witam, zaczęłam czytać to forum

[szyn.szyll]

bo od prawie uczę się żyć z chorym na cukrzycę typu 2 i czasami targają mną
wątpliwości..

proszę mi powiedzieć, czy ja dobrze kombinuję, że jeśli mąż często po południu
ma niski cukier i jest ospały, czasem bardzo, to może znaczyć, że
tabletki/insulina (ma przepisane jedno i drugie, do stosowania zamiennie)
zrobiły się z jakiejś przyczyny za mocne?
odkąd wiemy o chorobie (prawie rok), to on schudł ok. 10 kg, poza tym
zmieniliśmy trochę zwyczaje żywieniowe, na zdrowy rozum to może spowodować
konieczność zmiany dawki, prawda?

oczywiście do lekarza się mąż wybiera, tylko w Tarnowie znalezienie
diabetologa nie jest proste, szczególnie w sezonie urlopowym - jeśli pisze tu
ktoś z Tarnowa, kto zna dobrego diabetologa, to będę wdzięczna za kontakt, bo
z niezależnych od nas przyczyn nie może się nadal leczyć tam, gdzie się leczył

pozdrawiam
m.

[jan-w]

Masz rację. Jeżeli schudł 10 kg i zmieniliście dietę, to jest bardzo wysoce
prawdopodobne że potrzebuje mniej leków. Zwłaszcza przy objawach które podałaś.
Podstawowe pytanie: Czyżbyście nie posiadali glukometru? Sama wiedziałabyś ile
leków mąż potrzebuje. Glukometr kupisz bez recepty za kilkadziesiąt złotych.
Musisz jednak postarać się o receptę na paski (dla każdego glukometru inne). Też
są bez recepty ale kosztują np 50 zł za 50 szt, a na receptę np 3zł. Koniecznie kup.

dziękuję

[szyn.szyll]

oczywiście mąż jest świadom swojej choroby i do zaleceń lekarza się stosuje (a
ten zalecił stałą dawkę), natomiast używaniem glukometru przejął się na
początku, potem mu wyszło, że to średnio istotne skoro wyniki są niemal
identyczne - i owszem, przez te kilka miesięcy faktycznie cukier miał na w miarę
stałym poziomie, poza tym zero niepokojących objawów typu zasłabnięcia itp,
natomiast teraz jest gorzej, tak jak pisałam, dlatego podejrzewam, że leki
należy zmienić, a jego lekarz powinien poinstruować jak zmieniać dawkę w razie
potrzeby, dotychczasowy tego nie zrobił, stąd zapewne problemy i moje wątpliwości
poczytałam sporo o cukrzycy zaraz po diagnozie, żeby wiedzieć jak reagować, bo
pierwsze co przeczytałam to to, że cukrzyk nie zawsze czuje, że jest źle - i mąż
jest klasycznym tego przykładem, zdarza się, że prawie zasypia, a wciąż nie
widzi problemu, twierdzi, że świetnie się czuje :(

do tej pory nie chodziłam z nim do lekarza, wychodząc z założenia, że dorosły
człowiek nie wymaga pilnowania, ale chyba jednak to zmienię, mąż to rozsądny
człowiek, ale skoro objawów choroby nie czuje, to ja muszę wiedzieć jak mu pomóc

[jan-w]

> ten zalecił stałą dawkę), natomiast używaniem glukometru przejął się na
> początku, potem mu wyszło, że to średnio istotne skoro wyniki są niemal
> identyczne - i owszem, przez te kilka miesięcy faktycznie cukier miał na w miarę
> stałym poziomie, poza tym zero niepokojących objawów typu zasłabnięcia itp,
Często spotykany błąd. Oczywiście kiedy było OK, można było mierzyć rzadziej (np raz w tygodniu). Teraz kiedy miewa hipoglikemię, koniecznie częściej. Częste hipoglikemie obniżają próg ich odczuwania. Może to doprowadzić do utraty przytomności, nieodwracalnych uszkodzeń mózgu itp atrakcji.
> do tej pory nie chodziłam z nim do lekarza, wychodząc z założenia, że dorosły
> człowiek nie wymaga pilnowania, ale chyba jednak to zmienię, mąż to rozsądny
> człowiek, ale skoro objawów choroby nie czuje, to ja muszę wiedzieć jak mu pomóc
Jakbym słyszał moją żonę ;-)

[szyn.szyll]

z moich obserwacji wynika, że on ostatnio miewa hipoglikemię ok 14-15 po
południu (czyli po ok. 6-7 h od leków, pod koniec pracy, w weekendy to się
praktycznie nie zdarza), częściej jeśli rano wziął insulinę niż tabletkę, więc
pewnie tabletki są słabsze - dlatego dopóki nie dorwiemy lekarza, który ew.
skoryguje dawkę insuliny, to wg mnie powinien zostać przy tabletkach, skoro po
nich jest lepiej, no i koniecznie mierzyć cukier po południu, a nawet bez tego
zjadać czy wypijać coś, co go trochę podniesie, na wszelki wypadek

a czy upały mogą nasilać ryzyko hipoglikemii, czy to nie ma związku?

[jan-w]

To zrozumiałe. W pracy nie je (albo niewiele). Dawkę insuliny możecie skorygować
sami posługując się glukometrem. Jaki wpływ ma upał nie wiem.

[szyn.szyll]

> To zrozumiałe. W pracy nie je (albo niewiele).

je w pracy, to typ, co bez śniadania niechybnie zejdzie ;), robi sobie dwa-trzy
nieduże posiłki, niekoniecznie tylko kanapki bo ma gdzie odgrzać coś z obiadu,
więc imo to nie brak jedzenia jest problemem

no nic, dziękuję za porady, jutro idziemy do diabetologa, mam nadzieję, że
znajdzie przyczynę problemów

pozdrawiam
m.

skoro doczekałam się pomocy ;)

[szyn.szyll]

to dopiszę co było dalej, może komuś to się przyda?

trafiliśmy chyba w końcu do kompetentnego lekarza, który na dzień dobry zakazał
mężowi używania insuliny (jako zbędnej przy takim stopniu cukrzycy), a już w
żadnym razie w kombinacji z tabletkami (metformax), gdyż to bardzo często
powoduje hipoglikemię, szczególnie u pacjentów aktywnych zawodowo, ze średnio
uregulowanym trybem życia..
zmiana leczenia zdecydowanie pomogła, po kilku tygodniach dawka tabletek została
zmniejszona, a z racji postępów jest realna nadzieja, że przez kilka
najbliższych lat da się ograniczyć tylko do diety (i regularnych pomiarów
glukometrem rzecz jasna), tabletek używając sporadycznie w razie potrzeby

w tym miejscu pohamowałam się dzielnie przed napisaniem co myślę o poprzednim
diabetologu mojego męża ;)

[jan-w]

Gratuluję! Tylko bardzo ważne jest żebyście nie spoczęli na laurach.
Tzn pamiętali o ograniczaniu słodyczy, zażywaniu ruchu itp.

[gbaska1]

A może powiesz do kogo chodzicie w Tarnowie bo my weszliśmy w temat
cukrzycy jakieś dwa mieś temu- u męża T2 i narazie lekarka ogólna
przepisała mu Formetic 3x dziennie zaleciła dietę , nawet nie
wspomniała o skierowaniu do specjalisty.Cukier po lekarstwach w
normie a bez lekarstwa po posiłku glukometr pokazuje ponad 200. Nie
wiem czy w takim przypadku konieczna jest wizyta u diabetologa czy
wystarczy aby ona go prowadziła.

[d.ewcia]

Radziłabym ci wybrać się do diabetoga,ja dopiero zaczynam się oswajać z cukrem. Na początku chodziłam do lekarza rodzinnego, który kierował mnie na różne badania, a po tym dopiero dał skierowanie do poradni diabetologicznej. Pojechałam! A diabetolog mówi co innego. Kazał zrobić jeszcze raz wyniki z glukozą, bo te co miałam to są nie wiarygodne, kazał badać cukier po 2 godzinach (a lekarz rodz. kazał po 1 godzienie). Dla swojego zdrowia lepiej pójść 10 razy za dużo do lekarza niż o 1 raz za mało. Powodzenia

[szyn.szyll]

Koniecznie idźcie do diabetologa, lekarz rodzinny specjalistą nie jest, więc
trafi z lekami albo i nie, naprawdę warto choć skonsultować zalecone leczenie.
Natomiast jak cukrzyca zostanie ustabilizowana, to spokojnie można do
diabetologa chodzić nawet co pół roku (sam zaleci jaka jest potrzeba), a po
recepty do lekarza rodzinnego - bo jednak tych leków, pasków do glukometru itp
dużo potrzeba, więc trudno robić zapasy na pół roku.

Wedle mojej wiedzy w Tarnowie są dwie poradnie diabetologiczne, na Mostowej (dr
Galicka) i na Skłodowskiej-Curie (chyba dr Witek). W obu przyjmują w ramach NFZ
na podstawie skierowania od rodzinnego (z "przyjaznymi" terminami rzędu 3
miesięcy), oraz prywatnie (tu oczywiście terminy krótsze).

Generalnie to diabetologów w Tarnowie jest naprawdę mało (bodaj czterech), więc
warto u jakiegoś przynajmniej bywać, choćby po to, żebyś mogła w razie
wątpliwości poradzić się przez telefon, cukrzyca to niestety mało przewidywalna
choroba, bywają nagłe "atrakcje" :(

Powodzenia!

[gbaska1]

Co masz na myśli pisząc o "atrakcjach" przy cukrzycy? Przez ostatnie
4 miesiace mąż schudł ponad 6 kg ale przy tym mielismy bardzo
tragiczne przeżycie w rodzinie i nie wiem czy to ma związek z
cukrzycą czy z tymi dodatkowymi przejściami.