Jak rozpoznać że mężczyzna kocha?

[kobieta_z_polnocy]

WYjaśnił ci coś ten wątek? Poczułaś się spokojniejsza?

Szczerze mówiąc, wątpię. Myślę, że wciąż cię dręczy podejście przemiłego
kutuzowa, mówienie wprost, że nie kocha, irytowanie się twoją obecnością... I
wcale ci się nie dziwię, gdyż z tego, co przeczytałam, twój facet uważa swoje
postępowanie za jedyne słuszne i oczekuje, że się dostosujesz.

Jasnym jest, że każdy związek to kompromis,ale jeżeli jedna strona widzi, że
druga jest nieszczęśliwa i nie robi z tym nic poza wygłoszeniem
moralizatorskiego monologu, to coś jest mocno nie tak.

Osobiście, po tym co tu przeczytałam z obu stron (zakładając, że historia jest
prawdziwa) sama zakończyłabym ten związek, bo on zdaje się nie satysfakcjonować
ani ciebie, ani jego.

[m00nlight]

Ale przynajmniej sprawa postawiona jest jasno: Ma być tak a tak, nie
podoba się? Twój problem. Twoja decyzja.

Lepsze to niż wieloletnie 'zwodzenie' w stylu 'ożenię się ale
jeszcze nie teraz, może w przyszłym roku' i tak co rok. Przynajmniej
jeśli Autorka straci czas, zrobi to tylko na własne życzenie, druga
strona była uczciwa.

[kobieta_z_polnocy]

Niby lepsze, ale jakoś się nie sprawdza, bo ani partnerka (oczywiście)
szczęśliwa nie jest, ani sam "szczery do bólu" facet - dziewczyna za nim chodzi,
narzuca się, on się czuje osaczony, sama czytałaś.

Mam wrażenie, że w przypadku kutuzowa on mówi jedno - i to jasno dosadnie i
przejrzyście, racja - ale robi co innego. W końcu razem mieszkają. W końcu
związek nadal trwa, chociaż według autorki na początku on rozważał nieraz
rozstanie (i o tym mówił).

Moim skromnym zdaniem, ani jedno ani drugie nie jest szczęśliwe. Natomiast on
mimo wszystko zatrzymuje przy sobie dziewczynę i daje jej nadzieję, że swoją
WYTRWAŁOŚCIĄ jakoś wszystko się ułoży i miłość cię pojawi (a może nie jest
potrzebna, a może on tak naprawdę kocha, choć o tym nie wie, itd. w rozpaczliwym
tonie). Przecież, jakby nie patrzeć, są razem, chociaż mówi, że jej nie kocha.

Nie wiem, czy wyraziłam się jasno. CHodzi mi o to, że ta szczerość faceta nie
została "doprowadzona do końca".

[rumpa]

ja już jestem stara baba, sporo przeżyłam i jeszcze więcej się
naoglądałam.
Gdy byłam młoda to uważałam że papierek niepotrzebny, różnie się
mozna kochać, pluralizm uczuciowy itd...

im jestem starsza, tym bardziej widzę ,że niestety stare dobre zasady
się sprawdzają. Ilu facetów słyszałam zapewniających że papierek im
do szczęścia niepotrzebny a dzieci to zgroza, i ile babeczek w to
wierzyło, to nie policzę. Kończyło się na ogół tak że panna okazywała
się kryzysową narzeczoną a pan nagle się zakochiwał, z kwiatami
oświadczał przyszłej teściowej, był slub, beza i powóz albo białe
bmw, dziecko w noc poslubną, a z tyłu zostawała ogłupiała kobita
zdrowo po trzydziestce która się dała nabrać na te pierdoły.

Przypadek szczególny to ten aktor od Mesaros, zapomniałam nazwiska
:)))

Nie oszukujmy się, nie każdy pan szaleje za pracowitym wyrywaniem dup
a w pewnym wieku warto mieć ten seks zaklepany. A jak się nic
lepszego nie trafi?

Pozostają jeszcze w rozmaity sposób uszkodzeni na emocjach
popaprańcy, nie zdolni do zaangażowania , podjęcia decyzji,
kombinujacy, manipulujący - ja biedny misio i moja wolność święta
:))) dasz rade kobieto mi sie wypłacić za to że ją dla ciebie
poświęcam? :))))
Zawsze jak widzę taką pokrakę psychiczną, to przypominają mi się
naprawdę fantastyczni faceci, którzy nie mieli żadnych problemów z
małżeństwem i zaangażowaniem, nawet wtedy gdy byli młodymi swietnie
zapowiadającymi sie naukowcami a narzeczona była cięzko chora czy
umierająca.Prawdopodobnie dlatego że byli właśnie fantastyczni a nie
tylko im się wydawało że tacy są :)))

z opisu wynika że masz pecha, kwitnąca, trafić na takiego pana,
onanistę moralnego. Teksty o odpowiedzialnosci za słowo przypominają
mi siebie jak miałam 16 lat :)))))))))))) dokładnie to samo,
ewentualnie naczelny tekst zwijającego manatki do nowej dupy kochasia
- nie jestem CIEBIE godny :))))
Panu by się terapia przydała zdrowa, może by dorósł, zaczął sie
zachowywać jak mężczyzna a nie wcielona histeria w kaftanie
bezpieczeństwa logiki pokręconej jak te przydługaśne rękawki.
Tobie tez by sie terapia przydała, bo skoro znosisz cos takiego, to
chyba jakiś problem masz, bo taka desperacja sama z siebie chyba się
nie pojawia.

[zakletawmarmur]

się sprawdzają. Ilu facetów słyszałam zapewniających że papierek im
> do szczęścia niepotrzebny a dzieci to zgroza, i ile babeczek w to
> wierzyło, to nie policzę. Kończyło się na ogół tak że panna
okazywała
> się kryzysową narzeczoną a pan nagle się zakochiwał, z kwiatami
> oświadczał przyszłej teściowej, był slub, beza i powóz albo białe
> bmw, dziecko w noc poslubną, a z tyłu zostawała ogłupiała kobita
> zdrowo po trzydziestce która się dała nabrać na te pierdoły.

Dokładnie Rumpa!
Najlepsze w tym wszystkim jest to, że oni sami faktycznie w to
wierzą:-) Wydaje im się, że nigdy się nie hajtną i na dzieci nie
zdecydują:-) Do czasu pojawienia się odpowiedniej kobiety, takiej z
którą jednak się opłaca:-) No ale, żeby uwierzyć trzeba przeżyć.
Tak czy inaczej jest szansa, że facet se lepszej nie znajdzie lub ta
lepsza da mu kosza:-)

[m00nlight]

Taaa też znam takie przypadki co zdeklarowai wieczni konkubenci co
to na słowo 'stabilizacja' reagowali 'a fe!' biegli do ołtarza
świńskim truchtem gdy tylko spotkali 'opowiednią' kobietę,
a 'Poczekalnię' zostawiali w mało wyrafinowany sposob po 10 latach
mydlenia.

Oczywiscie nie każdy przypadek jest taki sam...

[zakletawmarmur]

> Oczywiscie nie każdy przypadek jest taki sam...

Oczywiście, nie każdy ma tyle szczęścia, żeby spotkać
tą "odpowiedną" kobietę:-)

Znam natomiast sytuacje optymistyczne, w których "kryzysowa
narzeczona" awansowała na "miłość życia". Było to jednak wynikiem
zmian kobiet w ich podejściu do związku i partnera.

[rumpa]

taaa, moja ciotka tak awansowała
słodka była, przejmowała się itd a wujek szalał...
kazała mu spadać i puściła plotkę o zaręczynach z innym
no i są udanym małżeństwem od prawie 40 lat

zabawne było jak szybko wujek podjął decyzję :)))) cała rodzina się
zaśmiewała
a ona po dziś dzień jest moją ulubioną ciotką

[zakletawmarmur]

> taaa, moja ciotka tak awansowała
> słodka była, przejmowała się itd a wujek szalał...
> kazała mu spadać i puściła plotkę o zaręczynach z innym
> no i są udanym małżeństwem od prawie 40 lat

Bo w takich chwilach wdupiemanie lepiej się sprawdza niż strategia
włazirowkowa.

[blossom_hill]

m00nlight napisała:

>
> Taaa też znam takie przypadki co zdeklarowai wieczni konkubenci co
> to na słowo 'stabilizacja' reagowali 'a fe!' biegli do ołtarza
> świńskim truchtem gdy tylko spotkali 'opowiednią' kobietę,
> a 'Poczekalnię' zostawiali w mało wyrafinowany sposob po 10 latach
> mydlenia.
>
> Oczywiscie nie każdy przypadek jest taki sam...

Oczywiscie. I nasz napewno nie. Nie uważam się za "poczekalnię".
Zauważ, że moonlight jest rozwódką więc też ma mysleć, że dla
swojego ex - męża była "poczekalnią" albo on dla niej? bo teraz
ponoć jest szczęsliwa w związku.
Tak dla ścisłości ja od początku naszego związku wiedziałam jakie
kutuzow ma poglądy na ślub i małżeństwo.I świadomie weszłam w ten
związek bo nie mam parcia na ślub.

[rumpa]

tak dla ścisłości to żadna z tych pań nie uważała się za poczekalnię
:)))

i nie wydaje mi się że akurat jesteś poczekalnią, raczej trafiłaś na
faceta z porąbanej rodziny - jak można z jego zwierzeń wydedukować,
któremu to mocno zaszkodziło, tylko zamiast stanąć twarzą w twarz z
dziedzictwem i swoimi lękami woli obudowywać to wątpliwą jakościowo
filozofią
na ślub parcia nie masz ale deklaracji uczuciwej pragniesz - zauważ
jak niesymetryczna jest tu sytuacja - ty się angażujesz, a pan - pan
się zastanawia :)))

Skoro nie ślub, to co?

[kasiunte]

Kiedyś ślub dawał - głównie kobietom - gwarancję trwałości i poczucie
bezpieczeństwa, pomijam aspekt finansowy. Obecnie, kiedy króluje płytkość
związków, przyzwolenie na brak odpowiedzialności za związek i partnera/kę i tak
niskie, żałosne zagrywki, jak zerwanie związku sms-em/mailem/telefonicznie, albo
nawet krótkim "już cię nie kocham, odchodzę" i kiedy dane drugiej stronie słowo
deklaracji jest puste, to praktycznie rzecz biorąc związek nieformalny i
formalny jest podobnie łatwy do zerwania. No może małżeństwo to nieco więcej
zachodu, ale nie jest trudno się rozwieść.
Niemniej jednak jest wielu ludzi, którzy chcą mieć poczucie bezpieczeństwa w
związku, jakąś gwarancję, że ta druga osoba nie potraktuje ich jak robaka. Skoro
małżeństwo takiej pewności nie daje, skoro rośnie liczba osób niechętnych
ślubom, to co wobec tego może dać nam poczucie bezpieczeństwa? Czy jesteśmy
skazani na permanentny brak poczucia bezpieczeństwa? czy musimy żyć w ciągłym
poczuciu niepewności? Bo skoro nawet dane słowo można odwołać w dowolnej chwili,
to może trzeba wypracować jakąś nową instytucję, która byłaby gwarantem dobrych
i trwałych intencji partnera/ki?

[sisi_kecz]

Jesteśmy tacy, jacy jesteśmy, więc mamy to co mamy,

żadne odgórne sterowanie tu nie pomoże,
ale niektórym się marzy...

;)

[kasiunte]

nie chodziło mi o sterowanie, tylko o coś w rodzaju nowej umowy społecznej,
wypracowanie jakiegoś modelu, gdzie byłoby jasne jakie mamy intencje. Jeśli
deklarujemy się na to coś, to tak będzie i koniec kropka. A nie tak jak teraz -
owszem, deklaruję, ale traktuję deklarację jako w pełni odwracalną jak mi się
odwidzi...

OK, jesteśmy tylko ludźmi, więc istoty wadliwe z założenia ;-) ale czy nie
możemy być wobec siebie po prostu uczciwi?

p.s. to podobnie jak z umową o pracę - lepiej jest mieć pewną na 100% deklarację
pracy na 5-10 lat, niż niepewną na czas nieokreślony ;-) czyli co, powrót do
pragmatycznych kontraktów małżeńskich? ;-)

[sisi_kecz]

aaaa, teraz rozumiem chyba.
Chodzi Ci o sytuację niesymetrycznego zaangazowania i poważnego
podejścia do przysięgi u obu stron?
że np. ona ślubuje z myślą o tym, że jak sie pochrzani to da nogę, a
on ślubuje na wieczny czas.
To jest faktycznie problem.

Jak sie bawimy w fantastykę na ten temat to ja bym proponowała
raczej "poczekalnie małżenską" w formie 3 letniego kontraktu.
Coś jak nowicjat w zakonie- oni mogą na tym etapie zrezygnować i
cywile tez powinni mieć coś takiego ,zanim zagłębią sie w dzieci i
kredyty ;)

duze pozdro!!!

[kasiunte]

No no, niezły pomysł :) poważnie.

Teraz często jest tak:
małżeństwo? - a broń losie! nie bo nie i już! śluby są bee. Z zasady ;-)
Wolny związek? - nawet z nazwy jest wolny, czyli niezobowiązujący, bo mimo
deklaracji, można się bez konsekwencji wycofać, bo dane słowo nierzadko o kant
tyłka potłuc ;-)

Ale przecież nie można ciągle żyć z poczuciem niepewności z tyłu głowy. Pewnie
ludzie oszczędziliby sobie wielu dramatów, gdyby ze sobą szczerze i dużo
rozmawiali, wyjaśniali co i jak oraz traktowali się nawzajem uczciwie i poważnie.

Wobec tego CO może być tym czynnikiem dającym pewność i poczucie bezpieczeństwa?

[sisi_kecz]

Z historii społeczeństw cywilizacji zachodniej wynika, że rozwijamy
sie liniowo, a nie poprzez pętle czasowe, co jakiś czas wracając do
starych wzorców.
Mamy pewne ponadczasowe wartości i tylko to idzie z nami przez wieki.

Dlatego moim zdaniem złudzeniem lub marzeniem ściętej głowy jest
zarówno to, że wróci feudalizm pańszczyźniany, jak i to że znajdzie
sie nowy postrach na kształt ognia piekielnego, który sprawi że
przysięga złożona przed ołtarzem bedzie ludzi trzymać ze sobą mimo
wszystko.
Nie należy tez liczyć, ze odgórnie wprowadzony zostanie jakiś zakaz
rozwodów czy chociaż jakaś represja, która od rozwodu odstraszy.
Jesteśmy w tym punkcie rozwoju społeczeństwa, że jednostkę uważa sie
za nadrzedną wobec okoliczności- więc jeśli jednostce źle w jakims
układzie, to go opuszcza.
Zgadzam sie że to już zrobiła sie paranoja- dziś Cie kocham a jutro
nienawidzę, ale tego nie zmieni żadna uchwała czy plan społecznych
zmian.
Może jeśli ludzie, a właściwie ich dzieci dostrzegą, że seryjne
monogamie prowadzą ich na manowce.
Że ważniejsze od chwilowego braku komfortu i niechęci do kompromisu
w perspektywie lat okazuje sie być : bezpieczeństwo, stałość,
możliwość oparcia w sprawdzonym partnerze oraz prestiz społeczny
zgodnie z archetypami przynależny udanej rodzinie, i to daje
szczście, spokój wewnętrzny i długotrwałe zadowolenie z zycia.
Może, może wtedy przyjmą na siebie dobrowolnie garb ciężkiej
codziennej pracy nad związkiem, zrezygnują z łatwych ścieżek i pójdą
pod górkę, bo na tyle cenna będzie dla nich nagroda na szczycie?

Ale czasy piętnowania hedonistów, niebieskich ptaków czy
poligamistów, powinny minąć i niech pozostanie to kwestią wyboru
świadomej jednostki.

Utopią poleciałam?
a niech tam :)

duze pozdro!!!

-
Serce mężczyzny otwiera sie poprzez seks, podczas gdy miłość pozwala
kobiecie pragnąć seksu.
John Gray

[ja_w_twoim_wieku_nie_jadlam]

A nie sadzisz ze robi cie w bambuko? uzywa od poltora roku i nawet nie musi mowic ze kocha? za duzo mu pozwalasz!

ważne

[ninazkonina]

Nie ma sensu przejmowac sie czy kocha chociaz tego nie mowi. Faceci
sa tak zakompleksieni, ze jak kocha to raczej uslyszysz, ze jestes
beznadziejna i masz szczescie, ze go spotkalas bo nikt inny by
Ciebie nie chcial, lub cos rownie zalosnego, ale w tym wlasnie
klimacie.

Przestan myslec tymi kategoriami. Zastanow sie czy facet jest dla
Ciebie. Zrob liste rzeczy bez ktorych nie wyobrazasz sobie wspolnego
zycia i zastanow czy ten mezczyzna jest w stanie Tobie je wlasnie
zapewnic. Jak nie on to inny. Podejdz do tego jak strona wygrana , a
nie ktos niepewny uczuc i proszacy, pytajacy.

Faceci i.... FACECI

[jesod]

ninazkonina napisała:
> Faceci sa tak zakompleksieni, ze jak kocha to raczej uslyszysz,
> ze jestes beznadziejna i masz szczescie, ze go spotkalas bo nikt
> inny by Ciebie nie chcial, lub cos rownie zalosnego, ale w tym
> wlasnie klimacie.

W tej chwili piszesz o dupkach, a nie o facetach. :)
Choć można mieć pewność, że to właśnie ci niezakompleksieni są w
stanie mówić kobiecie, kilka razy dziennie (bez powodu), że ją
kochają.
Mało tego stać ich na to, aby czule, z przekonaniem i poważnie
szeptać, że chcą się z nią zestarzeć.

ninazkonina napisała:
> Zastanow sie czy facet jest dla Ciebie. Zrob liste rzeczy bez
> ktorych nie wyobrazasz sobie wspolnego zycia i zastanow czy ten
> mezczyzna jest w stanie Tobie je wlasnie zapewnic.

A od kiedy to lista rzeczy zapewnia sukces związku? :(

[ninazkonina]

jesod napisała:

> A od kiedy to lista rzeczy zapewnia sukces związku? :(
>
a ile ty masz lat, ze wszystko tak traktujesz dos;lownie? To bzdura
i czepianie sie slowek, niewiele ma wspolnego z mysleniem. Rzecz to
bardzo ogolnikowe podejscie, tylko materialiscie kojarzy sie
przedmiotowo.

[mujer_bonita]

jesod napisała:
> A od kiedy to lista rzeczy zapewnia sukces związku? :(

Od zawsze?

Nie czarujmy się - związek wymaga kompromisów - im jest ich mniej tym lepiej. Wbrew młodzieńczym wizjom miłość nie pokona wszystkiego. Wyobrażasz sobie związek gorliwego katolika z wojującym antyklerykałem?

Związek ma sens o ile zaspokaja potrzeby obu stron i w tym kontekście zrobienie listy rzeczy, które są ważne, z których zrezygnować nie można i zastanowienie się, czy ta konkretna osoba może mi to zapewnić jest bardzo sensowną radą.

[efi-efi]

Nigdy nie zawracałam sobie głowy facetami, którzy po 3 miesiącach
"chodzenia" ze mną nie wyznawali miłości.
Uważam, że tyle czasu wystarczy żeby się przekonać czy mi ktoś pasuje
czy nie. Po latach stwierdzam, że ani na jotę nie pomyliłam się w
ocenie moich byłych "narzeczonych".

Z moim mężem pocałowałam się pierwszy raz końcem listopada, cały
grudzień mieliśmy totalną głupawkę na swoim punkcie, a w połowie
stycznia stwierdził, że chce być ze mną do końca życia. W lutym
oświadczył, że skoro się tak kochamy to musimy mieć też dziecko bo z
takiej miłości i namiętności na pewno urodzi się przecudnej urody
dzieciak.
I rzecz miała miejsce 10 lat temu.

Moim zdaniem najprostsze odpowiedzi są najprawdziwsze, nie ma co
przekombinowywać.
Po półtora roku bycia z kimś KAŻDY doskonale wie co czuje do drugiej
osoby.

Poza tym miłość się czuje, gdyby istniała W Twoim przypadku - nie
potrzebowałabyś żadnych słów, odbierałabyś ją pozawerbalnie, a co za
tym idzie - nie byłoby tego wątku.
To tak jak są laski, które wysyłają swoje zdjęcia do znanych facetów
i zaczynają list od słów "nie wiem czy jestem ładna...".

[ninazkonina]

Przypadkow i kombinacji zyciowych jest wile. Piszac o swoim , jak o
czyms obowiazujacym wszystkich, standardzie i jedynej mozliwej
drodze robisz jak te laski z listow, troche zaczynasz swoj list od
slow " jesli u Ciebie bedzie jak u mnie to bedzie podobnie ..."
takie ble ble ble...

Znam takich przypadkow jak twoj kilka. W domu to wyglada tak, facet
siedzi przed tv i mowi do zony, kochanie zjadlbym cos i sie usmiecha
w strone ekranu. Jedna kobita mowi kolezance, lub pisze na forum "
moj maz ciagle zapewnia mnie o swoim uczuciu, jestesmy ze soba
zwiazani, potrzebujemy sie " a druga " juz nie wiem czy dluzej
wytrzymam z tym egoista i leniem "


efi-efi napisała:

> Nigdy nie zawracałam sobie głowy facetami, którzy po 3 miesiącach
> "chodzenia" ze mną nie wyznawali miłości.
> Uważam, że tyle czasu wystarczy żeby się przekonać czy mi ktoś
pasuje
> czy nie. Po latach stwierdzam, że ani na jotę nie pomyliłam się w
> ocenie moich byłych "narzeczonych".
>
> Z moim mężem pocałowałam się pierwszy raz końcem listopada, cały
> grudzień mieliśmy totalną głupawkę na swoim punkcie, a w połowie
> stycznia stwierdził, że chce być ze mną do końca życia. W lutym
> oświadczył, że skoro się tak kochamy to musimy mieć też dziecko bo
z
> takiej miłości i namiętności na pewno urodzi się przecudnej urody
> dzieciak.
> I rzecz miała miejsce 10 lat temu.
>
> Moim zdaniem najprostsze odpowiedzi są najprawdziwsze, nie ma co
> przekombinowywać.
> Po półtora roku bycia z kimś KAŻDY doskonale wie co czuje do
drugiej
> osoby.
>
> Poza tym miłość się czuje, gdyby istniała W Twoim przypadku - nie
> potrzebowałabyś żadnych słów, odbierałabyś ją pozawerbalnie, a co
za
> tym idzie - nie byłoby tego wątku.
> To tak jak są laski, które wysyłają swoje zdjęcia do znanych
facetów
> i zaczynają list od słów "nie wiem czy jestem ładna...".

Robienie w bambuko czy miłość?

[jesod]

ja_w_twoim_wieku_nie_jadlam napisała:
> A nie sadzisz ze robi cie w bambuko? uzywa od poltora roku i nawet
> nie musi mowic ze kocha? za duzo mu pozwalasz!

Nie, to nie tak, że ona mu za dużo pozwala.
Po prostu, to ona w tym związku jest osobą kochającą i pragnącą jego
miłości. Dlatego słowo: "kocham" z jego strony jest dla niej takie
ważne.

Poza tym, "KOCHAM" nigdy nie mówi się z przymusu, lecz z dobrej
nieprzymuszonej woli, chęci i potrzeby wyznania swojego uczucia.
Również dla zapewnienia o tym drugiej strony, zadeklarowania,
podkreślenia, potwierdzenia, sprawienia jej przyjemności. Jest to
słowna czułość i pieszczota.

He's not that into you!

[mujer_bonita]

Fascynuje mnie jak bardzo kobiety lubią komplikować sobie życie zastanawianiem się nad tym 'o co chodzi facetom'. A oni bardzo prości są - zwykle nie ma nad czym zastanawiać się, bo wszystko mówią. Jak czegoś nie mówią - nie ma tego.

Nic kocha Cię. Co więcej napisał: 'Składam taką deklarację wtedy gdy jestem bardziej niż pewien że mimo przeciwności chce być z tą kobietą'. Czyli nawet nie jest pewny, czy chce z Tobą być. Ba! Twoja obecność nawet go irytuje, wolałby się z Tobą tylko spotykać :)

Nic więcej po prostu nie ma. Kryzysowa narzeczona jak się patrzy :)

[zakletawmarmur]

Jeśli pojechałam zbyt ostro to przepraszam.

Słowa to tylko słowa. Za nimi stoją jednak treści. Kocham
można "mówić" na tysiące sposobów bez użycia jednego nawet wyrazu.
Przed słowami jednak się nie ucieknie... Nie mówię, że trzeba kiedyś
powiedzieć kocham, więcej treści niosą za sobą inne słowa, to z nich
często można wyczytać więcej... Przeczytaj sobie co pisze o tym
związku Twój facet.

Mój mężczyzna po raz pierwszy oświadczył mi się nie w sytuacji kiedy
przeżywałam swoją życiową hossę, gdy byłam otoczona adoratorami z
każdej strony. Oświadczył mi się, kiedy przeżywałam totalny dół i w
dodatku, ktoś dość nieładnie podsumował jego zaangażowanie. Myśle,
że oświadczył mi się bo myślał, że w ten sposób mnie ochroni przed
tymi wszystkimi mierzącymi moją wartość zaangażowaniem faceta, w tym
wypadku ślubem. Nie zgodziłam się bo nie uginam się przed takimi
ludźmi, jednak jestem mu wdzięczna, że moje samopoczucie było dla
niego ważniejsze i dał mi możliwość dokonania wyboru*.

Chciał mnie obronić to była jedyna korzyść, którą w tamtej chwili
dałby mu ślub ze mną... Myślę, że cierpienie osoby, którą się kocha
boli tak jakby nas samych to spotkało.

Dlaczego o tym piszę? Bo Ty jesteś teraz w podobnej sytuacji. Cały
wątek, to co ludzie piszą nie stawia Cię w dobrym świetle. W sumie
to wyszłaś na desperatkę, która nie zasługuje na wzajemne uczucie.
Dziewczynę, która tkwi w związku z kim, kto jest z nią z wygody. W
dodatku sama się ciągle stara zasłużyć na jego uczucie a za parę
lat, jeśli lepsza się nie trafi usłyszy "wracaj skąd przyszłaś".

No co w analogicznej sytuacji robi ten Twój facet? Broni Cię? Nie.
Nie dość, że nie broni to jeszcze pogrąża. Gdybym była bardziej
podejrzliwa pomyślałabym sobie nawet, że facet sam stworzył Twój
profil, żeby z jakiś nie wytłumaczalnych powodów pokazać, jaki to
nie jest popularny, jak to kobiety za nim nie szaleją a on
niedostępny. Nie ma w nim jednak tego cierpienia, smutku że kobieta
z którą jest wychodzi przez niego na idiotkę. Jeszcze podkreśla ja
to go męczy wspólne życie, wbija kolejne szpileczki dając
potwierdzenie ta dziewczyna to desperatka.

Takie trudne sytuacje są jak katalizatory, kiedy prawdziwe uczucia
przybierają silniejszą moc. Tu mamy taki trochę publiczny lincz.
Jeden facet wtedy podniesie kamień i sam rzuci a drugi rzuci się na
pomoc. W zależności od tego czy mu zależy czy nie. Ze słów można
jednak całkiem sporo odczytać:-)

*Nie sugeruje, że facet powinien Ci się oświadczyć bo w Twoim
przypadku chodzi jedynie o słowo kocham.

[rozwazna35]

Są różne oblicza miłości. Mój eks zakochał się we mnie po ok. 3
miesiącach znajomości i często o tym mówił. Deklarował wspólną
przyszłość, ja się do niego przeprowadziłam po 2 latach bycia razem
(pochodziliśmy z różnych miast). Jednak to ja go zostawiłam. M.in.
właśnie z powodu ciągłego odwlekania ślubu przez niego. Ale to był
powód jeden z wielu. Co z tego, że on mówił i chyba myślał, że mnie
kocha. Bo może i kochał, ale sam dla siebie, miłością egoistyczną.
Zrozumiałam to jak zaczęłam głębiej przyglądać się jego zachowaniu.
On po prostu nie był w stanie zrobić czegokolwiek dla mnie, myślał
tylko o sobie i swojej wygodzie. A ślub kiedyś tam pewnie by wziął,
ale przecież dałam mu tą pewność, myślał, że się nie odważę wrócić
do siebie z powrotem. Poza tym był strasznym sknerą i pewnie szkoda
mu było kasy.
W każdym razie on bardzo żałuje, że odeszłam. Był w szoku gdy
odjeżdżałam, błagał, bym tego nie robiła. A ja się cieszę.
Poznałam kogoś i choć obecny mężczyzna nie szafuje słowami, to jego
czyny pokazują, że mu na mnie zależy. Słowo "kocham" również padło.
Dodam, że jestem rozwódką z dzieckiem, a mój obecny partner jest
młodszy ode mnie o 6 lat.

[blossom_hill]

Dziekuję Ci za ten post.

rozwazna35 napisała:


> Poznałam kogoś i choć obecny mężczyzna nie szafuje słowami, to
jego
> czyny pokazują, że mu na mnie zależy. Słowo "kocham" również padło.
> Dodam, że jestem rozwódką z dzieckiem, a mój obecny partner jest
> młodszy ode mnie o 6 lat.

Ten weekend był dla mnie weekendem pełnym rozmyślań, analiz zresztą
nie tylko dla mnie:) Oboje dużo rozmawialiśmy i nie ukrywamy, że
jesteśmy już tym zmęczeni.
I tak sobie myślę, że mój facet też nie rzuca słowami ale za to po
jego czynach można wiele powiedzieć.

Świetny ten wątek

[sisi_kecz]

Może nie dla Was, bohaterów, bo nie wszystkim należy sie dzielić z
ogółem, ale dla obserwacji socjologicznej znakomity :)

Okazało się że zapragnęły w nim zaistnieć:
- święcie oburzone zwoleniczki małżeństw,
- misjonarki jedynie słusznej doktryny, nawracające kutuzowa na
prawomyślność,
- falszywie współczujące bohaterce, obrończynie czci niewieściej,
która jednak chyba sie wymydla, sądząc z gwałtownych prób perswazji
by blossom opusciła tego diabla wcielonego,
- właścicielki praw do prawdy, czym jest miłość, a co miłością nie
jest,
- poharatane kombatantki po przejściach ze złymi, bo niekochającymi
facetami
-oraz najliczniejsza grupa: nietolerancyjne kumoszki w niewoli
swoich stereotypów, wieszczące rychły koniec tej, nietędy co trzeba,
idącej parze.

tylko panowie sie tu nie wypowiedzieli- widać nie kręci ich
onanizowanie się swoimi poglądami na temat jak cudownym wynalazkiem
jest małżeństwo i mówienie kocham po raz trzysetny.

Widać trudno zrozumieć, że są ludzie, ktorzy maja inne sposoby na
życie?
szczerze i otwarcie o nich mówią drugiej stronie, a druga strona to
akceptuje?
a jak przestanie to akceptować to sobie pójdzie i nie trzeba jej
drukowanymi bukwami tego nakazywać, jakby sie waliło i paliło.

przykro mi blossom, że potraktowano Cie jak ułomną, która do dwoch
sama nie zliczy, a kutuzowa jak mieszańca socjoopaty z kaleką
emocjonalnym, ale sami chcieliście to macie!

czyta sięswietnie :)

duze pozdro!!!


-

[blossom_hill]

A mi się super czytało Twój wpis. Uśmiałam się:)
Dzięki za poprawienie humoru na koniec tak "wspaniałego" weekendu:)

Dobrejnocki!!!

[jesod]

sisi_kecz napisała:
No, właśnie napisał czy napisała??? :)

sisi_kecz tym podsumowaniem świetnie udowadaniasz, że jesteś
mężczyzną....
Jakimś takim, znajomym....... socjologiem??? :-))))))

[zakletawmarmur]

Ciekawe do której grupy się zaliczam...

Wcale nie uważam, że dziewczyna powinna go rzucić. Wbrew pozorom
jestem zdania, że na tej podstawie można wybudować związek:-)
Dziewczyna tylko musi uważać, żeby nie wpaść w pułapkę "zbyt miłej".

> Widać trudno zrozumieć, że są ludzie, ktorzy maja inne sposoby na
> życie?

Tak, ale z doświadczenia wiem, że takie osoby czasem trzeba
sprowokować, żeby poczuli coś mocniej niż na codzień:-)

> przykro mi blossom, że potraktowano Cie jak ułomną, która do dwoch
> sama nie zliczy

Myślę, że moje zachowanie czy innych "jeżdzących" średnio Blussom
interesuje, pewnie nawet wcale. I bardzo dobrze:-) Myśle, że dla
niej najważniejsza jest reakcja i przemyślenia Kutuzowa. I to wcale
nie te "na forum"...

[mujer_bonita]

sisi_kecz napisała:
> Widać trudno zrozumieć, że są ludzie, ktorzy maja inne sposoby na
> życie?
> szczerze i otwarcie o nich mówią drugiej stronie, a druga strona to
> akceptuje?

Znam takich ludzi, których sposobem na życie jest 'jak nie bije to wątroba gnije'. I wiesz - nic mi do tego. Każdy sposób na życie jest ok o ile jest świadomym i wolnym wyborem człowieka. Jeżeli uważnie czytałaś wpisy blossom_hill to tutaj nie mamy sytuacji, gdzie drugiej stronie jest do końca dobrze z 'wyborem'. Z resztą gdyby było - czy ten wątek w ogóle by powstał?

[blossom_hill]

sisi_kecz napisała:

> Może nie dla Was, bohaterów, bo nie wszystkim należy sie dzielić z
> ogółem, ale dla obserwacji socjologicznej znakomity :)

Masz rację sisi. nie wszystkim powinnam sie tu dzielic bo
najwyraźniej znalazły sie tu zwolenniczki pouczania innych jak to
należy żyć i co jest kryterium miłości.

Mam już tego dosyć.Jestem zwyczajnie zmeczona. Wiem że to moja wina
bo ja to zaczęłam ALE W TYM MIEJSCU WŁAŚNIE CHCE TO ZAKOŃCZYĆ!!!Więc
prosze o niewypowiadanie sie juz na mój i kutuzowa temat chyba że
któraś/yś chce sobie podyskutować o ślubie czy małżeństwie.

Pozdrawiam!!!

[zamysloneniebo]

Dokładnie tego można się było spodziewać...

Świetne podsumowanie

[kutuzow]

Witaj Sisi ---> super podsumowanie. Mocno sie uśmiałem, szczególnie
wtedy gdy nagle same zainteresowane zaczęły odpisywać, że to wcale
nie o nie chodziło, na zasadzie "uderz w stół a nożyce się odezwą"

Na prośbę mej dziewczyny nie odnoszę się bezpośrednio do naszej
kwestii, pozwoliłem sobie dzisiaj jedynie na małą dyskusję dotyczącą
istoty małżeństwa (finanse, dzieci itp).

Każdy żyje jak chce

[m00nlight]

I nic nam do tego.

Skoro jest wątek na publiczym forum- wyrażamy swoje poglądy. bo
możemy. i już.

To że z wątku osobistego BlossomHill vs Kutuzow zamienil sie troche
w ogolną dyskusję na tamaty 'okołomałżeństwowe' i żyje własnym
życiem to chyba nic zdrożnego.

Nie usiłuję nikogo przekonywać do swojego 'jedynie słusznego
światopoglądu', tylko go wyrażam. Nikomu nie mówię jak ma żyć.. I
żeby nie było- nie widzę siebie w żadnej z powyższych kategorii :P

[blossom_hill]

zakletawmarmur napisała:

>
> Jeśli pojechałam zbyt ostro to przepraszam.
>
> Słowa to tylko słowa. Za nimi stoją jednak treści. Kocham
> można "mówić" na tysiące sposobów bez użycia jednego nawet wyrazu.
> Przed słowami jednak się nie ucieknie... Nie mówię, że trzeba
kiedyś
> powiedzieć kocham, więcej treści niosą za sobą inne słowa, to z
nich
> często można wyczytać więcej... Przeczytaj sobie co pisze o tym
> związku Twój facet.


Przeczytałam i dobrze już znam jego zdanie które jest dla mnie
ważniejsze niż te posty tutaj.

> Bo Ty jesteś teraz w podobnej sytuacji. Cały
> wątek, to co ludzie piszą nie stawia Cię w dobrym świetle. W sumie
> to wyszłaś na desperatkę, która nie zasługuje na wzajemne uczucie.
> Dziewczynę, która tkwi w związku z kim, kto jest z nią z wygody. W
> dodatku sama się ciągle stara zasłużyć na jego uczucie a za parę
> lat, jeśli lepsza się nie trafi usłyszy "wracaj skąd przyszłaś".

Nie zgadzam się z Tobą. Znasz wypowiedzi i poglądy kutuzowa już od
dłuzszego czasu ( bo dyskutujecie już dłuższy czas ) więc wiesz, że
dla niego wygodniejsze byłoby być samemu więc napewno nie jest ze
mną dla wygody no bo niby jakiej? dla sexu? no proszę Cię. On jeśli
był sam też miał sex więc to raczej nie to. Wytłumacz mi jaka tu
jego wygoda?
>
> No co w analogicznej sytuacji robi ten Twój facet? Broni Cię? Nie.
> Nie dość, że nie broni to jeszcze pogrąża. Gdybym była bardziej
> podejrzliwa pomyślałabym sobie nawet, że facet sam stworzył Twój
> profil, żeby z jakiś nie wytłumaczalnych powodów pokazać, jaki to
> nie jest popularny, jak to kobiety za nim nie szaleją a on
> niedostępny. Nie ma w nim jednak tego cierpienia, smutku że
kobieta
> z którą jest wychodzi przez niego na idiotkę. Jeszcze podkreśla ja
> to go męczy wspólne życie, wbija kolejne szpileczki dając
> potwierdzenie ta dziewczyna to desperatka.

Ja jestem prawdziwa i to ja stworzyłam ten profil ( śmieszne
podejrzenia).

[zamysloneniebo]

Zabawne.
Autorka założyła temat, zastanawiając się, czy możliwe, że jej
facet... kocha ją, mimo, że nie kocha. Czy mimo tego, że jasno (i
szczerze- to najważniejsze!) powiedział jej o braku głębszych uczuć,
może swoim zachowaniem, gestem, spojrzeniem krzyczy o swej wielkiej
do niej miłości. Większość odpowiedziała, że nie kocha = nie kocha.
Padło trochę argumentów. Autorka nie przyjęła żadnego z nich, jakby
wyczekiwała tylko na potwierdzenie. Wiadomo, chciałaby przeczytać,
że jednak kocha, a to, co mówi, mniej się liczy.
A przecież facet innym mówił, że je kocha, ich był pewien. Autorki
nie jest pewien. Co więcej, odezwał się tutaj i... nie pokazał
miłości, a wręcz przeciwnie. Jak już ktoś słusznie zauważył, nie
bronił jej, nie jest lojalny, nie troszczy się o nią.
Zaczął bronić swojego tyłka i przedstawiać swoją wizję, która jest
bardzo niepopularna (och, nie jestem komformistą!). Tak samo, jak
chroni tylko siebie przed zbyt dużym zaangażowaniem się, żeby potem
nie musieć tłumaczyć Autorce, że kochał, ale z jakiegoś powodu musi
ją zostawić. W obecnej sytuacji, wystarczy powiedzieć "nic nie
obiecywałem, nie kochałem, więc o co chodzi?". Uczucia Autorki są
dla niego mniej ważne. To wszystko świadczy o braku miłości.
Autorka jednak założyła temat, ludzie się produkowali, ale to bez
znaczenia, Autorka broni swojego mężczyzny, swojego związku,
konsekwentnie pomija wszystkie znaki, świadczące o tym, że on jej
nie kocha. No tak, ona go kocha, więc staje za nim murem, w drugą
stronę... nie może na to liczyć.

Jest zupełnie ślepa, jakby nie czytała tego, co on tu o niej
napisał. Już nieważne, co napisali obcy dla niej ludzie (ale
przecież ich opinie chciała właśnie przeczytać), ale co on sam pisze
o niej! Żadnego ciepła, żadnych głębokich uczuć, właściwie nic
miłego na jej temat. Jakby nie była dla niego ważną osobą, jakby z
pewnością nie była jego ukochaną. Ona oszukuje samą siebie.
Gdyby jeszcze jej pasowało, że on nie kocha, to nie byłoby problemu,
ale wtedy też nie byłoby tego tematu.
A ona pragnie jego miłości, której nie ma.
Intensywny, namiętny, satysfakcjonujący seks, nie równa się miłości.
Naiwnością jest myśleć, że jak facet pieprzy, to kocha. Miłość wielu
facetom do seksu nie jest potrzebna. Temu na pewno nie (miewał już
partnerki seksuale, których nie kochał, ba, z którymi nawet nie był
związany).
Przykro to pisać, ale Autorka nie wygląda na bardzo rozgarniętą,
facet nią manipuluje, to on rozdaje karty i stawia warunki. Ona,
zdaje się, niewiele rozumie. Poza tym, oszukuje siebie ciągle,
rozumiem, bez tego trudno byłoby jej żyć w takim związku, mechanizmy
obronne to przydatna rzecz. Na przykład taka racjonalizacja. To dla
mnie zrozumiałe, że tak robi. Niczego już nie zrozumie, na wszystko
znajdzie odpowiedź, facet wieczorem będzie się z nią kochał i już
będzie wszystko dobrze. Przekonać się będzie mogła, jak bardzo się
myliła, dopiero jak on ją zostawi. Może nie zostawi, w końcu mu
pasuje, kochać nie musi, ślubu brać nie musi, powiedział przecież,
jak jest, a ona to kupiła i nie odchodzi (niech sobie pojęczy i
pomarzy o miłości, po super seksie jej przejdzie), on nie ma więc
żadnej motywacji do tego, by coś zmienić.

Kutuzow, gdybyś mógł odpowiedzieć, co czujesz do Blossom hill?

[kobieta_z_polnocy]

Świetny wątek, nie powiem. Mam identyczne odczucia jak opisane w poście powyżej.
Dziewczyna wpierw pisze i żali się, że facet jej nie kocha. Facet loguje się na
forum i potwierdza, że nie kocha, a na dodatek stwierdza, że jej towarzystwo na
dłuższą metę go denerwuje. Dziewczyna zaczyna się wkurzać na wszystkich
wypowiadających się, lecz nie na swojego czarującego faceta.

I na czym stanęło? Problem nie został rozwiązany, za to autorka odczuła na
własnej skórze jak to jest prosić o pomoc, kiedy wcale się jej nie chce.

[blossom_hill]

kobieta_z_polnocy napisała:


> I na czym stanęło? Problem nie został rozwiązany, za to autorka
odczuła na
> własnej skórze jak to jest prosić o pomoc, kiedy wcale się jej nie
chce.

Tak jak czytam to forum to nie wydaje mi sie że tu ktoś rozwiązuje
swoje problemy a poza tym nie prosiłam o pomoc tylko o odczucia
innych dotyczące tematu wątku więc nie wiem skąd Twoje wnioski.

[symmetryisall]

To forum jest miejscem bardzo przykrym. Bardzo wiele osób - w tym ja - doznaje
tu dużego szoku. Bo nagle się okazuje, że duża część przekonań i wyobrażeń,
które człowiek w sobie budował i hołubił, okazuje się bzdurą. I zostaje to
wykazane czarno na białym, z bibliografią i odnośnikami do fachowej literatury
psychologicznej i seksuologicznej.

Mnie po pierwszym kontakcie to forum wpędziło w duży dołek, trwający kilka
miesięcy. Nałożyły się na to też pewne osobiste przeżycia, które zrozumiałem
dobrze właśnie dzięki temu, co tu przeczytałem. Ale później, kiedy ochłonąłem,
poczułem się mądrzejszy i silniejszy, i bardziej pogodzony z rzeczywistością.
Brutalną i niedelikatną, dodajmy.

Masz rację, tutaj nikt nie rozwiązuje swoich problemów. Ale może je sobie tutaj
zdiagnozować i zrozumieć. Zdystansować się od nich, spojrzeć na nie w nowy,
nieoczekiwany sposób. Moim zdaniem to bardzo dużo.

Do symmetryisall

[blossom_hill]

Dziękuję Ci za ten wpis.

[aandzia43]

Zgadzam się, Symetryczny. Bo myślenie, wbrew obiegowej opinii, boli.
Ale za to ma przyszłość. I dlatego tu siedzę, choć nei zawsze jest
błogo :-)

[kobieta_z_polnocy]

> Tak jak czytam to forum to nie wydaje mi sie że tu ktoś rozwiązuje
> swoje problemy a poza tym nie prosiłam o pomoc tylko o odczucia
> innych dotyczące tematu wątku więc nie wiem skąd Twoje wnioski.
>

Dostałaś dokładnie to o co prosiłaś, więc się nie dąsaj.

[blossom_hill]

Po pierwsze to nie dąsam się a po drugie to chodziło mi o odczucia
na temat wątku a nie mnie samej.
Zauważyłam , że kobiety na tym forum muszą mieć ostatnie zdanie
choćby nie wiem co. Śmieszne. Choc sama jestem kobietą to nie
dotyczy mnie solidarność jajników.

Pozdrawiam!!!

[aandzia43]

> Śmieszne. Choc sama jestem kobietą to nie
> dotyczy mnie solidarność jajników.

Czy spotkałaś kiedyś faceta, który chwaliłby się, że nie dotyczy go
męska solidarność (szeroko pojęta)? Chyba dużo takich nie ma. Kobiet
panicznie odżegnujących się od babskiej solidarności jest natomiast
sporo. Ja bym na takiego faceta patrzyła podejrzliwie, choć jestem z
"wrogiego obozu";-) Słaby wydałby mi się, bo nie trzyma ze swoimi, a
trzymanie ze swoimi jest elementem budowania tożsamości "ja kobieta"
i "ja mężczyzna". Ale to tylko tak na marginesie.

Poczekaj jakiś czas, aż emocje opadną i poczytaj sobie ten wątek.
Albo wróć do niego, gdy zajdą w twoim życiu jakieś zmiany, gdy
zaczniesz mieć wątpliwości i chaos w głowie.

[blossom_hill]

aandzia43 napisała:

>
> Poczekaj jakiś czas, aż emocje opadną i poczytaj sobie ten wątek.
> Albo wróć do niego, gdy zajdą w twoim życiu jakieś zmiany, gdy
> zaczniesz mieć wątpliwości i chaos w głowie.


A co może mi dać przeczytanie tego po raz kolejny?
Ja mam chaos bardzo często:)

[zamysloneniebo]

Mam jeszcze jedno przykre spostrzeżnie. Blossom, przedstawiasz się
tutaj jako osoba, która nie ma wielkiego wpływu na swój los, osoba o
niezbyt wysokiej inteligencji, osoba dająca sobą łatwo kierować,
zaślepiona.

Można odnieść wrażenie, że nie rozumiesz tego, co się tu do Ciebie
pisze. Może (a nawet na pewno) Kutuzow to widzi, wie, że to on jest
panem sytuacji, to on rozdaje karty.

Masz problem (inaczej nie byłoby tego tematu), jednak nie robisz z
tym kompletnie nic, oprócz założenia tematu, opisania tego problemu,
a później to już tylko odwracania kota ogonem.

Masz chaos bardzo często. I...? Coś z tego wynika? Czy może dobrze
się z tym chaosem czujesz? Niestety, nie wygląda na to.

Pytasz, co może dać Ci przeczytanie tego po raz kolejny. Naprawdę
nie wiesz? A może po prostu więcej, niż dało Ci przeczytanie tego
teraz? Bo nie wyciągnęłaś chyba żadnych wniosków.

[blossom_hill]

Nie uważam się za osobą nieinteligentną ale to Twoja opinia.
Myślisz ze łatwo odejsc jak sie kogos kocha? zycie nie jest takie
proste jak sie wydaje.
Ja od tygodnia mysle o tym co tutaj napisaliscie i uwierz nie łatwo
mi z tym bo czasem myslę że niektórzy mieli racje ale to moja
decyzja i nie dotyczy to juz was tutaj na forum i co z tym zrobię
tym bardziej ale dzięki za troskę.
To co dzieje sie miedzy mna a Kutuzowem to nie wasza sprawa już i
prosiłam o to już kilka dni temu.

[gravedigger1]

blossom_hill napisała:

> To co dzieje sie miedzy mna a Kutuzowem to nie wasza sprawa już i
> prosiłam o to już kilka dni temu.

Niestety, wszyscy musimy ponosić konsekwencje swoich decyzji. Wiem
to z własnego doświadczenia.

Opisałaś swoje problemy i rozterki na forum publicznym, więc nie
powinnaś mieć pretensji, że inni odnoszą się do tego i wyrażają
swoje opinie. Takie ich prawo.

Wiesz, co rzuca się w oczy po zapoznaniu się z Twoją historią? Otóż
widać wyraźnie (dla niezaangażowanego emocjonalnie obserwatora jest
to wyraźne), że Twój związek z kutuzowem jest niesymetryczny i to
Ty, niestety, jesteś w nim "petentką". Sam doświadczyłem czegoś
podobnego i to z obu stron. Kiedyś byłem "górą" w długoletnim
związku. Potem związałem się z kobietą, która potrafiła
czasami "dozować" uczucia, emocje i czułość, co prowadziło do tego,
że czułem się jak petent. Teraz jestem w równorzędnym związku, który
pozwala mi dostrzegać stan nierównowagi w poprzednich. Twoje
doświadczenia też mają szansę zaowocować pozytywnie w przyszłści.

[m00nlight]

Ech, sorry, ale czytając Twoje wypowiedzi zaczynam być coraz
bardziej wyrozumiała dla Kutuzowa i jego decyzji ;)

[blossom_hill]

Jakie moje odpowiedzi dały Ci podstawę do takiego myślenia?

[triss_merigold6]

ZAłożyłam nowy wątek w odpowiedzi na Twoje dylematy, ten jest zbyt
długi, żeby sensownie pisać. Wyrazy współczucia, dziewczyno. Nie Ty
rozdajesz karty w tej rozgrywce.

A ja zauważyłam... :)

[jesod]

blossom_hill napisała:
> Zauważyłam , że kobiety na tym forum muszą mieć ostatnie zdanie
> choćby nie wiem co. Śmieszne. Choc sama jestem kobietą to nie
> dotyczy mnie solidarność jajników.

A ja, przeglądając to Forum zauważyłam, że część piszących tutaj
kobiet to mężczyźni. :-))))
Dorzucają do pieca????

Co do wspomnianej solidarności jajników, to nieśmiało zdradzę, że
przede wszystkim trzymam ze swoimi jajnikami tzn. sama ze sobą
i..... nie jest źle! Nie narzekam. :)

[aandzia43]

> Co do wspomnianej solidarności jajników, to nieśmiało zdradzę, że
> przede wszystkim trzymam ze swoimi jajnikami tzn. sama ze sobą
> i..... nie jest źle! Nie narzekam. :)

Dooobreee :-D Solidarność jajników rozumiana jako lojalność wobec swojej
kobiecości. Bo chyba o to chodzi w gruncie rzeczy.

[seren.dipity]

Bo wszyscy są zazdrośni, że zrobiłaś wątek o poważnej sprawie i Twój facet
odezwał się w tym wątku. To się nie zdarza. I on Cię tu odnalazł. Musicie dużo
rozmawiać, skoro tak dobrze Ciebie zna;) A że napisał coś innego, niż powinien,
to nieważne, bo przecież nie spodziewałaś się TUTAJ jakichś wyznań?
Polecam Paryż albo fiordy na północy;)
Ale chyba porozmawialiście w realu i wychodzi, że wszystko będzie ok.