Nie daje rady...

[aniek30]

Zakladam watek troche podobny do poprzedniczki, z ta roznica ze choruje 10
lat i mam dosc. Zauwazylam ze kiedy panuje nad reszta zycia, np domem,
poczatkujacym sklepem internetowym, dzieckiem..... przestaje panowac nad
cukrzyca. A kiedy znow skupiam sie na niej... wszystko inne idzie w odstawke.
Zawsze bylam wzorem cukrzyka, nigdy nie mialam Hba1c powyzej 6. To wielki
sukces, a teraz wszystko zaprzepaszczam, objadam sie, rzadko mierze cukier,
bolusy podaje tylko proste i na oko. Tragedia. Czuje wielki bunt, mam dosc
liczenia, mierzenia, dosc pompy (wrrrrrr....) i wszystkiego co jest zwiazane
z choroba.
Nie wiem jak stanac na nogi, jak sie zmobilizowac. Ani rodzina nie umie
znalezc na mnie sposobu, ani corka jest jest dostateczna motywacja. Jestem
straszna......

[simona7]

ja choruje 2 lata nie jestem zadnym wzorem cukrzyka mnie to martw własnie
zjadłam pokaxną ilość ciastek co jest dosyć idiotyczne z mojej strony ale że
nie jestem wzorem to mogę.....
wiem rozumiem cię coś za coś albo kontrola albo zycie
tylko mi się wydaje ze ty sobie poradzisz,radzisz sobie 10 lat wydaje mi się ze
potrzebny ci poprostu urlop, wakacje, wycieczka, trochę wytchnienia
zapomnienia, poprostu sprawiasz wrażenie zmęczonej wszystkim weź urlop !!!!
pomyśl że warto było i jest bycie wzorem :)

[srajnarej]

Witam ! ja tam choruje dopiero 2,5 roku wiec specjalista do sytuacji
kryzysowych nie jestem, ale tez mi sie wydaje ze po prostu potrzeba ci
wytchnienia, chwili przerwy od wszystkiego. I taki pomysl mi sie nasunal.
Wspominasz cos o dziecku wiec zakladam ze jest tez druga polowka znaczy
maz/chlopak. proponuje bys wziela odtawila na chwilke ten sklep, badz
powierzyla go na jakis czas w inne rece, a takze bys sobie zrobila przerwe w
leczeniu. nie doslownie oczywiscie :) bedzie to obciazeniem dla drugiej polowki
ale czego sie nie robi dla milosci :)) niech na kilka dni traktuje Cie jak male
dziecko. On bedzie Ci mierzyl cukier, On bedzie Ci robil zastrzyki, On bedzie
przygotowywyal Ci posilki tak aby zapewnic odpowiednia ilosc WW. Ty w tym
czasie jedyne co bedziesz robic to zajmowac sie corka, starajac sie myslec jak
najmniej o chorobie. nie wiem czy sie sprawdzi ale ja bym chcial miec mozliwosc
na takie wlasnie chwilowe wytchnienie od leczenia. oczywiscie zeby cos takiego
zafunkcjonowalo On zapewne musial by wziasc urlop. ale moze warto sprobowac...

pozdrawiam

[alex359]

:))))
czytam wypowiedzi Simony7 i srajnarej w różnych wątkach i w końcu się
doczytałam jaki macie staz kochani w cukrzycy. Dla Was wydaję sie wszystko
takie piękne, proste i łatwe, super i zazdroszczę Wam tego, że
potraficiejeszcze tak myśleć bo ja niestety i jak parę innych tu osób rzuciłam
sie w wir życia - nie zawsze łatwego.
Aniu głowa do góry, ale ostrzegam, jak zaczniesz zaniedbywać cukrzycę to
powstaną szybciej powikłania, a wierz mi to nie jest przyjemne usłyszeć, że
masz chore oczy, nerki czy stopy :( Ja po 3 latach ciężkiej pracy (badałam się
może 5 razy w tyg., zastrzyki robiłam jak mi się przypomniało, jadłam wtedy
kiedy mogłam a nie musiałam i ciągla hemoglobina na poziomie 9.0) zwolniłam
się. Zaczęłam słabo widzieć, lekarz stwierdził retinopatię prostą, później
dostałam ciężkiego zapalenia płuc gdzie leżałam w szpitalu i teraz w
zastraszającym tempie retinopatia przeszła do II stadium i jestem co miesiąc
laserowana. Owszem miałam depresję po 1 diagnozie lekarza. Ale teraz widzę, że
to wszystko mnie wzmocniło i dzielnie walczę z chorobami no i intensywnie dążę
do osiągnięcia założonych celów i marzeń :)
Aniu nie poddawaj się, masz dla kogo żyć :)))

[srajnarej]

To nie jest tak jak to odbierasz. przynajmniej w moim przypadku. fakt mam maly
staz ale juz zaczynam miec problemy ze wzrokiem :( a nieprawda jest ze dla mnie
wszystko jest "takie piękne, proste i łatwe". wrecz przeciwnie. jestem
przerazony tym wszystkim i do tej pory nie moge sie do konca otrzasnac. sek w
tym ze im wiecej o tym mysle tym czarniejsze wizje mi sie kreuja. dlatego
staram sie podchodzic do tego z humorem i nie zarazac innych mym zlym
samopoczuciem czy chwilowa depresja. a sam generalnie jak zaczynam miec
problemy z samokontrola to biore ze dwie ksiazki i zaczynam czytac co moze mi
sie przydazyc w powiklaniach cukrzycy i to w jakis sposob studzi moje zapaly na
slodycze czy inne zakazane cukrzykom rzeczy.

[alex359]

to przepraszam, odniosłam inne wrażenie. Ja choruje juz 14 lat, ale i tak
uważam, że dość późno dostałam powikłań. Jednak sama wiadomość o nich jest
bardzo bolesna, a szczególnie gdy wiesz, że masz tyle jeszcze do zrobienia...

[simona7]

Nie jest mi łatwo, nigdy nie było. Jak narazie ta choroba to najgorsza rzecz
jaka mi sie przytrafiła, nie wiem dlaczego nikt w rodzinie nie ma zresztą bogu
dzięki. Ryczałam przez to już niejeden raz ....... ale nic to nie zmieni
chodzi o to ze jestem poprostu optymistka zawsze byłam i mam zamiar być z
powikłaniami lub bez. Niestety nie jestem wzorem diabetyka do nasladowania :(
wolę miec wysokie cukry niż niskie a wiadomo długo się tak nie pociągnie :(
ale jakoś to będzie no nic CUKRY znaczy się USZY do góry :P
:))
pozdrawiam

[srajnarej]

"Ale mam dobry humor-stąd ten post!Właśnie odebrałam mój nowy Accu-Check Active
i strasznie się cieszę z tego,jak dziecko,heheehehehehe!!!
A wczoraj były 3-cie urodziny mojej cukrzycy!

Macie jakieś radosne nowinki?"

"...wspaniały post i wspaniały tytuł. Przeważnie piszemy o problemach, komuś
coś spuchło, komuś skoczyłu cukry, a tu proszę, Ktoś się z czegoś cieszy. Oby
wiecej takich postów "

To powyzej to sa posty z forum na stronie Moja Cukrzyca. Wlasnie w tym sek.
trzeba zarazac optymizmem i dlatego moje posty sa takie a nie inne. Jak to
napisala Simona7 ryczenie nic nie zmieni. dlatego proponuje wiecej usmiechu.
rozumiem ze ktos ma dola i szuka tu pomocy. ale czesto jest tak ze my nie
jestesmy w stanie pomoc :(( chyba ze komus poprawia humor sluchanie ze inni tez
tak maja i tez sobie nie radza itp. dla mnie nie jest pocieszeniem ze ktos ma
tak samo czy daj my na to gorzej.