Internetowe znajomości.

[wedrowiec2]

Spotkała mnie dziwna przygoda. Jak już kiedyś wspominałam odwiedzam czasami
Forum Kuchnia. Bywa tam też osoba o nicku powiedzmy abc (naprawdę brzmi on
inaczej). Ta sama osoba pisuje na Forum o polskich naukowcach w innych
krajach, które czytywałam aż do późnej wiosny. Nigdy z abc nie rozmawiałam,
nie pisałyśmy na wspólne tematy, mimo ze wykonujemy taki sam zawód. Z forum
naukowego pamiętałam, że abc ma być w czerwcu na zjeździe w Warszawie.
W uroczystego otwarcia zjazdu, na miejscach w rzędzie poniżej mojego przyszła
młoda osoba z mężczyzną o ciemnej karnacji i parą w średnim wieku. Pomyślałam
sobie „oooo, to abc z rodziną”. Myśl starannie odgoniłam, i nie zebrałam się
by podejść do niej ani w tym dniu, ani w następnych.
Dwa dni temu, późną nocą zobaczyła wpis abc na Forum Kuchnia. Przypomniałam
sobie tamto wydarzenie, i zapytałam się, czy była w czerwca w Warszawie (abc
mieszka w USA). Przeszłyśmy do korespondencji e-mailowej i po ustaleniu
szczegółów okazało się, że to była abc z mężem i rodzicami. Przed chwilą
wymieniłyśmy się szczegółami zawodowymi. Może nawiążemy współpracę???
Na zjedzie było 3000 ludzi z kilkudziesięciu krajów. Ciekawe, w jaki sposób
można wytłumaczyć to zdarzenie. Mam szósty zmysł, mam intuicję, ale czegoś
takiego nigdy nie przeżyłam.

[marialudwika]

To intuicja plus przeznaczenie!
ml

[mammaja]

To jest nizwykla historia, ale ja cie rozumiem, bo czasem mam takie przeblyski
w stosunku do osob znanych z powiadania. Natomiast przy naszym spotkaniu tez
nie mialysmy watpliwosci, ze to my! NO, moze bylo troche latwiej )))

[lablafox]

Też mi się takie coś przytrafiło - byłam umówiona w miejscu dość ludnym ,
weszłam i natychmiast z tłumu wyłapałam tę osobę.

[mammaja]

Taki ciekawy watek - myslalam ze opiszecie, wieloletni internauci, swoje
znajomosci z netu - a tu cisza!

[warum]

Moja "pierwsza" znajomosc trwa do dzis - 5-ty rok. Pan z zagranicy zaczal
rozmowe z moim synem po angielsku , bo szukal rowiesnika dla swojego syna /z
Polski/. Ja dumna,ze moj syn umie sie dogadac/ w przeciwienstwie do mnie/
zadawalam coraz wiecej pytan i uzyskiwalam coraz wiecej odpowiedzi- na temat
obcego kraju,jego rodziny, zwyczajow. A moj syn dzielnie sie meczyl, probujac
przetlumaczyc co ja sobie zycze powiedziec. Nawet mi do glowy nie przyszlo,ze
jakies mogloby to byc niebezpieczne dla dziecka. Bo dzieci juz od kilku lat
buszowaly w necie,znaly sie na komputerze, a ja nawet nie zaczelam. Az mi sie
syn zbuntowal- i powiedzial chcesz-to sobie sama rozmawiaj na takie nudne
tematy/ on wolal wtedy tylko grac z kolegami / To wyprosilam,zeby sie grzecznie
w moim imeiniu pozegnal i przeprosil,ze skonczymy znajomosc, bo ja nie
potrafie samodzielnie nic powiedziec. Po jakims czasie - syn mi przekazywal,ze
ten pan co jakis czas pisze do syna, ze on ma madra mame itp i zeby mnie
poprosic do komputera, bo potrzebuje o cos zapytac No i tym sposobem - dalam
sie przekonac do pierwszego "wlasnego" zalogowania. Spodobalo mi sie! A potem
okazalo sie,ze pan, po kilkudziesiecioletniej przerwie - od nowa uczy sie po
polsku,zeby ze mna porozmawiac. Mowi zdecydowanie lepiej niz pisze/ robil tak
RAZACE bledy ortograficzne,ze zrozumialam jak ciezka jest nasza ortografia /,
Od tamtej pory utrzymujemy w miare stale kontakty-ale poczatki byly trudne- ja
po polsku- on po angielsku- slownikiw lapce, translatory itp- az on sie
przekonal do polskiego. I teraz nie ma problemow,zeby dalej rozmawiac/ a
wlasciwie to zdawac relacje- co u kogo sie dzieje/. Tak jak w zyciu - sa
ludzie, z ktorymi wole utzrymywac kontakty, tak i w necie- utrzymuje kontakty
tylko z tymi,z ktorymi podobnie myslimy, czujemy. Nie zdarzyli mi sie nigdy
klopotliwi rozmowcy/ w sensie natretni/, bo moze umiem odpierac ataki, a
moze... mam duzy zapas dystansu do obcych i zamiast jakis blokad nieprzyjaciol
i unikow - jasno i grzecznie precyzuje,ze nie mamy z kims wspolnego jezyka ?
Pozdrawiam, szczegolnie tych, ktorzy lubia netowe znajomosci

[em_em]

mammaja napisała:

> Taki ciekawy watek - myslalam ze opiszecie, wieloletni internauci, swoje
> znajomosci z netu - a tu cisza!

a to dlatego, że ja moje obecne ulubione towarzystwo, poznane jak najbardziej
dzięki internetowi - traktuję już całkowicie realnie ))
ale pierwsze spotkanie było świetne - ze zwiniętą "Wyborczą" w ręku i
zgadywanie kto jest kto - zero intuicji

[jan.kran]

Poznalam , dzieki internetowi w realu pare znakomitych osob.
Tak myslalam. ale sie rozczarowalam.

Znam cztery pary , ktore sie internetowo poznaly , rzeczywiscie pokochaly i z
rdnego zwiazku nic nie wyszlo.
Jestem bardzo rozczarowana jak chodzi o Net. Kran.

[bodzio49]

To, że nic z tego nie wyszło to nie wina sposobu poznania Kraniku.
Najwyraźniej wyobrażenia i pozory wzięły górę nad rozsądkiem. Dowodzi to
kolejny raz, że serce nie jest nieomylne niestety.
Niby dlaczego takie związki miałyby być bardziej udane niż inne. Rozum raczej
mówi, że szanse są mniejsze.

[skynews]

Czy to znaczy że takie związki są generalnie skazane na porażkę?

[mammaja]

Moja corka od trzech lat ma osobistego poznanego na pewnym forum. Zreszta
akurat tam znali sie krotko - spotkali na ogolno - forumowym spotkaniu.W ogole
mloda poznala wiele ciekawych osob, ktore teraz i mnie sa znane osobiscie i sa
to prawdziwe przyjaznie.

[marialudwika]

Znam osobiscie dwa malzenstwa internetowe,jak dotad udane ))
ml

[jan.kran]

marialudwika napisała:

> Znam osobiscie dwa malzenstwa internetowe,jak dotad udane ))
> ml

Twoja statystyka jest duzo lepsza jak moja )) dobrze uslyszec cos
pozytywnego... K.

[marialudwika]

Poznalam mase milych ludzi,z kilkoma juz sprawy sie przeniosly do realu!Gdyby
nie odleglosc w jakiej mieszkam tych realnych spotkan byloby wiecej,moze
bedzie,kto wie.
Poza tym poznalam dwa Skorpiony ,z ktorymi kontaktuje sie codziennie i mailowo
i telefonicznie,grupe ludzi ,majacych takie jak ja hobby.Mamy forum
zamkniete,taka "rodzinke cockermaniakow",prawie codziennie "widujemy sie nie
tylko na forum,ale i na czacie..
Reasumujac ,jak dotad z internetoeych znajomosci jestem b.zadowolona.
ml

[omeri]

Moje ograniczają sie własciwie do 40+. Spotkanie w realu maiłam tylko raz (ale
jakie )

[monia.i]

Mam za sobą kilka spotkań z osobami poznanymi na pewnym forum. Pierwsze
spotkanie odbyło się po kilkumiesięcznej, "netowej" znajomości, po
wielu "rozmowach" na tematy różne. Przez ten czas poznawałyśmy (oprócz
poglądów) własne usposobienia, temperamenty, sposób postrzegania świata,
poczucie humoru...To ostatnie jest bardzo ważne, moim zdaniem - miło jest śmiać
się razem z tych samych rzeczy. I jak już się wreszcie spotkałyśmy "realnie" -
miałyśmy wrażenie, że znamy się od dawna