Brak seksu ukrytym powodem rozpadu?

[angels-devil]

Dawno tu nie pisałam.Witajcie.
Mam problem..jak my wszyscy tutaj.Cóż..moje małżeństwo z kilkunastoletnim
stażem przechodzi potężny kryzys.Było nam dobrze,kochamy nadal,mamy pięknych
synów,ale...od kilku lat po pewnym kryzysie zrezygnowałam z seksu.Nie dajemy
sobie nawet odrobiny czułości pomimo dobrego dogadywania sie w innych
sprawach.Zrezygnowałam z seksu z wielu powodów,głównym jest to,że kiedy nie
gra miedzy nami nie potrafię ot tak kochać się.Musi wszystko grać.
Mam w związku z tym pytanie..Czy po jakimś czasie mimo,kiedy każda prawie
rozmowa kończy się kłótnią i pretensjami..czy powodem tego MOŻE być ten brak
czułości?brak kontaktu jakiegokolwiek,czy to taki ukryty,zaszyty podstępnie
powód rozpadu związku?Co zatem zrobić?kiedy nie wchodzi w grę zdrada żadnej ze
stron,kiedy boje sie zaufać,boję się zrobić pierwsza krok w obawie przed
odrzuceniem.Bo kiedyś nie byłam w stanie sie kochać i i przerwałam namietne
pocałunki..a potem po mojej inwencji ja z kolei zostałam odrzucona.Wiem..męska
duma po prostu.Ale od tego czasu kiedy odmówiłam po raz kolejny i kiedy on
odmówił minęło już pół roku.Teraz kryzys stanął na tym,że rozważamy
rozstanie,bo ciągłe kłótnie i życie obok siebie stało się cięzkie jeszcze
bardziej.Czy brak seksu może być poza nierozwiązanymi (ale mimo wszystko jest
chęć ratowania i nadzieja)problemami powodem rozpadu?Pomóżcie proszę,może
któreś z Was miało podobny problem i z tym jednak wygrało.Nadzieja jest póki
sie kocha i póki sie chce być razem.
Czy seks gra aż tak wielką role w naszym życiu i mimo wszystko jest to
integralny składnik związku?wiem,że tak.Ale czy jest to taki podstępny powód
wszystkich nieporozumień?

[krissdevalnor100]

Dla mnie jest jasne, ze brak seksu i bliskości pogłębia kryzys.
Jeszcze bardziej pogłębia go seria ostentacyjnych seksualnych
odrzuceń. I jest równie jasne, ze dopóki jesteś na tę druga stronę
wściekła/y i urażona/y, to dobrego seksu nie będzie.
Koło się zamyka. Nie dajcie tej sytuacji samodzielnie sie nakręcać,
wyciagnijcie problem i go omówcie. Pracujcie nad związkiem (sprawy
pozaseksualne) sami albo ze specjalistą. Ale się pospieszcie i
wyartukuujcie
dobre chęci
propozycje poprawy (nie, nie listę życzeń do partnera)
nazwijcie to, czego nie jesteście w stanie przełknąć i o co macie
najwiekszy żal.

Kryzysy, w których pełni żalu partnerzy zaczynają sobie odmawiać
seksu pchają z największą siłą do najprostszego rozwiązania: inny
partner da mi seks, powie, ze rozumie i jaki/a jestem fajny/a. To
co ja jeszcze z nim/nią robię i po co się męczę? Potem to juz
naprawdę trudno posklejać związek i zaufanie do partnera.
Powodzenia.

[angels-devil]

Wiem,że rozmowa jest najlepszym lekarstwem na rozwiązanie,ale rozmowa bez emocji
w których górę nie wezmą złość i żal.To jest sztuka sama w sobie.Jesteśmy na
takim etapie i zawsze byliśmy (nie oszukując sie oczywiście) że dla zasad jakimi
kieruje sie "zdrowe" małżeństwo póki jesteśmy razem nie potrafię ja i nie
potrafi On mieć kogoś.Tak nie potrafimy po prostu.Dl samych zasad.Ale masz
racje,że jest to najlepsza droga do tego,żeby "mógł" zrozumieć ktoś inny.

[angels-devil]

krissdevalnor100 napisała:
I jest równie jasne, ze dopóki jesteś na tę druga stronę
> wściekła/y i urażona/y, to dobrego seksu nie będzie.
> Koło się zamyka.

Właśnie..koło się zamyka...Ale brak mi odwagi,sił i czegos jeszcze (pożądanie
jest i to jest w tym śmieszne..i zarazem ciężkie)żeby zacząć,żeby
zainicjować.Choc nie ma pewności nigdy,że po seksie wszystko się ułoży i
odnajdziemy siebie ponownie.

[trzydziestoletnia]

Seks sam w sobie faktycznie niczego nie poprawi. Ale moze byc taką oliwką, ktora nawilzy zardzewiale trybiki. Jednak by mogl zaistniec potrzebna bylaby choc deklaracja wzajemnej dobrej woli, tak na poczatek. Proba powiedzenia sobie, ze jestescie nadal dla siebie wazni, dlaczego chcecie byc ze soba. To moze dac podstawe do ocieplenia relacji, by znow budowac. Jesli ocieplanie zaowocuje seksem to tym lepiej, bedzie lepszy grunt do zmian.

[aandzia43]

Macie szansę bo: pożądanie jest, bo są emocje, bo nie ma osób
trzecich, bo ciągle jesteście razem, bo jeszcze rozmawiacie ze sobą,
choć wiele rozmów kończy się kłótnią. Szkoda by to było
zaprzepaścić. Przypomina mi to moją sytuację sprzed paru lat. Teraz
jesteśmy razem i jest bardzo fajnie, ale gdyby mi ktoś
przepowiedział taką swietlaną przyszłość wtedy, nie uwierzyłabym.

Piszesz, że macie jakieś inne, nie wynikające bezpośrednio z seksu
problemy. Obydwoje jesteście wrażliwi i "królikarstwo" bez
elementarnego porozumienia i poczucia bezpieczeństwa na codzień
odpada. Pojawiły sie problemy, kłótnie, padł seks, nie ma fizycznej
i emocjonalnej bliskości przy dużej potrzebie tego wszystkiego
nakierowanej właśnie na współmałżonka. Dopóki nie rozwiążecie tych
podstawowych problemów, od których wszystko się zaczęło, nie będzie
seksu i bliskości. Brak seksu nie jest tu przyczyną, tylko skutkiem
i oczywiście pogłębia kryzys.
Angels, poszukaj pomocy u psychologa, w poradni małżeńskiej, idź
sama, albo z mężem. Jest nadzieja, macie potencjał, nie zmarnujcie
tego :-)

Powodzenia

[angels-devil]

Dziękuję...
Choć wiem,i coraz bardziej sobie to uświadamiam ,że bez specjalisty sobie nie
poradzimy.Głównym powodem tez jest upór.I duma która ,żadnej ze stron nie daje
szans na kompromis.Mój brak zaufania i wieczne moje jak mówi wyimaginowane
podejrzenia(wystarczyło tylko ziarnko niepewności),ból który mi sprawił(zostałam
nieraz w trudnej życiowej chwili sama dla siebie) jak mówi nieświadomie w pewnej
sprawie jakoś nie dają mi możliwości dalszego rozwoju tego konfliktu.Boję się,że
będzie potem bolało bardziej.Ale zdaję sobie sprawę,że musimy nauczyć sie
rozmawiać.Ja Go musze nauczyć..albo odważyć Go do zwierzeń,do szczerości,do
otwarcia...ale jak?tego nie wiem...

[angels-devil]

angels-devil napisała:

>
> j
> sprawie jakoś nie dają mi możliwości dalszego rozwoju tego konfliktu.

Oczywiście miałam na myśli zakończenia tego konfliktu.Możliwość pomyślnego
zakończenia.Literówka sorki.

[aandzia43]

Zacznij od siebie. Może i twój brak zaufania do niego jest
uzasadniony, może obawy, by nie zawiódł cię znów w ważnych życiowych
sprawach są uzasadnione, ale zacząć możesz tylko od siebie. Tylko na
swoje decyzje masz bezpośredni wpływ. Dobry psycholog "otworzyłby"
twojego męża w kilka minut i namawiaj go na wizytę. Razem czy
osobno, wszysko jedno. Ale jeśli nie zechce pójść, to nic nie
poradzisz. Wtedy idź sama. Tobie też sie przyda. Upór, duma, lęk
przed zranieniem, żal... Dolega cie tak samo, jak i jemu. Nie
zwlekaj.

[blue01]

Mam podobny problem, tyle ze to jest po zaledwie paru latach. Niestety
przestałam miec na to ochotę..bo dniu pełnym pretensji, patrzenia na mnie tylko
i wylącznie jak na robota kuchennego, zwyczajnie nie pociąga mnie fizycznie...no
cóż, nie ma co ukrywać że w związku z tym pojawił się ktoś trzeci.

[angels-devil]

Dziękuję...
Ale wiecie...jest problem nawet,żeby zacząć rozmowę,żeby weszła rozmowa na
normalny tor.Widzę,że On sie obawia nawet rozmowy..nie wiem,może jej
efektów,toku i tegoco z tego wyniknie.Ja już nie ma sił.Przeważnie to ja sama
zagajam rozmowę,ja sama staram się przyjść pierwsza ,bo mnie to gnębi,nie mogę
dalej tak żyć,chcę jakiegoś kompromisu.A teraz?nawet dziś normalne moje pytanie
o normalną błahą rzecz wzbudziło w nim pretensje,powód do sprzeczki.Nie mam już
sił.Naprawdę.Chcę ale nie wiem jak.Stoimy w tak martwym punkcie jak to tylko
możliwe.Powiem szczerz,że chciałabym iść nawet do psychologa,nawet sama...bo
minie jakiś czas,może dzień,tydzień a we wszytskim się pogubię,nie będę umiała
znaleźć złotego środka i chęci.

[aandzia43]

.Stoimy w tak martwym punkcie jak to tylko
> możliwe.Powiem szczerz,że chciałabym iść nawet do psychologa,nawet sama...bo
> minie jakiś czas,może dzień,tydzień a we wszytskim się pogubię,nie będę umiała
> znaleźć złotego środka i chęci.

No to już, kobieto, szoruj do psychologa ;-) Trzymamy kciuki

[romek123]

Ze strony faceta wyglada to tak,ze bez seksu jestem rozdrazniony na
maksa,kloce sie o byle co i zaden psycholog na swiecie mi nie
pomoze.Musi byc to"rozladowanie" napiecia i wtedy wszystko gra.Stad
i Wasze klopoty.Widze ze jestescie zbyt ambitni w stosunku do
siebie,nakierpwani na siebie o podobnych upartych charakterach.W
malzenstwie liczy sie co innego niz ambicja i zacietrzewienie.W tym
realizujcie sie gdzie indziej.Recepta na dobry zwiazek to:tak chce
Ci sluzyc moj partnerze bo cie kocham,dam sie ponizyc,upokorzyc bo
mi na tobie zalezy.I nie ma tu miejsca,ty mnie tak,to ja tobie
tak.Po tylu latach powinniscie ta oczywistosc zrozumiec,a jak sie
nie zdradzacie to macie wielka szanse.Poswiec sie sproboj
zainicjowac seks,przytul Go,powiedz cos milego,zobaczysz,dostaniesz
od Niego to samo,czego Ci bardzo zycze.

[angels-devil]

Właśnie tak Romku to przeczuwam..ale i tak dziękuję wsyztskim za
radę,otuchę,dobre czy złe słowo.Cenie sobie każde słowo,bo jestem w takim
punkcie,że tylko pomoc z zewnątrz czy tez inne zdanie pomoże.Po prostu
potrzebuję obiektywnej oceny.Masz Romku poniekąd rację,że własnie tak chyba jest
w każdym związku,przynajmniej tak powinno być.Coś trzeba z siebie dać pomimo
uporu,i tej wrednej ciężkiej dumy,która we wszystkim teraz nam
przeszkadza.Paranoja jakaś...Cóż..życie.Tylko pomimo to ,mimo naszego
zacietrzewienia,i zapatrzeni asie tylko i wyłącznie w nasze racje ..jakoś nie
potrafie na to sie zdobyć.Bo jak?browarek ,lekki rausz i może pójdzie jak po
maśle?Wydaje mi sie coraz bardziej ,że mój mąż jest jeszcze nie dojrzały na tyle
by dostrzec poświęcenia,moje zachody o to by coś ruszyło,by sie rozwiązało w
dobrym tego słowa znaczeniu.Nadal nie wiem jak go ośmielić do szczerości ,do
otwarcia..boje się odrzucenia,bo wtedy byłoby to już nie do zniesienia.

[angels-devil]

Domyślam się też ,że Jego własne potrzeby w samotności uwalniane..nie są
wyjściem.I rodzi się w Nim bunt,może przekora.Że skoro ja tyle czasu musiałem
sobie sam radzić to teraz ty (ja) cierp odrzucenie.Tymczasem chodzi nabuzowany i
podładowany jak dynamit.Nic mu nie pasuje,wszystko jest źle..A ja naprawde nie
mam sił..dom ,dzieci,ich nauka,moja praca..to wszystko tez mnie przerasta.A
słysze tylko ,że to moja wina,że mam paranoję jakąś,że wciąż mu nie ufam..a od
siebie tymczasem nie robi nic.Ja czekam na jakiś krok,nie jeden raz dałam juz
szansę i czekałam i czekałam..i nic.Pewnie sie nie doczekam na Jego
inwencję..chyba faceci tak mają.

[de.bill]

1.
zastanow sie nad priorytetami.
po cholere ci porzadek w domu ze mozna jesc z podlogi jak masz niezaspokojonego (ergo - wkurzonego) faceta, a sama czujesz sie ze jestes po uszy urobiona?

2.
paranoja to powazna sprawa.
zaufaj mu (jesli chcesz, i jesli tego wart),

3.
faceci i kobiety maja rozne sposoby ekspresji 'ja cos robie, a on/a nic'.
ciekawe, co twoj men mysli o calej sytuacji ....
moze to samo?

4.
prawidlowe odczytanie damskiego 'dawania szansy' to dla wielu facetow CZARNA MAGIA.
zrob mu loda gdy np. rozmawia przez tel (jeszcze z mamuska, albo szefem), po prostu w takiej sytuacji aby nie mogl latwo odmowic.
ja tam bym sie ucieszyl gdyby mine kobieta podeszla w ten sposob.
i nie pozostal dluzny ;)

powodzenia

Jak rozmawiac

[trzydziestoletnia]

Z tymi rozmowami to jest tak, ze my - kobiety, czesto zaczynamy je kiedy juz nie mozemy wytrzymac (jak piszesz "nie moge tak dalej zyc"), a to kieruje nas w stronę żali i wymowek (czyli mowienia CZEGO nie moge wytrzymac). Nic dziwnego, ze w takim klimacie nawet drobne pytanie odbierane jest przesadnie podejrzliwie i uruchamia reakcje obronne.
Sposob jest taki: zapoczatkowanie rozmowy o tym co jest nadal waznego miedzy Wami - o tym co dobrego was laczy, o dobych uczuciach i dobrych checiach, o tym dlaczego zalezy ci by bylo lepiej miedzy wami - bez mowienia o tym jak teraz jest zle, ale co jest waznego miedzy wami, co chcesz ocalic. To jest taki troche kupienie meza - powiedzenie mu, ze jest nadal wazny dla ciebie, ze chcesz z nim tworzyc cos wyjatkowego - opowiedzenie o tej milosci, ktora gdzies tam jeszcze jest.

[angels-devil]

Masz rację..najlepiej zacząć rozmowę i rozwiązywanie problemu od rozpatrywania
tego co jest dobre,na czym nam zależy bo dalsze wymówki są po prostu dalszą
kłótnią a nie rozmową..

[trzydziestoletnia]

angels-devil napisała:

> Masz rację..najlepiej zacząć rozmowę i rozwiązywanie problemu od rozpatrywania
> tego co jest dobre (..)

Wiesz, ja bym nawet powiedziala, zeby na poczatku nie tyle zaczac "rozwiazywac problem", tylko wlasnie dac sobie czas na odswiezenie dobrych uczuc - wlasnie temu sluzy powiedzenie sobie, ze jestesmy dla siebie wazni (i inne mile, prawdziwe slowa). Na teraz zadaniem jest nie rozwiazanie, ale stworzenie klimatu do rozwiazan.
Co o tym myslisz?

[angels-devil]

Boję sie tego..ale chyba bardziej On boi sie rozmowy a raczej tych
potyczek..wiesz o co mi chodzi.Jak już wcześniej pisałam ..za bardzo go od
siebie odepchnęłam..za daleko..ja mam chęć na wiele wyrzeczeń dla dobra
związku,zdrowego związku.Ale na tym etapie nie wiem co począć dalej.Nie jestem
nadal go pewna,biję się zaufać,boję się,że potem bedzie boleć i tego nie zniosę.

[malwina72_7]

Rozmowy...było ich tak wiele. Nawet nie potrafię zliczyć. Przez pięć
lat wyłam do poduszki, gryzłam pościel, gryzłam siebie. Cały czas
mówił, że mnie kocha, że będzie lepiej. Jestem z nim od lat
dziesięciu, małżeństwo trwa cztery lata, problemy zaczęły się pięć
lat temu i mimo wszystko za niego wyszłam. Wierzyłam, że będzie
lepiej. Bardzo chciałam mieć dzieci, obiecywał, że już wkrótce, już
za rok będą na pewno bliźnięta. Nie ma bliźniąt, jestem ja -
zdesperowana, dobiegająca czterdziestki.A seksu jak nie było, tak
nie ma. Tej jesieni poznałam kogoś, z kim bez rozmów świat mi
zawirował. Był wolny, ale dzieliło nas tak wiele: kultura, religia,
setki kilometrów. Więc zwiałam, bo myślałam, że jeszcze kocham męża.
Za późno zdałam sobie sprawę ze stanu moich uczuć. nie potrafiłam
odzyskać kochanka. Pewnie za mało kochał. Postawiłam na
ratowanie "starego" związku-wylądowaliśmy u psychologa.I siedzimy na
kozetce od pół roku, z czego też nic nie wynika, prócz zapewnień, że
jeśli ja się odblokuję, wszystko będzie dobrze. Siedzę tam ze
strachu pzed samotnością, bo po tym, co przeżyłam, trudno mi
odzyskać wiarę, że zdołam wykrzesać z mojego męża cokolwiek. Tym
bardziej, że jedyne co pamiętam, to pocałunki kochanka. Podobno w
związkach są lepsze i gorsze chwili,ale kochający się ludzie do
siebie wracają. Gdybym mogła cofnąć czas, nigdy bym za niego nie
wyszła-wtedy nie musiałabym zwiewać przed namiętnością. Jedyne co
polecam, to zwiać przed facetem, który nie potrafi dać szczęścia i
spełnienia. Zwiać, póki czas, póki jest się jeszcze młodym i ma się
szansę na nową miłość. Wieloletni brak seksu to destrukcja, która
może zniszczyc największą miłość. Jeśli nie znajdzie ujścia, obraca
się przeciwko osobie odtrącanej. Szkoda czasu na gadanie. Natura
stworzyła nas tak odmiennie, byśmy mogli się przyciągać, do tego nie
potrzeba rozmów-ludzie pierwotni nie używali słów. Może gorzkie to
co piszę, ale jestem na granicy wyczerpania nerwowego, bo prócz
problemu z tym, że mąż nie traktuje mnie jak kobietę, muszę uporać
sie z problemem jakim jest brak potomstwa i nieszczęśliwa miłość. To
naprawdę trudno znieść. Tak więc zwiewaj, póki nie jest za późno.
Dla mnie niestety już jest.

Brak seksu

[malina1964]

Witam Cię.
Tak,napewno brak seksu to duży problem ale myślę, że nie tylko to w
Waszym związku jest do odbudowania.
Mam propozycję w której/ zanim jeszcze pomyślicie o
rozstaniu/powinniście na nowo odkryć siebie.
Weź do ręki kartkę wielkości A4 złóż ją na pół i na każdej stronie
złożonej wypisz wszystkie wady a na drugiej zalety współmałżonka.
Twój men powienien zrobić to samo. Nie koniecznie musicie siedzieć w
tym samym pokoju.Powiem więcej lepiej byłoby zebyście siedzieli
osobno.po zapisaniu waszych kartek.wymieńcie się nimi i postarajcie
się porozmawiać o swoich bolączkach.Musisz tak to zaaranżować żeby
nie było w domu twojej latorośli.Powodzenia

[angels-devil]

Dziękuję..
To tez dobry pomysł,bo w toku "poważnej rozmowy" której chyba każdy się obawia
mozna dopuścić emocje na pierwszy plan i cała dyskusja spełźnie na
niczym....Domyślam się nawet,że końmi nie zaciągnęłabym Go do psychologa..a
potrzebny nam chyba mediator.

[malina1964]

Mediator napewnoby się Wam przydał i to jak najszybciej.Musisz zatem
spróbować iść sama i temat wyjawić psychologowi.Nie bój się nikt cię
tam nie zagryzie,nie wysmieje.Takich problemów jak twój jest setki,a
nawet tysiące.Psycholog wysłucha,a nawet podbuduje.Idx czym prędzej
napewno nie będziesz załować,tym bardziej że masz dla kogo być dobrą
żoną i matką.Pisząc wady i zalety przypomnijcie sobie wszystkie
Wasze dobre chwile spędzone z ukochaną osobą.Może przyjdzie Wam
jakaś refleksja ,gdzie popełniliście błąd.

[malina1964]

Nic wam nie wyjdzie jeżeli nie zaczniecie ze sobą na te tematy
rozmawiać.Wiem, że nie jest to łatwe,ale od czegoś trzeba zacząć.
Piszesz że musi wszystko grać ,abyś miała chęć się kochać.Popatrz na
to nieco z innej strony.Czy myślisz że tylko Tobie brakuje ciepła i
zrozumienia? Mężczyzna jest jak dziecko.Lubi być pieszczony,głaskany
i przede wszystkim doceniany.Czy wszystkie te warunki spełniasz?Czy
Ty jesteś w porządku wobec Niego?
Tego nie możemy stwierdzić ponieważ znamy tylko Twoją wersję
wydażeń.Napewno on tak samo jak Ty chciałby ażeby wszystko zaczeło
się wreszcie między wami układać.Myślę, że obydwoje zbłądziliście i
nie umiecie znakleźć "furtki w płocie".
Podałam Wam jedno z pierwszych zadań do przerobienia,ale myślę że
dobrzeby Wam zrobiła wizyta w Poradni Rodzinnej lub u seksuologa.
Szkoda marnować małżeństwa i tych wszystkich lat przeżytych bądź co
bądź z Ukochaną Osobą.Powodzenia.

[romek123]

Jestem Angelo troche podobny do Twojego meza.stad rozwijam temat.I
wiem ze bez seksu jestem okropny.Tylko ma polowka jest mniej ambitna
od Ciebie,bardzo potulna i ukladna.A takze znacznie madrzejsza i
inteligentniejsza ode mnie.Tak wiec z reguly to Ona
odpuszcza,przyjdzie.zaczepi,poglaska,pozartuje,rozladujac bardzo
szybko atmosfere a wtedy ja wymiekam i jest sielanka.Poprostu jedna
ze stron powinna byc madrzejsza,a poniewaz facet chce byc tym
macho,wiec jezeli ta madra jest kobieta,jest sielanka.Tak doslownie
sielanka,mimo ze mam ciezki charakter.Kompromis i jeszcze raz
kompromis,a bedzie cudownie.A bez seksu sie nie da,przynajmniej w
moim przypadku.Moze jestem nietypowy...

[aandzia43]

Hmmm, Romku, ty tak serio...?

[angels-devil]

No tak..ktos musi byc mądrzejszy a tym samym swoja dumę schować głęboko do
kieszeni.Jest teraz taka sytuacja,że po rozmowie,w której od żalu,pretensji
ewoluowała do spokojnego bez emocji" weszła na te tory co trzeba..ale wiem,że
wiele takich rozmów przed nami,bo jedna nic nie załatwi.Poczucie odrzucenia u
mojego męża jest tak wielkie jak Himalaje.Twierdzi,że tak daleko go od siebie
odsunęłam,że nie ma nawet ochoty mnie przytulić.Powiem szczerze,że ja tez nie
mam na to ochoty,nawet najmniejszej,przynajmniej teraz na tym etapie.Chęci
opadły,nadzieja jeszcze gdzieś sie tli.

[malina1964]

Jeżeli piszesz że nadzieja sie jeszcze tli,to najwyższy czas tę nadzieję
"rozdmuchać"w wielki ogień.Niebedę ci mówić jak to zrobić bo sama wiesz
najlepiej.Pamiętaj jednak że nic nie zdziałasz bez szczerej rozmowy i
kompromisu.Trochę ciepłych słów,gestów,wspomnień.Bardzo ważne!!! Nie używaj
pretensjonalnego tonu.wspominaj tylko dobre chwile.

[woman-in-love]

no nie, ja wymiękam. To do autorki wątku. Nie wierzę, że dojrzała kobieta może
zgrywać taką " pierwszą naiwną". Pytasz, czy brak seksu to "podstępny powód
nieporozumień"? Odmowa seksu jest niszczeniem związku u podstaw. Koniec kropka.
Nie pomanipulujesz mężem reglamentując seks, więc, lepiej przymiotnik
"podstępna" przypisz sobie. Odkłamując siebie uratujesz małzeństwo, a
porozmawiaj - ale najpierw sama ze sobą. Odmowa seksu i zanudzanie "poważnymi
rozmaowami" to już doprawdy za wiele.

cytat z "Naiwnej"

[woman-in-love]

"nie potrafię ot, tak po prostu kochac się; musi wszystko grać". Wię, niestety,
nie masz pojęcia o milości. ponieważ ludzi kochający, kochają ot tak, po prostu.
"Musi wszystko grać" brrr aż ciarki przechodzą. Gdyby wszyscy stosowali tę
zasadę kochali by sie może raz na rok, albo i nie. Zrozą wieje z tego postu.
Perfekcjonistyczny terror.

[angels-devil]

woman-in-love...seks na pewnym etapie związku kiedy nic sie nie układa,kiedy nie
mozna dojśc do porozumienia..to jest sfera ostatnia.nie należę do osób takich,że
kłótnia w dzień a w nocy namiętności nie z tej ziemi.Tak się nie da.Musi
wszytsko grać.A oboje odsunęliśmy sie od siebie pod tym względem,i szukamy
rozwiązania.Nie potrzebuje seksu jako swego rodzaju manipulatora..to nam nigdy
nie było przed konfliktem potrzebne jako coś za coś..to było dopełnieniem
bezwzględnym i nie potrzebującym manipulacji.

[angels-devil]

I tu się z Tobą nie zgodzę..raz do roku itp..przeczytaj ile jest na forum kobiet
i mężczyzn,którzy zmuszają się "do świętego" spokoju do seksu..mimo,że żyją w
konflikcie.Nie seks jest w życiu piorytetem,pisząc ,ze wszystko musi grać mam na
myśli,że nie da się połączyc razem tego,że nie można sie dogadać,że coś boli
okrutnie i ot tak kochać się jakby nigdy nic.Tego nawet facet nie chce.Bo po
co?bez uczuć a raczej z emocjami złymi z konfliktu?

[woman-in-love]

Skoro jest tak dobrze (pod względem teorii) to dlaczego jest tak żle? Chyba pora
na zmiane nastawienia - seks JEST LEKARSTWEM na wiele upierdliwości zyciowych,
zaczynamy patrzeć na partnera przychylniej po udanym numerku. Tak jest i będzie,
warto skorzystac z tego, co oferuje pogardzane bzykanko.

[alicja_z]

Chyba prowokujesz... albo nie wiesz, że wiele osób myśli dokładnie
odwrotnie. Seks - lekarstwem ??? Zgroza...

[your_and]

Jasne że seks jest lekarstwem, ale wtedy dewaluuje się jako towar i
narzędzie manipulacji z czym wiekszości nie po drodze.

[woman-in-love]

Your, jeśli dobry (lub nawet taki-sobie) seks poprawia humor, zbliża, łagodzi
zadrażnienia, to w jaki sposób się dewaluuje???

[woman-in-love]

a co do Alicji - uważam, że niektóre nauczycielki, urzędniczki, lekarki, panie
psycholożki, ekspedientki, hostessy, kelnerki itp.; powinny mieć seks przepisany
na receptę, jako niezbędny ze względów humanitarnych!

[jakniejatokto]

do woman in love:
Urzedniczki powinny miec ten seks refundowany z NFZ :p i jeszcze
panie z dziekanatu, chociaz moze to sie zmienilo :)

[your_and]

> na receptę, jako niezbędny ze względów humanitarnych!

Mając w przesłości szerszy kontakt z podstarzałymi zakonnicami
zgodzam sie z tym w 100%.
Niedopchnięcie to ciężki uraz.

[jakniejatokto]

Oczywiscie ze jest lekarstwem :) To takie bardzo proste rozwiazanie,
ale jak ktos tu juz wczesniej napisal - bardzo niewygodne dla
kobiety, ze wzgledu na ograniczone mozliwosci manipualcji.
A co do autorki watku: serio, nie szkoda sobie zycia marnowac na
takie pogrywanie soba nawzajem? (wiem, wiem, co ja tam moge wiedziec
o twojej sytuacji). Moze zamiast szczerych i powaznych rozmow (ile
mozna?) lepiej ubrac sie ladnie, isc do kanjpki na lampke wina i
zobaczyc, na randke (czyli zadnego tam gadania, ze hydraulik ma
przyjsc, dach cieknie itp.) a potem zobaczyc co z tego wyniknie?

[angels-devil]

To fakt to tez sposób dobry tylko jak już wspomniałam wcześniej odepchnęliśmy
się nawzajem na tyle,że drogę do siebie teraz trudno znaleźć.Wszytsko wymaga
chyba na tyle czasu co delikatności..bo co ważne nie można kogoś zmusić do
siebie nawet "kobiecym" podstępem.Tylko czas chyba i cierpliwość.Musimy sie
chyba nauczyc rozmawiać.Dawać i brać.A wypadom jakimkolwiek niestety nie
sprzyjają praca i przyziemniejszy problem braku kogoś do opieki nad
dziećmi.Zresztą po ciężkim dniu pracy marzy sie o spokoju i wygodnym fotelu...

[your_and]

A tak pisał pan Wojcieszke gdzieś że wbrew pozorom nie zdrada i
nielojaność tylko duma i ignorancja to jad który może uśmiercić
każdą relację miłości.

[aandzia43]

Powiem tak: nie wszystko musi grać (to stan niemożliwy do
osiągnięcia), ale podstawy, baza grać muszą. Jeśli zostanie
przekroczona granica bólu, żalu i poczucia bezsiły seks przestaje
spełniać funkcję relaksującą, odprężającą i cementującą związek.
Uprawianie go na siłę, wbrew sobie i partnerowi nie daje nic. Tak
jak nie cementują automatycznie rodziny wspólne rodzinne obiadki,
gdy bagno pod spodem, koszmarne wizyty u teściowej, gdy w myślach
topimy się nawzajem w łyżce wody itd. Wtedy seks pogłębia przepaść,
oddala możliwość porozumienia się na jakiejkolwiek płaszczyźnie.
Chyba że ktoś ma seksualność dokładnie oddzieloną od reszty swojej
osoby i traktuje pożycie z partnerem jak masturbację przy pomocy
jego ciała. Wtedy rzeczywiście nie ma problemu.

Każdy ma tę granicę w innym miejscu i dla każdego różne problemy
małżeńskie mają inna rangę. U kobiet (zazwyczaj) ma miejsce bliższy
związek między gotowością do (satysfakcjonującego, ma się rozumieć)
pożycia a emocjonalnym stosunkiem do partnera.

Próbowałam kiedyś, przez dłuższy czas z uporem mianiaka, zasypywać
seksem przepaść i łagodzić konflikty. Skutki były opłakane, szkoda
pisać. Przede wszysktim dla mojej psychiki. Konsekwencje ponosiłam
wiele lat. Oczywiście mojemu związkowi też to nie pomogło, oddaliło
za to w czasie rzeczywiste porozumienie i straciliśmy przez to wiele
lat. A sam seks? Zrobił się z niego dance macabre, taniec
szkieletów. Zaprzeczenie tego, czym byc powinien i czym jest teraz.
Post to czasem (podkreslam: czasem!) dobre lekarstwo.

Angels, powiem ci co mi mówił mój psychor: "Jak było kiedyś fajnie,
to znaczy, że jeszcze będzie fajnie. Sa podstawy" Jak był spontan,
to będzie spontan. Czuję tu dużo fajnych emocji, w moim odczuciu
macie szansę. I powtórzę się: idź ty kobieto do specjalisty. Nas
możesz sobie poczytać, każdy powie ci co innego, bo różnimy się od
siebie i mamy różne doświadczenia, ale specjalistami nie jesteśmy.

[angels-devil]

Andziu masz rację,nie da się tego połączyć ,nie da się kochać z zamkniętymi
oczami a urazy schować z piżamką pod poduszkę.Niezdrowe reakcje obojga nas są
spowodowane nieporozumieniami ciągnącymi się bardzo już długo.I jak to długo z
naszej winy prawie legło to i też długo z naszą pomocą będzie sie podnosić.nie
ma niczego tak od razu.Zastanawiam się tylko do jakiego specjalisty sie
wybrac?Seksuolog odpada,bo w rzeczywistości nie mamy problemu ze swoją
seksualnością,tylko z dogadaniem się i porzuceniem tego pręgieża pod którym
wzajemnie sie biczujemy..
Dobrze napisane "..Tak
> jak nie cementują automatycznie rodziny wspólne rodzinne obiadki,
> gdy bagno pod spodem, koszmarne wizyty u teściowej, gdy w myślach
> topimy się nawzajem w łyżce wody itd. .."
Pozdrawiam i dziękuję.

[trzydziestoletnia]

Jesli pytasz o specjaliste, to radzilabym psychologa/psychoterapeute. Nawet jesli mialabys pojsc sama, to jest sens. Tutaj tez piszesz Ty, sama, bez meza, a jednak mam wrazenie, ze cos Ci to rozjasnia. Jesli to bedzie dobry fachowiec, to nie bedzie stal "po twojej stronie", ale moze pokazac Ci gdzie robisz bledy (w komunikacji, w podejsciu, w widzeniu zwiazku i konfliktu itd).

[angels-devil]

Dziękuję Trzydziestoletnia....

[a.b1]

tak, może być
dla mnie seks, jest cementem który spaja, zakupy moge robić z kazdym
facetem, kanapki moge robic każdemu facetowi, na film moge iść z
niejednym kumplem, ale kocham sie tylko z tym jednym jedynym. Ale to
moje zdanie
Przyczyną mojego rozwodu min był brak seksu

[onek6666]

Dla mnie seks to jeden z filarow zwiazku. Bez niego mam klopty ze soba i relacjami z zona. Niestety nie uklada nam sie od dawna.
Moj klopot polega na tym, ze kocham zone, ale mam dosc ciaglych odmow, odtracen stalem sie nerwowym gburem. Nie radze sobie z najprostszymi emcojami.Wyniszczam sie od srodka.

Szczere rozmowy z zona byly kolejna trauma. Przynajmniej dla mnie. Wiecie jak to jest dowiedziec sie "nie pociagasz mnie" "chcialam miec dzieci, zeby nie stracic mieszkania"? Nie chce miec z ta kobieta nic wspolnego. Jedyne co moglem zrobic to zlozyc dwa dni temu pozew o rozwod.
Zona od lat nie chciala kochac sie ze mna. Nigdy tez nie chciala pojsc do seksuologa po pomoc chociaz umawialismy sie na wizyte wielokrotnie, zawsze cos jej wypadalo.
Teraz mam jej dosyc. Wiem, ze ja kocham, ale wiem ze za kazdym razem kiedy pojawia sie obok narastaja we mnie straszne emocje: gniew, zal, zlosc. To bardzo zly stan. To dziwne co napisze, ale mysl, ze za jakis czas nie bedziemy malzenstwem daje mi chociaz czesciowe ukojenie.
Agel jesli u was nie jest az tak zle staraj sie i walcz. Poszukaj pomocy u specjalisty. Jesli zalezy Ci na swoim zwiazku walcz o niego. Jestes juz bardzo blisko otchlani, z ktorej juz nie ma odwrotu. Na swoje szczescie Ty jeszcze mozesz jeszcze zawrocic.

[angels-devil]

Widzę z wypowiedzi mężczyzn,że tu nie chodzi o sam seks..ale uczucia związane z
odrzuceniem,proszenie się ( na moim i męża przypadku nigdy nie było mowy o
dopraszaniu sie o seks,po prostu był,taki spontan,żadnego zmuszania jego czy
mnie)Fakt odrzucenia,brak czułości i kontaktu fizycznego nawet najmniejszego
jest z dodatkiem kryzysu taką bombą z opóźnionym zapłonem.Albo wybuchnie ,bo
pękną emocje długo tłamszone albo powoli sie ją rozbroi..ale problemem jest to
jeśli sie chce wspólnie.My jeszcze chcemy,ale nie wiemy jak się do tego
zabrać.Dla mnie wizyta u psychologa byłaby czymś zbawiennym ,traktowałabym to
jako pomoc wielką w przypadku kiedy nie będziemy mogli ze sobą mimo wszystko sie
dogadać.Wiem,ze tez zawaliłam niejedno ale wczoraj potrafiliśmy oboje
przyznać,że to nie jest wina moja..nie jest wina Jego TYLKO NASZA.Teraz..tylko czas.
onek6666 wierzę,że poczułeś ukojenie ale żal i złość długo chyba nie
moną.Frustracja.Dziwne to wszytsko jest,że czasem nie widzimy jak niszczymy
nieświadomie partnera mimo,że go kochamy.

brak opieki nad dziecmi???

[woman-in-love]

gdybys miała romans z kochaniem - wyrwałabyś opiekunkę spod ziemi, ale - że
chodzi o męża, to...niekoniecznie

[angels-devil]

No muszę Cie rozczarować,bo dzieci nie zostawiałam nigdy z opiekunkami,mąż ma
podobne zdanie na ten temat.Co do ewentualnego romansu..cóż,też Cię
rozczaruję,bo mam swoje zasady w myśl,"nie rób drugiemu co tobie nie miłe".Każda
zdrada po czasie budzi wredne emocje u obojga.A ja mam dość kłopotów,żeby sobie
ich dodatkowo przysparzać.Niestety tak się zdarza,że trzeba pracować a niektórzy
pracują w takim trybie,i tak ciężko,że wyjście gdziekolwiek jest cudem.

"zdrowe malzenstwo"...

[misssaigon]

angel? coz za przewrotny nick

piszesz, ze obydwoje z mezem kierujecie sie zasadami , które obowiazuja w
"zdrowym malzenstwie" ale chyba nie w waszym?
bo wasze malzenstwo jest chore. koniec kropka

objawy teoretycznie opisals, chcoiaz tak naprawde nic nie da sie z tego
wywnioskowac...o co poszlo, od czego sie zaczelo...

napomykasz, ze twoj maz zawiodl twoje zaufanie? jak to sie ma do przyczyn kryzysu?

dobrze by bylo gdybys umiala sie zdobyc na autorefleksje i zrobila rachunek
sumienia pt tytulem: "czym zawinilam wobec swojego malzenstwa i meza?"
nie namawiam do samobiczowania ale obiektywizmu w ocenie wlasnego
postepowania...moze wtedy uda ci sie odroznic skutek od przyczyny...


do yur_anda i woman

seks jest dobrym lekarstwem na drobne codzienne problemy - bo pozwala
podtrzymywac intymnosc i czule relacje...jednak kiedy zostaje wykorzystywany li
tylko do rozladowywania stresow...okazuje sie, ze nie jestesmy w stanie
uprawniac seksu zanim sie wczesniej nie poklocimy albo w pracy albo w domu -
wpadamy wtedy pulapke, z ktorej sie trudno wydostac...uwierzcie mi :))

[your_and]

> wpadamy wtedy pulapke, z ktorej sie trudno wydostac...uwierzcie mi

Bo wtedy nie należy zapominać o seksie i celebrowaniu "dobrego czasu" i
organizowaniu go - taki i tak lepiej smakuje w razem ze swoją otoczką.
Zarówno na stres, depresję ale najlepiej na deser!

[angels-devil]

Ciężko zacząć samemu..bo następne (słuszne w sumie odepchnięcie,bo sama to samo
zrobiłam)odepchnięcie bedzie zbyt bolesne i zamknę się na wszystko.

[renebenay]

Zupa bez przypraw,pieprzu i soli bedzie spieprzona.

[chcacy]

Muszę Ci powiedziec, że seks jest bardzo ważny w związku. Buduje bliskość i
szczerośc miedzy partnerami. I z penościa jego brak może spowodować poważne
nieporozumienia.

[romek123]

Dobrym wyjsciem bylby wspolny weekend tylko we dwoje.Jezeli nie to
dobra kolacja,dobre wino.szampan i jeszcze wino i moze sie
odblokujecie troszeczke.A podczas tej kolacji zadnych wymowek tylko
te najlepsze wspomnienia.Widac ze na sucho nie pojdzie...

[angels-devil]

Chyba tak.Może..Tylko niestety brak możliwości samotności bez latorośli.Poza
tym..jesli sie nie uda..to pozostanie ogromny jak Himalaje kac moralny,że po co
mi to było...Ale jestem dobrej myśli po ostatniej rozmowie..nie ma to jak sie
łudzić prawda?ale cóż pozostaje.Po części sama tego chciałam a On też.Teraz
musimy sami to co zaniedbaliśmy naprawić.Mówię Mu o psychologu skoro sam nie
jest w stanie podołać.Ja jestem otwarta na wszytskie mozliwości ze
specjalistami.Dla dobra tego dzięki czemu sie połączyliśmy.

[aandzia43]

Brak możliwości samotności bez latorośli? A jak masz zamiar iść z mężem do
psychologa? Z dziećmi pod pachą, czy w czasie ich drzemki poobiedniej? Zrób coś
z tą kwestią, małżonkowie muszą mieć od czasu do czasu chwilę tylko dla siebie.
Rodzina, zaufane koleżanki, sąsiedzi? Nie powiesz mi chyba, że nikt nie jest się
w stanie zająć waszymi dziećmi przez jeden dzień, abyście wy mogli spędzić go
tylko ze sobą?

[angels-devil]

Niee,no przesadziłam troszkę,latorośl jest na tyle duża ,że da sobie radę sama z
pewnymi wydanymi wskazówkami ,ale nie na długo.Możliwość zawsze mozna znaleźć
jak tylko sie chce.Ale chyba poczekam...jeszzce kilka nocy rozmów..jeszzce musi
sie wiele rozjaśnić.A nie wiem nawet czy On chciałby gdziekolwiek ze mną iść...

[poprostu_basia]

my z moim Kochanym nazywamy to igiełkami-każde nieporozumienie, nie
wyjaśniona sprawa to igiełka, poki jest ich kilka to nie problem,
ale gdy uzbiera się bbbb dużo nawet pocałunek boli...
widzę, że macie problem z rozmowami na spokojnie, proponuję żebyś
zaczęła od tych dobrych rzeczy jak ktoś juz tu radził...powiedz mu
że go kochasz, że Ci na nim zależy, że chciałabyś żeby było jak
kiedyś. musisz być przygotowana na to, że nie będzie chciał
rozmawiać, że odmówi. wtedy odczekaj jakiś czas i wróć do niego z
tym samym, dodając że nie jest Ci łatwo znosić odrzucenie ale
ważniejsze jest dla Ciebie ocalenie waszego związku (bo JEST dla
Ciebie ważniejsze niż duma prawda???) i tak do skutku. a jak już się
zgodzi rozmawiać spiszcie sobie na kartce pewne zasady-nie ma
krzyków, gdy któreś z was się zdenerwuje robicie kilka minut przerwy
i -co b. ważne-nie wracacie do raz zakończonego tematu, poprostu
wyrzucacie to z pamięci.
i jeszcze jedno-oboje jesteście dumni, nie wiem jak tam u was z
wiarą, ale polecam list Sw Pawła do Koryntian -ten o miłości, który
często jest cytowany w amerykańskich filmach w czasie ślubu. Nam, a
może mi bo ja miałam takie "dumowate" odruch bardzopomógł. bo w
miłości naprawde nie chodzi o unoszenie się dumą.
pozdrawiam:)

do Misssaigon

[woman-in-love]

rozumie się, że seksem nie załatwi się spraw dotyczących
ekonomicznych podstaw związku, podziału obowiązków domowych,
koncepcji wychowania dzieci. Ale te właśnie "igiełki" świetnie sie
usuwa. Poranek wstaje rześki i pełen entuzjazmu. A jak wspaniale
wyczuwają to dzieci, że rodzice są zadowoleni, tata pogwizduje w
łazience, a mama nuci przed lustrem mając w nosie lekko zarysowane
zmarszczki lub pół kilograma w biodrach ekstra.

do women

[alicja_z]

Hmmm, wydaje się, że znalazłaś nową dyscyplinę sportu pt. "seks".
Ogólnie uprawianie seksu dla zdrowia i dobrego samopoczucia bardzo
mi się podoba. Sama to robię.... Ale seans bzykanka z kimkolwiek
przy istnieniu jakichś większych konfliktów (i nie chodzi tu o
rozgotowany makaron)jest dla mnie bliski zera. Dla spokoju, dla
zaspokojenia, dla fizjologii ? Czyli co ?: jest konflikt - robimy
zawieszenie broni na 5-60 min - teraz się kochamy - ok - już po
orgaźmie ? - możemy się dalej opieprzać...albo nie odzywać. W tej
sytuacji wolę wibrator :-)

[woman-in-love]

a jakie są twoje priorytety? najpierw raport dzienny, głęboka analiza wzajemnych
zobowiązań, zaległych telefonów do teściów i rodziny, rachunek krzywd, inspekcja
sanitarna...potem może jeszcze pomiar temperatury, stan kont bankowych, lektura
dzienniczków szkolnych, przygotowanie ubrań i śniadania na dzień następny
i....wszystkiego się odechciewa?

[alicja_z]

woman-in-love napisała:

> a jakie są twoje priorytety? najpierw raport dzienny, głęboka
analiza wzajemnyc
> h
> zobowiązań, zaległych telefonów do teściów i rodziny, rachunek
krzywd, inspekcj
> a
> sanitarna...potem może jeszcze pomiar temperatury, stan kont
bankowych, lektura
> dzienniczków szkolnych, przygotowanie ubrań i śniadania na dzień
następny
> i....wszystkiego się odechciewa?

Przy sympatycznym scenariuszu jaki zarysowałaś nie tylko seksu się
odechciewa ale i życia we dwoje ! To oczywiście jakiś chory układ.
Poza tym nie mylmy życiowych dupereloproblemów z zasiekami (w tym
emocjonalnymi), które istnieją między partnerami bądź chwilowymi,
ale istotnymi nieporozumieniami. W takiej sytuacji uprawianie seksu
jest dla jednej strony prostytucją a dla drugiej fizjologią...

O moich priorytetach nie mówmy, bo mój facet pracuje po 12 godzin na
dobę i chyba mu z tym lepiej niż w łóżku ze mną...

[angels-devil]

W przypadku tak długiego braku i takiego konfliktu..nie sposób nawet sie
dotknąć.Mimo,że chemia jest nadal..ale to byłoby po prostu takie zwierzęce...dla
samego zaspokojenia.nie byłabym w stanie bez porozumienia na coś takiego sie
zgodzić.On także.Lepsza zosia samosia.

[angels-devil]

Rozmawialiśmy już..ale On nie chces ie pora kolejny kłócić jak to określa.Ja po
prośbie,że im później tym gorzej..porozmawialiśmy.Ale to na razie zbyt mało.Dużo
przed nami,jesli damy radę...I masz zupełną rację,że nawet jakikolwiek kontakt
jest bólem..na tym etapie oczywiście.Nawet nam to nie w głowie.zbyt daleko sie
to posunęło.Mamy problem chyba w ogóle z rozmowami..śmieszne to co prawda,ale
nie chodzi tu o rozmowy co kupić ,co zrobić,jak w pracy itp..Jak to jest
możliwe,że po takim czasie boimy sie rozmawiać a kiedys było to naszą
podstawą?ale wtedy był także boski seks..był...bo teraz to tylko wspomnienie.

[niezapominajka333]

Angels
Zajrzyj na pocztę

[0_ziomala]

tnij.org/porady.sex.i.jego.brak Tu macie państwo porady jak sie
zachowac itp. (jak sobie z tym radzic hehe)

[zelm71]

Oczywiście że brak sexu jest powodem rozpoadu. Jest taka teoria
która mówi że "jak się w sprawach łóżkowych pierdziel to wszystko
inne się też pierdzieli".
Wy wpadliście w "kwadraturę koła". Jedno drugiemu nie ustąpi. Każda
próba rozmowy jest traktowana jako wstęp do kłótni.
Ktoś jednak musi ustąpić i wykazać się dobrą wolą i cierpliwością
oraz przekonać drugą osobę że rozmowa nie musi kończyć się kłótnią.
Proponuję jednak zająć się poważniej sexem.

[mofisto31]

zacznij coś z tym robić bo mąż albo cię zwyczajnie zostawi albo zdradzi. Ja miałam podobnie wielka miłość a po porodzie zupełna obojętność. Zaczęłam nawet stosować antydepresanty bo myślałam że to jakaś depresja ale to nic nie dało i zaprzestałam. Pomogły mi dopiero takie tabletki bardzo dobre z ziołami z USA i Meksyku. Na nic takiego wcześniej nie trafiłam nazywają się Feminam Libido można je znaleźć tylko w internecie albo w sex shopach jak mieszkasz w mieście możesz zajść. Zadziałały niemal od razu. Nabrałam ochoty na męża jak kiedyś. To było jakbym odkryła ponownie coś co kiedyś miałam i utraciłam. Polecam

[kekoo]

dobre są dzięki