EKSPERYMENT

[horlaa]

witajcie
osoby bardziej obeznane w psychologii moze wcale się nie zdziwią, ale dla mnie to naprawdę niesamowite.


słuchajcie,
weźcie poduszkę, taką, którą dobrze i chętnie przytulicie, mocno, mocno.
z uczuciem, sympatią.
- co czujecie?

a za chwilę zmuście się do tego, żeby ją odrzucić, po prostu porzucić, kopnąć, walnąć gdzieś w kąt.
- co czujecie?

[horlaa]

jeśli chodzi o mnie, popłakałam się. to znaczy, tak po mojemu, czyli płakanie-bez-płakania. nie mogłam odrzucić poduszki! nie mogłam, bo poczułabym, że ją zostawię, że będę sama! było mi tak bezbrzeżnie smuuuutno!

a teraz wystarczy przenieść ten przykład na życie. tak właśnie robimy w życiu. jeśli coś dobrego od życia dostaniemy, zaraz to racjonalizujemy, znajdujemy szereg wyjasnień. bo przecież to nam się NIE NALEŻY. po prostu. bo to musi być pomyłka. albo "głupi ma szczęście".
albo jak się ktoś fajny nami zainteresował: eee, zaraz mu/jej przejdzie. zobaczy, jaka jestem bezsensowna. i jaka porąbana.

owszem, bierze się to (np. u mnie) z cholernie niskiej samooceny, ale taki ekspetyment pomaga uświadomić sobie, ile dobrego w życiu przepuściłam właśnie w ten sposób. chwytałam coś, albo raczej coś "wpadało" mi w ręce, i puszczałam to szybko, szybko, bo to jest "za dobre dla mnie". nie pozwalałam sobie na nacieszenie się tym, nie pozwalałam sobie OGRZAĆ SIĘ w cieple tego czegoś dobrego, bo to "zaraz zniknie", "nie należy się" itp.

wychłodzona, i nieogrzana musiałam się dogrzewać czymś ewidentnym czyli żarciem. żarcie mi się należy, jak każdemu.

powiem szczerze, eksperyment, który podrzuciła mi moja psycholożka, bardzo dobitnie do mnie przemówił. wiele rzeczy widać jak na dłoni.
sytuacje z facetami: "taki fajny? chce się ze mną spotykać?? niezły dowcip. to na pewno się nie uda".
albo "dostałam wyróżnienie w konkursie na magisterkę? nie, na pewno wszyscy z roku dostali. na pewno to jakaś pomyłka".
"mam talent jakiśtam? - eee bzdury, są ludzie bardziej uzdolnieni".

nie cieszę się tym, co mam --> potem uważam, że nic nie mam, że moje życie jest do bani --> no tak, skoro wszystkiemu pozwalam "uciec" ode mnie?


teraz chodzę pół dnia z poduszką, chodzę z nią, i tak mi dobrze.
:)))



też tak macie? a może zupełnie inaczej? napiszcie.

[mostena]

Musze to napisac, bardzo a propos i strasznie mnie rozsmieszylo;))) chociaz
moze powinno raczej zaniepokoic... ale to takie glupie;))) Otoz dostalam przed
chwila smsa od kumpla - przyjaciela, na ktorym mi bardzo zalezy i w ogole.
Gadalismy przez gg, ale on ma problemy z komputerem, zniknal znienacka, wiec
wyslal smsa, ze padl mu net na amen. Smsa zakonczonego 'Dobranoc;*)' Ja sobie
pomyslalam 'oo, jak fajnie' (on jest... hm... malo wylewny raczej) po czym 'na
pewno niechcacy wcisnal'. Te gwiazdke. I oczywiscie wlazlam w tablice znakow w
mojej komorce (mamy takie same), zeby zobaczyc jaka jest odleglosc, i czy mogl
przypadkiem... O rany, jaka ja jestem glupia;))) I ciagle tak robie! Ostatnio
sms od niego byl znowu nie do mnie. Bo taki mily... ('A ja jeszcze odpisalam!
Ach! Wyszlam na idiotke oczywiscie!' itd.) Pominmy, ze w smsie byl tekst
swiadczacy dobitnie o tym dla kogo jest przeznaczony. Przypuszczam, ze jakby
bylo moje imie, to bym sie zdziwila, ze zna inna taka, do ktorej moze wyslac
wiadomosc o takiej tresci.
Tak to jest...

[kasiolda]

tak.masz racje.tak bardzo potrzebujemy akceptacji,poczucia ze jestemy
lubiane,ze kazdy drobiazg,gest niezauwazalny przez innyc i do ktorego inni nie
przywiazuja wagi odbieramy jako wyraz sympatii i cieszy nas ale to dziala tez w
druga strone niestety,kazde przykre slowo,spojrzenie,nieodwzajemnienie usmiechu
raktujemy jako wyraz tego ze ktos nas nie lubi uwaza ze jestemy glupie.
kiedys kumpela powiedziala mi ze "zakochuje sie" od razu w facetach ktorzy
okaza mi chociaz odrobine sympatii,usmiechna sie,zagdaja pare razy i ja juz
jestem oczarowana ta osoba,ostro zaprzeczylam ale miala racje...
chociaz nie zawsze tak jest,czasami jesli ktos sie mna zainteresuje to go
nienawidze,uciekam od niego,obrzydzam sobie...a jak to jest u was???

[mostena]

No wlasnie, w dwie strony, niestety.
Dzisiaj obudzilam sie w dobrym humorze (pomijajac to, ze jestem strasznie
przeziebiona;(( goraczka, bol glowy, gardlo, mdlosci itp;(( ), z powodu tego
smsa... no i co tym razem mi przyszlo do glowy? Ze wyslal dla zartu. Nie
sprecyzowalam sobie, na czym niby ten 'zart' mial polegac, natomiast polecilam
sobie walnac sie mocno w ten durny leb i isc pod prysznic. 'Zart', ech;)))

[kasiolda]

czasami tez mysle ze ktos sie mna zainteresowal dla zartu,ze np zalozyl sie z
kolegami ze umowi sie ze mna czy chociazby pogada zeby pozniej sie ze mnie
smiac,jaka ja glupia,pusta,naiwna,ze uwierzylam ze on moze mnie
polubic,zakochac sie,boje sie zaufac...boje sie uczucia
odrzucenia,pogardzenia,wysmiania,pokazywania palcami...

[hekate6]

Znam to uczucie.Facet widocznie daje Ci do zrozumienia że jest zainteresowany a
Ty zamykasz się w sobie,uciekasz,nie wierzysz.Jestem paranoiczką.Tak bardzo
boję się ludzkiej nieszczerości,tak patologicznie nie ufam...Nienawidzę
komplementów,zawsze zauważe w tym jakiś podstęp-myślę że to żart,drwina albo
ktoś po prostu nie chce mi sprawić przykrości.To chore,ale ja chcę słyszeć że
jestem gruba,że jestem obrzydliwa itp.Wtedy wiem że jest to szczere,bo
potwierdza to co ja widzę.Tak myślę choć czasem w głebi duszy uśwadamiam sobie
że to ze mną może jest coś nie tak.Że to moja nienawiść do siebie chce mnie
zgnoić,upodlić jeszcze bardziej.Że to moje autodestrukcyjne skłonności.Niszczę
siebie i próbuję wciągnąć w to innych.
A przecież gdybym była aż takim gównem jak myślę nie miałabym przyjaciół
(których przyjaźń też czasem odrzucam...),kochającego chłopaka,który wytrzymał
ze mną mimo mojej nieufności,mimo tego że wie,iż boję się pokochać,mimo że
widzi iż czasem coś ukrywam...A mogłabym mieć jeszcze więcej,gdybym tego nie
odepchnęła...

[kasiolda]

tak...tez patologicznie nie ufam..wielokrotnie bylam swiadkiem jak ktos
najpierw przymilal sie do kogos,a pozniej za plecami obgadywal go ile
wlezie..nie lubie tego..czesto nachodza mnie mysli ze mna jest
podobnie..dlatego wszedzie musze byc wszystko slyszec a gdy ktos zostaje z kims
sam na sam juz wiem jak to sie skonczy..chore prawda??

[kasiolda]

przyznam szczerze ze za pierwszym razem jak to przeczytalam nie widzialam sensu
w przytulanie poduszki a juz tym bardziej kopaniu jej.ale potem pomyslalam ze
przytulanie jest naprawde fajne,mozna poczuc cieplo,wyobrazic sobie z e
przytulasz nie poduszke ale czlowieka,ogrania cie radosc,geba ci sie smieje,ehh
cos pieknego,a potem gdy trzeba nagle ja odepchanc od siebie,pojawiaja sie
mysli dlaczego??nie nie chce,nic mi nie zrobila,tak samo jak tobie bylo mi jej
zal...dziwne..
mysle sobie ze to doskonale obrazuje nasze podejscie do ludzi,ze wystarczy
odrobina ciepla,wsparcia,wtulenia sie jak w poduszke i chcemy juz tak zostac na
zawsze,niezaleznie od tego co sie dzieje wokol,tak nam jst dobrze,dlatego z
zalem odpychamy kogos kto dal nam poczucie akceptacji,bycia lubianym i
potrzebnym...
i chociaz przed wyjazdem mialam dola,bo wydawalo mi sie ze wszyscy na ktorych
mi zalezalo mnie olali,tak byli pochlonieci swoimi sprawami,wystraczyl jeden
sms,pzoorne zainteresowanie mna,by moje spojrzenie na te osoby zmienilo sie o
180 stopni.teraz sa cacy,lubia mnie,chce z nimi rozmawiac,bawic
sie,spotykac,oczywiscie do momentu gdy znowu poczuje sie
opuszczona,niechciana..czy tak musi byc???

[horlaa]

z tymi ludźmi...
wydaje mi się (bo mnóstwo z nas o tym pisze, mamy podobnie), że jest pare rzeczy:
- czujemy się b. samotne
- źle o sobie myslimy, w sensie niskiej samooceny

--> przeżywamy bardzo, jak ktoś na nas zwróci uwage
--> więc bardzo go/ją idealizujemy
--> obiecujemy sobie nie wiadomo co, tylko dlatego ŻE KTOŚ NAS DOSTRZEGŁ (ta osoba nie wie, jak bardzo zmniejszyła nasze poczucie odrzucenia)

--> a jeśli ta osoba potem o nas zapomni, bardzo to przeżywamy, zrozumiałe.

przez to przesadne pojmowanie zwykłych znajomości bardzo cierpimy. a powinno być to bardziej na chłodno, na spokojnie. na siłę wręcz sobie wmówić, pogodzić się z tym, że ludzie mają swoje sprawy, że nie ta osoba, to inna się z nami zaprzyjaźni, że to musi trwać itp.
spokojniej, spokojniej.

mi się juz to troche zaczelo udawac. mimo wszystko choc to brzmi nieludzko, musimy dać sobie wiecej CHŁODU w tym. bo my sie za bardzo gorączkujemy, stawiamy całą naszą samotność na jedną szalę, to jest b. ryzykowne.

jejku, juz tyle razy w życiu ryczałam godzinami albo miałam normalną gorączkę z powodu takich moich zachowań, że to jest niepojęte. to wyniszcza, to szkodzi. owszem, wspomina się to potem jako niesamowity wyjątkowy czas, ale to szkodzi. a nam szczególnie, bo nie umiemy sobie z tym radzić.