Poradnik dla macochy ?

[josephina]

Witam wszystkie macoszki

Na liście obecności się podpisałam, bo choć jestem tu nowa to w byciu macochą
mam już 10-letnie doświadczenie.

Ale moja znajoma nie ma.
I stad moje pytanie:

czy istnieje jakaś rozsądna pozycja ksiązkowa (poradnik z zakresu psychologii
dziecięcej albo może jakaś powieść) która pomogłaby młodej dziewczynie choć
trochę odnależć się w tej nowej roli ?

Oczywiście polecę jej to fotum ale dodatkowo szukam jakiś innych żródeł
wiedzy (choć wiem że doświadczenia nie zastąpi żadna książka)

Będę wdzięczna za wszelkie informacje

[kicia031]

Moze nalezy zaczac od laktury Krolewny Sniezki i Kopciuszka?
Pokazuja naocznie, ze nie warto byc zla mcocha...

[josephina]

Na pewno jej to przekażę

[nsc23]

Josephina, nie znam zadnych ksiazek, ja zdalam sie na zywiol i wyszlo a
raczej na razie wychodzi z wiekszym lub mniejszym sukcesem, ale dajemy sobie
wszyscy rade

[luna67]

Dlaczego podrecznik dla macochy? zadna macocha nie jest zla, bo jest
kobieta!!!!!!! sa tylko zli ojcowie, ktorzy przez "nadopiekunczostwo", sieja zla
atmosfere w takiej rodzince.
Moze podrecznik dla "dochodzacego" taty? jak ma to wszystko pogodzic, zeby "wilk
byl syty i owca cala"?

[edw-ina]

Jest godny polecenia podręcznik "jak być macochą", nawet cały cykl
istnieje. Ba! kursy są organizowane. Wszystkie te rzeczy mają w
tytule "asertywność". Jeśli macoszka się jej nie nauczy to zostanie
wołem, którego potrzeby są przynajmniej często na dalszych
miejscach, który nie ma prawa odezwać się nt. sytuacji w domu, za to
musi z uśmiechem na ustach obsługiwać męża i jego prześliczne
dzieciątka.
Jeśli nie będziemy grzecznymi dziewczynkami, które tylko dygają i
przytakują i na początku troszkę potupiemy nóżką, to dalsze relacje
będzie łatwiej ustalić. A sympatia do pasierbów raczej się pojawi,
pod warunkiem oczywiście, że nie są okazami skrajnie antypatycznymi
a ich tatusiek nie lata wokół nich jak ćma przy żarówce.

[niedobra37]

Brawo Ed-wina.To zdrowe podejście. Takie kursy też ok

[josephina]

Bardzo dziękuję za każdą wypowiedź

edw-ina zgadzam się całkowicie z tym co napisałaś - osobiście nie czytałam
nigdy żadnych poradników, ale ponieważ z natury jestem asertywna i ciut
zołzowata, stosunki z Młodą udało mi się wypracować naprawdę dobre.

Oczywiście sugestie książkowe przekażę dalej

[edw-ina]

A dziękuję ci bardzo Ja naprawdę jestem przekonana, że pewna
trzymana w ryzach zołzowatość to jedyne wyjście, by nie dać sobie
wejść na głowę.
Pamiętam początki związku z M i czasy, kiedy zaczęły pojawiać się
jego dzieci. Z jednej strony uważałam, że powinnam być miła,
kochana, usuwać się w cień itp., ale z drugiej strony ciśnienie mi
sie tak podnosiło, że zaczynałam wypalać paczkę dziennie w czasie
tych wizyt. O nieustannych wówczas kłótniach z M o wszystko, łącznie
ze źle postawionym na płycie garnkiem, wspominać nie będę. Aż do
mnie dotarło, że nie muszę. Zwyczajnie nie muszę. Ta myśl była bosko
wyzwalająca. Jak po niej przyszła kolejna: mam prawo, to normalnie
Eden . Oczywiście ustalanie granic, docieranie się itp. trwały
łądnych parę lat i do tej pory wizyty wywołują sprzeczki, ale tym
razem związane raczej z faktem przestawienia na inne tory
funkcjonowania domu.
Pozdrów serdecznie swoją przyjaciółkę i powiedz jej, żeby zaglądała
tutaj. Może ją troszkę "zezołzowimy"

[annjen]

mnie terapia forumowa bardzo pomogła, co prawda działam małymi kroczkami, ale w
głowie już mi się przestawiło co trzeba. a od września kolejny egzamin: Młody
mieszka u mnie (szkoła), a tatuś jest dochodzący...

[edw-ina]

czuję się za to troszkę odpowiedzielna Ale tak poważnie, masz
teraz idealną wręcz okazję, by chwycić wszystkie lejce. Tzn. Mały
zamieszka u ciebie - przedstaw tatusiowi koszt utrzymania
dzieciątka, łącznie z wyższymi rachunakami za prąd, wodę, jedzenie
itp. A odnośnie waszego wspólnego dziecka , też nadarza się super
okazja. Możesz powiedzieć, że ty nie uciekałaś od odpowiedzialności
i zajęłaś się jego dzieckiem, więc teraz wymagasz, by twój mąż
wspierał cię (aktywnie!!!) w staraniach o wasze. Tup nogą Annjen,
tup i to mocno jak diabli. Później przyjdzie czas na kompromisy.

[ojczymc]

Witam.Wątpie w skuteczność jakichkolwiek poradników.Życia nie da się
zaszufladkować...Więcej człowiek nauczy się np na forum takie jak to.

[mampy-tanie]

Podpisuje sie. Zrobiłam sobie dziecko, przestałam tyrac na dzieciatka (prezenty) tylko pozwalam tyrac na siebie, nie pozwalam na wzystko, a stawiam granice, i jest dolce vita. Przestalam nienawidzic pasierbow i chyba z wzajemnoscią, nawet córkę męża lubię całkiem całkiem, a jego syn twierdzi, że robię lepsze schabowe niż jego mtka huehue!
A było już tak, że powiedziałam mężowi, że się z nim rozwiodę jak gówniara nadal będzie robić za jego żonę(decyzje,potakiwanie itp.). Oczywiście mężulek nic nie zaumał, ale ja sobie poradziłam po swojemu dochodząc do asertywności