TABU uuuu

[cleopa]

Czy rozmawiacie z waszymi panami o bylych zonach??? Czy mowicie jak
Wam sie coś nie podoba np u dzieci?? Czy jest to tabu??
Ja nie bardzo wiem jak mam funkcjonowac...bo ostatnio powiedzial że
nie zyczy sobie rozmow nt Mlodego...MLody przestal sie uczyc i
totalnie wszystko olewa..Generalnie dobre dziecko ale ta
nauka..Próbowalam pomóc,szukalam psychologów,szukalam wyjścia z
impasu,tlumaczylam..bo dotychczas bylo naprawde fajnie..Zawsze jak
zjawia sie mamusia na wizyte to jest nieprzyjemnie..Jak mam
funkcjonowac nie mowiąc nic o tym dziecku???
Normalnie jestem w szoku..wiem ,że może TZ jest przykro,wstydzi sie
bo moja jest najlepsza uczennica w klasie ale ..przeciez mialo byc
na dobre i na zle...rany

[weronka77]

Rozmawiamy.Ba, nawet obgadujemy)))

[luna67]

nie, o zonie nie rozmawiamy, moj M jest dobrze wychowany, o Exi dowiedzialam
sie od ciotek, znajomych, rodzicow M, itd., no i w "naturze" sama sie
przekonalam;.)))wiec nie potrzebowalam, zeby moj M sie jeszcze bardziej stresowal

O dzieciach rozmawiamy i to nieraz do przesady o moich; dobrze wychowanych,
bardzo dobrze sie uczacych (w miedzy czasie studiujacych), respektujacych
starszych i wiecej "wiedzacych", no i o dzieciach mojego NM: bez respektu
traktujachych starszych, zle sie uczacych (syn w specjalnej szkole), mogla bym
wymieniac w nieskosczonosc.
Moj M wie i ja tez, ze nie mamy duzego wplywu, ze wzgledu na; co drugi weekend
odwiedzin jego dzieci, wiec nie rozmawiam z nim na ten drastyczny temat. Guzik
mnie to obchodzi, co robia jego dzieci i jak on sie udziela. To jego sprawa, jak
zamiast odrobienia lekcji matematyki jedzie z dziecmi do Luna parku. TO JEGO
DZIECI!!!!!! mnie nic do tego grund, ze moje dzieci sa dobrze pokierowane

Luna, kochana

[nangaparbat3]

jakos przegapiłam - to jednak jestescie razem?
Cieszyłabym się, bo jakoś tak mi wychodziło, ze sie kochacie, po prostu.

[luna67]

a no jestesmy razem, ale na moich warunkach Nie da sie tych 6-ciu lat tak
sobie skreslic, a tym bardziej jak sie kogos do szalenstwa kocha A pasierbica
jakby przemieniona, zobaczymy na jak dlugo

[nsc23]

W i E nigdy malzenstwem nie byli, ale czasem o niej rozmawiamy.
Niestety W nie umie sobie z nia jakos relacji porzadnie ulozyc z
wielu wzgledow, wiec ostatnio nawet robilam za mediatora i musze sie
pochwalic, ze nawet dobrze mi poszlo, bo dzisiaj byly mlodej
urodziny zamiast sie szarpac W mial mloda od 12 do 6 a mama na
reszte dnia
Poza tym ostatnio sama bylam w kontakcie z mama malej, bo mnie
znalazla przez Facebooka (cos a la nasza-klasa w Stanach) i do mnie
napisala wiadomosc. Zaczelo sie nieciekawie, skonczylo sie nawet
sympatycznie
Jezeli chodzi o wychowanie i co mi sie w wychowaniu malej nie
podoba, to czasem mowie W, ze to czy tamto u moich dzieci bedzie
rozwiazane inaczej, ale nigdy nie kwestionuje istniejacych zasad
przy malej. Dzis tylko nie wytrzymalam i zasugerowalam, ze dosyc juz
sie naogladala telewizji i moze bysmy sie zajeli czyms innym (a
telewizor pozwalam w zasadzie wlaczac tylko na czas, kiedy jej
czesze wlosy, zeby nie plakala, bo sie przynajmniej wtedy skupia na
telewizji i nie mysli o tym, ze jej wlasnie rozplatuje jej afro )
To jest chyba jedyna zasada, jaka W zmienil po mojej sugestii -
telewizor ograniczony do min. i duzo czytania - jak jestem w domu to
ja czytam, jak jest W to leca bajki z CD (nasz kochany dr Seuss)

chciałabym zuważyć

[helga1970]

pierwsza uwaga do LUny: szkoła specjalna to jest miejsce bardzo
złożone i nie wrzucałabym tam dzieci wszystkich jak leci przyjmujac
kryterium: złego uczenia się. Wiel dzieci w naszym systemie, które
tam trafia są dziecmi pokrzywdzonymi przez swoich rodziców,
nieudacznych nauczycieli przedszkola i troszke słabiej rozwinietymi
od swoich rówiesników.
Jak chodzi o wątek główny uważam, ze kazdy człwiek jest inny, ma
inny próg wrażliwosci i może być tak, ze faktycznie ojciec wstydzi
sie, ze jego dzieci nie radza sobie a nie ma przełożenia na ten
stan rzeczy. Ponieważ dzieci czesto nie radza sobie z róznych
powodów. moga chciec własnie w ten sposób przyciagnac uwage obojga
rodziców badz tego, które jest wielkim nieobecnym w domu. Jest
wiele przyczyn niepowodzen dzieci w szkole. Radziłabym poczekac i
nie naciskac. najłatwiej rozmawiac o szczesliwym dziecinstwie i bic
piane. Niestety wchodzac w zwiazek z mezczyzna posiadajacym juz
potomstwo powinnysmy byc swiadome i miec refleksje, ze gdzies tam
funkcjonuje czesc jego życia w postaci dzieci, które wciaz walczą z
tym stanem rzeczy( cokolwiek bysmy nie powiedzialy i stawałyna
głowie by tak nie było- dzieci chca miec pelna rodzine)
Mysle, ze najwiekszym dowodem dla mnie na zaufanie posierbicy do
mnie byly nasze niekonczace sie dyskusje po nocach, kiedy musialam
jej tlumaczyc badz wysluchiwac, dlaczego rodzice nie sa juz razem i
naprawdebylo mi ciezko ale wiedzialam ze jej jest jeszcze ciezej.

[magdmaz]

O byłych żonach? Nie bardzo, nie mamy powodów. O byłym mężu? Częściej - jak się
pojawia i trzeba mu dzieci podwieźć albo od niego przywieźć, albo jak mi nagada
coś obrzydliwego - to się wypłakuję chłopu w mankiet, a on sobie na niego klnie
i mi się robi lepiej.
O dzieciach? Zawsze. O moich, jak mi zalezą za skórę tak, ze podusiłabym gołymi
rękami - wtedy chłop mnie uspokaja, tłumaczy, mityguje, mówi: "ja już to
wszystko przerabiałem" (jego są starsze). O jego, jak mu nadepną na odcisk albo
jak nie słucha co mówią, mówię: "przecież on się stara", "ona jest zazdrosna" i
zwykle wszystko wraca do normy.

[333a13]

u nas rozmawia się zarówno o Młodym jak i o jego matce. Jeśli chodzi
o ex, to mimo zapędów mojego N staram się, by zawsze mówił o niej z
szacunkiem (mimo tego jak postąpiła z nim i dzieckiem) i raczej
staram się załagodzić ewentualne spory i jego "ale" co do wychowania
Młodego i postępowania z nim przez matkę itd... Już wystarczającym
obciążeniem dla niego jest to, że Młody z nim nie mieszka i nie
zawsze jest traktowany i wychowywany tak jak powinien... więc dla
zdrowia psychicznego nas wszystkich staram się nie dolewać oliwy do
ognia. Co do Młodego, to również rozmawiamy o nim. Oczywiście raczej
nie w kontekście jego braków, ale tego co ewentualnie możnaby
jeszcze zrobić, żeby było lepiej... Jeśli w niektórych kwestiach co
do Młodego się nie zgadzamy, o ile to nie narusza jakichś moich
szeroko pojetych interesów to po prostu nie naciskam i nie
kontynuuję tematu, bo to w końcu nie moje dziecko... i nie mam prawa
wchodzić z butami w jego wychowanie.

[lilith76]

O byłej żonie nie rozmawiamy, bo po co.
Czasem zwrócę uwagę na temat któregoś dziecka, ale delikatnie, na zasadzie "zauważ", "zwróć uwagę", "zrobisz co zechcesz, ale". Raz weźmie pod uwagę, raz nie, ale już się tym nie przejmujuę - jestem weekendowa, niech o dziecko rodzice się martwią, nie ma co zbawiać całego świata.
Czasem rodzic traktuje takie uwagi jak krytykowanie dziecka, wyraz niechęci do niego, odrzucenie, trzeba sporego taktu i wyczucia.