Zyczliwosc

[fedorczyk4]

Taka ogolnie pojeta, czym dla Was jest? Oczywiscie temat jest
rezultatem moich dzisiejszych poszukiwan telefonu. Z jej brakiem
spotykamy sie na codzien i z nia tez. Ja mam taki odruch ze, jesli
ktos mnie o cos pyta, to automatycznie staram sie pomoc. Wpuszczam
samochody ktore maja wrzucony kierunkowskaz, lub staraja sie wlaczyc
do ruchu. Usmiecham sie do mijanych ludzi, na spacerach nawet mowie
(zwyczajem anglosaskim)dzien dobry. Staram sie nie niecierpliwic w
kolejkach i uspokajac nerwusow. Ale czasem zastanawiam sie gdzie
konczy sie zyczliwosc, a zaczyna spolegliwosc i czy skorka jest
warta wyprawki. Liczni sa ci ktorzy zyczliwosc biora za kretynizm i
staraja sie wykorzystac ja po chamsku. Niestety wtedy reaguje bardzo
gwaltownie. A Wy?

[foxie777]

Ja tez jestem osoba z natury zyczliwa, i nie oczekuje
rewanzu za przysluge,ale nie znosze ludzi bezczelnych.
Uwazam, ze jesli ktos jest w potrzebie, nalezy mu pomoc,
oczywiscie w ramach rozsadku.Przykladowo,zabiore samochodem
na wizyte u lekarza, ale prosby o pozyczke 1000 dolarow
nie zaakceptuje.
Nie znam slowa spolegliwosc, czy to jest odpowiednik uleglosci.
"Wykorzystywaczy" nie toleruje.

pozdr

[monia.i]

Też mi się wydahe, że jestem życzliwa (he he - a kto w takim razie
się przyzna, że nie jest?) - czasem podejrzewam, że ta moja
życzliwość bywa wykorzystywana - no ale cóż...jeśli nie robi mi to
jakoś bardzo wbrew - to ulegam. Natury ludzkiej raczej nie zmienię,
ani swojej, ani tych, którzy czasem moją życzliwą..uległość
wykorzystują. Łatwiej ulegam, gdy wykorzystanie odbywa się w miłej i
serdecznej atmosferze ) Gdy osoba staje się nieuprzejma lub
roszcząco domagająca się uprzejmości - głuchnę i chłodnę...

[mammaja]

Droga Fed! Pomysl sobie, ze to wszystko co wymienilas jeszcze
paredziesiat lat temu bylo NORMA ludzi kulturalnych ! Juz nie
wspomne o moich mlodzienczo - harcerskich nawykach spieszenia z
pomoca! Ostatnio troche schamialam, mam nawet wyrzuty sumienia ze
wczoraj splawilam nagabujaca mnie o cos kobiete, kiedy stanelam
autem z uchylona szyba. Moze i wysluchalabym, ale bardzo sie
spieszylam, a pani wygladala bardzo nie ciekawie. Ale mysle o tym,
ze jej nie wysluchalam i ze moze moglabym jej w czyms pomoc.
Natomiast dosc szybko wyczuwam naciagaczy i tu moja zyczliwosc sie
konczy.

[fedorczyk4]

Droga Mm, wlasnie w tym tkwi sek. To co okreslilam we wlasnym
wykonaniu jako zyczliwosc, jest normalnym, wpojonym odruchem. Tylko
ze teraz spotyka sie je na tyle rzadko ze reaguje sie na nie silniej
niz by na to zaslugiwaly.

Pamietam starsza pania w paryskim metrze, ktora wsiadla ze swoja
rodzina. Wnuki (czy co by nie bylo, ale smarkate, w wieku kolo 10
lat) natychmiast sie rozsiadly. Mlodsi dorosli wsiedli do wagonu
innymi drzwiami i wcale sie nie zaiteresowali co ze staruszka i
dzieciarnia. I nic byc moze nie byloby w tym az tak dziwnego, gdyby
nie byla to rodzina typowo BCBG ( bon chic - bon genre =bardzo dobra
rodzina). Babcia sobie skromnie stanela przy rurze (sic), na co moj
wtedy 9 letni, syn Podstawowy wstal cichutko i dyskretnie
pociagnawszy ja za rekaw od Chanel'a, wskazal na zwolnione przez
siebie miejsce. Babcia sie tak wzruszyla ze o malo co sie nie
poplakala.
Konkluzja. Nie ma juz norm wychowania, ale powinny byc jakies
wynikajace z ludzkich "chrzescijanskich" odruchow. Tamte dzieci byly
wychowane w ateistycznej Francji z mentalnoscia po 68 roku. Ale co
jest z nami, dlaczego zioniemy do siebie taka agresja skoro od
pokolen wpaja sie nam cos zupelnie innego?
A moze nie?
Moze wbrew pozorom uczy sie nas wlasnie tej agresji i darmowej
zlosliwosci z gatunku pies ogrodnika?

[uyu]

fedorczyk,
czy prezypadkiem nie przesadzasz z ta ateistyczna Francja? Ja w niej
przezylam prawie cwierc wieku i moje obserwacje znacznie roznia sie
od twoich. BCBG o ktorych piszesz musieli byc bardzo swiezej daty.

Przekazujesz falszywy i tendencyjny obraz Francji tym ktorzy jej nie
znaja. Jesli tak cierpisz z powodu francuskiego ateizmu to po prostu
wyjedz. Wroc do kraju, zamien Voltaire na Rydzyka i bedzie jak
trzeba.

Tjaaaa.....

[jutka1]

Uyu, wiedz, ze a) na tym forum znamy sie czestokroc dobrze i dlugo, i kazdy juz
zna styl pisania innych, wlacznie z ironia, autoironia i specyficznymi skrotami
myslowymi; b) idziesz gdzies w gosci, to sie witasz, a nie zaczynasz od agresji
w stosunku do stalych bywalcow; c) Fedo juz wrocila do Polski i jest jedna z
najbardziej antyrydzykowych osob, jakie znam; d) na przyszlosc radze nie ferowac
silnych i agresywnych opinii bazujac na jednym wpisie.

Czy stara arystokracja, czy nowi bcbg pewnie by sie ze mna zgodzili, bo to
podstawowe dobre maniery.

Uprzedzajac pytania czy komentarze: sama wiele lat mieszkalam w Paryzu, i
planuje dalej pomieszkac, kraj znam dobrze.
Dziekuje za uwage.

[fedorczyk4]

Przyjmij Jutencjo, dyg wdziecznosci z mojej strony)))

[mammaja]

Jaka jest roznica pomiedzy zyczliwoscia, a wspolczuciem (litoscia)?
W ogole nad tym nie zastanawiam, bo nie mam czasu Litosc
odczuwam w stosunku do wyrzuconego do lasu kotka - i ona takze
mobilizuje mnie do jakiejs akcji, wspolczucie - kiedy kogos boli np.
zoladek ( bo znam ten bol i moge - wspolodczuwac), zas zyczliwosc do
calego swiata, kiedy jest tak piekny poranek jak dzisiaj

Zyczliwosc? to chyba normalka n/t

[luiza-w-ogrodzie]

[mammaja]

Fed, to jest temat bardzo ciekawy i napewno tu wroce jak wroce

[verbena1]

Zyczliwosc czy tez jej brak mozna zobaczyc w kazdym miejscu, nie
tylko w Polsce. Nie chodzi tylko o usmiechanie sie na ulicy ale
pochylenie sie nad czlowiekiem, wysluchanie, poradzenie.
Kiedys bylo lepiej - zaczynam juz mowic jak zgrzybiala staruszka
Ustepowanie miejsca, pomoc sasiedzka, respekt dla starszych. To
wszystko bylo.
Czyzby ten drapiezny kapitalizm,ktory rozwija sie teraz w Polsce
zmienil az tak bardzo ludzi?
Mam nadzieje ,ze to tylko stan przejsciowy, mlodzi europejczycy
siegna po przyklad krajow zachodnich i zaczna sie usmiechac i byc
dla siebie mili.
Fed, nie zalamuj sie. Badz ta pierwsza jaskolka, ktora rozsiewa
usmiechy i sloneczne spojrzenia. Ktos musi robic te niewdzieczna
robote.
Uwazaj tylko na strzelajacych z procy

[ewelina10]

Nie wiem na ile jest we mnie życzliwości i czy mieszczę się jeszcze
w "normie" czy też już uchodzę za frajerkę. Różnie z tym u mnie
bywało, bywa i wprost przeciwnie z wiekiem wcale nie jest mi
łatwiej wyznaczyć, w stosunku do niektórych, jakiejś granicy. Chyba
nie jest to możliwe.

Uważam jednak, że raczej nic nie zdarza się bezinteresownie.
Często gdzieś tam "na dnie" tkwi oczekiwanie na reakcją zwrotną,
czyli rekompensatę. Niepoprawnie zabrzmiało.

Zaś nadmierna życzliwość może prowokować i wywoływać negatywne
odczucia. Ale to już inny temat do dyskusji.

[zak-1]

Zyczliwy w stosunku do innych kierowców jestem do pewnego momentu .
Gdy kogoś przepuszczam a za nim , nie patrząc na nic probuje sie
wcisnac kilka kolejnych aut ,wtedy konczę z zyczliwoscia i wjeżdzam
na chama. Ludzie lubią w takich momentach ,wykorzystywac sytuacje
nie myślac o tym ,ze zyczliwosc ma swoje granice.

[poor_kitty]

Wczesnym popoludniem, w sobote, w lekko perlowej poswiacie "idacej" z nieba,
kiedy jest leniwie i sennie, kiedy odmawiam odbierania telefonow i zastanawiania
sie, co mial na mysli ktos, kto..... costam, smostam.... Jestem zyczliwa dla
siebie! Oraz odpowiadam, na co ochote mialam odkad zobaczylam przez Fed zalozony
watek..

Zyczliwosc dla mnie jest wypadkowa wielu istotnych spraw, postaw, "zaplecza
socjalnego", no, krotko umujac "genow i srodowiska".
Na pewno nie wiaze sie ze stanem posiadania- raczej jest "stanem umyslu", czyms
takim jak nirwanna, ze sie gornolotnym przykladem posluze.... Na pewno scisle
koreluje z empatia, poczuciem szczescia i spelnienia, umiejetnoscia widzenia
ludzkich niedoskonalosci we wlasciwej perspektywie... Na pewno nie jest
wylacznie "kindersztuba" i uprzejmoscia.
Wciaz i wciaz zachwyca mnie ta cecha u ludzi, z ktorymi przychodzi mi obcowac...
Poczucie niezadowolenia z siebie, zawisc i bezkompromisowa walka o wyzsza
pozycje w korporacyjnym swiecie, wykluczaja zyczliwosc w jej najprostszej
postaci... Dlatego jest tak cenna i tak piekna. W jakis sposob stanowi dla mnie
o "klasie" czlowieka.
Czy ja jestem zyczliwa? Chcialabym...

p.s. Do glowy by mi nie przyszlo, ze spolegliwosc moze byc rozumiana inaczej niz
ja Kotarbinski zdefiniowal. Chociaz, taka Wikipedia mowi, ze "spolegliwosc" moze
byc uznawana za uleglosc....

[fedorczyk4]

No wlasnie Kitty, to nie sa tylko odruchy, ale one ida w parze, w
kazdym raziedla mnie, z dobrym wychowaniem, a nie z tresura. A dobre
wychowanie to jest cos wyniesiengo z domu, albo z samego siebie,
poczucie empatii, szacunku do siebie, bo bez tego nie bedzie
prawdziwego szacunku dla innych. Pogoda ducha i pozytywne spojrzenie
na caloksztalt. Nie wiem czy to jest zwiazane z poczuciem
spelnienia, ale na pewno z brakiem frustracji i checi zemsty na
otoczeniu za wlasne niedociagniecia.
Tez mnie zachwyca, kiedy sie z nia spotykam. W swiecie ktory
wlasciwie glownie opiera sie na konkurancji zyczliwosc, taka
najzwyklejsza, najprostsza wprawia mnie w trans na kilka dni.
Niekoniecznie to ja musze jej doswiadczac, wystarczy ze ja
gdzies "przyuwaze".
Zreszta juz po zalozeniu watku, przezylam szok. Spoznilam sie w
sposob nieodwolany, na zamkniete spotkanie prasowe. Zapytalam
znajoma czy padly jakies wazne informacje. Myslalam ze odpowie mi
tak, albo nie. Nie oczekiwalam po, w koncu konkurencji, odpowiedzi
inaczej sformulowanej. A tu prosze, dziewczyna dala mi swoje notatki
do skopiowania. I dodala garsc swoich przemyslen i wnioskow. Nie
musze oczywiscie dodawac, ze ma u mnie dozgonna wdziecznosc i
zapewniona lojalnosc.
Zreszta sama nigdy nie staralam sie "siadac" na zdobytej wiedzy,
zawsze uwazalam ze nalezy sie nia dzielic, bo dobry fachman i tak
zrobi z niej dobry material, a zly nawet z najlepszego neewsa nic
nie wyciagnie.

To co napisalas o umiejetnosci patrzenia na czyjes niedoskonalosci
przez pryzmat samoswiadomosci i samokrytyki, wydaje mi sie podstawa
w stosunkach miedzyludzkich. Bez tego prawdziwa przyjazn i
zyczliwosc nie mogly by istniec.

Zyczliwosc wobec swiata wydaje mi sie w sumie, spelnieniem samym w
sobie.

[mammaja]

Po namysle stwierdzilam, ze mam wokol siebie bardzo duzo zyczliwych
ludzi. Doswiadczalam tej zyczliwosci wielkorotnie - rowniez
zyczliwosci nie kierowanej do mnie ale do innych. Dzisiaj np.
zadzwonila do mnie moja znajoma, ktora spotkala malo znajoma pania,
(raczej z widzenia), ale wywiazala sie rozmowa. Pani skarzyla sie na
wielka samotmosc po smierci meza. I juz moja Ewunia dzwoni do mnie
co mozemy zrobic dla tej pani, czy mozemy ja zainteresowac
Uniwersytetm Trzeciego Wieku, itd. itp. To akurat dzisiejszy
przyklad, ale mam takich mnostwo. Nie jest tak zle z ta
zyczliwoscia (Co nie znaczy ze nie ma takze bezinteresownej
zawisci).

[fedorczyk4]

Jest i jest bolesna i niezrozumiala. Ostatnio zaprzyjaznilam sie ze
strasznie sympatyczna osoba, ktora "wywiadowywalam". Zadzwonilam do
niej zeby dac jej sznurek na wywiad i trafilam na jej duzy
smuteczek.Teoretycznie najblizsza przyjaciolka spedzila pol dnia na
udowadnianiu jej, ze jej dobry humor, poczucie szczescia i inne
takie mile odczucia,sa calkowicie nieuzasadnine, bo w sumie nie jest
ani taka zdolna, ani taka ladna, ani taka oryginalna, ani taka
lubiana, natomiast szalenie kontrowersyjnie postrzegana w srodowisku
ktore uwazala za zyczliwe. W sumie powinna sie nad soba powaznie
zastanowic bo jest zadna i egocentryczna. Krew mnie nagla zalala od
sluchania takich .....

[foxie777]

Najblizsza przyjaciolka? To chyba zarty, jesli ta Pani ma takich
przyjaciol, wole nie znac jej wrogow.
Prawdziwa zyczliwosc,nie ta codzienna i pozorna.jest
skarbem.Osobiscie ,nie znosze ludzi bezinteresownie zlosliwych.
Jesli zas chodzi o zazyle stosunki, nie wyobrazam sobie
utrzymywania kontaktow z osobami,o ktorych wiem ze nie
sa w stosunku do mnie na prawde zyczliwe.

pozd

[jutka1]

Chroncie mnie Niebiosa od takich przyjaciol.

[kamfora]

Moim zdaniem życzliwość to nie tyle pomaganie(ani tym bardziej wyręczanie) ile
nie przeszkadzanie innym w dążeniu do osiągnięcia celu.
Podstawą życzliwości jest więc zaufanie do innych ludzi rozumiane jako brak
strachu przed zagrożeniem ze strony tychże ludzi, że na przykład osiągnięcie
przez nich celu pozbawi nas czegoś ważnego. Oczywiście często pozbawia - więc
czasem ma się wrażenie,
że życzliwość jest naiwnością. Szczególnie, kiedy życzliwości towarzyszy
usłużność (albo gdy wręcz jest usłużnością zastąpiona)

[kamfora]

Jeszcze mi jedno przyszło do głowy po wysłaniu poprzedniego posta.
czy życzliwość zależna jest od tego, do kogo jest kierowana? Czyli czy można być
jednocześnie osobą życzliwą i nieżyczliwą?

[ewelina10]

Kamfora:
- czy życzliwość zależna jest od tego, do kogo jest kierowana?
Czyli czy można być jednocześnie osobą życzliwą i nieżyczliwą?

Wiem Kamforo, że masz duszę niepokorną, ale sama chciałabym
dowiedzieć się jaka jest twoja odpowiedź. Może udałoby się zrobić
to jeszcze tak by w tej odpowiedzi obyło się bez zapętlenia

[kamfora]

ewelina10 napisała:

> Może udałoby się zrobić
> to jeszcze tak by w tej odpowiedzi obyło się bez zapętlenia

Pętle to moja specjalność

Z jednej strony wydaje mi się, że życzliwość tak jak dobroć czy miłość - nie
powinna być warunkowa, z drugiej strony doświadczenie pokazuje, że jest właśnie
warunkowa.

O sobie myślę, że jestem życzliwa, ale ważniejsze jest chyba odczucie innych...

[ewelina10]

/.../ Z jednej strony wydaje mi się, że życzliwość tak jak dobroć
czy miłość - nie powinna być warunkowa, z drugiej strony
doświadczenie pokazuje, że jest właśnie warunkowa /.../


I w sumie gdzieś tam poczęści wcześniej chyba podobnie napisałam o
życzliwości

[mammaja]

Kamfora napisala : " Moim zdaniem życzliwość to nie tyle pomaganie
(ani tym bardziej wyręczanie) ile
nie przeszkadzanie innym w dążeniu do osiągnięcia celu. "
Z wyjątkiem pewnej kobiety o kulach i z bardzo zabandazowanymi
nogami, ktora pozwalam sobie podwieżć samochodem za kazdym razem,
kiedy spotykam ja na bazarku. Mysle ze z moze troche jej
przeszkadzam w dazeniu do celu, jakim jest przejscie przez tory
kolejowe, ale jakos nigdy nie ma mi tego za zle.

[kamfora]

Mammaja napisała:

> Z wyjątkiem pewnej kobiety o kulach i z bardzo zabandazowanymi
> nogami, ktora pozwalam sobie podwieżć samochodem za kazdym razem,
> kiedy spotykam ja na bazarku. Mysle ze z moze troche jej
> przeszkadzam w dazeniu do celu, jakim jest przejscie przez tory
> kolejowe, ale jakos nigdy nie ma mi tego za zle.

Ok - z wyjątkiem tej kobiety (i może innych tego typu przypadków

Aczkolwiek czasem zastanawiam się, gdzie jest granica między życzliwością a
współczuciem/litością.

[foxie777]

Uwazam, ze granica jest duza, bo zyczliwosc moim zdaniem
nie ma nic wspolnego z litoscia.No, moze troche.
Natomiast uwazam, ze mozna byc zyczliwym dla jednej osoby, a
dla drugiej np zlodzieja nie.
Zreszta wszystkie ludzkie uczucia sa bardzo skomplikowane.

pozdr