żona marynarza

[ppolkaa]

tak to właśnie ja -żona marynarza, ciągle tęskniąca i czekająca, ciągłe
rozstania i powroty...
czy któraś z Was tez jest taką żoną?
pozdrawiam i proszę o wpisy

[keti3]

ja tez jestem.jeszcze narzeczona, ale juz wiem co znaczy czekac...wiem co
czujesz i nie wiem jeszcze jak sobie dobrze z tym radzic.wiesz...mozna zyc
normalnie, bawic sie, smiac, umawiac sie ze znajomymi, ale ja wiem...ze nigdy
nie przestane tesknic.tego nie da sie nauczyc.a w dodatku dochodzi do tego lek
przed jakims wypadkiem, sztormem.sama wiesz jak jest.ale wiedzialysmy na co sie
porywamy, ze takie bedzie nasze zycie i jezeli juz powiedzialo sie A trzeba
powiedziec B.a oni nie płyna tam z wycieczka.to ich zawod, tak jak kazdy inny,
tylko specyfika inna i daleko od domu. ale uwierz mi, ze najwazniejsze dla nich
jest to, ze maja do kogo wracac, ze maja dom i ze to wszystko ma
sens.pozdrawiam cie cieplo.jeszcze 3 miesiace...