Jak odróżniacie zauroczenie od miłości?

[mujer_bonita]

Definicję miłości każdy ma własną, a większość i tak pewnie
powie 'jak się poczuje to wtedy się wie'. Dla niektórych to pojęcie
jest bardzo płynne.

Jak to wygląda u was? Po czym u siebie odróżniacie zauroczenie od
zakochania czy miłości? Czy w ogóle rozróżniacie te kwestie? A może
podział jest u was jest inny?

Pytanie może wydać się infantylne ale wdzięczna będę za odpowiedzi ;)

[prosta-kobieta56]

Mysle ze nie da sie tego rozroznic chociaz bedac z czlowiekiem kilka lat mozna juz stwierdzic czy to milosc ale wczesniej chyba nie bo niby skad?

[urquhart]

mujer_bonita napisała:
> Jak to wygląda u was? Po czym u siebie odróżniacie zauroczenie od
> zakochania czy miłości? Czy w ogóle rozróżniacie te kwestie? A może
> podział jest u was jest inny?

Zauroczenie jest kiedy pociąga nas w drugiej osobie wyidealizowany obraz który
trafia w nasze potrzeby. Skupia się na podobieństwach, widzeniu w drugiej osobie
własnego obrazu.
Miłość jest wtedy kiedy druga osoba nas dalej pociąga pomimo że przekonaliśmy
się że obok wyidealizowanego obrazu ma wady i ograniczenia realnej osoby. To
stan przewagi przyciągania nad nieuniknionym wzajemnym odpychaniem konfliktu
interesów.

A bardziej prywatnie? Jak się z kimś chce ochoczo nieprzerwanie bzykać to po 20
latach musi być tylko miłość.

[murakami2]

Jak się wyjdzie z okresu "hormonalnego" to jest szansa, że coś silniejszego
stanie się miłością. Przedtem - nie wierzę w miłość, ale zauroczenie, czemu nie.

[barbud]

W zauroczeniu kochasz własne uczucia, stan w który wprowadza cie
dana osoba, emocje z tym związane a miłość jest wtedy kiedy kochasz
daną osobę

[bada62]

Patrząc wstecz, na swoje długie zycie, oceniam, ze kochałam tylko raz. Miałam
17-18 lat. Trwało około roku, potem jakoś rozmyło się, bez konkretnej przyczyny.
Obala to więc moim zdaniem teorie, ze tylko prawdziwa miłość przejdzie próbę
czasu. Byłam bardzo młoda a więc i założenie, ze prawdziwie kochaja tylko ludzie
dojrzali też dostaje w łeb. Pamiętam taki obrazek: zima,zmierzcha, czekam na
niego i z dala majaczy jego sylwetka (charkterystycznie się poruszał) i czuję
tak niezwykły ucisk, wzruszenie niezrozumiałe, płyną mi łzy i zamarzają na
twarzy. Jeszcze teraz niekiedy śni mi sie ten obraz. Czasem, gdzieś na ulicy,
zauważę kogoś, kto podobnie chodzi, czuję ten sam ucisk....

[wiek_chrystusowy]

Mialam 16. Obuch, gwaltowna reakcja organizmu na ujrzenie zarysu sylwetki z
oddali, walenie serca i szum w uszach, generalnie mialam wrazenie, ze wytwarzam
potezne zrodlo halasu na jego widok ;-) I tak to sobie trwalo, latami, na
szczescie rzadko go spotykalam, bo przy tej intensywnosci przezyc moglam nie
dozyc do dzisiaj ;-)))) I jak sobie beztrosko wyjechal za granice, to czekalam
wieki znaczy nascie lat a teraz mysle, ze to bylo wrecz klasyczne zauroczenie.
Chociaz nie bylam slepa, dokladnie widzialam jego wady.

[galaxyradio]

Zauroczenie mi akurat mija po miesiacu.Milosc trwa dluzej.

[kmoczar]

bada62 napisała:

> Obala to więc moim zdaniem teorie, ze tylko prawdziwa miłość
> przejdzie próbę
> czasu. Byłam bardzo młoda a więc i założenie, ze prawdziwie kochaja
> tylko ludzie dojrzali też dostaje w łeb.
to się nazywa wishful thinking :D
zawsze może to przecież obalać teorię, że to była prawdziwa miłość :D

imho miłośc to koktajl z przyjaźni, pożądania, życzliwości, wyobrażeń na temat
drugiej osoby i co tam kto jeszcze lubi, wszystko w proporcjach zależnych od
postaci dramatu, wieku i sytuacji.
ale miłość sama w sobie jako pierwiastek? - wątpię - ja nie zaobserwowałem
i żeby nie było - też dostawałem obuchem w łeb (kto nie dostał choć raz?)

[eeela]

Pamiętam taki obrazek: zima,zmierzcha, czekam na
> niego i z dala majaczy jego sylwetka (charkterystycznie się poruszał) i czuję
> tak niezwykły ucisk, wzruszenie niezrozumiałe, płyną mi łzy i zamarzają na
> twarzy. Jeszcze teraz niekiedy śni mi sie ten obraz.


Opis klasycznego zauroczenia ;-P

Miłość to coś więcej niż zmierzchy, spacery i łzy zamarzające na mrozie. Miłość
to uczucie wynikające z głębokiego przywiązania, które może nastąpić dopiero po
upływie dłuższego czasu. Zauroczenie to hormonalna podbudowa dla ewentualnej
miłości.

[bi_chetny]

jak powiedziała Beata Tyszkiewicz: miłość to choroba zakaźna, na szczęście
szybko mija :)

[gacusia1]

Odrozniam po tym jak dlugo trwa ,-))))) Jak po miesiacu mialam
serdecznie dosyc faceta to wtedy wiedzialam,ze to nie mogla byc
milosc ,-)))))

[yoric]

"Niech mówią, że
to nie jest miłość!"

[avide]

Ja zauroczenie definiuję podobnie do urquhart-a.

Jak poznaję kobietę i widzę w niej same zalety, widzę odzwierciedlenie siebie,
mam wrażenie, że jest moim damskim odpowiednikiem. Jak każde spotkanie wywołuje
emocje na skalę meczu o półfinał mistrzostw świata ;-), jak gubię się przy niej
czasami w słowach. Jak w pewnym momencie zdaję sobie sprawę że widzę w niej same
pozytywy, i żadnych (prawie) wad.
Wtedy wiem, że mnie trafiło zauroczenie ;-))).

Jak po tym wszystkim, zaczynam widzieć wady, zaczyna mnie ta do niedawna jeszcze
boska istota irytować czasami. Jak zaczynam dostrzegać różnice w różnych
poglądach a przy tym JEDNOCZEŚNIE co raz bardziej chce przebywać z tą osobą,
potrzebuję co raz więcej jej obecności (fizycznej, telefonicznej czy choćby
wirtualnej).
Czuję że jak minie max 1-2 dni i mnie nosi by mieć jakikolwiek kontakt wtedy,
wiem że zaczynam się zakochiwać.

Jeżeli po okresie zauroczenia następuje proces odwrotny, takie rozczarowanie
osobą, wiem że mnie tylko zauroczyło ;-).

Dla mnie oba te stany nie są zero-jedynkowe. Można być mniej lub bardziej
zauroczonym, mniej, bardziej lub wcale kochać. Intensywność obu stanów jest
zmienna w czasie. Co ważne. O ile zauroczenie przychodzi i odchodzi. O tyle
miłość jest procesem sinusoidalnym.
Cały widz polega na tym by przy dolnych wartościach stanów miłosnych nie
pozwolić przekroczyć stanu zero. Wtedy związek może się rozpaść.

Prostym przykładem potwierdzającym tą teorię jest dla mnie choćby najświeższy
watek zamieszczony obok.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=90565962

[cityangel]

Avide,
A czy takie "zauroczenia" zdarzają ci się również teraz, gdy już jakiś czas
jesteś z żoną?
Ciekawi mnie, czy można kochać kogoś głęboko, a jednocześnie być podatnym na
różnego rodzaju stany zakochania lub zauroczenia innym. i czy często zdarza sie
powiedzmy taka "uczuciowość dwutorowa"?

[urquhart]

cityangel napisała:
> Ciekawi mnie, czy można kochać kogoś głęboko, a jednocześnie być podatnym na
> różnego rodzaju stany zakochania lub zauroczenia innym.

W celu nie bycia podatnym na różnego rodzaju stany zakochania idealiści zamykają się w klasztorach. Żeby się od nich odizolować. Bo w panowanie nad nimi nawet oni nie wierzą.

[aandzia43]

"Ogień jest ogniem, choć popiół go przysłoni
Święte mury miłosnej nie stłumią pożogi
Miłość równym jest władcą w świecie i w ustroni
Przed tym bogiem, co razi i niebieskie bogi
Żadna Ciebie modlitwa, ni post nie uchroni"

Amen:-)

Pierre de Ronsard

[avide]

Zauroczenia owszem zdarzały się. Mniejsze, większe, ze 2-3 razy trafiło się.
Jest to podstawowe stadium na które nie masz wpływu. Spotykasz kogoś na swojej
drodze życiowej, poznajesz i trafia Cię.
Zakochanie to stan głębszy, dlatego mając świadomość zasad jego działania można
jemu niejako przeciwdziałać.

Nigdy w życiu nie zakochałem się od pierwszego wejrzenia. Kochałem kilka kobiet
w życiu i za każdym razem był to proces, który ewoluował w sposób jaki napisałem
poniżej.
tj.
Poznanie->ciekawość->fascynacja-> zauroczenie wstępne->zauroczenie
głębokie->stan zakochania->miłość.

Naiwnością jest twierdzenie, że jestem w związku więc mnie to już nie dotyczy.
Nie znasz dnia ani godziny ;-)))

[black-antoinette]

Nie udzielam się zbyt często, ale to mi się akurat podoba. Jestem teraz w
związku w którym rządzi miłość. Rozpoczęła się od głębokiego zauroczenia -
motyle w brzuchu, emocje aż do łez, emanowałam seksem i chceniem. Nic poza
uwodzeniem i jego konsumpcją nie było ważne. Teraz jest spokojniej, ale emocje
są głębsze, znam wady ale akceptuję w pełni tego człowieka. Chcę przy Nim
zasypiać i z Nim się budzić. Podoba mi się kiedy nie jest w formie, ma gorszy
dzień. Kocham Go. Nadal flirtujemy z innymi, ale niegroźnie, do granicy
zauroczenia. Taka przyprawa naszego związku.
Teraz, po 5 latach przeżywamy ponownie etap zakochania. Jesteśmy sobą
nienasyceni jak nastolatki, ale bardziej świadomi siebie.

[bi_chetny]

nie wiem czy odróżniam, niestety. czasem wydaje mi się że to moją żonę naprawdę
kocham, skoro jesteśmy nadal razem, jest nam dobrze, pożądamy się wzajemnie. i
mimo znajomości jej wad [przez lat 16 trochę ich poznałem ;p] to jest mi z nią
dobrze.
a czasem myślę, że tak naprawdę kochałem tylko jedną kobietę. inną, niestety. a
może to było zauroczenie ?

po latach doświadczeń niestety nie wiem. bo czy trzeba kogoś znać x lat żeby
powiedzieć że to miłość ?

Bi...

[mujer_bonita]

bi_chetny napisał:

> nie wiem czy odróżniam, niestety. czasem wydaje mi się że to moją
żonę naprawdę
> kocham, skoro jesteśmy nadal razem, jest nam dobrze, pożądamy się
wzajemnie. i
> mimo znajomości jej wad [przez lat 16 trochę ich poznałem ;p] to
jest mi z nią
> dobrze.
> a czasem myślę, że tak naprawdę kochałem tylko jedną kobietę.
inną, niestety. a
> może to było zauroczenie ?

A potrafisz opisać, hmmm... ciężko sforumować to pytanie... chodzi o
to co czujesz, kiedy myślisz, że naprawdę kochasz żonę, a jakie
uczucie sprawia, że jednak w to wątpisz?

[bi_chetny]

jak czytam wypowiedzi innych co to znaczy kochać, że to nie tylko motyle, ale to
że możesz polegać na tej osobie, że jest ci z nią dobrze, że czujesz pożądanie -
niekoniecznie cały czas, ale jest. Wtedy myślę, że czego ja chcę, przecież to
wszystko mam. no to znaczy że ją kocham.

ale jak mam emocjonalnie to powiedzieć, to mimo tego że minęło już tyle czasu,
nie potrafię się z nią spotkać, normalnie porozmawiać. to boli, że nie jesteśmy
razem i wiem że takie spotkanie spowodowałoby że stopniałbym jak lód w lecie.
wolę myśleć że to tylko zauroczenie, mocne, ale zauroczenie...

[loppe]

To wielka sztuka odróżnić zauroczenie od miłości a priori, natomiast
po fakcie jest to dość nieskomplikowane chyba, nie wiem...

[asdaa]

Zgadzam się z poglądem, że zauroczenie mija szybko i nie widzi się wad drugiej
osoby, a miłość może trwać wiecznie pomimo dostrzegania wszystkich
niedoskonałości partnera/rki. chociaż przydarzyła mi się niespotykana sytuacja:
po 20 min. rozmowy z facetem wiedziałam, że jest to ten jeden jedyny. Następnego
dnia dowiedziałam się, że on ma podobne odczucia. I, o dziwo, mieliśmy rację.
Szybki ślub (niewymuszony), dziecko i śmierć ukochanego. Ale uczucie przetrwało
do dzisiaj. Pomimo, że jestem z innym, którego pokochałam już w "normalnym
trybie" tamtego też kocham, chociaż inaczej. Stąd wiem, że każda miłość jest
inna, a ta obecna nie przeszkadza tamtej, przerwanej przez życie w brutalny
sposób. W moim sercu jest miejsce dla nich obu.