lodowaty prysznic....

[graeme]

troche w kontekscie pikanterii,...ktora jak sie okazuje czycha tuz za rogiem
albo ...na zakrecie.
wczoraj poznym wiezorem wracalem samochoem do domu.
na pewnym odcinku dwupasmowa ulica. ktora jechalem dosc
raptownie pnie sie do gory. prawie wszyscy jadacy w ta strone,
u podnoza tego podjazdu wciskaja gaz do dechy. w polowie
podjazdu, na dosc sporym zakrecie znajduje sie pas do skrecania
w lewo. w tym miejscu przez wieksza czesc dnia z gory zjezdza
zawsze masa aut. pierwsze auto jadace pod gore z zamiarem skretu
w lewo (ok. 90-100km/h) bierze udzial w swego rodzaju loterii. widzac
z dystansu luke w strumieniu zjezdzajacych z gory samochodow,
stara sie tak dostosowac swoja szybkosc w podjezdzie zeby z idealna
szybkoscia wpasc w ta wlasnie szczeline i przedostac sie na druga strone
zamiast czekac w nieskonczonosc na nastepna okazje.
jezdzac tamtedy czesto, po pewnym czasie dochodzi sie prawie do
perfekcji w wylapywaniu tyh idealnych miejsc i momentow w ruchu
do skrecenia w lewo. w nocy tepo spada i manewr ten nie wydaje sie byc juz
tak eksytujacy. nie mniej nawyk pozostaje.
tak wiec jadac sobie wlasnie w tamtym miejscu (ulica w tym miejscu jest dosc
dobrze oswietlona), nie widzac zadnego samochodu nadjezdzajacego z gory
postanowilem nonszalancko wykonac skret prawie ze bez zwalniania. bedac
juz prawie w polowie drogi na druga strone, w ostatnim ulamku sekundy
zauwazylem faceta na rowerze pedzacego w dol tuz przed maska mojego auta....
rower (i jest to tutak norma) nie mial zadnego oswietlenia a facet byl ubrany na
szaro/czarno, bez kasku.
nie mam pojecia jak i kiedy odbilem kierownica w prwo, jadac w pewnym momencie
bokiem w przeciwnym kierunku ruchu.
to ze nie zabilem tego czlowieka jest zupelnym cudem.
jak "pikantnie" wygladaloby moje zycie dzisiaj......, hmmmm..wole nie myslec.
uwielbiam! nudna wczoraj rutyne mojego dnia, tygodnia......

matko buska

[aankaa]

graeme napisał:

> wczoraj poznym wiezorem wracalem samochoem do domu.
> na pewnym odcinku dwupasmowa ulica. ktora jechalem dosc
> raptownie pnie sie do gory. prawie wszyscy jadacy w ta strone,
> u podnoza tego podjazdu wciskaja gaz do dechy. w polowie
> podjazdu, na dosc sporym zakrecie znajduje sie pas do skrecania
> w lewo. w tym miejscu przez wieksza czesc dnia z gory zjezdza
> zawsze masa aut. pierwsze auto jadace pod gore z zamiarem skretu
> w lewo (ok. 90-100km/h) bierze udzial w swego rodzaju loterii. widzac
> z dystansu luke w strumieniu zjezdzajacych z gory samochodow,
> stara sie tak dostosowac swoja szybkosc w podjezdzie zeby z idealna
> szybkoscia wpasc w ta wlasnie szczeline i przedostac sie na druga strone
> zamiast czekac w nieskonczonosc na nastepna okazje.

to do Twojego domu tylko (taka) jedna droga prowadzi ???
ja bym się przeprowadziła ;)

[graeme]

jak to sie mowi: wszystkie drogi prowadza do...domu:))
mam pare innych mozliwosci.
z przeprowadzkami jest tak, ze juz mi sie strasznie znudzily.
byl taki okres czasu kiedys, ze robilem to raz w roku, przez jakies dziesiec lat.
teraz juz mi sie pobodoba yam gdzie mieszkam (jak na razie).

[r.richelieu]

przecież nie raz stawaliśmy wobec faktu prawie przejechanego przez samochód,
prawie wypadniętego z okna, prawie utopionego, prawie pobitego przez nocnych
żuli. I teraz
co jeśli już się stało, rozpamiętywać, mało jeden wysok rowerzysty bez
odblaskowych świateł traktować jakko wyrok na własny spokój ducha
było
odetchnąć
jeszcze raz odetchnąć
no, dobra, jeszcze trzeci raz odetchnąć
i żyć dalej
i cieszyć się gdy znowu będzie prawie traktując to jako prezent od losu, łut
szczęścia

[wo_bi]

r.richelieu napisała:

>
> przecież nie raz stawaliśmy wobec faktu prawie przejechanego przez samochód,
> prawie wypadniętego z okna, prawie utopionego, prawie pobitego przez nocnych
> żuli. I teraz
> co jeśli już się stało, rozpamiętywać, mało jeden wysok rowerzysty bez
> odblaskowych świateł traktować jakko wyrok na własny spokój ducha
> było
> odetchnąć
> jeszcze raz odetchnąć
> no, dobra, jeszcze trzeci raz odetchnąć
> i żyć dalej
> i cieszyć się gdy znowu będzie prawie traktując to jako prezent od losu, łut
> szczęścia

Masz racje, jesli by sie rozpamietywac w takich sytuacjach, czlowiek
najpewniej by sfiksowal. 3 glebokie wdechy i do przodu...

[graeme]

kazdy, jak widac, roznie reaguje na potencjalnie zmieniajace
zycie sytuacje, ktorej udalo mu sie uniknac. ulemek sekundy
lub milimetr dzielily mnie od czegos co zupelnie moglo zmieic
wszystko co do tego momentu czesto wydawalo mi sie nuzaca
rutyna dnia codziennego. jak pieknie wyglada ona teraz w perspektywie
konsekwencji tego co moglo sie wczoraj stac. o taka tylko refleksje chodzi.
to bylo zbyt blisko, zeby moc sobie ot tak przejsc nad tym do porzadku dziennego.
nie mialem problemow ze spaniem. to dobrze. musialem sobie
strzelic odpowiedniego drinka jak wrocilem do domu i troche sie
uspokoic. cos mi stuka w przednim zawieszeniu auta, ale to chyba
dlatego ze uderzylem bokiem przedniego kola w kraweznik. ot i tyle.

[ulalka]

wracalam samochodem do domu i jak zmienialam pas na prawy (zeby skrecic), to
nie bylo nikogo za mna. nagle z bocznej uliczki wyskoczyla ciezarowka. w
ostatniej chwili odbilam w lewo.. pod domem trzesly mi sie kolana i nie
pamietam jak dojechalam. nic nie zbroilam to pewne. przypomnialo mi sie
wlasnie... heh...
wspolczuje Graeme takich "doznan"...

[graeme]

ulalka napisa3a:

> wracalam samochodem do domu i jak zmienialam pas na prawy (zeby skrecic), to
> nie bylo nikogo za mna. nagle z bocznej uliczki wyskoczyla ciezarowka. w
> ostatniej chwili odbilam w lewo.. pod domem trzesly mi sie kolana i nie
> pamietam jak dojechalam. nic nie zbroilam to pewne. przypomnialo mi sie
> wlasnie... heh...
> wspolczuje Graeme takich "doznan"...
>

dzieki za sympatie,
nie mialem zamiaru rozczulac sie wtym miejscu nad soba.
chodzilo mi raczej o dosc generalna refleksje nad tym jak nie wiele
trzeba zeby zycie, ktore czesto wydaje sie byc monotonne przez
rutyne dnia codziennego i pewne w nim niedostatki, moze zmienic
sie w ulamku sekundy w makabre, w perspektywie ktorej nasza
wczorajsza szara rzeczywistosc lsni jak iddyliczne marzenie.
przezycie, o ktorym napisalem pomaga czasami dostrzec wartosc tego
co sie obecnie posiada i wzmaga uczucie zadowolenia.
ci, ktorzy sa znieczuleni na tego typu 'otrzezwiajacy prysznic' miszkaja
chyba w 'kabulu' albo dzisiejszym bagdadzie.

[ellenai]

>
> nie mialem zamiaru rozczulac sie wtym miejscu nad soba.
> chodzilo mi raczej o dosc generalna refleksje nad tym jak nie wiele
> trzeba zeby zycie, ktore czesto wydaje sie byc monotonne przez
> rutyne dnia codziennego i pewne w nim niedostatki, moze zmienic
> sie w ulamku sekundy w makabre, w perspektywie ktorej nasza
> wczorajsza szara rzeczywistosc lsni jak iddyliczne marzenie.
> przezycie, o ktorym napisalem pomaga czasami dostrzec wartosc tego
> co sie obecnie posiada i wzmaga uczucie zadowolenia.
> ci, ktorzy sa znieczuleni na tego typu 'otrzezwiajacy prysznic' miszkaja
> chyba w 'kabulu' albo dzisiejszym bagdadzie.
--------------------------------------------------------------------------------
graeme napisales swietnie,chyle czola przed takimi glebokimi
rozmyslaniami.Takie historie pomagaja docenic wartosc zycia.Paradoksem jest ze
wlasnie strata ojca i ciotki w wypadku nauczyla mnie dbac o kazda chwile i
czlowieka:)))))) bo przeciez trzeba ulamka sekundy zeby na zawsze zgaslo czyjes
zycie.Bezsilnosc i pustka po tym zostaje na zawsze,trzeba tylko nauczyc sie z
tym zyc.

[graeme]

ellenai napisała:

> >
> > nie mialem zamiaru rozczulac sie wtym miejscu nad soba.
> > chodzilo mi raczej o dosc generalna refleksje nad tym jak nie wiele
> > trzeba zeby zycie, ktore czesto wydaje sie byc monotonne przez
> > rutyne dnia codziennego i pewne w nim niedostatki, moze zmienic
> > sie w ulamku sekundy w makabre, w perspektywie ktorej nasza
> > wczorajsza szara rzeczywistosc lsni jak iddyliczne marzenie.
> > przezycie, o ktorym napisalem pomaga czasami dostrzec wartosc tego
> > co sie obecnie posiada i wzmaga uczucie zadowolenia.
> > ci, ktorzy sa znieczuleni na tego typu 'otrzezwiajacy prysznic' miszkaja
> > chyba w 'kabulu' albo dzisiejszym bagdadzie.
> ------------------------------------------------------------------------------
-
> -
> graeme napisales swietnie,chyle czola przed takimi glebokimi
> rozmyslaniami.Takie historie pomagaja docenic wartosc zycia.Paradoksem jest
ze
>
> wlasnie strata ojca i ciotki w wypadku nauczyla mnie dbac o kazda chwile i
> czlowieka:)))))) bo przeciez trzeba ulamka sekundy zeby na zawsze zgaslo
czyjes
>
> zycie.Bezsilnosc i pustka po tym zostaje na zawsze,trzeba tylko nauczyc sie z
> tym zyc.

dzieki, ellenai.
mysle, tak wlsnie nalezy rozumiec takie wlasnie zdazenia. 'lodowaty prysznic'!
to juz kochanowski pisal we swoich fraszkach: sznowne zdrowie nikt sie nie
dowie jako smakujesz az sie zepsujesz.
to jest dokladnie ta sama mysl; z ta roznica tylko, ze zamiast czekac az sie
prawdziwa tragedia wydarzy, nalezy cieszyc sie z kazdego dnia i kazdej chwili
jaka sie dzisiaj/teraz ma...
to co opisalem we wstepie watka jest jak przyslowiowy zimny prysznic lub jak
mawiaja starozytni rosjanie 'wake-up call'.
i to by bylo na tyle.

[wo_bi]

ulalka napisała:

> wracalam samochodem do domu i jak zmienialam pas na prawy (zeby skrecic), to
> nie bylo nikogo za mna. nagle z bocznej uliczki wyskoczyla ciezarowka. w
> ostatniej chwili odbilam w lewo.. pod domem trzesly mi sie kolana i nie
> pamietam jak dojechalam. nic nie zbroilam to pewne.

jechalem dwupasmowa droga.... tir prawym pasem ja lewym... wyprzedzam go... a
on w tym czasie postanawia zmienic pas ruchu... i robi to...!!!!
na szczesci nie bylo pasa rozdzielajacego kierunki jazdy... i nic z
naprzeciwka nie jechalo...

[wo_bi]

graeme napisał:

>
> kazdy, jak widac, roznie reaguje na potencjalnie zmieniajace
> zycie sytuacje, ktorej udalo mu sie uniknac. ulemek sekundy
> lub milimetr dzielily mnie od czegos co zupelnie moglo zmieic
> wszystko co do tego momentu czesto wydawalo mi sie nuzaca
> rutyna dnia codziennego. jak pieknie wyglada ona teraz w perspektywie
> konsekwencji tego co moglo sie wczoraj stac. o taka tylko refleksje chodzi.
> to bylo zbyt blisko, zeby moc sobie ot tak przejsc nad tym do porzadku
dzienneg
> o.
> nie mialem problemow ze spaniem. to dobrze. musialem sobie
> strzelic odpowiedniego drinka jak wrocilem do domu i troche sie
> uspokoic. cos mi stuka w przednim zawieszeniu auta, ale to chyba
> dlatego ze uderzylem bokiem przedniego kola w kraweznik. ot i tyle.
>
>

Po wpisaniu poprzedniego posta, jezdzilem jeszcze samochodem. Bylo ciemno i
omalo nie skasowalem rowerzysty... Bez siwatel, na ciemno ubrany... I sobie
przypomnialem Twoj watek. Tylko ja mialem szanse zatrzymac samochod wysiasc z
niego i operdolic (bo tak to wygladalo) tego rozwezyste... :( Na szczescie nic
sie nie stalo.

Pozdrawiam :)

[mariusz_d1]

wo_bi napisał:

> Po wpisaniu poprzedniego posta, jezdzilem jeszcze samochodem. Bylo ciemno i
> omalo nie skasowalem rowerzysty... Bez siwatel, na ciemno ubrany... I sobie
> przypomnialem Twoj watek. Tylko ja mialem szanse zatrzymac samochod wysiasc z
> niego i operdolic (bo tak to wygladalo) tego rozwezyste... :( Na szczescie
nic
> sie nie stalo.
>
> Pozdrawiam :)
Szczęściarz jesteś.
W miasteczku z którego dojeżdżam do pracy normą jest nieoświetlony rowerzysta.
Czasami doznaje wrecz szoku gdy wieczorem na ulicy spotkam oświetlony rower.
Nie nadążyłbym z zatrzymywaniem się i rozstawianiem po kątach rowerzystów. Dla
urozmaicenia jeździ też duzo nieoświetlonych ciągników.
Po kilku ostrych hamowaniach przed nieoświetlonym rowerem przyjąłem na bocznych
drogach zasade nieograniczonej nieufności (szczególnie wieczorem). Jadę może
trochę wolniej ale z dużym prawdopodbieństwem nie będę czynnikiem ostatecznie
eliminującym nieoświetlonych baranów z ruchu (zgodnie z teorią ewolucji -
nieprzystosowani giną - czyt nieoświetleni w warunkach ograniczonej widoczności)