fenomen P. Coelho

[Gość: majka]

chciałam was zapyatć jaki to fenomen, że ludzie tak chętnie siegają do
książek ww. autora. co takiego jest w jego ksiażkach, że czytelnik tak
ochoczo siega po nie.

Czy to moze prez uniwersalnośc głównego bohatera, czy też może, dlatego że
jego świat jest trochę romantyczny, czy też może dlatego, że czytelnik
znajduje w nich receptę na zycie.

Podzielcie sie swoimi refleksjami o tym pisarzu.
* B. mile widziane głosy krytyczne.

[mathias_sammer]

Moze dlatego, ze pisze o prostych prawdach ubarwionych szczypta metafory?

W Niemczech "Alchemik" nalezy rowniez do bestsellerow.

M.S.

[marcintu]

Witaj czytałem kilka jego ksiażek.Ogólnie to sa lekkie i traktuja o powaznych
problemach wiec przystępne.polecam artykuł o nim we FRONDZIE bardzo ciekawy
życiorys!jak znajde to podam linka:)pax

[charlotta_lotta]

Przeczytałam kilka książek Coelho...
Wydaje mi się, że jego fenonem bierze się głownie z tego, ze jest dość dobrze
reklamowany.. :)))) Napewno nie tylko z tego powodu ale napewno rowniez
dlatego. Po drugie: język. PIsze prosto, zrozumiale, czasami łechtajac
czytelnika umiejętnie... ;)
A my, kupujacy ksiązki to lubimy..

Ja sama, poddałam sie troche modzie, kupilam kilka ksiazek, aby poprzeczytaniu
ich stwierdzić, że to nie to czego poszukuje w ksiązkach.
Wiele razy myslalam nad ich fenomenem :) Ale zawsze sobie mysle, ze jednak
dobrze, ze ludzie czytaja ksiazki... ;-)

[Gość: kijano reaves]

wg mnie coelho pisze pieknie ale zbyt pobierznie. mówi, żeby iść dążyć do
szczęście a nie pisze, czym jest to szczęście.
Gdyby dodał do swoich książek więcej filozoficznej wnikliwości to byłyby z cała
pewnością lepsze.

[mathias_sammer]

Mam w domu bodajze dwie ksiazki w wersji polskiej. Musze ponownie siegnac, bo
juz zapomnialem. Niekiedy jednak czytuje jego krociotkie bajeczki z moralem w
Zwierciadle (wersja elektorniczna)

M.S.

[spacey1]

Moim zdaniem jego ksiażki mają powodzenie, bo ktoś ludziom wmówił, że to ksiązki
filozoficzne. Spróbowali, okazało się, że to bardzo proste ksiązki. Uznali więc,
że uwielbiają literaturę filozoficzną. Łatwo się czyta, a jak nobilituje. :)

[bumm]

Rzecz, moim zdaniem, polega na tym, że większość ludzi lubi, żeby "produkty
kultury" (ksiązki, filmy itd), z jakimi obcują, nie otwierały nowych
horyznotów, nie zadawały nowych pytań, tylko powtarzały te same, oczywiste i
piękne prawdy - taki konserwatyzm gustów. Coelho ideologię ma mało oryginalną:
życie jest piękne, trzeba kochać ludzi, każdy musi szukać swojego miejsca na
Ziemi itd; do tego bardzo prosty, klarowny styl, żadnych ekstrawagancji; do
tego jeszcze forma przypowieści, że niby idee podane są niedosłownie, więc sami
sobie je musimy wyczytać (choć to tylko pozór, bo to kawa na ławę). I dlatego
ten sukces: amatorów literatury poszukującej jest jednak dużo mniej, czytelnicy
raczej wolą jak się ich po główkach głaszcze - i proszę bardzo, ich prawo.

[Gość: gamoń]

Zdarzyło mi się przeczytać Alchemika /żona na moje nieszczęście kupiła w celach
podróżniczych/, no zachciało mi się spróbować. Nie dużo było do czytania, ale
dałem radę, do końca zycia nie zapomne koszmarnych doznań. Nawet stworzylem
nazwę dla takiej literatury - "literatura irytująca". Z każdą kartkę narastała
we mnie niecheć do Coelho, pod koniec juz byłem pewny - chcę go zamordować, by
zrobić przysługę sobie i całemu światu. Nie ma nic gorszego niż permanentnie się
irytować: czyjąś bezdenna głupotą, filozofią na poziomie moich dzeci /wiek
przedszkolny/, prostactwem jęzkowym, fabularnm i setkoma innymi rzeczami...
Koszmar nie literatura.

[bdx65]

Po przeczytaniu (prawie) wszystkich uważam, że przeczytać można, ale zachwycać
się nie ma czym.
Najbardziej zapamiętałem "Piątą górę" - mistyczne klimaty biblijne;
"11 minut" - zwykła opowiastka o sile miłości;
"Zahir" - to najgorsze "dzieło" pisarza popełnione dla kasy; popłuczyny po sobie

[Gość: barti84]

Ostatnio przeczytałem dwie książki P.C. "Zahir" i "Jedenaście minut". Czytało
się łatwo i przyjemnie - typowe czytadło. Odnoszę wrażenie, że troche
Harlekinem trąci.

[kardiolog]

Nie czytalem niestety.

kardiolog

[pixela]

Przeraźliwe nudziarstwo plus cholernie irytująca pseudofilozofia.

[kardiolog]

Mnie wydaje sie, ze Coelho ma niewiele wspolnego z filozofia w pojeciu sensus
stricte. Bajkowe rozwazania nad zyciem, jego niedoskonaloscia, koniecznoscia
bycia dobrym czy zlym nie sa filozofia nawet wg Spinozy.

kardiolog

[Gość: gamoń]

nazwijmy rzecz po imieniu - literackie dno, literacki bruk, już nie bede mowil
jak nisko trzeba upasc by wydawac na to pieniadze...

[akondze]

Fenomen Coelho polega mniej więcej na tym, że facet wpadł na bardzo dobry
pomysł:
- dobrze rozpoznał rynek: mało ludzi czyta książki, książki są za trudne -
ergo: uczynić je maksymalnie prostymi
- dobrze określił target docelowy: ludzie na krawędzi czytelnictwa /
nieczytelnictwa, z mało wyrobionym gustem literackim
- przygotował produkt pod tę grupę, umiejętnie go zareklamował i sprzedał

Jak by spojrzeć na społeczeństwo poprzez statystykę, możnaby stwierdzić (takie
sobie teraz stawiam założenie robocze) że rozkłada się ono pod kątem
czytelnictwa jak mniej więcej statystyczny rozkład normalny: bardzo mało jest
takich ludzi, którzy NIGDY nie przeczytali żadnej książki (jedno ekstremum),
jak również bardzo mało jest w społeczeństwie takich ludzi, którzy regularnie i
w dużych ilościach dokonują tej właśnie czynności.

Tak więc najwięcej jest ludzi, którzy ani czytają ani nie czytają: jakieś tam
parę lektur w szkole, bo kazali... od czasu do czasu jakiś harlekinek (kobiety)
lub prosta sensacyjka (mężczyźni) czy kryminałek lub horrorek (k + m)...
Na takim etapie niesposób wyrobić sobie jako takiej orientacji literackiej -
tak więc jak taką grupę (stanowiącą jak wcześniej wskazałem, znakomitą
większość) podlać nieco przesłodzonym reklamowym sosem, mamy zjawisko jakie
mamy: proste historie łatwo przyswoić, proste historie może przyswoić
największa część społeczeństwa, proste historie najlepiej się sprzedają, proste
historie czynią z ich opowiadacza bogatego człowieka...

...i taki jest fenomen Coelho!

----------
...skwak?

[mathias_sammer]

Mnie wydaje sie, ze jego "fenomen" (za duzo powiedziane nt jego literatury)
polega na tym, ze opowiada zycie w bajkowy sposob. Na koncu jest moral, nad
ktorym warto pomyslec. Dodatkowa zaleta jego jezyka jest fakt, ze on nie
narzuca czytelnikowi co ma myslec, lub kim byc lecz sugeruje, zostawia
czytelnikowi wolna wole i wybor. Antyproza moze byc biblia, ktora a priori
dyktuje postepowanie i wynikajace konsekwencje z nieprzestrzegania zalecen
(czyt. za,dan).

M.S.