Gość: meg22
IP: *.smrw.lodz.pl
25.02.10, 23:45
Nie wiem czy o tym typie migreny już coś było ale mic nie znalazłam
Gdymy kogoś zainteresowało...
Halina Dębczuk, Wojciech Buła
Migrena_szyjna
---------------------------------------------------------------------
-----------
Ocena zdjęć w projekcji przednio-tylnej LaseropunkturaAkupresuraJoga
Terapia manualna
Leczenie usprawniające w migrenie szyjnej - zespole szyjnym (migrena
cervicalis - syndroma cervicalae)
Większość naukowców uważa, że zmiany w obrębie kręgosłupa i zespoły,
które tym zmianom towarzyszą, są ciągle nie do końca wyjaśnionym i
rozwiązanym problemem diagnostycznym oraz terapeutycznym, a częstość
ich występowania stale zwiększa się. Migrena szyjna - zespół szyjny,
to temat kontrowersyjny, zarówno z punktu widzenia patofizjologii,
leczenia, jak i profilaktyki, a ze względu na różnorodność
współistniejących objawów wręcz trudny.
Część szyjna kręgosłupa pełni charakterystyczną funkcję statyczną,
dynamiczną oraz ochronną dla rdzenia kręgowego, naczyń, korzeni
nerwów rdzeniowych oraz tętnic kręgowych. Z odpowiednią funkcją
poszczególnych kręgów wiąże się ich charakterystyczna budowa. W
prawidłowych warunkach można powiedzieć, iż pomiędzy kręgosłupem a
wszelkimi strukturami, które są z nim związane i chronione, panuje
harmonia. Ale już na przykład w spondylozie szyjnej może dochodzić
do podrażnienia lub uszkodzenia korzeni nerwów rdzeniowych, samych
nerwów rdzeniowych i naczyń korzeniowych, rdzenia kręgowego czy
tętnic kręgowych. Szczególnie intensywne zaburzenia mogą występować
u osób z tak zwaną "konstytucją migrenową" lub ze współistniejącymi
zmianami miażdżycowymi.
Konstytucja człowieka to zespół cech morfologicznych i
czynnościowych, typowych dla danego człowieka, po części wrodzonych,
a po części kształtowanych przez czynniki środowiska. Tak więc przez
konstytucję migrenową rozumiemy właściwości ustroju decydujące o
jego reagowaniu na czynniki środowiska zewnętrznego migreną.
Na przykład:
Powyższe uwarunkowania mogą tłumaczyć pojawiające się problemy
diagnostyczne czy też problemy z odpowiednim postępowaniem
fizjoterapeutycznym w licznych zmianach dotyczących odcinka szyjnego
kręgosłupa. Mogą też tłumaczyć mnogość rozpoznań, określeń oraz
często zmieniane nazewnictwo. Stąd rozpoznanie - zespół szyjny,
zespół Barré-Liéou czy migrena szyjna i pojawiające się synonimy jak
na przykład zespół szyjny górny, szyjne zawroty głowy, niewydolność
kręgowo-podstawna i inne.
Migrena szyjna lub zespół szyjny jest określeniem dla "choroby",
która manifestuje się przede wszystkim charakterystycznymi bólami
głowy umiejscowionymi w tyle głowy.
Większość autorów uważa, iż przyczyną zespołu szyjnego są zmiany
zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego, wskutek których następuje
podrażnienie splotu współczulnego okołotętniczego lub nawet ucisk
samej tętnicy kręgowej, co w konsekwencji prowadzi do zaburzeń
ukrwienia. Niektórzy autorzy uważają, że niewydolność krążenia w
obrębie tętnicy kręgowej należy oddzielić od migreny szyjnej.
Jeszcze inni widzą dużą rolę w takich czynnikach jak niewłaściwa
postawa, urazy, zaburzenia hormonalne, emocjonalne itp. Można
również spotkać się z poglądem, iż zespół szyjny jest odmianą
migreny właściwej, która dotyczy tętnic kręgowych, nie zaś szyjnych.
Wówczas zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, naczyniowe i inne czynniki
są tylko dodatkowymi czynnikami. Podstawą jest jednak zawsze
tzw. "konstytucja migrenowa", poniekąd wyciszona w porównaniu z
przypadkami, w których migrena występuje od dzieciństwa czy
młodości. Dlatego choroba ujawnia się w późniejszym wieku, pod
wpływem działania wielu dodatkowych czynników.
Migrena szyjna - zespół szyjny występuje częściej u kobiet niż u
mężczyzn, przeważnie pomiędzy 40 a 50 rokiem życia, ponieważ zmiany
w kręgach szyjnych ujawniają się dopiero w średnim wieku. Wyjątkiem
są zmiany występujące w wyniku urazów poniesionych podczas wypadków
samochodowych, jazdy konnej lub w czasie pływania. Dominującym
objawem jest ból głowy, z reguły zlokalizowany w okolicy karku i
potylicy, przeważnie obustronny, ale zdarza się i jednostronny,
zwykle promieniujący do przodu, a więc do czoła lub skroni. Oprócz
tego stałego, niezbyt silnego, tępego bólu, dodatkowo występują
napady, które mogą być małe (a więc kilka w ciągu dnia) i duże. W
małych napadach wyżej wymienione bóle nasilają się gwałtownie,
pacjentowi robi się ciemno przed oczami, pojawia się szum w uszach
oraz zawroty głowy. Te ostre dolegliwości ustępują już po kilku
minutach. Z kolei duży napad pojawia się zwykle w nocy, pod wpływem
niewygodnej pozycji lub po obudzeniu, przy gwałtownym ruchu głową,
czasami po dłuższym nieruchomym trzymaniu głowy (np. po oglądaniu
telewizji). Wówczas ból jest silny, dokuczliwy, dodatkowo pojawiają
się objawy natury wegetatywnej, jak silne poty, wymioty, kołatanie
serca czy drżenie rąk. Napad trwa kilka godzin, a nawet dni. Drugim
charakterystycznym objawem są zawroty głowy. Charakterystyczne jest
występowanie zespołu nerwicowego o zabarwieniu hipochondrycznym i
depresyjnym.
Główną przyczyną występowania migreny szyjnej - zespołu szyjnego
jest uszkodzenie krążka międzykręgowego, przeważnie w obrębie C5, C6
lub C7. Powoduje to podrażnienie korzeni nerwowych i prowadzi do
wzmożonego napięcia, początkowo obejmującego szyjny odcinek
kręgosłupa, a przenoszącego się później ku górze, co prowadzi do
wystąpienia bólów głowy.
Inną przyczyną może być niewielkie przesunięcie lub skręcenie w
obrębie kręgów szyjnych. Badanie chorych z migreną szyjną z reguły
wykazuje bolesność uciskową punktów potylicznych, niewielkie
ograniczenie ruchomości odcinka szyjnego kręgosłupa, niekiedy
nieznaczne objawy korzeniowe w obrębie korzeni szyjnych.
Badanie radiologiczne odcinka szyjnego kręgosłupa wykazuje zmiany o
różnym stopniu. Główne znaczenie w występowaniu migreny szyjnej -
zespołu szyjnego przypisuje się toczącym procesom zwyrodnieniowym w
tzw. stawach unkowertebralnych Luschki. Często występuje również
zniesienie lordozy szyjnej. Choroba jest zaliczana do chorób
przewlekłych, przebiega z okresami remisji i nawrotów.
Ocena zdjęć w projekcji przednio-tylnej
Warunkiem podstawowym w ocenie relacyjnej jest to czy zdjęcie nie
jest skręcone. Brak skręcenia można ocenić na podstawie obrazu
wyrostków sutkowatych. Koniecznym warunkiem w ocenie rotacji w
zakresie dolnego odcinka szyjnego jest aby nie było rotacji górnego
odcinka piersiowego kręgosłupa, gdyż w przeciwnym wypadku oceniający
nie jest w stanie wykluczyć artefaktu rotacyjnego. Obraz zwiększonej
lordozy będzie manifestował się tym, że łuk i wyrostek kolczysty
pojawią się jako rzut poprzez trzon C3 lub w jeszcze w niższych
partiach, przez co wówczas dobrze będzie widoczny kanał kręgowy, a
niekiedy również i otwór tętnicy szyjnej.
Ocena zdjęć w projekcji bocznej
Widoczna musi być podstawa czaszki razem z siodełkiem tureckim,
stokiem i podniebieniem twardym, kręgosłup w odcinku szyjnym
powinien być uwidoczniony, jeśli to możliwe aż do C5. Pochopnym jest
ocenianie zdjęć rtg kręgosłupa jeśli nie widzi się ani podstawy
czaszki ani podniebienia twardego. W projekcji bocznej oceniamy
przede wszystkim wzajemne stosunki płaszczyzny otworu potylicznego
wielkiego, płaszczyzny kręgów szczytowego i obrotowego.
Postępowanie lecznicze zarówno w patologii kręgosłupa szyjnego, jak
i w przypadku migreny szyjnej jest złożone i trudne. Na pewno musi
ono być kompleksowe, przy czym należy uwzględnić różnorodne objawy
dotyczące patologii występujących zespołów, które dotyczą zmian
zwyrodnieniowych kręgosłupa, zmian w układzie naczyniowym, nerwowym,
somatycznym i wegetatywnym, w układzie mięśniowym oraz które dotyczą
objawów depresyjno-nerwicowych. Oprócz często nadużywanej
farmakotera
