Byłam zdradzana

[kasia356]

Bardzo kochałam swojego męża. Kocham go nadal, ale wiele się niedawno między
nami zmieniło. Od kilku lat mąż był jakiś inny, stał się zimny, rozmawiał ze
mną tylko o pracy. W ogóle praca pochłaniała go bez reszty. Przynajmniej tak
twierdził, a ja zaczęłam w to wierzyć. Męczyłam się okropnie, bo jak długo
można wytrzymać z "górą lodową" pod jednym dachem? Próbowałam rozmawiać,
prosiłam, płakałam - i nic, dalej mnie odpychał. W końcu poznałam kogoś. Jest
ciepły, zainteresowany mną i moimi sprawami, normalnie można z nim
porozmawiać ... Odkryłam przez przypadek, dlaczego mój mąż odsunął się ode
mnie - romansował sobie po prostu z koleżanką z pracy. A ja miałam do niego
pełne zaufanie... On teraz chciałby wszystko naprawić, stara się naprawdę,
wraca do domu na czas!, prowadzi ze mną normalne rozmowy, znowu przytula
itd., Ale ja już nigdy mu nie uwierzę i bardzo żałuję, że tak późno odkryłam,
jaki jest naprawdę. To on doprowadził mnie do tego, że musiałam szukać innego
mężczyzny. Sam jest sobie winien. Nie potrafię już normalnie żyć.

[loppe]

psychiczna zdrada to bardzo poważne wykroczenie
zaufanie raz zmiętoszone trudno odbudować
może Tobie się uda
może nie

potrafisz.

[thistle]

Wytrzymałas lodówkę emocjonalną,naduzycie zaufania i wiele krzywd. I zyjesz
piszesz, potrafisz czuć coś do kogoś. Jesteś silna, a on zauważył to
poniewczasie. I chyba wie,że warto walczyć.
Jeśli zadecydujesz,ze warto remontować ten zwiazek,to terapia by się przydała.
Jeśli nie, to wierzę,ze sobie i tak poradzisz.
Trzymaj się ciepło.

[viola.2005]

Jeśli Wam na sobie zależy, to zróbcie WSZYSTKO, żeby odbudować Wasz związek.

[woman-in-love]

viola.2005 napisała:

> Jeśli Wam na sobie zależy, to zróbcie WSZYSTKO, żeby odbudować Wasz związek.


Viola, czy możesz uzasadnić swoje zdanie? Dlaczego "zróbcie wszystko" i co
przez to rozumiesz? A może lepiej zbudować nowy, świeży, autentyczny związek
pełen miłosci, szacunku i namiętnosci obopólnej? Jaka jest wyższość starego???
I co oznacza stwierdzenie: .."wam na sobie zależy"? Kiedy mozna stwierdzic, ze
związek został odbudowany? A moze wszystko płynie i nie mozna tkwic w starym,
nieaktualnym układzie?

[loppe]

a może wszystko płynie i stary układ może stać się nowym układem...

this is the song of hope

[loppe]

Ważne jest czy on stał się lepszym człowiekiem - wtedy wybaczenie tego kim był
byłoby i łatwe, i sensowne.

[kasia356]

Stał się lepszy, jest czuły opiekuńczy i w ogóle taki, jak w pierwszych latach
naszego małżeństwa. Zauważył, jak wiele stracił, bo i on odkrył moją nową
znajomość... Szlag mnie trafia, gdy sobie przypominam, że sama miałam wyrzuty
sumienia z powodu mężczyzny, którego poznałam. Mój mąż jest w dalszym ciągu dla
mnie najważniejszy, ale z drugiej strony jak mam z nim żyć, skoro nie mam już
do niego zaufania?

[loppe]

jeśli jest taki jaki był
to czy się zmienił
głębiej
jak się przekonać, jaka próba?

[alien81]

zanim podejmiesz decyzję sprawdź czy naprawdę się zmienił. bo facet potrafi być
czulszy niż Apollo i wrażliwszy niż Słowacki gdy wisi na nim widmo rozwodu,
straty kasy i renomy (w pracy np.). a jeżeli nadal pracuje z tą kobietą to może
być różnie. jeśli masz myśleć ciągle o jego zdradzi i swojej krzywdzie to lepiej
zacznij życie sama, stopniowo może z kimś u boku.

[kampai]

Jeśli ów występek zmienił go tak, jak piszesz, to ja bym się cieszył. Jako
lekarz zalecałbym czasem romansik. Najlepsze lekarstwo bez recepty na kłopoty
małżeńskie.

[bursztyn2]

loppe napisał:

> Ważne jest czy on stał się lepszym człowiekiem - wtedy wybaczenie tego kim
był
> byłoby i łatwe, i sensowne.
Bezsens!!

[loppe]

Kasiu, napiszesz jeszcze - jak sprawy się potoczyły, gdy się potoczą?

[kasia356]

Nic się nie zmieniło na lepsze. Po prostu żyjemy OBOK siebie. Mój mąż nalegał,
żeby o wszystkim zapomnieć. Ja tak nie potrafię, jest mi potwornie ciężko.
Straciłam zaufanie i tyle, a bez niego nie ma normalnego związku. Chciałabym
znowu zaufać mężowi, bo bardzo go kocham, ale to już raczej niemożliwe.

[kampai]

Spokojnie. On już tego (romansu) nie powtórzy. Zmienił się. Więc teraz to
problem jest w tobie.

[loppe]

Man, to nie był romansik pozytywnie wpływający na temperaturę uczuć w związku,
tylko kilkuletni abuse psychiczny. Rozróżniaj w diagnozie i nie wiń
sympatycznej Kasi

[kasia356]

Możesz mi wytłumaczyć, dlaczego tak uważasz?

[kasia356]

> Możesz mi wytłumaczyć, dlaczego tak uważasz?
Pytanie było do kampai

[kampai]

Trzeba rozpatrzyć wszystkie za i przeciw. Nie wiem co twój mąż z tą tam kobietą
robił. Jeśli spotykał się na kawkę i nie było bara bara, to myślę, że nie ma
sprawy. Jeśli było ... no to głupi, że ci powiedział. Już Wisłocka pisała, że
facet musi się sprawdzać. Sęk w tym, by nie dał się złapać. Jak widać całość
sprawy wpłynęła na niego pozytywnie. Ale ty się z tym źle czujesz, mimo
wszystko. No to ty masz niestety problem. Są dwa rozwiązania:
1. Zrobić to co on. Nie będzie miał argumentu przeciw.
2. Zapomnieć. W końcu jest z tobą, no i jak się zmienił...

[kasia356]

Nie powiedział, dowiedziałam się przez przypadek ... no cóż - prawda prędzej
czy później wyjdzie na jaw. Potem po prostu nie miał nic na swoją obronę,
dowody były oczywiste.
A to, że ja się źle z tym czuję, to nie jest tylko mój problem. Nasz związek
zmienił się, nie jest i nigdy już nie będzie tak jak dawniej.
Co z tego, że zaczęłam robić to co on. Nie sprawia mi to przyjemności, zajmuje
dużo czasu, ale z drugiej strony nie chcę być już dobrą żoną, bo nie mam
pewności, że mój mąż znowu czegoś nie ukrywa.
Zapomnieć nie potrafię. Tego po prostu zapomnieć się nie da, za bardzo się
zawiodłam.

[krzysiek_dwadziesciapare]

daleki jestem od stwierdzenia, że "kto raz posmakował trzewi - ten musi stać się
wilkiem" ale ze zdradą jest jak ze smrodem trupa - to nie wietrzeje - da sie z
tym żyć, ale to zostaje, ciągnie się....
a potem on się dziwnie zachowa raz, czy drugi, zdrarzy mu sie spóźnić do domu -
a ty będziesz świra od domysłów dostawać.

Zresztą, z tego, co napisałaś, widać już jasno, że ten związek to przeszłość.
Pozostały tylko formalności

[tomek_abc]

czy troche nie demonizujemy zdrady?
podobno każdy facet ma naturalne (genetyczne?) skłonności do zdrady
choc zdrada zdradzie nierówna...o czym juz wielokrotnie było na forum....

a tym konkretnym przypadku....nie chciałbym byc teraz na miejscu tego faceta...
bedziesz mu do końca zycia pewnie wypominać....

[krzysiek_dwadziesciapare]

"bedziesz mu do końca zycia pewnie wypominać...."

o tym właśnie mówię - wybaczyć można, tylko co z tego, skoro będzie się to
kładło cieniem przez resztę wspólnego życia?

[kampai]

Dlatego mówię, błąd tego faceta polegał na tym, że dał się złapać. Czapa! Mój
kumpel swojej żonie opowiedział o wszystkich panienkach, które były przed
nią. "Głupi" - pomyślałem sobie. Ale okazało się, że ona przyjęła to spokojnie.
Do dziś są małżeństwem, mają dziecko, jest okej. Mnie osobiście drażni, kiedy
on czasem na imprezie przy niej mówi mi "A wiesz, Wołomin... Jeździłem kiedyś
tam do jednej takiej." Ja bym tak nie mógł. Ale ona się nie czepia.

[petar2]

kampai napisał:
> Dlatego mówię, błąd tego faceta polegał na tym, że dał się złapać.

Po paru latach romansu? To i tak długo mu się udawało.
Jego "błąd" to to, że zaniedbywał żonę przez te lata. Tylko czy to błąd?
Zdradzać można dla seksu, przygody ale również dla zaspokojenia potrzeb
emocjonalnych, uczuciowych. W tym drugim przypadku trudno kochać dwie kobiety,
tym bardziej jeśli uczucie do żony znacznie ostygło.
Kasiu, w Twoim przypadku optymistyczne jest, że mąż angażując się w ten romans
nie potrafił odgrywać jednocześnie czułego kochanka w domu. Nie jest
widocznie "zimnym draniem".
Oczywiście, że Wasz związek nie będzie już taki jak kiedyś. Ale moim zdaniem
warto spróbować go odbudować.

[kampai]

Dokładnie! DO BOJU!!!!!!!!!!!

[woman-in-love]

"Odbudować związek" - i to tego bojowy okrzyk. Ciekawe, panowie, jak sobie to
konkretnie, na codzień wyobrażacie? Seks na "trzy-cztery", wspólne wyjazdy
terapeutyczne? Uzgodnienie na nowo podziału domowych obowiązków i marginesu
swobody? Może nowe "terapeutyczne dziecko"? A ja wam powiem, jak to będzie:
tylko lepsza konspiracja ubocznych przygód. Po co więc sklejać rozbity garnek?
Już nigdy nie bedzie cały. Hipokryzja i tyle.
Opowiadanie o przeszłych panienkach, to nie to samo, co ujawnienie panienek
równoległych. I jedno i drugie - niepotrzebne moim zdaniem.

[kampai]

Nie warto, pod warunkiem, że się ma drugi garnek. Jeśli nie, to lepiej
posklejać ten stary. I jeszcze go szanować. Życie nie zawsze układa się słodko,
ale to biznes ... trzeba przeliczyć co się bardziej opłaca. Tylko emocje trzeba
wyłączyć. Ale rozumiem, że kobiety mogą mieć z tym kłopot.

[woman-in-love]

własnie yu sie pomyliłeś . Kłopot jest wtedy, kiedy emocje sa stłumione i saczą
jadowicie, zatruwając mysli słowa i czyny. Nie ma nic złego w emocjach, one nie
kłamia. Jeśli nie wyrazimy ich jasno i szczerze - zaczynaja sie kłopoty.
Popatrz na niektóre neurotyczne osoby, na ich oczy, zgarbione sylwetki, tiki
nerwowe itp., albo na neurotyczne obzarstwo, uzaleznienia - wiesz co to jest?
Stłumione, wycofane, lub "zagadane" emocje. One i tak wyją na jaw poprzez
dolegliwosci ciała. Nie kpij z emocji. Raczej przyjrzyj sie swoim. Jasno
wyzieraja z Twoich postów.

[petar2]

a tutaj się zgadzam w zupełności.

[kampai]

Moje emocje są w porządku, jestem oazą spokoju. Emocje uchodzą mi podczas 30-
krotnego przepłynięcia 25-metrowego basenu, codziennej gimnastyki lub jazdy na
rowerze. Staram się czynić to regularnie, dlatego swoich emocji nie muszę
wykrzykiwać, oczy mi nie wyłażą z orbit a najgłupszy film jest w stanie ubawić
mnie do łez. Mało jest rzeczy, których bym się bał. I moim optymizmem lubię
zarażać. Ale niektórzy są strasznie oporni. Zaczynam rozumieć, że niektórzy po
prostu wolą czuć się "do dupy". Okej, jeśli są z tym ... ehm ... "szczęśliwi"...

[petar2]

Kampai, tym postem potwierdzasz wypowiedź Woman. Masz problem z emocjami. Tylko
zamiast okazać je osobie której dotyczą, "rozładowujesz" je na basenie albo na
forum :-)

[petar2]

woman-in-love napisała:
> A ja wam powiem, jak to będzie:
>tylko lepsza konspiracja ubocznych przygód. Po co więc sklejać rozbity garnek?
> Już nigdy nie bedzie cały. Hipokryzja i tyle.

Można skleić i jak z dobrego materiału to będzie służył długo.
No ale w dobie konsumpcji po co taki trud? Lepiej kupić nowy, może uda się w
promocji. Niedrogi ale po czasie pewnie jakieś wady ukryte wyjdą, pęknie,
wypaczy się albo będzie przypalał.
Można kupować dalej. Tylko fundusze na garnek się wyczerpują.
No ale czy musimy jeść ciepłe posiłki??

[woman-in-love]

Sklejaj więc. Zyczę smacznego.

[aqada]

jest tak jak tutaj pisza -jeśli nie tylko wybaczysz ( bo to jeszcze małe piwko)
ale i zapomnisz ( co dla mnie jest nierealne jak mnie, bo taki mam charakter ze
wybaczam a nie zapominam - mówie o zwykłych sprawach , nie tak powążnych) to
warto spróbować, ty;lko wtedy gruba krecha. A jeśli nie potrafisz zapomniec....
to tak jak mówią będzie się to wlokło za Tobą i to jest większe nieszczęście.
A co do Panów tu się wypowiadajacych takie pytanko czy wy bylibyscie wstanie
wybaczyć i zapmnieć zdradę i zacząć życie z taką osobą od nowa? Chodzi mi tylko
o męski punkt widzenia w kwesti zdrady... bo piszecie,żeby tylko facet nie dał
się złapać, ze ma się sprawdzac, ze jak zona nie chce to do kochanki itd... a
gdyby tak żona robiła?? Jeszcze raz podkreślam kieruje mną ciekawośc waszego
podejscia do zdrady ale jak strony zdradzanej.
A tobie Kasiu życze dużo szczescia i podjęcia dobrej decyzji!!!!! Trzymam
kciuki!!!!

[loppe]

tu nie chodzi chyba tak bardzo o zdradę typu "miał drugą na boku" nie mówiąc
już zdradzie typu "skok w bok"

tu chodzi najbardziej o zdradę taką - on jej nie kochał przez parę lat i ona to
czuła

i to jest problem

o którą więc zdradę pytasz?!

[loppe]

No więc w moim przypadku to by nie mogło nawet tyle trwać ile tu trwał - ten
abuse psychiczny. Po prostu nie mialbym takiego problemu jak Kasia -
wieloletniego zaniedbywania emocjonalnego. Zatem nie byłoby mozliwości wybaczać
tego

[tomek_abc]

Myśle, ze potrafiłbym wybaczyć i nawet prawie zapomnieć....a przynajmniej nie
uznać temat ze niebyły....

jak juz pisałem troche demonizujemy zdrade....
....przemoc (nie tylko fizyczna), alkoholizm, brak odpowiedzialności za
rodzinę, poświecanie zycia rodzinnego na rzecz kariery,.......
wszytsko to uwazamy za mniejsze zło...od zdrady
a niby dlaczego?
niby dlaczego chwila zapomnienia (zaćmienia umysłu zmysłami ) = rozwód
a psychiczne maltretowanie całej rodziny nie jest powodem do rozwodu?
Nie wiem dlaczego (tak mi sie przynajmniej wydaje) łatwiej wybaczyc nawet
przemoc niz zdradę....

[petar2]

zgadzam się.

Do Tomka

[limonkaonline]

Zgadzam sie z toba w stu procentach, nareszcie jakies zdrowe podejscie do
problemu. Zdrada nie bierze sie z nikad tak naprawde.

[bursztyn2]

kasia356 napisała:

> Nie powiedział, dowiedziałam się przez przypadek ... no cóż - prawda prędzej
> czy później wyjdzie na jaw. Potem po prostu nie miał nic na swoją obronę,
> dowody były oczywiste.
> A to, że ja się źle z tym czuję, to nie jest tylko mój problem. Nasz związek
> zmienił się, nie jest i nigdy już nie będzie tak jak dawniej.
> Co z tego, że zaczęłam robić to co on. Nie sprawia mi to przyjemności,
zajmuje
> dużo czasu, ale z drugiej strony nie chcę być już dobrą żoną, bo nie mam
> pewności, że mój mąż znowu czegoś nie ukrywa.
> Zapomnieć nie potrafię. Tego po prostu zapomnieć się nie da, za bardzo się
> zawiodłam.

Znam to uczucie niepewnosci. Ty jednak masz kogos. Co do mnie, nie potrafie
tego zrobic, choc wielokrotnie mialam ku temu sposobnosc - nie umiem!! Nie
umiem zdradzic! A zyc tak, jest mi rowniez ciezko.

[krop.eczka30]

Skąd ja znam taka sytuacje......Ja tez juz nigdy nie zaufam,choc mąz sie stara
byc lepszy niz był,nigdy nie uwazalam ze jest zle,staralam sie robic tak jak on
chcial i to byl moj blad.....on wykorzystal moje zaufanie i oddanie.Nie zgadzam
sie z twierdzeniem,ze zawsze jest powod do zdrady.....u nas bylo chyba za
dobrze i maz szukal "ekstremalnych emocji".....powiecie pewnie,ze bylo
wszystko,ale milosci nie bylo! Moja byla zawsze,szczera i wielka..czasem
myslę,ze za mocno go kochalam i dlatego teraz tak cierpie.
Zdradzic nie potrafie bo kocham go nadal.......ale juz nic nie jest takie jak
bylo.I pomyslec,ze przez 1,5 roku wierzylam,ze telefony/2/ to plotki,ze maz
mowi prawde-zaprzeczajac,ze laczy go cos z mlodą dziewczyną.
Pozdrawiam Cie Kasiu356 bo wiem co czujesz.
Ps.A jego twierdzenie,ze zrobil to z glupoty,nie pociesz mnie bo jak mozna z
glupoty oszukiwac 1,5 roku.....a wlasciwie 5 lat bo dopiero teraz sie
dowiedzialam,

[bursztyn2]

kampai napisał:

> Trzeba rozpatrzyć wszystkie za i przeciw. Nie wiem co twój mąż z tą tam
kobietą
>
> robił. Jeśli spotykał się na kawkę i nie było bara bara, to myślę, że nie ma
> sprawy. Jeśli było ... no to głupi, że ci powiedział. Już Wisłocka pisała, że
> facet musi się sprawdzać. Sęk w tym, by nie dał się złapać. Jak widać całość
> sprawy wpłynęła na niego pozytywnie. Ale ty się z tym źle czujesz, mimo
> wszystko. No to ty masz niestety problem. Są dwa rozwiązania:
> 1. Zrobić to co on. Nie będzie miał argumentu przeciw.
> 2. Zapomnieć. W końcu jest z tobą, no i jak się zmienił...

Nie byla to odpowiedz do mnie. Ale mam ten sam problem. Dlatego wiec podziekuje
za te rady.

[loppe]

czy na pewno ten sam?

[alien81]

kampai nie gadaj głupot. nie wszyscy faceci myślą tylko o skoku w bok i nie
każdy musi się sprawdzać, w taki sposób.a Kasia ma prawo nawet do tego, że nigdy
mu nie wybaczy - jej sprawa.rozumiem ją bo sama nigdy nie wybaczam takiego
czegoś.i jestem szczęśliwa jak dotąd.Kasiu trzymaj się i zastanów się za co w
sumie kochasz męża.jeżeli za przeszłość to nie warto się męczyć, naprawdę.zrób
spis rzeczy na "tak" i na "nie".i nie daj sobie wmówić, że masz jakiś obowiązek
wybaczyć.ale zostając przy nim z czasem dasz mu podstawę do myślenia, że już
wybaczyłaś.więc zastanów się może w samotności na dalszym życiem z nim/bez niego.

[alien81]

ps. nie gadanie głupot dotyczy wypowiedzi kampai o, tym, że już Wisłocka pisała
o tym, że facet się musi sprawdzić...

[jack20]

Carpe diem (wykorzystuj dzien) a ...czas leczy rany.