Piana złudzeń - okropieństwo!

[Gość: Tamara]

Przeczytałam tę książkę Viana, ku licznym zachętom forumowiczów, i jestem
zdegustowana tą ksiązka. Nie dosyć, że nudna, to jeszcze bez sensu, pisana
suchym językiem, ani ciekawa, ani śmieszna, ani wzruszająca. Dawno nie
czytałam czegoś tak głupiego/. Ludzie, za co kochacie Viana? co was tak
zachwyca w "pianie..."?

[eeela]

Poziom absurdu :-)

[kubissimo]

mnie zachwyca wszystko
nie wiem, ktory przeklad czytalas, ale jezeli moj ulubiony autorstwa Marka
Puszczewicza, to wlasciwie nic Ci nie powiem, tylko zalamie rece nad Twa
przyziemnoscia (w zlym tego slowa znaczeniu)
jezeli czytalas w innym przekladzie to po prostu mialas pecha

[formaprzetrwalnikowa]

A ja w sumie wole inne ksiązki Viana - cenię je własnie za poziom absurdu i
poczucie humoru (BAjka na uzytek osób w wieku srednim - jest od lat w moi Top-A
10). Piana mnie jakos specjalnie nie ruszyła.

A moze przeczytaj cos innego, bo taka np, Jesien w Pekinie...
'Tak gdzie mnisi robią próbę
zadzierają habit swój
pokaż mi jelito grube
a ci powwoiem, żes jest..'
;)

[Gość: daria13]

Tamaro, czy mogłabyś wymienić swoich ulubionych pisarzy? Myślę, że to mogłoby
wyjaśnić dlaczego nie spodobał Ci się Vian. Jeśli dojdziemy do sedna, będzie
można jeszcze kilku innych pisarzy polecanych na FK Ci odradzić, żebyś nie
musiała przeżywać kolejnych rozczarowań. To jest jednak specyficzna proza.
Z drugiej srony, gdyby Ci zależało, można by polecić Ci książki, które w jakiś
sposób przygotowałyby Cię do lektury Viana, pomogłyby Ci dojrzeć urodę tej
jedynej w swoim rodzaju prozy.
P:)

[kubissimo]

a tak z czystej ciekawosci: jakie ksiazki zaproponowalabys jako lekture
przygotowawcza?? :)

a tak na mrginesie to ja strasznie chcialbym jeszcze raz przeczytac "Piane
zludzen" po raz pierwszy :)

[Gość: daria13]

Lektury przygotowawcze zaproponuję, kiedy Tamara powie, co lubi i kiedy wyrazi
chęć przygotowania się, bo może się okazać, że niekoniecznie.
Z zasadny nie czytuję książek wielokrotnie, ale zrobiłam wyjątek dla MiM oraz
dla Viana. To są książki wielokrotnego czytania, nigdy nie przestają mnie
zachwycac, choć z pewnością tego pierwszego razu nie da się równie mocno
przyżyć:) Ja jestem z tego pokolenia, kiedy na książki Viana polowało się
latami (dosłownie) i zdobycie takiej pozycji dawało niesamowitą satysfakcję
zarówno z lektury, jak i z samego faktu posiadania na własność.
Oprócz Piany złudzeń bardzo sobię cenie jeszcze Wyrywacza serc, bo to chyba
dwie najsmutniejsze książki BV.
A tak na marginesie, jaki jest Twój stosunek, Kubissimo, do Vernona Sullivana?
P:)

[kubissimo]

kompletnie do mnie nie trafil
ciezko mi bylo uwierzyc, ze to ta sama osoba

[Gość: daria13]

kubissimo napisał:

> kompletnie do mnie nie trafil
> ciezko mi bylo uwierzyc, ze to ta sama osoba

Do mnie nie dość, że nie trafił, to w zasadzie wręcz odrzucił. Myślę, że Vian
miał niezłą schizę, to jakby kompletnie dwóch różnych gości napisało. Ani
jednego punktu stycznego. Dziwne lekko.
Vian generalnie niesamowitym facetem był. W swoim czasie żywą legendą. Mam na
pryzkład jego komentarz z sesji nagraniowej Milsa Davisa do Windą na szafot.
Oni to zrobili w jedną noc! To były czasy!

[ben-oni]

Myślę, że Vian
> miał niezłą schizę, to jakby kompletnie dwóch różnych gości napisało

A jaki sens miałoby pisanie podobnych rzeczy pod różnymi nazwiskami? Po to
wymyslił sobie Sullivana by móc pisać coś zupełnie innego. Pomijajac Gary'ego
(bo to raczej prowokacja) większść pisarzy używających pseudonimów robi to w
tym celu. (u nas Łysiak, Słomczyński)

[formaprzetrwalnikowa]

z tym, ze pan Vian niezbyt dobrym muzykiem był- sam o sobie tak mówił; jego
przygoda z (jakim instrumentem, kto wie? ;) była tylko zabawą.
tak samo jak tzw poezja, która sam spiewał (jak np piosenka o tosterze i
lodówce)

;)

[ben-oni]

Zabierasz się do tego jak za przeproszeniem tokarz. Co znaczy: przygotować się?
Umyć ręce, zająć wygodną pozycję, przypomnieć sobie polski alfabet. To są
przygotowania do lektury.
Nikt nie powiedział, że ona MUSI lubić Viana. Jeśli do przeczytania jednego
autora chcesz jej wcisnąć kilka książek przygotowujących to chyba znaczy, ze
popadamy w paranoję musu przeczytania. Do Frischa tez ma się tak gotować?
Później będzie Calvino, Gary, Sartre itd. Toż ona pół zycia zmarnuje na
przygotowania!

[daria13]

Benie drogi, wyluzuj:) Tamara wyraziła coś na kształt żalu, że mimo polecanek,
zawiodła się na lekturze. Ja napisałam, że jeśli nie lubi takich klimatów, bo
na przykład wolli coś bliżej życia (stąd pytanie o preferencje literackie), to
możemy jej z góry odradzić jeszcze kilku innych pisarzy. A żeby nie zabrzmiało
to zbyt dosadnie, zaproponowałam, że GDYBY BYŁA ZAINTERESOWANA mogę polecić
coś, co przybliży tego typu lektury. Ot i wszystko.
Faktem jest, że Viana kocham miłością wielką i bezgraniczną i dlatego lubię się
nią dzielić, ale przecież nie przez pryzmus.
P:)

[ben-oni]

Rozumiem Cię doskonale. Mnie też polecano róznych Praczetów czy Murakamich.
Próbowałem i bryndza, nic nie kumam. Nie lubię takich klimatów, jak to
określasz. I nie bedę sie przygotowywał. Po prostu to nie książki dla mnie i
już.
A Viana czytałem bedąc młodą dziewczyną i pamiętam, ze dopiero po kilkunastu
stronach załapałem styl, przeczytałem, spodobało mi sie ale, zabij, nie
pamietam niczego. Coś mi się tak majaczy jakis autobus jadacy przez pustynie
czy co... Ale może pokiełbasiłem autorów.

[formaprzetrwalnikowa]

Autobus przez pustynię jezdzi, jak najbardziej- autobus, proszpana, nr 975.
Jesien w Pekinie - moj Vianowski nr2

:)

[kubissimo]

jak to?
Chloe chorej na nenufar nie mozna zapomniec
a myszki polerujace promienie sloneczne?
a masakryczne lodowisko?
a wyrywacz serc?
a Jezus, ktory wisial na krzyzu i wygladal jakby sie nudzil?
a Jean-Sol Partre????

i wreszcie samobojstwo ostatniej myszki - przez to zakonczenie Piana zludzen
dolacza do malenkiej grupy ksiazek, ktore z ócz mych niewrazliwych wycisnely
sladowe ilosci wilgoci

[Gość: Tamara]

Czytałam przekład Puszczewicza, więc - według jednej z forumowiczek - ten
najlepszy. Czytam ksiązki różniaste i to w bardzo dużych ilościach. Są tak
różnorodne, że cięzko mi wybrać ulubione. Czytam zarówno te "realne", czyli
obyczaje, dramaty itp. jak i te "nierealne", z wątkami metafizycznymi. Lubię
Allende (szczególnie "Dom duchów"), uwielbiam "Ubika" Dicka, podobała mi się
bardzo "Madame" Libery, "Tajemna historia" Tartt, "Świat według Garpa" Irvinga.
Lubie też McEwana, własnie skończyłam "Sobotę". Cenię Jane Austen. Mogę
wymieniać i wymieniać. Szczerze mówiąc po "Pianie..." spodziewałam się czegoś w
stylu "Ubika". Tymczasem po raz pierwszy od dłuższego czasu nie mogłam się
doczekać, kiedy skończę tę ksiązkę. Znudziła mnie, po prostu i dzień po jej
przeczytaniu właściwie o niej zapomniałam. Nie wywarła ŻADNEGO wrażenia na
mnie,. Czy rzeczywiście jestem aż tak przyziemna?Pozdrawiam:) Acha, dario13,
proszę, napisz co pominąć z tego , co polecają forumowicze, żeby się znów
nie "nadziać" na coś podobnego do "Piany", bo widocznie taka literatura jest
nie dla mnie. Ciekawi mnie też, jak - wg Ciebie - się przygotować.

[aaneta]

Gość portalu: Tamara napisał(a):
> Tymczasem po raz pierwszy od dłuższego czasu nie mogłam się
> doczekać, kiedy skończę tę ksiązkę.

Chcesz powiedzieć, że czytałaś, czytałaś, czytałaś, czytałaś, i nie mogłaś się
doczekać, kiedy skończysz? Biedactwo. A nie przyszło Ci do głowy, że możesz nie
kończyć? Ludzie to jednak strasznie lubią utrudniać sobie życie.

[Gość: Tamara]

Po pierwsze, to moja sprawa. Po drugie, kończę wszystkie książki, bo już nie
raz zdarzyło mi się, że książka mnie zachwycała dopiero pod koniec, albo
świetne zakończenie rekompensowało całość. Tak więc w przypadku "Piany"
czekałam cały czas na to "coś" co mnie zachwyci. Tym bardziej, że "Piana" - na
szczęście - liczy niewiele stron, więc za bardzo się nie wymęczyłam. i nie
piszę tego po to, żeby wkurzyć wielbicieli Viana, lecz żeby się dowiedzieć , co
ich tak w nim i w jego twórczości zachwyca. Pozdr

[Gość: daria13]

Twoja lista książek jest różnorodna, więc to nie kwestia jednolitych upodobań
literackich (i na pewno nie przyziemności;), a chyba rzeczywiście innego
rodzaju poczucia humoru, niż ten reprezentowany przez Viana, czyli czarnego i
purnonsensownego. Myli mnie tutaj jedynie Ubik;)
Gdybyś przeczytała Jesień w Pekinie czy opowiadania Viana byłoby mi łatwiej
zrozumieć Twoje odrzucenie, ale Piana jest, w moim odczuciu, taka jak to
odbiera Kubi, niezykle melancholijna, piękna i smutna mimo bardzo wielu scen
nieodparcie śmiesznych (dla niektórych). Ogólna wymowa tej książki jest
zdecydowanie ponura i właśnie dlatego argument o Twoim odmiennym poczuciu
humoru w przypadku tej książki nie do końca mnie satysfakcjonuje.
Jako przygotowanie chciałam zaproponować Bułhakowa, przy czym nie tylko Mistrza
i Małgorzatę, ale na przykład cudowne Psie serce, ale MiM pewnie znasz. Lubisz?
Potem przede wszystkim Rolanda Topora, Raymonda Queneau "Zazie w metrze",
Douglasa Adamsa, a z naszych autorów Mrożka.
Wszystkie te nazwiska obowiązują też oczywiście w przypadku, gdybyś chciała
unikać surrealizmu i absurdu. Myślę, że dłuższą listę mógłby Ci zaproponować
Braineater.
Jak sobie coś przypomnę, to jeszcze poodradzam:)
P:)
Ps.
O Pianie złudzeń napiszę jeszcze, jak znajdę więcej czasu, bo w końcu pytałaś
przede wszystkim o to, co nas w tej książce tak zachwyca.

[Gość: Tamara]

Dziękuję. No więc MiM w skali 1-6 oceniam tak na 4:) pewnie znowu zbiorę baty;)

[formaprzetrwalnikowa]

na pewno nie odemnie, Tamara.
ja tez na 4, ale z -

;)

[Gość: do formyprzetrwaln]

;) cieszę się, że nie jestem sama

[formaprzetrwalnikowa]

po cichu (lepiej nie budzic licha) powiem Ci, ze załozyłam cos na kształt Klubu
Demistyfikatorów Wspaniałości MiM.
zapisac Cie?

;)

ps. Ale ciiiiii... bo nas żywcem zjedzą
;)

[Gość: Tam]

mnie zjedza nie tylko wielbiciele MiM i Piany, ale też Murakamiego i Marqueza:)
ale do klubu chętnie się zapiszę, tylko ciii...:)

[formaprzetrwalnikowa]

dobra, wybaczam Ci marqueza (uwielbiam). z Murakamim sie zastanowie, bo dopeiro
jedną ksiazke przeczytałam.
ale ciii...
popatrzmy lepiej, jak się ten wątek dalje rozwinie, bo juz odgałezienia w nim,
jak u Borgesa (czytałas? ja jakos nie mogę przebrnąć)
:)

[Gość: Tam]

jeszcze nie, ale pewnie z czasem sie zabiorę, bo pochłaniam książki tonami. A
wątek ciekawie kwitnie, nie powiem;)

[formaprzetrwalnikowa]

ja go równiez rozwijam, zakładając, ze choc nie posiadasz Tego Poczucia Humoru,
to Poczucie Humoru posiadasz.
:)

ps. iobymsięniemyliłaamen
;)

[eeela]

Oj, Formo, chyba dla przekory jeno. Przeciez MiM dobrze wpasowuje sie w rodzaj
vianowo-pythonowskiego humoru. Jakby te sentymentalne kawalki powyrzucac, bylyby
delicje ;-D

[formaprzetrwalnikowa]

jakby te sentymentalne kawałki powyrzucać toby chyba niewiele zostało.
ja nawet Piłata pamiętam tylko z roli Holoubka (swietnej zresztą)

;)

[eeela]

Jakby zamiast sentymentalnych kawalkow dac wiecej psot Korowiowa i Behemota,
bylaby to jedna z moich ulubionych ksiazek.

[formaprzetrwalnikowa]

nawet tego nie zauwazyłam.
jedyne co pamietam, to migreny Piłata. a to nie było zabawne

forma_migreniczka
;)

[staua]

A ja pamietam w tej roli Mariusza Dmochowskiego: Teatr Wspolczesny w Warszawie, bylam trzy razy, w
roli Wolanda Krzysztof Wakulinski, ktorego wczesniej zupelnie nie znalam (koniec podstawowki/
wczesne liceum). W jakiej inscenizacji byl Holoubek?

[formaprzetrwalnikowa]

holoubek w teatrze telewizji

[formaprzetrwalnikowa]

i znów (bo nie pierwszy raz mi sie to zdarza, w dodatku na tym forum) sobie
przypomniałam, ze Holoubek , owszem, w tym TT przedsatwieniu był, ale w innej
roli- poszperałam na forum (H był wolandem)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=25430645&a=26100584
Ale nadal nie pamietam, kto grał Piłata

[staua]

W tym we Wspolczesnym w ogole (niestety) Holoubka nie bylo, chociaz przeciez byl w tym teatrze.
Znalazlam za to telewizyjna obsade - u Wojtyszki Pilatem byl Zapasiewicz.
www.filmweb.pl/Mistrz,i,Ma%B3gorzata,%281988%29,pe%B3na,obsada,FilmRoles,id=7762
Cos mi sie kojarzy, ze to widzialam, ale najchetniej zobaczylabym raz jeszcze. A w domu mam ksiazke
tylko w rumunskim tlumaczeniu, moja zostala w Polsce...

[ben-oni]

To możesz zapisać mojego brata, który uwielbia Bułhakowa i uważa, że "MiM" mógł
sobie podarować albo podpisać pseudonimem.
Ja nie jestem tak radykalny, mnie się podobało i trochę nawet śmieszyło.

[formaprzetrwalnikowa]

kurde: W KTÓRYM MIEJSCU was smieszyło, hę?

[eeela]

W tym na przyklad:

– Cóż za nieszczęście, nieprawdaż? Co to się na tym świecie wyprawia!
– Tramwaj? – szeptem zapytał Popławski.
– Na amen! – krzyknął Korowiow i potoki łez popłynęły mu spod binokli. – Na
amen! Widziałem na własne oczy! Może mi pan wierzyć – raz – i leci głowa! Prawa
noga – chrust, i na pół! Lewa – chrust, i na pół! Oto do czego doprowadziły te
tramwaje! – i nie mogąc się najwidoczniej opanować wstrząsany łkaniem Korowiow
wparł nos w ścianę obok lustra.
(...)
– Nie, siły mnie już opuszczają, tracę zmysły – pociągając nosem mówił dalej
Korowiow – jak tylko sobie przypomnę: noga pod kołem... takie koło waży z
dziesięć pudów... Chrust!... Pójdę, położę się, może sen mi ześle zapomnienie. –
I momentalnie zniknął z przedpokoju.
Kot zaś poruszył się, zeskoczył z krzesła, stanął na tylnych łapach, podparł się
pod boki, otworzył paszczę i powiedział:
– No, więc to ja wysłałem depeszę. I co dalej?
Popławskiemu zawirowało w głowie, stracił władzę w rękach i nogach, wypuścił z
ręki walizkę i opadł na krzesło naprzeciw kota.
– Zdaje się, że zapytałem wyraźnie i po rosyjsku – surowo powiedział kot: – Co
dalej? Ale Popławski nie udzielił żadnej odpowiedzi.
– Dowód osobisty! – wrzasnął kot wyciągając puchatą łapę.
Niczego nie pojmując i nie widząc niczego, prócz dwu iskier płonących w kocich
ślepiach, Popławski wyrwał z kieszeni dowód osobisty niczym sztylet z pochwy.
Kot wziął ze stolika pod lustrem okulary w grubej czarnej oprawie, włożył je na
mordę, co sprawiło, że wyglądał jeszcze godniej, po czym wyjął dowód z drżącej
dłoni Popławskiego.
“Ciekawe – zemdleje czy nie?...” – pomyślał Popławski. Z oddali dobiegało
pochlipywanie Korowiowa, przedpokój wypełnił zapach waleriany, eteru i jeszcze
jakiegoś mdlącego paskudztwa.
– Który komisariat wydał ten dowód? – zapytał kot wpatrując się w otwarty
dokument. Odpowiedź nie nastąpiła.
– Czterysta dwunasty – powiedział kot sam do siebie, przesuwając łapą po
trzymanym do góry nogami dowodzie. – No, tak, oczywiście! Znam ten komisariat,
tam wydają dowody, komu popadło. A ja bym, na przykład, nie wydał dowodu takiemu
jak pan. Za nic bym nie wydał! Tylko raz bym spojrzał na pańską twarz i
momentalnie bym odmówił! – kot tak się rozgniewał, że cisnął dowodem o podłogę.
– Pańska obecność na pogrzebie zostaje odwołana – oficjalnym głosem mówił dalej
kot. – Będzie pan łaskaw powrócić do miejsca stałego zamieszkania. (...)

[eeela]

Albo w tym:

Blada i znudzona obywatelka w białych skarpetkach i w równie białym bereciku z
pomponem siedziała na giętym fotelu w kącie przy wejściu na werandę, w tym
miejscu, gdzie w zieleni żywopłotu widniało wejście. Przed obywatelką na
zwyczajnym kuchennym stole leżała gruba księga z gatunku kancelaryjnych, do
której obywatelka owa z nieznanego powodu wpisywała wszystkich wchodzących do
restauracji. Ta właśnie obywatelka stanęła na drodze Korowiowa i Behemota.
– Proszę okazać legitymacje! – powiedziała patrząc ze zdziwieniem na binokle
Korowiowa jak również na prymus Behemota oraz na rozdarty rękaw tego ostatniego.
– Tysiąckrotnie przepraszam, jakie legitymacje? – zapytał zdziwiony Korowiow.
– Panowie jesteście pisarzami? – teraz z kolei pytała obywatelka.
– Bez wątpienia – z godnością odpowiedział Korowiow.
– Proszą okazać legitymacje – powtórzyła obywatelka.
– Ślicznotko moja... – zaczął tkliwie Korowiow.
– Nie jestem ślicznotką – przerwała mu obywatelka.
– O, jakże tego żałuję – rozczarowanym głosem powiedział Korowiow, a następnie
mówił dalej. – No cóż, jeśli pani sobie tego nie życzy, to nie musi pani być
ślicznotką, chociaż byłoby to nader przyjemne. Więc, żeby upewnić się, że
Dostojewski jest pisarzem, należy od niego żądać okazania legitymacji? Niechże
pani weźmie dowolne pięć stron pierwszej lepszej jego powieści, a przekona się
pani, że ma pani do czynienia z pisarzem. Zresztą przypuszczam, że Dostojewski w
ogóle żadnej legitymacji nie miał! A ty jak myślisz? – Korowiow zwrócił się do
Behemota.
– Założę się, że nie miał – odpowiedział tamten, postawił prymus na stole obok
księgi i wytarł ręką pot z usmolonego czoła.
– Ale pan nie jest Dostojewskim – powiedziała zbijana z tropu przez Koro wio wa
obywatelka.
– Skąd to można wiedzieć, skąd to można wiedzieć – odrzekł Korowiow.
– Dostojewski umarł – powiedziała obywatelka, ale jakoś niezbyt pewnie.
– Protestuję! – gorąco zawołał Behemot. – Dostojewski jest nieśmiertelny!

[formaprzetrwalnikowa]

a, to pamiętam. skojarzyło mi sie z koloniami letinimi i moim dyzuerm
jako 'odzwierna' -trzeba było zapiosywac nazwiska wszystkich odwiedzających.
myslałam,z e nigdy w zyciu nie przebrne przez trud zapisania
nazwiska 'bigosiewicz' nie umarłwszy przódy ze smeichu
;)

ps. dziękuje za trud wklepania fragmentów
:)

[eeela]

Mam ebooka, zrobilam tylko kontrol plus ce :-)

kłamczuuuuucha :P

[formaprzetrwalnikowa]

a pisła, ze nie ma e-bookow!

;)

[eeela]

Nie mam ebookow po polsku o sredniowieczu i w zwiazku z.
A tego ebooka wlasnie w tym very momencie sciagnelam, zeby ci fragmenty wkleic :-D

[Gość: Tamara]

a tak dla porównania "Ubika" oceniam na 6 a "Pianę" na 1:( czekam Dario na
Twoje argumenty, czemu Vian tak zachwyca. Pozdrawiam gorąco!

[formaprzetrwalnikowa]

Ubik jest super.
W ogóle uwielbiam Dicka. za genialne, odleciane, ale bardzo proawdopodobne
pomysły.

[daria13]

O Pianie złudzeń pięknie już napisała blue.berry, podpisuję się. To najbardziej
niebanalnie opowiedziana historia miłosna. Większość książek Viana rzeczywiście
ma swoją wartość z uwagi na poziom absurdu, na poczucie humoru, na błyskotliwe
gry słowne i fajerwerki wyobraźni i pomysłowości podczas tworzenia nowych
miniświatów w obrębie świata jak najbardziej realnego. W Pianie oprócz tych
wszytkich aspektów jego twórczości, zachwyca mnie poezja w opisywaniu uczuć i
tragicznych zdarzeń, bez patosu, z delikatnością,a jednocześnie osobliwym
humorem. Książki o miłości zawsze ocierają się o banał, ale Vian opisał tę
historię tak odmienne, ubrał ją w tak niesamowity kostium, jak chyba nikt nigdy
przedtem, ani potem tego nie zrobił. Do tego rewelecyjny wątek o posuniętym do
granic fanatyzmu uwielbieniu Chicka dla Partra. Skądinąd piękna satyra na
twórczość tego ostatniego, znaczy Sartre'a:). Wątki anarchistyczne, nienawiść
do pracy i odraza do wszelkich instytucji. I cała masa innych, ważnych wątków.
Piana złudzeń to książka magiczna, ale w przeciwieństwie do realizmu
magicznego, w którym do świata realnego wkradają się wątki nierealne, świat
Viana jest jedną wielką magią z elementami realizmu. Dla mnie to czysta poezja,
książka słodko-gorzka, smiesząca i wzruszająca do łez. Końcowa scena
samobójstwa myszki to absolutne mistrzostwo świata.
Co do Dicka, gdybyś Tamaro chciała lepiej zrozumieć Valis (to rzeczywiście
ciężki kaliber) radziłabym przeczytać jego biografię autorstwa Sutina "Boże
inwazje". Ta lektura otwiera oczy na wiele aspektów twórczości tego autora,
którego ja też niezwykle lubię i cenię. Moją ulubioną książką Dicka, jest mniej
znana jego powieść Doktor Bloodgheld (nigdy nie pamiętam, jak to się pisze) z
uwagi na najbardziej mroczny klimat.
Przypomniała mi się jeszcze jedna odradzanka. Jeśli nie spodobał Ci się Vian,
pewnie nie spodobają Ci się Opowieści o famach i kronopiach, Niewpory czy
Silvalandia Julio Cortazara. Aż serce mi pęka, że muszę to komuś odradzać;(
Pozdrawiam:)

[Gość: Tamara]

bardzo ci Dario dziękuję za wyczerpującą wypowiedź. Żałuję , że w "Pianie.."
nie odkryłam tego co Ty. A "Gra w klasy" Cortazara - wg Ciebie- powinna mi się
podobać? Doktora Bluthgelda też czytałam, dosyć mi się podobał, ale
bardziej "Ubik" i "Stygmaty". "Ubik" to do dziś jedna z lepszych książek jakie
czytałam. Pozdrawiam Cię gorąco. Tamara

[Gość: daria13]

Tamara napisała:
A "Gra w klasy" Cortazara - wg Ciebie- powinna mi się
> podobać?
O ile o Famach i kronopiach mogę powiedzieć z dużą dozą pewności, że Ci się nie
spodobają, bo są bardzo surrealistyczne, o tyle o Grze w klasy nie moge
wypowiadać się już z takim przekonaniem (w tym kontekście). W tym przypadku
radziłabym Ci spróbować, najwyżej odłożysz. Ja najbardziej lubię Opowiadania
Cortazara, choć kiedy czytałam je po raz pierwszy (miałam wtedy jakieś 16-17
lat)bardzo wkurzało mnie to, że były w większości niedokończone, urwane jakby w
połowie. Dopiero po kilku latach doceniłam ten zabieg autorski i nauczyłam się
znajdować przyjemność w samodzielnym ich interpretowaniu i dopowiadaniu. Te
opowiadania mają swój absolutnie unikatowy klimat i charakter. Może spróbuj
przeczytac kilka opowiadań Cortazara, jeśli Ci się spodobają, możesz sięgnąć po
Grę w klasy. Ale to też nie daje gwarancji, bo tak jak pisałam, opowiadania są
jedyne w swoim rodzaju.
Pozdrawiam serdecznie:)

[formaprzetrwalnikowa]

napisz, daria, napsiz, co was tak zachwyca, bo ja tez nie mogłam pojac.
pewnie piękna i melancholijna jak wiele ksiazek o miłosci.
Jak np Samotnosc w sieci dla niektórych

ciekawa jestem, czy moja wypowiedz o odmiennym poczuciu humoru satysfakcjonuje
autorkę postu?
;)

[Gość: Tam]

oj tak tak, własnie takie odmienne poczucie humoru mnie śmieszy, a nie
vianowskie;) co do Dicka to uwielbiam "Ubika" i "3 stygmaty", ale np nie
znoszę "Człowieka z Wysokiego Zamku" i "Valisa". Może znasz coś Dicka w stylu
dwóch pierwszych perełek?

[formaprzetrwalnikowa]

3 stygmaty mnie znudziły.
z tym, ze ja Dicka cenie za wizje przyszłosci -uwazam go za jednego z ojców
cyberpunku. a co Tobie się podoba w twórczosci Dicka?

Dick

[Gość: Tam]

no więc "Ubik" mnie totalnie zaskoczył, wciągnął, podobał mi się klimat książki
i w ogóle wszystko. "3 stygmaty" troche mniej niż "Ubik" ale podobała mi się w
nich wizja przyszłości, życie na innej planecie, klimat, atmosfera książki.
Kocham takie klimaty. Natomiast Valisa chyba nie do końca
zrozumiałam,a "Człowiek" mnie jakoś znudził, nie było tej "międzyplanetarnej"
atmosfery itp. Wciąż szukam czegoś na wzór "Ubika" i znaleźć nie mogę

[formaprzetrwalnikowa]

A, skoro miedzyplanetrana atmosfera to chyba najlepsza będzie słynna Fundacja
by Asimov.
jak juz zaczęąłm czytac, hurtem przeczytałam wszystko, co wydano.
Moze spodobac Ci sie klimacik Diuny Herberta -aczkolwiek jest tu troche (moim
zdaniem) z klimatów fantasy, którego ja akurat nie trawię.

W kwestii czarnej wizji przyszłosci na planecie ziemi wspaniały jest William
Gibson - polecam Neuromancera, Idoru, Rozpoznanie wzorca (z opowiadan
najsłynniejsze jest Johny Mnemonic - znasz film?)

[3promile]

formaprzetrwalnikowa napisała:

> A, skoro miedzyplanetrana atmosfera to chyba najlepsza będzie słynna Fundacja
> by Asimov.
> jak juz zaczęąłm czytac, hurtem przeczytałam wszystko, co wydano.
> Moze spodobac Ci sie klimacik Diuny Herberta -aczkolwiek jest tu troche (moim
> zdaniem) z klimatów fantasy, którego ja akurat nie trawię.
>
> W kwestii czarnej wizji przyszłosci na planecie ziemi wspaniały jest William
> Gibson - polecam Neuromancera, Idoru, Rozpoznanie wzorca (z opowiadan
> najsłynniejsze jest Johny Mnemonic - znasz film?)


Z kwestii kreowania światów w chorej głowie - z uporem maniaka będę polecał
tetralogię Dana Simmonsa: "Hyperion", "Zagłada Hyperiona", "Endymion" i "Triumf
Endymiona"

[formaprzetrwalnikowa]

Nie znam. juz zapisuje. poszukam w bibliotece
:)

[3promile]

Chciałbym zaznaczyć, że w przeciwieństwie do niektórych (no przecież kurna nie
napiszę, których) nie czuję się na siłach, żeby Simmonsa oceniać - ja go po
prostu uwielbiam i podziwiam. Uwielbiam za niczym nieograniczoną łatwość
tworzenia krańcowo odmiennych światów i podziwiam za umiejętność ich logicznego
spojenia na potrzeby fabuły. Nie jestem czytelnikiem Simmonsa - jestem jego
wyznawcą!

[formaprzetrwalnikowa]

jest jakas kolejnosc tego?
bo zamierzam wybrac sie na eBay'owe łowy

[3promile]

Kolejność jest taka, jak napisałem. W razie czego służę ebukaśnie.

[formaprzetrwalnikowa]

mam tak głęboko zakorzenioną niechec do ebookow, ze najpierw sprawde na wBay'u
choc miejsca na ksiazki w tym domu nie ma juz od pól roku

;)

[3promile]

Brajn kiedyś mi polecił, żebym nagrał i zapętlił szelest przewracanej kartki ;)

Kwestia przyzwyczajenia - z jednej strony trudno wziąć ebooka do wanny; z
drugiej strony - 4 tysiące książek i ani pół metra kwadratowego mojej zagraconej
kawalerki :)

[Gość: Tam]

NIE ZNAM

[Gość: Tam]

Dzięki za propozycje, na pewno skorzystam

[formaprzetrwalnikowa]

ale przeciez do Viana albo ma się odpowiednie POCZUCIE HUMORU albo się nie ma.
Bez względu na ulubionych autorów.
Jak ktos lubi absurdalne skecze Monty Pythona, to na 90% spodoba mu się Vian.
Jesli bawi go Kryszak - mahne sząse.
i zadne 'przygotowania' tu nie pomogą.

[Gość: Tamara]

Acha, dodam, że Murakami też mi się nie podoba (czytałam "Kronikę ptaka
nakręcacza"). "Miłość w czasach zarazy" Marqueza mnie znudziła...

[mamarcela]

No, to przez następne lata będziesz uczęszczać, Tamaro, na kursy przygotowawcze
do czytania Viana, Marqueza i Murakamiego.
Osobiście sie nigdy nie przyznaję, że cos mi się nie podobało, bo wiem, czym to
tutaj grozi. :-)

[formaprzetrwalnikowa]

Tamaro miła: uprzejmie Cię informuję, ze to, co daria zaproponowała, czyli
przygotowania do czytania Viana to bzdura. albo masz poczucie To poczucie
humoru, albo inne.
Artyzm Viana opiera się na jego absurdalneym poczuciu humoru i grach słownych.

powiedz lepiej, co/kto Cię smieszy?

ps. Cyz to nie jest piękne:
"Uwaga: ten fragment jest poetycki:
Jeszcze nie przekroczył jej progu
A ona czekała tam pusta
jakby wypełniona nocą,
z dochodzącymi z otchłani
jakby odgłosem pocałunków,
szmerem źródełka, ktore biło skrycie,
Zeby zagubic się pośród piasków."
{Bajka na uzytek osób w wieku srednim - rozdział piąty]
;)

[Gość: Tamara]

do mamarceli: a niech się wykrzyczą:) zawsze się tacy znajdą:) nie boję się
ich. Oprócz "krzykaczy" zawsze odpisują również Ci, których wypowiedzi cenię.

do formyprzetrwalnikowej: właśnie w tym problem, że mało która książka mnie
śmieszy. W życiu mam poczucie humoru, przy lekturze-o dziwo-nie. No ale niech
pomyślę, co mnie ostatnio bardzo rozśmieszyło?? o, np."Kwiaty śliwy w złotym
wazonie". Albo dialogi Rhetta i Scarlett w "Przeminęło z wiatrem". Lubię też
poczucie humoru Jane Austen.

[formaprzetrwalnikowa]

no dobra, to ja jeszcze raz spróbuje: smieszy Cię Monty Python? Mumio? Lub zeby
bylo troche bardziej literacko: Ionesco?

[ben-oni]

O to własnie chodzi. Są, nawet tu na forum, liczni czytacze zaśmiewający się
przy "Trzech panach w łódce..." (mnie znudziło to kompletnie, pierwsza część to
prospekt krajoznawczy, druga jest wesoła na poziomie Benny Hila), innych
śmieszy "Mistrz i Małgorzata", Dickens, Cervantes bądź Rabelais. I wszyscy mają
rację.

[Gość: Tamara]

nie za bardzo mnie śmieszą. Chyba jakaś drętwa jestem:)pozdr

[formaprzetrwalnikowa]

e, to juz mamy odpowiedz :)
Tamaro, nie o to chodzi, czy jestes drętwa- po prostu masz Inne Poczucie Humoru.
I pewnie dlatego zupełnie nie załapałas Viana.
I w takiej sytuacji odradzałabym dalsze próby. Piana wcale nie jest AZ tak
absurdalna i abstrakcyjna

Wielu udanych lektur :)

[3promile]

Śmiech to nie wszystko. Ja na przykład płaczę podczas czytania "Potopu".

[Gość: Tamara]

no właśnie ja raczej wolę sobie przy książce popłakać

[ben-oni]

To polecam:
"Pozegnanie z Matiorą" Rasputina
"Pałac lodowy" Vesaasa
"Zwycięstwo" Conrada

I nie gwarantuję, że będziesz płakać bo z tym jak z poczuciem humoru... nie
wszystkich skłania do płaczu (mnie np. nie, ale ja w ogóle nie rycze przy
czytaniu...).:-)

[mamarcela]

Ależ, Tamaro dir, ja się nie boję krzykaczy. Raczej oburzonych i nawiedzonych
naprawiaczy mojego zwichrowanego gustu.
P:-)

polaryzacja

[kubissimo]

"Milosc w czasach zarazy" Cie znudzila, za to "Madame" Ci sie podobala?
ok, jestesmy z przeciwleglych biegunow :)

To juz będzie taka stała rubryka na FK???

[prowokacja17]

"daria13 radzi - jak czytać? co czytac? i po co czytać?"
oraz "Napisz nam, co ci się podoba, a my dobierzemy ci odpowiednią lekturę, a
także odradzimy nieodpowiednią"
również "Kursy przygotowawcze dla tych, którzy chcą, a nie mogą"

i to tak za darmo? czy esemesami trzeba płacić?

[Gość: Tamara]

a ja się cieszę, że daria13 sympatycznie odpowiedziała na mój post, w
przeciwieństwie do niektórych forumowiczek

[formaprzetrwalnikowa]

znaczy sie w przeciwienstwie do kogo? - zapytała zaczepnie Jedna Z Forumowiczek

;)

[Gość: Tam]

O, NP TO, TAKIE JAKIES NIEZBYT SYMPATYCZNE:
cyt."Chcesz powiedzieć, że czytałaś, czytałaś, czytałaś, czytałaś, i nie mogłaś
się
doczekać, kiedy skończysz? Biedactwo. A nie przyszło Ci do głowy, że możesz nie
kończyć? Ludzie to jednak strasznie lubią utrudniać sobie życie".

[formaprzetrwalnikowa]

a, to. faktycznie

ps. eee.. ja tylko zartowałam. jak zwykle, zresztą
;)

[aaneta]

No. Straszna jędza z tej aanety.

My sie też cieszymy! Bardzo

[prowokacja17]

Tak samo jak miliony zagubionych czytelników. W końcu ktoś z kagankiem oświaty
i dobrym słowem. A te kursy gdzie? Bo chcielibyśmy się zapisać od razu. Bo my
bardzo chcemy, ale nie bardzo możemy i potrzebujemy światłej rady eksperta.

[formaprzetrwalnikowa]

o, maluczcy!
pochylcie swe głowy w pokorze i przyjmijcie kaganek oświaty.


ps. kunka, mnie nawet na dobre słowo nie stac, nie mówiac o kaganku i swietle
eksperta, so don't look at me!

;)

Czy dobrze zrozumieliśmy, że forumowiczka

[prowokacja17]

Formaprzetrwalnikowa usiłuje przekonać wszystkich (nie wiadomo po co w tylu
postach), że potrzebuje kursów przygotowujących do przeczytania "Mistrza i
Małgorzaty", a inni forumiarze jej w tym sekundują.
Mamy nadzieje, że ich prośby zostana wysłuchane.

a forumowiczka Eeela to sie chyba przejęla misją

[prowokacja17]

i też jakieś kursy prowadzi
Zastanawiamy się, czy to jedna firma, czy tez konkurencja działa?
I, czy to jest uczciwa konkurencja?

[eeela]

To jest absolutnie nieuczciwa konkurencja. Caly kapital i tak znajduje sie w
rekach masonerii!

[formaprzetrwalnikowa]

Masoneri i Układu stolikowego!

[eeela]

A uklad ten jest wrecz nie do rozbicia. I przenika wszystko.
Nieuczciwie se pogrywamy, oj tak.

tak też myśleliśmy

[prowokacja17]

Daria13 wymyśliła i nie zdążyła nawet laurów zebrać.
Już się hieny biznesu zleciały i zyski z dobrego pomysłu ciągną.
Pewnie nawet rubryke założą "Dobre rady ciotki Eeeli". Hieny.
Dario13 pomścimy Cię.

[eeela]

> Pewnie nawet rubryke założą "Dobre rady ciotki Eeeli"

Nie sprzedadza sie. Nazbyt toksyczne i ciezkostrawne. My zbijamy kapital na
wiecznym krytykanctwie. To sie dopiero sprzedaje!
Mscijcie, na zdrowie. Uwielbiam byc scigana zemsta :-D

[formaprzetrwalnikowa]

prosby zostaną wysłuchane a pomoc zesłana z niebios?
na wszelki wypadek sprzątnę wiec pranie z ogródka, zeby archanioł niosiacy
Kaganek miał gdzie wylądowac na miotle małgorzaty

;)

[a.adas]

Mogę Ciebie tylko mocniej pogrążyć w żalu, niezrozumieniu i rozpaczy (oczywiście
jeśli zechesz;)

"Piana złudzeń (ew. dni)" to chyba najciekawsza książka Viana, a na pewno
najpiękniejsza. I z mi znanych jedyna pozostawiająca jakąś nadzieję... A ze
drapieżna i absurdalna jak wszytskie inne, to już inszy problem...

Piana złudzeń - wyjatkowa!

[Gość: blue.berry]

wypowiem sie moze prostacko ale Vian nalezy do grupy tych autorow ktorych albo
kocha sie miloscia absolutna albo nienawidzi:)
dla mnie Vian to proza jedyna w swoim rodzaju, pelna przedziwnego jezyka,
neologizmoów, zabawy słowami. jest w niej humor absurdalny ale i tez bolesny.
Vian przedziwnie pisze o najprostszych ludzkich uczuciach przerabiajac je na
egzotyczne kolorowe stworzenia ktore widzimy pierwszy raz na oczy. jego
bohaterowie - bolesnie zwykli jawia nam sie momentami jak postacie wyciagniete
z ppowiesci sf klasy F:))
smiech przeplata sie ze lzami i zastanowieniem na paroma rzeczami ktore moga
nurtowac ale nie musza:)

dla mnie Vian lat wiele temu byl odkryciem niewiarygodnym i absolutnie
fantastycznym. przeczytalam wlasciwie wszystko co pojawilo sie w polskim
przekladzie. Piana zludzen zas doprowadzila mnie do placzu i glebokiego smutku
ktory nieoczekiwanie pojawil sie po rozbawieniu...

aha - zeby uzuplenic rozwazania nad gustami i dopasowaniem ksiazek do ludzi -
uwielbiam Murakamiego, od wielu lat czytuje Dickam Ionesco w czasach mlodosci
podobal sie a Marquez czytany byl wybiorczo z szacunkiem lecz bez pasji:)))
(Monty Python rulez:)))

[eeela]

> wypowiem sie moze prostacko ale Vian nalezy do grupy tych autorow ktorych albo
> kocha sie miloscia absolutna albo nienawidzi:)

A nieprawda.
Ja lubie Viana. Ale zaledwie lubie. Bynajmniej nie kocham, tym bardziej miloscia
absolutna.

[3promile]

A ja nie lubię Viana. Ja go doceniam. Nie macie tak czasem z niektórymi
autorami? Np. "nie lubię Millera (Henry'ego), ale doceniam sukinsyna!"
Fajny dyskomfort, prawda?

[eeela]

Tak, oczywiscie. Doceniam Joyce'a na ten przyklad, choc czytac go nie moge, za
to chociazby, ze tyle slowek nowych wymyslil ;-PPP

[ben-oni]

I za to Cię nie lubię, że Ty tak z lupą i suwmiarką do niego podchodzisz! Ty
old irish sqaw?

[eeela]

Ja do wszystkiego, co czytam, podchodze z lupa i suwmiarka, takie mam zboczenie
zawodowe.
A nielubienie za Joyce'a przezyje - przeciez i tak wiem, ze ogolnie za mna
szalejesz ;-)))

[ben-oni]

Kocha się nie "za coś" a "mimo wszystko".

[formaprzetrwalnikowa]

a ja kocham. z wyjatkiem Wyrywacza serc, bo wydał mi się bezsensownie
obrzydliwy.
Piana złudzen, jak juz wspomniałam, zdecydowanie nie na czele.

[ben-oni]

A jako Vernona Sullivana też go kochasz?

[formaprzetrwalnikowa]

mniej. aczkolwiek nie mozna odmówic mu ostrosci widzenia pewnych aspektów
rzeczywistosc
ze sie tak wyraze
:]

[3promile]

A dla mnie Vian jako Sullivan bardziejszy jakoś. Dziwne...

[tempe]

jest wspaniała
rozdzierająca

[ydorius]

a niech mnie dunder świśnie.
jakże to? Vian nie przypadł do gustu? Jean Sol Partre i jego wielotomowa
encyklopedia? Nenufar?

W tej ksiażce wszystko jest tak zupełnie nieprawdziwe i ustawione na głowie, że
zmusza - wydawałoby się - do zadania sobie pytania 'a co w takim razie jest
prawdziwe'. I dlaczego vianowski świat budzi odruch 'Jezu, co to za bzdury?',
skoro jest tak bardzo podobny do świata, który znamy?
A może potraktuj to jako alegorię? Nieznane elementy zastąp znajomymi, dopasuj
rzeczywistości i zobacz o czym Vian opowiada?

m,
.y.