Czy ktoś pamięta Chrobrego?

[ampolion]

"Bolesław Chrobry" Gołubiewa. Co za wspaniała lektura! Ale czasy już dawne.
Bardzo.

[siostra_pelagia]

Mało co brakowało, a bym tę lekturę dostała jako temat pracy magisterskiej. I
choć doceniałam tę wizję kształtowania się państwowości polskiej, to broniłam
się rękami i nogami. Bo to pisarz w swych wizjach porywający, ale do czytania
bardzo trudny. Warty też szerszego rozpropagowania, bo to przecież setna
rocznica urodzin:)

[skajstop]

A dlaczego myślisz, że Gołubiew trudny w czytaniu? Ściślej, jasne że trudny w
porównaniu z tym co przychodzi teraz w tłumaczeniach, gdzie to częstokroć
miałkie fabułki, a historia jest jedynie atrakcyjnym tłem. Ale na tle innych
pisarzy historycznych - bo ja wiem? Nie trudniejszy od Bunscha (tego na serio),
a moim skromnym zdaniem łatwiej przyswajalny od wielu książek Parnickiego.

[jottka]

no fabuła akurat przesadnie trudna w 'chrobrym' nie jest:) a parnicki uprawiał
coś w rodzaju filozofii historii, a nie obrazki historyczne i bodaj dlatego jest
ciągle czytany

[skajstop]

Obaj są czytani, gwoli sprawiedliwości - niedawno Świat Książki wznowił serię
Gołubiewa :)

I czytani są z tego samego powodu: wizji.

[jottka]

emm, to może porównamy ilość wydań parnickiego i gołubiewa?:) i jednakowoż hasło
wizja dokładnie nic nie mówi, acz mogę się domyślać:)

[skajstop]

No cóż, "Bolesław Chrobry" miał jednak chyba więcej wydań od np. "Aecjusza,
ostatniego Rzymianina", skoro wedle sieci 6. wydanie BC było w połowie lat 70-tych.

I to jeszcze biorąc pod uwagę, że jako pisarz katolicki, niekoncesjonowany,
Gołubiew miał pod górkę z cenzurą.

[jottka]

eno, a dlaczego porównujesz po wybranemu jednemu, że tak powiem? tzn. dzieło
życia gołubiewa z jedną z książek parnickiego? poza tym nie przesadzajmy z tym
uciskiem gołubiewa, bo z twojego zdania można by wnosić, że parnicki jak
iwaszkiewicz, w czułościach władz sie pławił, a to niezupełnie tak było

nie ujmując gołubiewowi, ale on jednak stworzył coś w rodzaju literackiej
panoramy pewnego okresu, parnicki szedł w kierunku rozpraw filozoficznych nad
historią, rozbił ramy gatunku, no inny charakter i skala działania

[skajstop]

Porównuję porównywalne, Jottko. Popularne (i przecież nie jedyne) dokonania obu.
I w tym kontekście zaznaczenie, że Parnicki trzymał się z dala od polityki, a
Gołubiew miał z nią do czynienia, ma znaczenie. Przy metodzie, jaką
zaproponowałaś, czyli liczeniu wydań :)

W ocenie przełomowości Parnicki/Gołubiew nieśmiało szepnę, że w dziejach
polskiej literatury cykl Gołubiewa w momencie wydania BYŁ przełomem. Choć w
innym puncie niż dzieła Parnickiego.

A na zakończenie powiem, że Parnickiego bardzo lubię, ale rozmowa była nie o nim ;p

[yanga]

To jedna z tych wielkich powieści, od których swego czasu nie mogłam się
oderwać. Wciąż sobie obiecuję, że do niej wrócę, i zrobię to! Już niedługo.

[akondze]

Parnicki lewitował, Gołubiew stał na ziemi... znaczy się, część książek
Parnickiego tylko z pozoru jest powieściami historycznymi...

Obaj warci czytania, ale Parnicki sporo trudniejszy (pomijając Aecjusza,
Srebrne Orły i ew. coś jeszcze)

----------
...skwak?

[braineater]

cudownie się sprawdzał przez długie lata jako podstawka pod antenę do starego telwizora, nawet czeską telwizję wtedy odbierałem. Potem się zgubił i został zastapiony Piotrem Pierwszym Tołstoja, ale ten działał już o wiele gorzej. Co do czytania, to czytać się tego nie da prawie tak samo, jak Kraszewskiego.

P:)