - WG MNIE LEPIEJ DZWONIC, PISAC DO
DZIENNIKARZY KSIążKOWYCH I MóWIC "JESTEM PAN X, PROWADZę WYDAWNICTWO Y, WYDAłEM
KSIążKę PANA Z" NIż "JESTEM X, WYDAłEM KSIążKę PANA X". [PRZYNAJMNIEJ DLA MNIE
BYłOBY TO NIEZRęCZNE - A TAK OGóLNIE TO NAJLEPIEJ BY BYłO POWIERZYć ZADANIE
KONTAKTU Z MEDIAMI CZY W OGOLE PR - JAKIEJS INNEJ OSOBIE, ALE NA RAZIE TO
JESZCZE NIE MAM NA TO MOZLIWOSCI]

Do xyq

[skajstop]

Nie używaj capslocka, proszę, proszę, proszę... :)
Zwykłe literki też wystarczą :)

[elkana]

To w sumie bardzo dobry pomysł (moim skromnym eklanowym zdaniem). Rzeczywiście
trudno jest połaczyć reprezentowanie wydawnictwa i "bycie" pisarzem. Z Twojej
caps-lockowej wypowiedzi wynika, że swoje powołanie znalazłeś raczej w tym
pierwszym, więc logiczne, że pseudonim nadasz sobie-pisarzowi.

Jadnko pamiętaj, że nawet pisarz piszący pod najbardziej znanym pseudonimem,
jako człowiek-obywatel występuje zawsze pod swoim prawdziwym nazwiskiem (np. w
umowie wydawniczej).
Poza tym, jedną z form promocji książek, chyba najlepszą, są spotkania
autorskie (czytelnicy z pisarzem, wywiad dziennikarza z pisarzem etc.). Tak
więc w interesie Twoim-wydawcy będzie, aby się ujawnił Ty-pisarz. Zresztą, jak
w każdym biznesie, im mniej kombinowania, tym lepiej.

Natomiast co do kwestii: " AUTOR TO - SąDZąC PO TREśCI - TAKI NIEUDACZNIK,
SIEROTA, ODPAD CYWILIZACYJNY. A WYDAWCA MA BYC WSPOłCZESNYM KAPITALISTą,
SPRAWNYM, RZETELNYM, ODPOWIEDZIALNYM ITD..." czasem jest niestety odwrotnie.
Wydawca okazuje się nieudacznikiem. A pisarz? Pisarze do pióra, jak mawiał tow.
Wiesław.