Jeździectwo naturalne - chcę dyskusji a nawet

[dobrotka06]

kłótni. Niech wreszcie raz a dobrze wszyscy, którzy mają przemyślenia na ten
temat, praktykę wypowiedzą się wyraźnie. Bo nasza narodowa skłonność do
robienia sobie wroga z każdego zaczyna mnie potężnie męczyć. Tworzą się
frakcje, a niekiedy wręcz religie a ja proszę Was - wszystko co widzicie
dobrego i złego. Zróbmy raz porządną merytoryczną dyskusję bez osobistych
wycieczek. Jesteście w stanie?

[drimeth]

Witam,
Czy pod pojęciem jeździectwa naturalnego rozumiesz podejście do konia z
wykorzystaniem metod Monty'ego Robertsa lub Pata Perelliego?
Przyznam szczerze, że jeśli chodzi o metody Monty'ego to znam w teorii, nigdy
nie miałam okazji sama wypróbować (brak swojego konia), ale myślę, że zdałyby
egzamin. Natomiast metody Pata Perlliego nie bardzo znam, więc osądzać nie będę,
ale znam ludzi, którzy są bardzo zadowoleni z takiej metody porozumienia z koniem.
Rozwiń może bardziej temat, bo jeździectwo naturalne to bardzo szerokie pojęcie :)
Pozdrawiam,

[dobrotka06]

Tak właśnie się to określa, choć zarówno metod jak i wykonawców jest duuuużo
więcej niż tylko tych dwóch. Ci dwaj narazie zmonopolizowali nasz nędzny rynek
jeździecki, ale wydaje mi się też, ze to kwestia czasu będzie. W końcu znajdą
sie ciekawscy, którzy dla spokoju własnego sumienia wypuszczą sie w
poszukiwaniu innych "instrukcji obsługi" do swoich czworonogów.

[larka7]

Natural horsmanship - jeździectwo naturalne - dla mnie to zrozumiałe
pojęcie - w moim odczuciu chodzi o to żeby wczuć sie w jazde a nie
stosować "instrukcji obsługi" typu łydka palcat.
Wg mnie ma przyszłosć w rekreacji i dla tych którzy naprawde kochają
konie.
Jest kilka miejsc w Polsce gdzie można praktykować to cudo. Ja znam
jedno - ale narazie się przymierzam żeby tam sie wybrać - słyszałam
pochlebne opinie.

[larka7]

nie wiedziałam, że to forum takie troche "martwe" jest
a z drugiej strony mam nadzieje, że zamiast przed komputerem
siedzicie w siodle ;-)

[eboniet]

Dawno sie nie udzielalam:-)

Polecam ksiazke Lindy Kohanov - "The Tao of the Horse". Traktuje nie
tylko o jezdziectwie naturalnym, ale przede wszystkim o tym, jak
waznym jest nie zapominanie o wlasnej intergracji/kongruencji
emocjonalnej w kazdym kontakcie z koniem.

Co wspominanych metod M. Robertsa i P. Parrellego - znam je obie
(nie jestem specjalistka, ale stosowalam je w praktyce), stosowalam
je na zasadzie "wymieszania" i musze powiedziec, ze przynosza dobre
rezultaty przy koniach z trauma, zneurotyzowanych, a takze, co
bardzo wazne, pomagaja osiagnac stopien komunikacji z koniem, ktory
umozliwia wspolprace, a nie kontrole. Zaznaczam, ze obie metody, aby
przyniesc dobre rezultaty, powinny byc stosowane ze zrozumieniem, a
nie na zasadzie kalki.
Bardzo pozytywne rezultaty stosowania tych metod obserwuje na 5
koniach (w tym dwa o dosc nerwowym charakterze) od 3 lat.

Zgadzam sie z L. Kohanov - najlepsza metoda to chyba "wyciag" z ww
metod (jest tez wiele innych), dostosowany do wlasnych umiejetnosci,
stopnia zaawansowania swojego i konia, charaktery konia i tego, co
sie chce wspolnie osiagnac. U mnie waznym byla przede wszystkim
komunikacja z koniem, zaufanie i wspolpraca. Jezeli komus zalezy na
dominacji nad koniem, to chyba nie tedy droga.

Przepraszam za chaotycznosc, ale jestem w trakcie spotkania:-)

Zle dla mnie to wlasnie te frakcje i brak tolerancji
pomiedzy "wyznawcami" roznych metod:-)))

[dobrotka06]

No, nareszcie! Jakiś głos rozsądku!
Powiedz gdzie można się w tą lekturę zaopatrzyć? Chętnie się
zapoznam.

Tak jak już wcześniej móiwłam metod i ich autorów jest sporo.
Większość z tych metod to określone "instrukcje obsługi" tłumaczące
chętnym gdzie i jak nalezy nacisnąć guziczek zeby uzyskać określony
efekt. Mało kto, a właściwie nikt konkretnie nie wspomina, że te
instrukcje są jedynie wskazówkami i nalezy je stosować z
ograniczonym zaufaniem. Po co ktokolwiek miałby to mówić? Tu idzie o
wielkie pieniądze.... Ale nie to mnie boli w całej tej szaleńczej
gorączce naturalu. Kiedy parę razy śmiałam głośno skrytykować metody
Pata Parellego (do niego samego nic nie mam, nie znam gościa ale
podobno jest sympatyczny i dość w tej chwili odległy od tego co
sprzedaje jego machina marketingowa zwana PNH) mało nie urwano mi
łba. Zostałam wyklęta i niemal jak czarownica spalona na stosie. Po
czym obrzucona dziwacznymi epitetami w stylu "głlupia klasyczka"
(?!). Najśmieszniejsze było to, że ludzie którzy tak gwałtownie
zareagowali, choć ćwiczyli zawzięcie seven games jakoś nie
dogadywali się specjalnie ze swoimi końmi. I wiecie co mnie martwi
jeszcze bardziej? Nie to że jestem w opozycji do dużej części
końskiego światka. To na same konie nie ma wpływu. Ale to, że
naprawdę widziałam jednego człowieka, dosłownie JEDNEGO, który
naprawdę dogadywał się z końmi a nie tresował je czy "bezstresowo"
układał zamieniając bat na carotstik. Wśród całkiem sporej reszty,
która przyswoiła ideę zupełnie fragmentarycznie. A już ostatnio
widziałam w pewnej stajni sporotwej na wybrzeżu PNH w praktyce w
formie, która obudziła we mnie chęć natychmiastowego zamordowania
pseudo trenera. Bo pomimo oryginalnych akcesoriów i super pewnej
miny facet zaprezentował taki popis agresji, że mnie się włos na
głowie zjeżył. Chodziło o dość popularny problem - wprowadzanie
konia do przyczepy. Owszem, koń do przyczepy wszedł, a właściwie
wleciał mając wybór: straaaaszna przyczepa albo jeszcze
straaaaaszniejsze coś na zewnątrz. Ciekawy sposób interpretacji.
Myślę, że gdyby zobaczył to sam PArelli to pewnie zamknąłby swoją
szkołę z hukiem i poszedł zbierać ziółka. Tak się kończy chęc
naprawy świata.
I to mnie właśnie tak bardzo martwi.

Dlatego szczególnie dziękuję eboniet za ten zupełnie
zdroworozsądkowy wpis.

Dobrotko,

[eboniet]

Literatury jest mnostwo - sprobuj na Amazon, pozycje L. Kohanow sa
tam do kupienia. Przy okazji wyjdzie ci mnostwo ksiazek o zblizonej
tematyce. Poza tym, w samej bibliografii Kohanow jest sporo bardzo
interesujacych pozycji. Natural horseriding staje sie teraz bardzo
popularny, mam jednak nadzieje, ze to nie tylko powierzchowna
popularnosc, ale ze cos z tego podejscia zostanie, dla pozytku
koniom.
Ja mialam to ogromne szczescie, ze po wielu latach "tulania" udalo
mi sie trafic do stajni, gdzie metody "natural horseriding" byly
stosowane intuicyjnie, a wiele elementow wlascicielki wypracowaly
same, na podstawie swietnej praktyki i absolutnie niesamowitej
znajomosci koni, ktore traktowane sa jak partnerzy/przyjaciele. Dla
osob z tradycyjnym podejsciem niektore z tych metod moga sie wydawac
kontrowersyjne, ale sama jestem swiadkiem i nawet w pewntym sensie
dowodem, ze na pewno te metody dzialaja:-)
Co do krytyki -
wydaje mi sie (powtarzam to za Kohanov, ale nic nie poradze, ze obie
doszlysmy do tych samych wnioskow), ze najwieksza wine ponosi tu
monopolizacja i niechec tworcow tych najbardziej znanych metod do
indywidualnego podejscia adeptow. W duzym skrocie - jest to machina
marketingowa, z ktora zwiazane sa ogromne pieniadze, istnieje system
stopniow wtajemniczenia/zaawansowania, zazdrosnie strzezony, ale
niewiele (a czesto wystepuje wrecz wrogosc) uwagi poswieca sie
rozwijaniu i doskonalaniu tych metod na bazie indywidualnego
doswiadczenia i wiedzy osoby, starajacej sie o tytul trenera danej
metody (z czym wiaze sie np. mozliwosc dawania clinics pod
auspicjami wielkiego nazwiska=kupa kasy). Te podejscie jest
kopiowane przez uczniow. A stad do powierzchownosci (i braku
zrozumienia, o co w tym wszystkim chodzi) w adaptowaniu tych metod
droga juz bardzo bliska:-).
Dla mnie naistotniejszy jest dobry kontakt ze zwierzeciem i
zrozumienie jego mowy, a takze wzajemne zaufanie. A do tego trzeba
cierpliwosci i checi poznania jezyka, jakim porozumiewaja sie te
zwierzeta. Mozna do tego dojsc samemu, mozna korzystac ze zrodel
(byle z glowa) i konfrontowac te wiedze nabyta z wlasnym
doswiadczeniem.
Wiem, ze jeszcze dluga droga przede mna i wiele sie jeszcze musza
nauczyc, ale chyba podstawy mam juz w pewnym sensie zbudowane. A co
najsmieszniejsze - mnie rowniez to pomaga na plaszczyznie
emocjonalnej.
A moj kon od kilku lat nie mial "stresowego" okulenia.

E.