Czy muszę ugotować obiad?

[karina822]

Nie mamy jeszcze dzievi...maz pracuje, ja mam wakacje...
I tak sie zastanawiam czy to moj obowiazek...czasami gotuje, ale czesto mi
sie nie chce...
Czy jesli nie ma w domu obiadu to znaczy ze jestem zla zona???
Co Wy na to?

[jkatnik]

:))) Mam tak samo jak Ty:)
Z tym, że u mnie mąż jadł obiady w pracy (ma godzinną obowiązkową przerwę na
obiad). Ale ostatnio (jak skończyły się upały) stwierdziłam, że to jednak miło
jeść razem obiady (i dużo smaczniej). Tak więc mąż dostaje do pracy jakiś lunch,
a jak wraca to jemy razem pyszny obiadek:) A jak nie mam ochoty robić obiadu, to
mu mówię rano, żeby zjadł w pracy.
I w ten sposób, zawsze jak jemy obiad to jest on smaczny, przyrządzony starannie
i z przyjemnością.
I wcale nie uważam, że jestem złą żoną.
To nie moja wina, że mój mąż sobie wziął taką młodą żonę jak ja i że ja jeszcze
mam wakacje. Nie uważam, że dlatego że mam wakacje, muszę wiecej robić dla domu.
Jedyny obowiązek, który przejęłam na czas wakacji, to odkurzanie (normalnie
należy to do obowiązków męża).
W ciągu roku, obiady gotujemy codziennie raz mąż, raz ja, w zależności kto
pierwszy wraca do domu.
Pozdrawiam
Asia

[loel]

karina822 napisała:

> Nie mamy jeszcze dzievi...maz pracuje, ja mam wakacje...
> I tak sie zastanawiam czy to moj obowiazek...czasami gotuje, ale czesto mi
> sie nie chce...
Jesli nie pracujesz, to przyzwoitość wymagałaby zrobić obiad.

[moboj]

na szczęście minęły czasy, kiedy kobieta coś musiała. ja też do tej pory
siedziałam w domu, ale gotowałam tylko wtedy, kiedy miałam ochotę. lubię
gotować i umiem to robić i tego mojego "lubienia" nie chcę sobie psuć tym,
że "muszę".
a mój facet jest samodzielny, rączek mu nie urwało, chce jeść to wie, gdzie
lodówka i garnki.

[karina822]

no wlasciwie to ja tez lubie...
tylko ze lubie cos pokombinowac, a wtedy gotowanie zajmuje mi pol dnia...
jednak poszlam, kupilam SCHAB i KARTOFLE, bo "loel" napisal(a), ze przyzwoicie
by bylo...i choc cholernie mi sie nie chce, obiad bedzie po bozemu...mimo iz ja
nie jem bo sie odchudzam...i tak jakos mi sie ta przyzwoitosc nie podoba, bo
przeciez jak bede miala dzieci to przez jakies 20 lat i wiecej dzien w dzien
bede gotowala...stad moje pytanie czy trzeba gotowac obiad dla meza...zaznaczam
ze On sie nie domaga...jest tak dobry ze niczego ode mnie nie wymaga

[kokosia1]

Ja też miałam teraz wakacje i nie zawsze chce mi sie gotowac, a mąż odemnie
tego nie wymaga. Pomomo to staram sie zawsze coś przygotować na ciepło, bo wiem
ze jak wraca z pracy to jest zmeczony i głodny. nie zawsze sa to wyszukane i
dwudaniowe obiadki,czasami kupię cos co wytarczy oggrzac, byble by było cosik
do zjedzenia. zresztą ja uwielbiam jadac wspólne posiłki z moim meżem , samej
mi sie nie chce. a jak pracuje to sutacja sie zmoienia, musimy razem coś
kombinować na obiadek, w zalezności kto wczesniej wraca.

[dr_tusia]

To fakt, przymusu nie ma. Ale codziennie wstaje wczesniej, ze by przygotowac
mezowi sniadanko i cos do pracy i codziennie czekam z nakrytym stolem i goracym
obiadem /nie zawsze 2-daniowym, bo po co tyle cholesterolu;)/. On to tak lubi i
ceni, ze nie umialabym mu tego odebrac- zwlaszcza teraz gdy mam wakacje...

[anula36]

Tusia, ty to jestes taka idealna zona ze az trudno uwierzyc:)Ale oczywiscie na
plus, mozenawet troche zazdroszcze bo nei ma takich mozliwosci.
Osobiscie to ja wstaje wczesniej do pracy,sama jem sniadanie i wypadam (
kanapeczek nie zostawiam:)
Pracuje srednio po 12 godzin dziennie,czesto wyjezdzam,umowa jest taka,ze
obiady jemy sami "na miescie" i dopiero na kolacje cos robim6y na zmiane.
Taki los narzecznstwa na dorobku:)

[dr_tusia]

Hehe, idealna...
Idealna to ja nie jestem, po prostu staram sie robic mezowi takie drobne
przyjemnosci, poki jeszcze mam czas, zajecia sie nie zaczely...A i on dogadza
mi jak moze. I chyba o to chodzi, by zapal do takich rzeczy nie opadl /nam
wzrosl po slubie:)/. Jest taka fajna zlota zasada malzenstwa, ktora gdzies
wyczytalam, baaaardzo prosta: "badzcie dla siebie mili"...

[morphea1]

Podziwiam.
Mam koleżankę , która rano wstaje- obojętnie czy ma tego dnia egzamin i wkuwała
do 4 rano - leci po cieplutkie bułeczki ( i to jeszcze nie te z najbliższej
piekarni, ale z tej "gdzie są Wojtusia ulubione" ) "bo Wojtuś takie lubi" i
gotuje mu mleczko...
Potem wraca z zajęć i... biegiem do garów- bo "Wojtuś lubi pierożki domowej
roboty"
I wszystko ok. Tylko ze Wojtuś w przeciągu 2 lat widzi w jej staraniach nie
wielką milość ale jej obowiązek. I Wojtuś zanim zamieszkali razem potrafił
naprawdę wspaniale gotować, a teraz wygodnie dostał 2 lewe rączki :)

Ja owszem- wstaję rano- uwielbiam Mojego Aniolka budzić i zrobić mu kawkę, ale
tylko dlatego ze sama wstaję. Wiem, ze On nie wymaga ode mnie wstawania tylko
dlatego ze wstaje pierwszy-zwykle otula mnie kolderką i daje słodkiego buziaka
i pozwala spać dalej :)
A obiadki- coż robi je ten kto ma czas. Zresztą jemu lepiej wychodzą
eksperymenty, mnie -kuchnia typowo polska :) Jest ok. Przymusu nie ma . .Czasem
jest jajacznica i jest tez ok.

[robert37]

Boże - to jeszcze są takie kobiety na świecie? i do tego młode?

A co by było...

[zdzisiek68]

karina822 napisała:

> Nie mamy jeszcze dzievi...maz pracuje, ja mam wakacje...
> I tak sie zastanawiam czy to moj obowiazek...czasami gotuje, ale czesto mi
> sie nie chce...

A co by było, gdyby Mąż powiedział, że nie chciało Mu sie pracować, zatem czynsz
za dom, rachunki itp. zostaną nie zapłacone? Czy byłby złym, czy dobrym mężem? :)

[zosia9]

Masz wakacje to znaczy że chcesz wypocząć jak chcesz to gotuj jak nie to nie.

Symetria :)

[zdzisiek68]

zosia9 napisała:

> Masz wakacje to znaczy że chcesz wypocząć jak chcesz to gotuj jak nie to nie.

Przyszedłem po pracy, chcę wypocząć, jak chcesz, to sama sobie zmień żarówkę
(wynieś śmieci, poskładaj nowy mebel, czy cokolwiek innego z dziedziny "męskich
obowiązków"). Jak się podoba taki tekst? :)

Różnie można podzielić obowiązki. Chcecie modelu "tradycyjnego" rodziny? Proszę
bardzo, my idziemy do roboty, potem kładziemy pieniądze na stół, a w zamian
oczekujemy od was obiadu (po obiedzie możemy zmienić tą żarówkę). Chcecie modelu
"partnerskiego"? Proszę bardzo, dzielimy prace domowe, ale i dzielimy rachunki
do zapłacenia.

Drogie Panie, Wam się chce równouprawnienie traktować bardzo wybiórczo:
chciałybyście zalet (tylko!, bo już odpowiedzialności to nie) obu modeli.
Chcecie, żeby facet tradycyjnie pracował i utrzymywał rodzinę, a na dodatek
postępowo miał swoją działke prania, sprzątania i gotowania. Muszę Was
rozczarować: albo jedno, albo drugie, chyba, że macie niesamowite szczęście i
uda Wam się znaleźć faceta o mentalności Murzyna z Alabamy.

[dr_tusia]

Generalnie w wielu sprawach mozna Ci przyznac racje, ale nie podoba mi
sie:primo- ta licytacja "ja tak, to Ty musisz owo". Milosc to nie targ! Robi
sie cos z milosci, potrzeby serca, a nie z przymusu! Ja w kazdym razie po to
gotuje itp. poki mam czas- nie musialabym cale wakacje wstawac o 5:10, ale CHCE
zrobic ukochanemu sniadanie i zjesc je razem z nim, patrzac, jak dzien sie
budzi za oknem- to przeciez okazja, by mu pokazac, ze go kocham i pobyc z nim
chwile dluzej. On tez wcale nie musi robic wielu rzeczy- robi to, bo mnie
kocha. I nie ma to nic wspolnego z zarabianiem- zarabiamy oboje- no moze oprocz
wakacji, bo ja zarabiam uczac dzieciaki popludniami, ale uwazam, ze
utrzymywanie rodziny to obowiazek odpowiedzialnego faceta. Zona moze i powinna
pracowac, jesli ma mozliwosc, ale to on powinien czuc sie odpowiedzialny za
finansowe bezpieczenstwo rodziny- i tak mu sie latwiej zyje - i to nie
feministyczny slogan, ale proste prawo biologii. I tu dochodzimy do drugiej
kwestii dyskusyjnej dla mnie- nie wiem, skad wziales to uogolnienie, ze chcemy
rownouprawnienia. Nie wszystkie chcemy, a scislej, nie wszystkie rozumiemy je
tak samo. To oczywiste, ze np. za te sama prace oczekujemy takiego samego
wynagrodzenia, jak facet na tym samym stanowisku, ale- moim zdaniem- pewne
roznice narzucone przez biologie i psychologie sa, beda... i cale szczescie. Bo
nie jest mi obojetne, czy mam meza czy... zone;)) Lubie przy facecie czuc sie
jak kobieta i ciesze sie bardzo, ze nawet moi koledzy pozwalaja mi na to mile
uczucie, a co dopiero maz. Przeciez te roznice miedzy plciami czynia zycie
pieknym i ekscytujacym, po co je zacierac?
Co w niczym nie zmienia faktu, ze kazda ze stron moze robic wszystko w domu- z
potrzeby uprzyjemniania zycia drugiej polowce...
Ach, zawile to bylo:)) Mam nadzieje, ze nie przyprawilam nikogo o ziewanie,
pozdrawiam cieplutko:)

[zdzisiek68]

Bardzo podoba mi się Twoje podejście. Miłość to, oczywiście, nie targ, ale
dyskutowany przypadek to prosta droga do targu. W sytuacji kiedy mąż pracuje i
utrzymuje dom, a żona "ma wakacje i Jej się nie chce" zrobić czegoś na obiad,
taki mąż po jakimś czasie ma prawo zacząć myśleć, że ktoś tu kogoś wykorzystuje.
Jak się wykorzystywanie ma do miłości?

[dr_tusia]

Nijak:) I tu sie zgadzam. Pozdrówka:)

[dr_tusia]

Aha, tylko dajmy sobie czasem prawo do "nie-chcenia". Moj maz tez sie kiedys
spoznil do pracy, bo tak nam byo milo rano, ze nie chcialo mu sie jechac
wczesniejszym autobusem, a rachunki na tym nie ucierpialy. Nie jestesmy
cyborgami;) Byle tylko nie zamienic sie w leniwce;)

[sabina74]

Dla mnie to jest oczywiste, że mąż ma obiad jeśli wraca z pracy tym bardziej,
że masz wakacje i jesteś w domu. Myślę, że Twoje dylematy wiążą się głównie z
tym, że nie chce Ci się gotować, bo sama jeść nie lubisz, albo się odchudzasz,
więc nie jesz. Ja jestem innym typem. Po prostu uwielbiam jeść, więc i wymyślać
mi się chce, ale również nie wyobrażam sobie dnia bez obiadu. U mnie jest
inaczej. Mąz dużo pracuje wraca do domu często już po 20, więc obiad je na
mieście, nie wytrzymałby. Ja jestem na wychowawczym, więc mam czas by obiad
zrobić i robię go tylko dla siebie (niestety, bardzo bym chciała jeść go z
mężem, no ale o tym tylko pomarzyć).

[aphoper1]

Hej,

Jestem ponad rok po slubie. Przez pare pierwszych miesiecy gotowanie bylo dla
mnie wielkim stresem. Umiem ugotowac pare rzeczy, takich, jakie sama lubie, a
moj Maz w swoim domu rodzinnym zywil sie inaczej. No i stresowalam sie,
probowalam wymyslac nie-wiadomo-jakie-potrawy itp. I plakalam nad garnkami.
A w koncu moj Maz porozmawial ze mna spokojnie i powiedzial, zeprzeciez moze
zjesc kanapki, jak ja nie mam sily gotowac. Nie jest to wielki sukces, bo
wolalabym, zeby sie nauczyl przynajmniej robic makaron z sosem, ale tez cos.
Dodam, ze latwo go namowic, zeby mi pomagal i fajnie sie nam gotuje razem.

OK, ale na twoje pytanie, co odpowiedziec? Jest zbyt ogolne. Niewiem, jak to
jest u Was. Ja zwykle gotuje, jak jestem w domu, mimo ze w domu pracuje (jako
tlumacz). Ale zajmuje mi to niewiele czasu.
Pozdrawiam!

[17lipiec1976]

ja na szczęście nie mam tego problemu. mój mąż uwielbia gotować. potrafi
przyrządzić dosłownie wszystko i lubi eksperymentować w kuchni(nie jest
kucharzem). jak nie miał pracy ( a ja pracowałam) to codziennie gotował, mówił,
że gotowanie dla mnie sprawia mu przyjemność i lubi patrzeć jak ze smakiem
zjadam to co przygotował. teraz pracuje i wraca wcześniej ode mnie, ale też
gotuje, może nie codziennie bo czasami jest zmęczony. ja chodzę do pracy co
drugi dzień i kiedy mam wolne to ja przyrządzam obiad. wcale nie wymagam od
niego żeby gotował. po prostu to lubi.poza tym sam często nastawia pranie,
prasuje, zmywa naczynia, chociaż go o to nie proszę.
czasami jak mi albo mężowi się nie chce to nie gotujemy i wtedy nikt do nikogo
nie ma pretensji. idziemy na miasto coś zjeść albo zamawiamy pizzę.
pozdrawiam

[dr_tusia]

To fakt- tez lubimy ten sposob, jak nie mamy szczegolnego nastroju na
gotowanie. Pizza albo mila knajpeczka od czasu do czsu byc musi:)

[puniao11]

Jesli chodzi o mnie bardzo lubie gotowac.Wczesniej jak miaeszkalam z mama nie
musialam tego robic,ale jak zamieszkalam z chlopakiem sama sie wszystkiego
nauczylam-bez stresu i paniki a jego "bylo pyszne kochanie" wprawia mnie w
dobry nastroj i zachete na robienie czegos jeszcze smaczniejszego;) Owszem sa
dni,ze nic mi sie nie chce wtedy jemy cos szybkiego i nie ma zadnego
problemu.Buzieczki mlode kucharki:)

[zona_skorpiona]

Nie jestes zła, jesteś beznadziejna... Skoro wybrałas doroslosc to zachowuj sie
jak dorosła.

[moboj]

zona_skorpiona napisała:

> Nie jestes zła, jesteś beznadziejna... Skoro wybrałas doroslosc to zachowuj
sie
>
> jak dorosła.

oj, oj, grubo przesadzasz... od kiedy dorosłość = gotowanie???

[ethlin]

Nie mam męża, ale mój męczyzna b. często przyjeżdża do mnie po pracy. Do
niedawna jeszcze często było tak, że on przyjeżdżał, a mi nie chciało się nawet
kanapek mu zrobić, ale odkąd sama zaczęłam pracować i wracać późno do domu,
doceniłam zrobienie obiadu przez moją mamę, czy przez niego. Teraz co prawda
często ja wracam później od niego, i naprawdę jestem mu bardzo wdzięczna gdy
specjalnie dla mnie przyrządza coś dobrego, ale kiedy on wraca później ode mnie
staram się żeby zawsze miał co zjeść ciepłego. Uważam, że takie zachowanie jak
moje niegdyś a Twoje teraz jest potwornie egoistyczne i nie ma z miłością nic
wspólnego. Jeśli go kochasz, powinno być dla Ciebie oczywiste samo przez się,
żeby dać mu coś do jedzenia gdy wraca zmęczony. A jak tego nie rozumiesz to
sama idź do pracy na 10 godzin dziennie, i moze wtedy pojmiesz.
Inna sprawa, że oboje uwielbiamy gotować, zwłaszcza gdy robimy to razem;
dogadujemy sie jak w mało której sprawie;-)

[karina822]

alez mnie krytyka spotkala...
ja tak naprawde gotuje, tylko w ten jeden dzien mi sie nie chcialo i mialam
wyrzuty sumienia ze mi sie nie chce stad to pytanie...
chcialam troche rozluznic atmosfere...a tu widze ze nawet cieple jedzonko jest
argumentem do tego, ze nie kocham, ze egoistyczne jestem...
moim zdaniem glupota...
no ale fakt moze niedojrzala jestem...skoro nie chcialo mi sie gotowac...
przepraszam za tak banalny watek...chociaa to dla niektorych i tak powazna
sprawa...
brac zycie mniej serio...tak mowila mi babcia...
pozdrawiam...

No właśnie karina822!!!!Masz racje

[wawrz]

Właśnie dziewczyny więcej luzu!!!Chyba bardziej denerwujące było dla Was to ze
autorka nie musi a Wy musicie gotować:(((((( (to kieruje do tych co sie tak
naburmuszyły)Pozdr

[karina822]

juz Cie lubie wawrz...
tez uwazam ze zostalam troche za ostro potraktowana..
A pytanie bylo jasne "czy jesli w domu nie ma obiadu to zmaczy ze jestem zla
zona???" i odpowiedz od KOBIET brzmi: jestes beznadziejna, jestes
niedojrzala...dla mnie straszne...a gdzie nasze pasje, ja wole spedzic cale
przedpoludnie na swoich przyjemnosciach niz na gotowaniu, bo wtedy jak moj maz
wroci do domu ta zamiast obiadu ma szczesliwa zone...mysle ze to Go bardziej
cieszy...
jeszcze raz dziekuje za jedno slowo ZA...myslalam ze juz mnie calkiem z tego
forum wygonia...
pozdrawiam

[moboj]

karina, mnie też masz po swojej stronie. już to raz napisałam: minęły już te
czasy, kiedy kobieta coś musiała:) u mnie jest tak, że mój facet pracuje od
skończenia studiów, ja stałej pracy nie znalazłam, odbebniłam tylko dłuuuugi
staż i w sumie siedziałam w domu. jeśli mi się chciało to gotowałam, jeśli nie
to nie. ani ja, ani tym bardziej mój facet nie widzimy w tym problemu, że obiad
raz jest a raz go nie ma. zazwyczaj jest tak, że WE DWOJE gotujemy jakiś
większy obiad, który starcza na kilka dni i każde z nas sobie odgrzewa, kiedy
ma ochotę.
nie jesteś beznadziejna, nie jesteś niedojrzała, nie jesteś złą żoną - wiesz
gdzie miej takie komentarze? no... :):):) nie bierz ich serio.
pozdrawiam:):):)

[moboj]

ethlin napisała:
Uważam, że takie zachowanie jak
> moje niegdyś a Twoje teraz jest potwornie egoistyczne i nie ma z miłością nic
> wspólnego.

rozumiem, że chcesz przez to powiedzieć, że wtedy kiedy nie robiłaś Twojemu
facetowi jedzenia to go nie kochałaś?

[dr_tusia]

Eeee, no, laski, faktycznie radykalne sie robia te konkluzje. Dlatego pisala
jakis czas temu- dajmy sobie prawo do leniuszka od czasu do czasu- i to jest
ok, jestesmy przeciez ludzmi. Jak sie nie chce gotowac czasem to zamowmy pizze,
ale jak jest to regula, kiedy mamy wolne, a facet pracuje na nasze wspolne
gniazdko, to juz traci egoizmem, ktory z dojrzala miloscia nie ma nic
wspolnego, prawda?
Pozdrowionka i usmiechnijcie sie, milosniczki i przeciwniczki obiadkow! :))))

[moboj]

dr_tusia napisała:

> ale jak jest to regula, kiedy mamy wolne, a facet pracuje na nasze wspolne
> gniazdko, to juz traci egoizmem, ktory z dojrzala miloscia nie ma nic
> wspolnego, prawda?

a co z dziewczynami, które naprawdę nie potrafią gotować i codziennie zamawiają
pizzę lub kupuję mrożonki w sklepie? z miejsca są uznane za egoistki, które
nigdy nie pokochają dojrzałą miłością?
mój facet przeczytał całą tę dyskusję i zapytał, co miłość ma wspólnego z
garami. jest obiad to jest, nie ma to nie ma i tyle.

> Pozdrowionka i usmiechnijcie sie, milosniczki i przeciwniczki obiadkow! :))))

też pozdrawiam i więcej luzu życzę.

[puniao11]

Zgadzam sie z wami.A poza tym takie ciagle siedzenie nad garami....hmm troche
by mi sie znudzilo tym bardziej ze mam juz pewne potraw, ktore ciagle robie.A
jak sobie zrobie przerwe w gotowniu np.dwa dni to az mi sie chce siedziec
pozniej w kuchni.A druga sprawa-facet jak czasem nie zje obiadu nie umrze,na
poczatku tez siedzialam codziennie przy garach i robilam mu rozne potrawy.I co -
on juz nawet przestal doceniac moje starania .Dlatego musialam to
zmienic;))))))))).Czasem jak jade do mamy na weekend on zostaje sam i musi tez
sobie sam radzic w kuchni.Dziewczyny uwielbiam wtedy przyjezdzac z powrtem do
domu...jest tak spragniony mojego jedzenia,ze az milo;)Jest wtedy grzeczny jak
piesek;) i nie uwazam sie z tego powodu za gorsza.....pozdrowionka karinka i
nie przejmuj sie:)

[dr_tusia]

Wiesz, chyba mamy troche inna wizje domu- mrozonki i pizza to nie sposob na
zdrowe zywienie, a w kwestii zdrowia nie ma luzu i kompromisow- moze to
zawodowe zboczenie medyka, ale juz sie napatrzylam na ofiary takiej kuchni w
szpitalach. Nie musi byc drogo ani wykwintnie, tylko milo, cieplo, zdrowo i
domowo. Ale to juz kwestia filozofii- ja uwazam, ze nie ma "nie umiem",
wszystkiego sie mozna nauczyc, jesli sie chce. Co wcale nie znaczy, ze milosc
ma sie objawiac kuchennym niewolnictwem- to tylko jeden z wielu przejawow
troski o zdrowko i dobre samopoczucie tych, ktorych sie kocha.

[moboj]

Pizzy mrożonej nigdy bym na stole nie postawiła, bo sama robię taką, że Pizza
Hut i inne najdroższe pizzerie się chowają. gotuję tak, że wszelkie najdroższe
knajpy we Wrocławiu się chowają, ale ani ja, ani mój facet nie uważamy, że
musimy domowe obiadki mieć codziennie. nic się nie stanie z nami ani z naszym
zdrowiem jesli raz na tydzien lub dwa zjemy mrożone kluski śląskie z Nordisa.
a wierz mi - można nie umieć gotować - sama mam taką kolezankę, która nic nie
potrafi ugotowac a każde jej wejście do kuchni kończy się katastrofą i w ich
domu gotuje jej mąż.
a zboczenie na zdrowe żywienie to i ja mam, ale nie czuję się niewolnicą garów,
bo (jak to dzisiaj stwierdził mój facet) gary i miłość mają ze sobą niewiele
wspólnego.

[ethlin]

Myślę, że tak mógłby to odebrać gdyby chciał - oczywiście w mega uproszczeniu.
Ja naprawdę rozumiem że może się nie chcieć czegoś tam zrobić, ale sęk w tym by
nie ulegać ciagle temu swojemu niechceniu, bo wtedy miłość do drugiej osoby
przegrywa z miłością własną.
A argument, że mąż będzie szczęśliwszy gdy zasta w domu szczęśliwą żonę niz
obiad pewnie jest całkiem słuszny, tylko pytanie czy mąż byłby wtedy szczęśliwy
gdyby po powrocie do domu musiał sam sobie robić kanapki częściej niż raz czy
dwa na tydzień... (cały czas mowa o sytuacji gdy żona siedzi w domu i nic nie
robi).

[pensjonarka]

sama mialam założyć watek o gotowaniu obiadów, bo zaczynam mieć tego
wszytskiego dosyć a tu proszę-taka niespodzianka. Jestem kilka lat po slubie i
gotuję obiady. Mój system to ugotowac w niedzielę na poniedz i wtorek, we
wtorek po pracy gotuję na środę i czwartek, w piątek sa ryby, a w sobotę jakieś
naleśniki czy placki ziemniaczane. Dodam,że pracuję dłużej niż mój mąż oraz że
zarabiamy tyle samo, mniej więcej. Jest mi bardzo cięzko poniewaz nie dość, że
pracuję to jeszcze studiuję podyplomowo i ucze się po nocach, ale jak
próbowałam nie gotować to M urządzał mi karczemne awantury:((( Poza tym on
uważa, że jak np. on wyjeżdża sobie na weeekend a ja zostaję bo po 1. musze się
uczyć, a po 2. nie mam forsy na takie wojaże to M oczekuje że skoro siedziałam
w domu to powinien na niego czekać gorący obiad.
I jeszcze jedno-dziewczyny, jak czasami od wielkiego dzwonu wraca z pracy
później niż ja to dzwoni do mnie żebym zrobiła mu kanapki bo jest tak głodny,
ze sam nie da rady jak wróci. Więc ja głupia robię.

Ale jak ja się źle czuję np w czasie okresu i nie mam siły nic robić,np. isć w
sobotę na wykłady z podyplomówki to krzyczy że powinnam się ruszać itd.

Wydawało mi się zawsze że taka jest kolej rzeczy, ze muszę gotować piątek
świątek ale odkąd bywam na forum staję się chyba wyemancypowana. Tylko jak
wykręcić się teraz od gotowania?????

[moboj]

pensjonarka napisała:

> Wydawało mi się zawsze że taka jest kolej rzeczy, ze muszę gotować piątek
> świątek ale odkąd bywam na forum staję się chyba wyemancypowana. Tylko jak
> wykręcić się teraz od gotowania?????

ja mam tę łatwą sytuację, że mój facet (razem z jego bratem i ojcem) musieli
sobie radzić sami, bo "teściowa" zawsze pracowała całymi dniami - najpierw
szkoła, potem korepetycje, bo u nas w mieście nie ma lepszego nauczyciela matmy
niż ona, więc ludzie walili do niej drzwiami i oknami. mój partner nie oczekuje
więc, że obiad zawsze będzie podstawiony pod nos, wie gdzie lodówka, gdzie
szafki z różnymi kulinarnymi skarbami, wie też do czego służą garnki i ręce.
dużo zależy od tego jak facet został wychowany przez rodziców. widze to
wyraźnie na przykładzie mojego mężczyzny.

[pensjonarka]

Moboj, powiedziałaś święte słowa-ostatnio przekonuję się, ze wszystko wynosi
się z domu. Stwierdzam, ze moje stałe i niezmienne zasady i przyzwyczajenia nie
zmieniły się ani przez liceum ani studia ani pracę. Są dokładnie takie jak
wpoili mi rodzice.
Moja teściowa nie umie gotowac. teść jada w pracy w mój M i szwagirka pogryzali
hamburgery na mieście. Tym bardziej nie mogłam zrozumieć jego nastawienia do
gotowania, ale doszłam do wniosku że wynika to z tego ze mój M był niesamowicie
wbijany w dumę, że jest stworzony do wyższych celów...

[merlott]

no i kto by pomyslal, ze z tematu o obiadku moze powstac taka dluga dyskusja? :)

a ja wlasnie siedze w pracy (bo u nas to ja pracuje), a moj jeszcze nie maz
opiekuje sie naszym malenstwem. i gdy wroce do domu to rzuce sie "zglodniala"
na corcie, a tatus pojdzie do kuchni gotowac obiad :)) a jesli bedzie mial dzis
kryzys (bo to u nas dozwolone), to albo ja cos upichce, albo odgrzejemy pizze.
Taki to zycie napisalo nam scenariusz..

Ja mysle, ze fajnie jest jak sie robi tak, jak pisala Tusia, ze obowiazki
traktujemy jak przyjemnosci, ktore mozemy sprawic drugiej osobie. Z drugiej
strony czesto na dluga mete tak sie nie da, mozna sie czyms zniechecic, mozna
sie poczuc wykorzystywanym.
U mnie zawsze sprawdzalo sie jasne ustalenie zasad i obowiazkow, a takze
odstepstw od tego. No i cale szczescie, ze obydwoje z partnerem uwazamy, ze
swiat nie konczy sie na obiedzie czy poscieranym kurzu :))

[dr_tusia]

Bo sie nie konczy i to jest piekne- przeciez wszystko, co wspolne jest piekne-
rowniez wspolny bajzelek, ktory sie razem ze smiechem posprzata za 3 dni:))
A co do przyjemnosci i zniechecania- masz absolutna racje. Tyle, ze jesli obie
strony robia sobie wzajemnie takie przyjemnosci, jak umieja, to nikt nie
poczuje sie wykorzystywany. Oby taki zapal nigdy nie mijal... Utopia, wiem. Ale
niech takie sielanki trwaja jak najdluzej- ich wspomnienie dodaje sil, kiedy
jest ciezko.

[dr_tusia]

Oj, przeprasza, cos mi sie dwa razy wyslalo:(

[dr_tusia]

Bo sie nie konczy i to jest piekne- przeciez wszystko, co wspolne jest piekne-
rowniez wspolny bajzelek, ktory sie razem ze smiechem posprzata za 3 dni:))
A co do przyjemnosci i zniechecania- masz absolutna racje. Tyle, ze jesli obie
strony robia sobie wzajemnie takie przyjemnosci, jak umieja, to nikt nie
poczuje sie wykorzystywany. Oby taki zapal nigdy nie mijal... Utopia, wiem. Ale
niech takie sielanki trwaja jak najdluzej- ich wspomnienie dodaje sil, kiedy
jest ciezko...

[rriittaa]

jak znam życie będziesz złą żoną (chyba że uzgodnisz z mężęm że masz ochotę
wziąść także "urlop od garów"). Byle by nie zaczął chodzić na obiadki do
teściowej... bo wtedy to już będziesz nie dość że zła żona to jeszcze leniuch.
Na szczęście u mnie tak nie jest i nie wyobrażam sobie wstawać rano tylko po to
żeby mężowi zrobić śniadanie. No chyba że zaśpi albo wstaję do ubikacji, to mu
robię a on się wtedy bardzo cieszy... Ale jeśli się kogoś przyzwyczai, to potem
mogą (z reguły są) pretensje....
A może namów go na wspólne obiady na mieście? Jeśli nie macie wspólnego urlopu
(?) to chociaż to by ci umiliło twój, a myślę że mąż też miałby urozmaicenie...
nie patrzcie na ksę, jakbyscie gdzieś wyjechali to stracilibyście dużo więcej
(oprócz obiadków, noclegi, przejazd )...

[nineczkas]

Ja jestem od ponad trzech lat zona... i tylko ja gotuje :). Maz pracuje, ja ciagle sie ucze..teraz
mam wakacje- u mnie dopiero za tydzien sie koncza- i prawie codziennie robie obiad. Powiem
wiecej, wstaje rano, zeby zrobic mezowi sniadanie- lubie tez posiedziec z nim przy stole zanim
zje- potem znowu sie klade spac (zasypiam od razu:)), no chyba, ze jest rok szkolny, to juz nie ide
spac. Powiem jeszcze wiecej :)... szykuje mezowi lunch do pracy i przekaski (ale to zwykle robie
wieczorem, wkladam do lodowki i jest na drugi dzien). Musze jednak powiedziec, ze maz nigdy nie
nalega na obiady tzn. sugeruje, ze jest glodny ale gdy czasami mowie, ze nie chce mi sie
ugotowac, to kupujemy cos gotowego albo on idzie do lodowki i sam cos z niej bierze- ale to jest
rzadko, bo wole gdy on zje to co ja mu przyszukuje..bo on jak sam zaczyna szykowac, to moglby
jesc i jesc :).
A wracajac do pytania tworczyni watku, ja uwazam, ze nawet jak sie nie chce, to mozna jakos sie
zmusic i zrobic ta przyjemnosc mezowi. W koncu on wraca po calym dniu pracy i na pewno jest
zmeczony. Rozumiem, ze masz wakacje ale zawsze mozna cos ugotowac na dwa, trzy dni a potem
tylko odgrzac i juz. Ja jak sobie przypomne czasy gdy mieszkalam w Polsce i studiowalam w innym
miescie- dojezdzalam na uczelnie- to zawsze z jedna mysla wracalam- co tam mama ugotowala
:). A przeciez ona caly czas pracowala. Milo jest wrocic do domu gdzie jest ktos kto pomyslal o
tym jak bardzo jestesmy zmeczeni i glodni.

p.s ja wlasnie czekam na meza.. a obiad sie gotuje :))

[dr_tusia]

Jakbym czytala swoj wlasny scenariusz dnia, Nineczkas:))) Pozdrawiam cieplutko

[dziewojka]

Nie, to nie znaczy, że jesteś złą żoną :)
U nas po ślubie i wspólnym mieszkaniu to dopiero będzie problem, bo nie dość,
że mam dwie lewe ręce do gotowania (ostatnie dwie próby zakończyły się
spaleniem a)ścierki, b)rękawicy :-/ ) to jeszcze jestem wegetarianką i mięsa
nie tknę. To wróży mojemu lubemu popołudnia w kuchni. Na szczęście jest tego w
pełni świadom. I szkoda mu tych ścierek i rekawic :)
Najlepiej gotuje się nam we dwoje, obiadów nie dajemy rady czasowo, ale ciepłe
kolacje często jemy razem.
Nie czuję się jak zła żona :)

[black-cat]

Co to znaczy dobra żona? Taka, która wykonuje z poświęceniem swoje "obowiązki"
czyli gotuje, sprząta, podsuwa mężowi gazetę pod nos i za klika lat nie może
już na niego patrzeć? A on na nią bo nagle ta super dziewczyna z którą się
ożenił stała się sfrustrowana, zła na cały świat, zarzucająca mu, że nic nie
robi - tylko on nie rozumie dlaczego, przecież tak było od początku. Same
narzucamy sobie pewne role, w których niekoniecznie czujemy sie dobrze. Tylko
po co? Ja nie gotuję bo nie lubię, często mam wolne i w te dni również gotuje
mój mąż (o ile ma na to ochotę), dla niego gotowanie to forma relaksu i
przyjemność a co więcej wychodzi mu znakomicie. Jeżeli nie ma ochoty to idziemy
do restauracji i koniec. Oboje pracujemy, oboje zarabiamy i również wszelkie
domowe "obowiązki" rozkładają się na dwie osoby. Żadne z nas niczego nie wymaga
od drugiej strony. I tak jest dobrze. Nie mam kompleksu bycia złą żoną. Mój mąż
zawsze twierdził, że gdyby chciał, żeby kobieta mu sprzątała, gotowała, robiła
śniadania do pracy i prasowała koszule to zatrudniłby sobie gosposię.

[nineczkas]

Widze, ze przeginamy w dwie strony :)... mowimy, ze te ktore nie gotuja to sa zle zony, a te ktore
gotuja to sie poswiecaja i na pewno beda sflustrowane w przyszlosci. Ja uwazam, ze to wszystko
zalezy od sytuacji w jakiej jestesmy i od meza- jakiego mamy :). Ja gotuje ale ugotowanie obiadu
zajmuje mi naprawde malo czasu gdyz prawie wszystko pieke...a tutaj naprawde nie potrzeba
duzo sie napracowac. Trzeba tylko wczesniej zamarnowac mieso- mozna zrobic to dzien
wczesniej- a potem wlozyc na blache i do piecyka. Potem dodaje tylko dodatki np. grzybki,
warzywa i juz obiad jest prawie gotowy. Zajmuje mi to raptem : pare minut przygotowania miesa i
wlozenia na blache.. a potem dogladanie czy juz sie upieklo czy jeszcze nie. Zatem widzicie, ze nie
jest to jakas meczarnia. Wlasnie pol godziny temu (u mnie 7.05 rano) zrobilam mezowi sniadanie
(zajelo mi to 5minut) i lunch do pracy (salatka z pomidorow, ogorkow, salaty (salate kupuje juz
przygotowana do jedzenia czyli umyta i pokrojona), oliwek, sera, szynki i fety) i zrobienie jej zajelo
mi tez ok. 5 minut. Same widzicie, ze to nie jest jakas meczarnia. Ale rozumiem kobiety, ktore nie
chca gotowac i jesli maz tez tak mysli to o.k. choc jesli krzywi sie, bo nie ma co jesc, to czasami
warto zrobic mu przyjemnosc w postaci obiadu. :))
pozdrawiam te ktore gotuja i nie gotuja :))

[black-cat]

Zgadzam się z tobą nineczkas ale pod warunkiem, że to co robimy nam nie
przeszkadza, że lubimy to robić. Nie pisałam, że wszystkie, które gotują będą
sfrustrowane w przyszłości. Frustracja rodzi się kiedy robimy coś wbrew sobie.
Mój mąż nigdy się na nic nie krzywi więc trudno mi sobie wyobrazić sobie
sytuację, kiedy robię mu przyjemność bo krzywo na mnie spojrzał. Wtedy nie
byłaby to już przyjemność:)

[agata.23]

Nie widze problemu w gotowaniu obiadu, ani nie odczuwam z tego tytułu przymusu
czy obowiązku.
Codziennie wstaje z mężem i robie mu sniadanie oraz kanapki do pracy a kiedy
wraca po długim i ciezkim dniu staram sie mieć gotowy dla nas obiad.
A robie to dlatego, że rano dzięki mojej pomocy może dłuzej pospać a po
południu jest głodny i zmęczony a ja tez nie lubie sama jeść. Poza tym taniej
jest ugotować obiad niż zrobic coś na szybko lub żywić się samymi kanapkami.
Oczywiście że zdarzją się dni kiedy nie mam czasu na gotowanie ale mój maż nie
robi mi z tego powodu awantury.
Z przyjemnością patrze jak mu smakuje, zawsze mnie czule całuje za to że staram
się zrobić cos dla nas. No i po obiedzie mój kochany mąż zmywa a jak przychodzi
weekend to obydwoje zabieramy sie do sprzątania mieszkania. Nie czuję się jak
kura domowa i nie wiem czemu wakacje miałyby być wymówką od gotowania.
Za tydzień mam termin porodu i może moje podejście się nieco zmieni, bo i
obowiązków znacznie mi przybędzie ale mój mąż zdaje sobie z tego sprawę i
powiedział że będzie się starał wyręczać mnie z wielu czynności. I za to go
kocham!

[hexist]

jasne, że jesteś złą żoną, chłop musi się najeść!

[jestjakieswolne]

Eee no coś ty.... naucz swojego faceta przyrządzić sobie coś prostego- nie jesteś niczyją służącą. Wg mnie osoba niesamodzielna,która nie potrafi sama o siebie zadbać jest jakoś częściowo kaleką. Nie jest obowiazkiem żony ani sprzatanie ani gotowanie-obowiazkami trzeba się dzielic,szczególnie jak 2 osoby pracują. Jeżeli masz wakacje uważam,że też masz prawo do jakiegoś czasu dla siebie albo nawet wyjazdu z kolezankami. Małżeństwo to nie jest forma niewolnictwa a obowiązki kobiety nie są zawarte w pakcie ślubu-tak się przyjęło ale wiele młodych małżeństw odchodzi od tego. Wielu mężczyzn nie docenia i myśli,ze to obowiązek kobiety ale nie jest tak. Obowiązki trzeba mądrze dzielić,tak aby jedna strona nie była bardziej obciążona. Jeżeli ci się nie chce zawsze też możesz coś zamówić na wynos albo ugotować zupę na parę dni ale myślę,ze my kobiety robimy podstawowy błąd,że niańczymy tych męźczyzn jak duze dzieci ale oni niepełnosprawni nie są-rączki mają. Kobiety robią się nadopiekuńcze czesto w strachu,ze odejdzie do innej albo zeby uzaleznić od siebie partnera. Przyznam szczerze,ze jest to jakiś sposób ale czy tylko na tym powinno się opierać małżeństwo? Mam wrażenie,ze własnie przez to zaniedbuje się jego inne aspekty i popada w rutynę i przestajemy dbać czy zabiegać, walczyć o partnera,bo przeciez dbamy na codzien-gotujemy,sprzatamy a inne potrzeby? Podobnie traktujemy dzieci: ubrać,nakarmić,obowiązki szkolne i tyle,często zabiegani zapomunamy o całej reszcie. Mnie się np bardzo spodobał niemiecki zwyczaj,ze co niedziela cała rodzina wychodzi na obiad do restauracji,nawet jak nie mieszkają razem to się zjezdzają chocby 1x w miesiącu :)

[karnaks]

Nigdy nie oczekiwałem od żony obiadu, kompotu itp. Gotowała genialnie, ale jak nie było obiadu nie było tragedii. Jedzenie na mieście/kanapki/sam gotowałem obiad - facet może sobie poradzić, musi tylko chcieć. Nie robiłem problemu z braku obiadu Gotowanie nie jest obowiązkiem kobiety.