Drzewa .

[mammaja]

[mammaja]

Przepraszam. To nie bylo zamierzone wysylanie pustego tytulu
Dla mnie sa bardzo wazna czastka swiata. Te ktore widze z mojego okna to
swierki kanadyjskie, orzechy, modrzew i dalekie sosny. Te pierwsze posadzilismy
sami i po nich widze jak czas uplywa, przerosly dom, zwlaszcza modrzew pnie sie
szybko do gory. Gdziekolwiek przyjezdzam, obecnosc drzew jest mi niezbedna. One
zyja swoim wlasnym zyciem , swoim poszumem, swoimi pochyleniami i kolysaniem.
Przed domem z drugiej strony rosna dwie rajskie jablonki, kiedys bylo ich
zdjecie z karmnikiem dla ptakow, cale w rozowych kwiatach. Poniewaz bardzo
chorowaly specjalista od drzew powiedzial, ze trzeba je przyciac.Ale dokonal
prawie eksterminacji - bylismy przerazeni widzac nagle dwa pnie, bez galezi,
wysokie na jakies dwa metry. Rozpacz. A jednak dosc szybko jedna z nich
wypuscila listki, potem galazki i ma juz spora czuprynke. Druga stala jak
martwy kikut i bolalo mnie serca z zalu, a po glowie chodzil wiersz Lorki,
mniej wiecej taki " Drwalu, ulzyj mej mece, odrab moj cien odemnie, bym bez
owocow nie widzial sie wiecej". Ptaki uznaly ze to dla nich swietne siedlisko,
ten biedny kikut. Zaczelismy bardzo mocno podlewac i stal sie cud, w ostatnich
dniach pokazaly sie pierwsze listki na tym biednym drzewku.
Bedzie jednak zylo! To moja pierwsza opowiesc o drzewach

[dado11]

Cześć Mm Drzewa, to taki wdzięczny i...stabilny temat. Też nie bardzo
potrafię wyobrazić sobie życia bez nich. W sobotę byliśmy u znajomych za
Wiązowną i jadąc w poprzek doliny Wisły, podziwialiśmy piękne szeregi
najbardziej polskich drzew - wierzb rosochatych. Zaraz wkleję do albumu parę
zdjęć, bo śliczne były i nostalgiczne
Pozdrawiam D.

[lablafox]

Dzięki Mammajko za wątek.
Nie wyobrażam sobie również życia bez nich.
Podczas naszej ostatniej wycieczki po Wielkopolsce do klasztoru i kościoła w
Woźnikach prowadziła aleja starych , wielkich lip, niektóre przewyższały
kościół.
Zaczęły kwitnąć , a w ich konarar chyba miliony pszczół zbierało nektar.Dżwięk
niesamowity - jakby strojenie wielkiej orkiestry smyczkowej .
Dziwne ,że ani jedna , nie miała czasu i ochoty zlecieć poniżej tego pszczelego
raju i zobaczyć czy to wróg czy przyjaciel się pojawił .
W pewnym momencie uświadomiłam sobie,że Jan Kochanowski słyszał taką samą
muzykę.
Lipy dawały cień i poczucie bezpieczeństwa ,oraz słodycz zapachu, a przez tę
myśl o poecie i poczucie ciągłości .

[bodzio49]

Cieszę się, że tylu z nas zauważa i lubi drzewa. I mnie fascynują. Zacząłem w
tamtym roku w albumie zbierać fotki ciekawych okazów ale zarzuciłem nie
pamiętam dlaczego. Pewnie brak miejsca. Ale niedługo zrobię specjalny album dla
drzew. Mam ich sporo.

[luiza-w-ogrodzie]

O drzewach moglabym w nieskonczonosc. O starym eukaliptusie, stojacym w moim
ogrodzie, ktory latem brzeczy tysiacami pszczol i glosami papuzek objadajacych
kwiaty, o bialych pniach "ghost gums" w Centralnej Australii, widocznych nawet
w nocy, o najstarszym lesie swiata na Tasmanii, oslonietych tajemnica sosnach w
glebokich wawozach Narodowego Parku Wollemi, o ktorych myslano ze wyginely
miliony lat temu, odpornych na ogien banksiach obnoszacych swoje niezwykle
szyszki nad pogorzeliskiem, poteznej sosnie stojacej posrodku opustoszalego
zlotonosnego miasteczka Hill End, o wdziecznych ozdobnych drzewkach ogrodowych -
tibouchina, frangipani, klony japonskie...

Robie zdjecia niecodziennym drzewom, ale nie gwarantuje, ze trafia do galerii,
bo zbyt czesto przyrzekalam ze to zrobie a ciagle nie ma czasu.

Rozmarzylam sie drzewnie a tu praca goni, wiec opuszczam Was.
Luiza-w-Ogrodzie

><(((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
.·´¯`·.. ><(((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>

[fedorczyk4]

"Auprès de mon arbre" śpiewał Goeorges Brassens, zawierając w tej piosence
kwintesencję uczuć które w człowieku może wzbudzać drzewo. Oczywiście moim
skromnym zdaniem. Dzrewa które rosną z nami, przerastają nas i pozostają po
nas. Dają cały bezmiar możliwości jakby cała natura w tym jednym tworze
pokazała siebie. Czasem sa groźne, czsem przychlne, zawsze piękne.

[annabelee1]

Dzien dobry.
Ja tu obca. Wiec problem.
Czy i jak.
Jak trafic w ton.
I czy ten ton bylby moj.Bo istnieje cos co sie nazywa mimetyzmem.
Ale ad rem.
No, bo ja sie tez motam z drzewami. Od jakiegos miesiaca.
I ta historia ma kilka watkow.
A.
Dom w ktorym sie urodzilam znajduje sie tuz obok mojego.Mieszka w nim moja
mama. To dworek tak jaki budowano przed wojna, w latach 30stych, z bialymi
filarkami i trzema brzozami na klombie tuz przed schodami W ogole Tych brzoz
jest wiecej,rosna wzdluz alejki prowadzacej do domu. Cale lat brzozy na klombie
towarzyszyly naszej mlodosci.Moja siostra wlazila na nie,choc to nie latwe.Ja
gapilam sie na szpaki i kosy siedzac na balkonie i na ganku.Patrzylam na gazezie
grozne i tajemnicze, gdy spalam na balkonie uczac sie do matury.
I w zeszlym roku brzozy umarly .Ich czas sie skonczyl.Wszyskie trzy.Podobno
brzozy zyja 50 lat.Te i tak zyly dluzej. Scielismy je miesiac temu.Zrobilo sie
jasniej ale czegos zabraklo.Na klombie gigantyczne pienki nieudolnie zakryte
przez nas doniczkami. Nalezaloby je wykarczowac.Ale to praca gigantyczna.Gdyby
zniknely zapomnialybysmy moze o brzozach co byly..ZMoze posadzilybysmy nowe, a
tak.. smutno.

[felinecaline]

O tym samym myslalam - stary, niezawodny Brassens.
A Ferrat opiewal "le chataignier" (kasztanowiec) - ja je tez kocham, od czasow
mojego dziecinstwa, kiedy w wakacje spedzane u dziadkow jadalam obiady pod
ogromnym, rozlozystym "kasztanem" w ogrodzie. dzielilam sie tymi obiadami
z...kurczetami, ktore bez pardonu wskkakiwaly na ogrodowy stol i wydziobywaly
kluski z mojego talerza. A potem jako dorosle kury i koguty marly ze starosci,
bo w rodzinie byl zakaz "kurobojstwa" - po kurczaka do garnka (i do brzusia)
chodzilo sie do Pani Sadowskiej na trzecia wies - zeby miec pewnosc, ze sie go
nie znalo...

[byfauch]

Drzewa były od wieków inspiracją poetów i marzycieli.
Przypomina mi się tu pewna pieśń:
"A na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści."

[annabelee1]

byfauch napisał:

> Drzewa były od wieków inspiracją poetów i marzycieli.
> Przypomina mi się tu pewna pieśń:
> "A na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści."
********
Bardzo romantyczne...

[no_no]

annabelee1 napisała:

> byfauch napisał:
>
> > Drzewa były od wieków inspiracją poetów i marzycieli.
> > Przypomina mi się tu pewna pieśń:
> > "A na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści."
> ********
> Bardzo romantyczne...
---

A ileż w tym....

no_no - jak jej tam? ...poezji rewolucyjnej

[no_no]

Cały mój okres dzieciństwa i dorastania, to wielka lipa) No, no, mam na myśli
drzewo), piękną, prostą, strzelistą, pnącą się ku niebu lipę, rosnącą w moim
ogrodzie, obsypaną żółtymi kwiatami...W jej cieniu lubiłem przebywać, czytać
ksiażki, poezję, fraszki Kochanowskiego i co tam jeszcze Ach! Dużo by
wymieniać...
Pamiętam ulicę, na której mieszkałem...Gdy wracałem do domu zmęczony nauką,
szedłem powoli wśród aleji drzew, sadów mieniących się kolorowymi
kwiatami...cieszyłem wzrok i kubki węchowe)...pamiętam ich
zapach...kolory...pamiętam wyprawy do lasu i zapach igliwia sosen...
Drzewa...dostojne, majestatyczne...piękne...dumne...niemi świadkowie naszej
ludzkiej historii...trwają...żyją...rodzą...

no_no - i umierają stojąc...

[bodzio49]

Wielu się nimi zachwycało. A przecież ich rzeczywiste zasługi dla nas i naszej
Ziemi są znacznie ważniejsze niż wrażenia estetyczne. Nie da się przecenić.

[ewapf]

Powolną strugą płynął wytrwale...


O piekle i niebie wciąż najlepiej myślało mi się pod kasztanem, rosnącym
szeroko w ogrodzie, obok czerwonocegłowego domu mojej Babci...

Pogarbił się on... zgubił młodzieńczą gibkość od czasu, gdy po grubej linie
docierałam do rozłożystego konaru i zamieszkiwałam wśród braci-kasztanów...
Od czasu, gdy wzniesioną dłonią wyznaczał mi w powietrzu miejsce bardzo wysokie...

Lubiłam wtulać policzek w jego chropowatą korę i wyobrażać sobie, że mój świat
wcale nie olbrzymieje. Wciąż się mieści w ciasnych objęciach tamtego widnokręgu...
Dalej, za niebiesko-różowymi chmurami, zbierającymi się w ciepły, letni
zmierzch, nie było już nic...
Tylko echo...Hasało po ogrodzie ptasimi kłótniami, zapachem zrywanych nagietek...

Trudno zliczyć, ile razy "umierałam" pod tym drzewem i ile razy powracałam
tam do życia... Wczepionego w wyobraznię jak kleszcz...

Najchętniej zwiędłabym pod nim, aby rok pozniej pojawić się jakiejś innej małej
dziewczynce jako piękne białe kwiecie... Poszumieć jej do ucha i spaść
jesienią...Niechby zrobiła ze mnie ludzika i nosiła na szczeście...

Wyobrażałam sobie, że każda kwitnąca galąz kasztana jest duszą..i myślałam, że
bardziej uduchowionego drzewa już nie ma...

Zmieniło się pózniej moje pojęcie całego świata... Ale wciąż był to świat mocno
oddzielony od horyzontu oczekiwań linią wschodów i zachodów słońca,
zawieszającego się na gałęziach, ilekroć przeplywało nade mną...
Miałam wrażenie, odkryłam , że i ja jestem takim słońcem, gdy wspinam się na
konary i obserwuję jego wędrówkę ...

Bardzo się obawiałam, a jednocześnie w jakimś dziecięcym zaciekawieniu -
oczekiwałam Tej Drogi, na której będę kwitła, rozpachniała się, rozkonarzała,
rozdziuplała i owocowała owocem cięższym... Pośród tamtejszych, otaczających
mnie dusz, przepełniających drżeniem kasztanowe liście...

Tamten zapach lepszego ja...
Przegotowane dziś słońce...
Wygłuszone gromy...

[no_no]

no_no - ... ten uśmiech specjalnie dla Ewy...

[ewapf]

no_no napisał:

> no_no - ... ten uśmiech specjalnie dla Ewy...
--------

Z usmiechem delikatnego wspominania, ślicznie zdziwiona, piję tamten syrop na
zmartwienia

[no_no]

Jak Ty to robisz Pani, że prozaiczne słowa w poezję zamieniasz,
a zwykłej wodzie smak syropu nadajesz?

no_no - już wiem, Ty boska jesteś...

[ewapf]

no_no napisał:
>
> no_no - już wiem, Ty boska jesteś...
-------

Jestem: diabla, czyścowa i boska...
Jestem człowiekiem...

[kamfora]

Przez całe moje dzieciństwo przytulałam się do drzew. "Od zawsze"
lubiłam mościć się w rozdwojeniu konarów i pogrążać w lekturze
Najczęściej była to lipa, albo stara, rozłożysta grusza.
A z dzieciakami z sąsiedztwa najchętniej bawiliśmy się w "domku"
zawieszonym na starej wierzbie...Nie ma już ani tej lipy, ani gruszy,
ani wierzby

Mam ochotę pojechać do lasu.
Pojadę w sobotę do lasu )

www.dor-rol.com.pl/dir-arch/2003/01/0103-8-4.htm
www.gwiazdy.com.pl/18_99/2.htm

[no_no]

Dzięki Kamforo za ciekawe linki.

no_no - od jutra przytulam drzewa

[annabelee1]

Dobry wieczór...
Znam wierszyk o drzewach.Ha!
Kiedys na przyjeciu spytano Juliana Ursyna Niemcewicza czy umie do kazdego slowa
ulozyc wiersz, a kiedy potwierdzil mlody panek rzucil mu rym: cietrzew.
No i JUN. zrymowal:
Z pomiedzy drzew wylecial cietrzew
szukal balwana siadł na wacpana.

Uwazam, ze wierszyk ten jest praktyczny bardzo.No i o drzewach jakby nie bylo.
Dobranoc.

[ewelina10]

wszystko co wyrosło na naszej działce zasadziliśmy własnymi ręcami (zam) i
najbliższej rodziny. do starszych drzew mam szczególny stosunek, bo
przypominają mi o różnych wydarzeniach ...czerwona jarzębina, którą jeden z
synów wyrwał z korzeniami z lasu a potem wsadził byle jak byle siak w piach a
drugi w złości bezwzględnie oskubał ją z liści ... dwa duże orzechy włoskie,
moje trofeum zdobyczne, miały być niespodzianką dla męża, wiozłam ich w
straszliwym ścisku w autobusie podmiejskim ... przez liście trudno się teraz
słońcu przedostać, a wiewiórki mają swój przysmak ...

najbardziej wzruszam się kiedy w maju na różowo gęsto zakwita głóg ... kiedyś
przez mojego tatę zasadzony, pieczołowicie pielęgnowany, teraz ... ja przejęłam
tę troskę o niego
fotka głogu w trakcie kwitnienia była w zeszłym roku w albumie.

[jutka1]

Najukochansze drzewo to "moja" lipa na koncu ogrodu. Posadzona wtedy, kiedy
stawiano dom, ma prawie 140 lat, i goruje nad okolica, ogrodem, domem, mna sama.

U nasady ponad 25 metrow, wysoka na 50, ma ksztalt gruszki, i w kazdej porze roku
urzeka. Teraz jest zielona, misiowata, kwitnaca i tetniaca.. Zima poraza
sila czarnych golych konarow. Wiosna wzrusza niesmialym seledynem, jak
ktos swiezo zakochany a niepewny siebie i drugiego odslania sie powoli, zeby
w razie czego nie stracic twarzy...
Jesienia? Nie wiem, jeszcze nie widzialam lipy w pelnej jesiennej krasie, ale
juz sie nie moge doczekac.

[verbena1]

Przed moim poprzednim domem rosly dwie wielkie brzozy. Zaslanialy caly swiat,
nie wpuszczaly do domu slonca, wlazily prawie do okien. Nic pod nimi nie
roslo ,poniewaz zabieraly roslinom cala wilgoc i dawaly duzo cienia.
Nie lubilam tych drzew, walczylam o ich sciecie, wreszcie dopielam swego.
Scinano je po kawalku, ostroznie aby nie spadly na sasiednie posesje.
Pamietam to wspaniale uczucie, kiedy zostaly tylko pnie i slonce zaswiecilo
prosto w okna. Poczulam sie wolna i szczesliwa. Mialam przestrzen i swiatlo.

Lubie wszystko co zielone, kwitnace, pachnace ale nie moze mi to zaslaniac
przestrzeni, wolnosci.
Z okien mojej nowej sypialni mam widok na wielki rozlozysty dab. Jest piekny.
Nie przeszkadza mi wcale , stoi w bezpiecznej odleglosci i poprzez jego konary
przefiltrowane slonce wpada do pokoju a stada ptakow daja wspanialy koncert juz
od rana.

[bacik6]

Moje dzieciństwo sciśle związane jest z wielkim, starym orzechem wloskim,
rosnacym w rogu ogrodu. Gdy czułam się nieszczęśliwa, uciekałam w jego
opiekuńcze ramiona. Chowałam się w gałęziach i czułam się bezpiecznie.

Ostatnie kilkanaście lat mieszkałam w małej miejscowości, zagubionej pośród
lasów. Las miałam tuż za oknami. W zimie podziwiałam czapy śniegu na sosnach i
wiekowych świerkach. Latem zapach rozgrzanych w słońcu sosen wprost odurzał. A
jesienią nieliczne drzewa liściaste cudnie je ubarwiały.
I tak samo jak w dzieciństwie do ogrodu, gdy było mi smutno i źle, uciekałam do
lasu. Brałam psa, jeszcze młodego, i przepadałyśmy obie na długie godziny. Nie
było lepszego lekarstwa na kiepskie samopoczucie. Ten las dawał mi jakąś siłę.
Po przeprowadzce kilka lat temu, brakowało mi ludzi, którzy tam pozostali, ale
o wiele bardziej brakowało mi tego suchego, pachnącego, sosnowego lasu.

[lablafox]

Otwarto hotel na drzewie
W Niemczech otwarto hotel, którego pokoje znajdują się na konarach drzewa.
Hotel Zentendorf Tree House w Saksonii oferuje gościom 5 zbudowanych z drewna
pokoi zawieszonych wśród konarów na wysokości 9 metrów. Koszt jednego noclegu
waha się od 200 do 300 dolarów.

Każdy z małych pokoików został wyposażony w niewielki balkonik, elektryczne
światło i toaletę. Projektant nietypowego „budynku” twierdzi, że zainspirowały
go dziecięce marzenia o domku na drzewie i wiara, że wielu dorosłych nigdy nie
wyzbywa się tych marzeń.

[dan8]

Drzewem z mojego dziecinstwa i mlodosci byl modrzew.Wzrastal razem ze mna,zeby
po latach stac sie duzym,pieknym i rozlozystym.W jego cieniu podczas lata
siedzac na lezaku pochlanialam ksiazki,jak bylam chora na ciagle powtarzajace
sie anginy zagladal do okna,po przebudzeniu widzialam jego zielone igielki.
Zawsze ogarnia mnie smutek jak drzewa sa scinane lub gdy plona lasy a drzewa
nie moga uciec przed ogniem one sa skazane na miejsce w ktorym wyrosly.

[mammaja]

Bardzo mi sie podobaja wasze wpisy! Okazuje sie ze tak wiele nas laczy. Np.
stale powtarzajace sie anginy Az do czasu usuniecia migdalkow... I las,
dajacy poczucie sily i szczescia. Przez wiele lat jezdzilismy z rodzicami do
Bukowiny Tatrz. a byla to zupelnie inna wioska niz obecna miejscowosc i lasy w
okolo byly zupelnie inne, pelne grzybow, malin, gdzie tam bylo do Parku
Tatrzanskiego - to byly nasze lasy, ktore znalam tak doskonale, chodzilo sie na
Rusinke z Dolnej Bukowine na piechote, a las za Wierch Poroncem byl zupelnie
niecywilizowany.
Potam poznalam Puscze Augostowska z niekonczacymi sie alejami brzozowemi i
czerwonemi kozakami wsrod wrzosow. Zupelnie inny las, ale jakze urokliwy.

[dan8]

Oh Mamajko,moje anginy tez minely dopiero po wycieciu migdalow.
Teraz w swoim ogrodzie z europejskich drzew mam olche,jarzebine i czarny bez.
Najlepiej rosnie olcha jest badzo dorodna,czarny bez tez sie rozrasta,na wiosne
ma mnostwo kwiatow,niestety owoce nie zawiazuja sie,natomiast jarzebinka rosnie
powoli,widocznie czegos jej brakuje,ale bardzo ja lubie a ona na jesieni
odwdziecza sie za starania obsypujac sie czerwonymi owocami,ktore dosyc szybko
znikaja zjadane przez ptaki.

[dan8]

W zwiazku z tym watkiem warto zajrzec do albumu i obejrzec kolekcje zdjec
ciekawych drzew ,zamieszczona przez Bodzia.