jaki prezent dla psychoanalityka

[perfekcjonizm]

W tym miesiącu po ponad czterech latach kończę terapię.
Jak myślicie co można kupić psychoanalitykowi w prezencie?

Myślałam, że pojadę na Koło (warszawska giełda staroci)i kupię mu coś do
gabinetu. Ma w nim takie dwie puste pułki, na których mógłby coś postawić.
Ale.. nie wiem co. Chodzi o to, że gabinet musi mieć wystrój freudowski, więc
nie mogę zepsuć koncepcji jakąś durnostojką.

Poradźcie proszę.

[xsenia]

Uścisk dłoni w zupełności wystarczy.

[ergo_pl]

A ja jestem zdania, że jak chcesz i masz możliwości (czyt. kasa) to coś kup.
Może być drobiazg, ale jaki, to nie podpowiem - trzeba by znać człowieka.

[36.a]

dokładnie NIC...
płaciłaś 4 lata.
starczy

[dr.zabba]

Moja upominku nie przyjęła.
A była tak w ogóle nie prywatna lecz z NFZ.
Nie kupuj nic.

[ssig.ma]

Ja myślę,że z upominkiem (czyli drobiazgiem, nie prezentem) jest jak
z napiwkiem, jeśli byłaś/jesteś zadowolona z całokształtu, to miły
gest na koniec może to wyrazić, jeśli miałaś zastrzeżenia to
doradzany wcześniej uścisk ręki. Ja jeśli mam wizytę u swojej
lekarki np.jakoś zaraz przed świętami to zawsze zabieram coś
słodkiego. Jest bardzo zaangażowana, zależy jej aby pomóc, a to
wcale nie jest normą i to bez względu czy chodzi się prywatnie czy
na nfz.
A co kupić...jeśli freudowsko to niewątliwie staroć jakiś, poprostu
połaź, popatrz i wyobraź sobie co sama na tej pustej półce byś
postawiła.

[poetkam]

Uważam, że dziewczyny dobrze Ci radzą, niemniej jednak to była Twoja terapia i
Ty chodziłaś do tej pani. Jeśli jakiś impuls wysyła Cię na tę giełdę staroci, to
idź za nim. Wiem po sobie, że jeśli czegoś szukam w takim miejscu- nawet czegoś
niesprecyzowanego - to znajdę prędzej czy później.
A tak swoją drogą - uwielbiam takie giełdy i starocie (U nas z tym krucho, ale
zawsze się coś znajdzie)

[drugikoniecswiata]

o właśnie, magda dobrze gada. iść za własnym nosem! swoją drogą, gratuluję
zakończenia terapii. to chyba fajny moment....... może kiedyś też do niego
doczłapię.

[drugikoniecswiata]

Prezent z serca, nie z poczucia obowiązku, wymyślony "pod człowieka" - po 4
latach powinnaś go 'czuć' bardziej niż my. Jeśli to psychoanalityk, to szłabym w
stronę drobiazgu, bo ryzyko że nie przyjmie chyba jest. Z bezpiecznych pewników
- kwiaty + książka z osobistą dedykacją.

Ja np. dla mojej terapeutki napisałam bajkę. A pani dr psy dostała ode mnie na
pożegnanie książeczkę Janoscha "Ja ciebie wyleczę"
http://merlin.pl/Ja-Ciebie-wylecze-powiedzial-Mis-Opowiesc-o-tym-jak-Tygrysek-pewnego-razu-zachorowal_Jan/browse/product/1,369938.html
z dedykacją z Kępińskiego. Uznałam, że kupowanie jej Kępińskiego jest bezcelowe,
bo pewnie ma go na półce - potwierdziła

Dla takich z poczuciem humoru świetne jest jeszcze, nie tylko na prezent -
merlin.pl/O-psychiatrach-psychologach-i-innychpsychozach_Munoz-Avia-Rodrigo/browse/product/1,547053.html
właśnie dziś pożyczyłam mojemu świrologowi, zobaczymy, co powie

[megan.k]

Czy to była tylko psychoanaliza, czy też psychoterapia
psychodynamiczna? Bardzo polecam tą drugą, bo aktualnie uczęszczam.
Efekty świetne w bardzo któtkim czasie (dopiero kilka tygodni).

[perfekcjonizm]

To była psychoterapia psychoanalityczna. Zostały mi jeszcze dwie sesje.
Ale czuję, że naprawdę mogę kończyć.

Wiecie... na początku myślałam, że ta terapia zdziała cuda. Że facet mnie
"ulepi" zupełnie na nowo, że będę kimś innym
Myślałam, że on i ja jesteśmy tak doskonali w pracy nade mną, że musi nam się
udać. Ale co udać? Nie wiedziałam...

Przechodziłam różne etapy. Było lepiej i gorzej i znów lepiej i znów gorzej...
Ilekroć udało mi się coś zrozumieć, po chwili zapominałam o tym. Czasem
przewracałam życie do góry nogami, myśląc, że już wiem czego chcę. Wyszłam za
mąż, rozwiodłam się. Rzucałam pracę, omal nie wyjechałam z Warszawy (ale tu
trzymała mnie terapia), przeprowadzałam się raz po razie. Przygarniałam koty z
ulicy. Zmieniałam styl ubierania się. Zmieniałam zainteresowania.

Najwięcej jednak razy rzucałam tę terapię. Było tak, że spłukałam się z kasy do
tego stopnia, że nie miałam pieniędzy na jej opłacenie. Mój terapeuta wiedział,
że w ten sposób podświadomie próbuję przerwać leczenie i nie wziął pieniędzy
przez dwa miesiące.
Zostałam... Na końcu była mania i ten szpital - trzy miesiące. Straszne
przeżycie. Koszmar. Dzwonił do mnie na komórkę, ja do niego. Jakoś przetrwałam.

No i jestem na końcu... i na początku. Jestem 32letnią, bardzo zwyczajną (przed
terapią myślałam, że jest inaczej) kobietą z czystą kartą tak naprawdę. Od
czerwca zaczęłam raz jeszcze wszystko na nowo. Wynajmuję sama mieszkanie. Mam
dwa koty. Dbam o nie. Pracuję, opłacam rachunki. Bardzo nieśmiało otwieram się
na ludzi i na nowe.

W każdy piątek dzwonię do swojej matki, która mieszka 250 km od wawy na wsi.
Długo z nią rozmawiam o kwiatach w jej ogrodzie, a to o sąsiedzkich intrygach,
nowym księdzu, jej kłopotach z nadciśnieniem. Pozwalam jej traktować mnie jak
małe, nieporadne dziecko. Cieszę się, że mogę ją słyszeć, bo dopiero teraz
rozumiem, jak jest dla mnie ważna i jak ważne jest bym miała do niej odpowiedni
dystans.

I chyba tego nauczyła mnie ta terapia. Dystansu do tego i owego...

[xsenia]

Fajnie, że złapałaś dystans do świata. Zastanawia mnie jednak presja
terapeutów na wytworzenie u klienta (zwanego przez nich
protekcjonalnie pacjentem) poczucia zwykłości.
Nie raz, nie dwa się z tym spotkałam.
Po co to?
Po co odbierać człowiekowi poczucie wyjątkowości, indywidualności?
Potrzeba odróżniania się jest tak samo podstawowa, jak potrzeba
stopienia się z otoczeniem. Sztuką jest złapać balans między tymi
krańcami. Jeśli ktoś sam o sobie mówi, że jest zwykły to nastąpiło tu
przegięcie w stronę nadsocjalizacji.

[gantra]

Wiecie co, ja chyba jestem z kosmosu. Robicie tyle szumu wokol drobiazgu dla terapeuty? Jak sie chce to sie kupuje, jak nie, to nie.Sprawa prosta.

[poetkam]

gantra napisał:

> Wiecie co, ja chyba jestem z kosmosu. Robicie tyle szumu wokol drobiazgu dla te
> rapeuty? Jak sie chce to sie kupuje, jak nie, to nie.Sprawa prosta.

A czy Ty jesteś chory?
Gdybyś był, nie wypisywałbyś takich bzdur.

[36.a]

xeniu, chyba chodzi o to, że z tego poczucia niezwykłości,
z tego niesamowitego rozdmuchania ego do rozmiarów
monstrualnych rodzą się problemy...
uznanie, że jest się zwykłym, dokładnie takim jak inni, w sensie
cech gatunkowych, przywraca zaburzoną jednostkę światu.

I...
czy jednostki wybitne, mądre mówią same o sobie, że są niezwykłe?

optimal distinctiveness

[xsenia]

en.wikipedia.org/wiki/Optimal_distinctiveness_theory
IMO kiedy ktoś mówi sam o sobie, że jest "zwykły", zwykły jak proszek
do prania z reklamy, to dystynktywność Ja w jego przypadku nie jest
optymalna.

this is only my humble opinion

[drugikoniecswiata]

Dziękuję ci za ten post, bardzo! tak, właśnie tak chciałabym się czuć kończąc
terapię i fajne jest to, że wiem, że jestem na dobrej drodze do tego. Więc
jeszcze raz gratuluję, zazdroszczę, myślę, że to ważny moment i kupa roboty za
tobą. Więc i z prezentem wyczujesz, napisz, co wymyśliłaś i czy przyjął i jak

Co do zwykłości / niezwykłości, to chyba należy wziąć poprawkę na konotację,
jakie dla każdego z nas mają te słowa. Myślę, że majagor nie chodziło o zwykłość
jak proszek do prania - tylko "zwykłą" niezwykłość na miarę każdego z nas, bo
niezwykły i zwykły zarazem jest każdy. Zwykły, bo jest się tylko człowiekiem,
niezwykły, bo aż. Nie każdemu będzie dane być Matką Teresą, ona pewnie też by
nią nie była kierując się poczuciem wyjątkowości i niezwykłości. Chodzi o
równowagę między poczuciem własnej wartości (uczciwym, bo granica między nim a
pychą jest śliska) a pokorą. Tak ja to rozumiem przynajmniej.

[drugikoniecswiata]

przepraszam, miałam na myśli 'perfekcjonizm' nie 'majagor'. gubię się w nickach
czasem (

[majagor]

No właśnie, właśnie
Czytam, czytam i czegoś tu nie rozumiem.
Mi to psycholożka "wkręcała", że jestem mądra, miła i przepiękna..

Nigdy chyba nie użyła słowa "zwykła", czy "zwyczajna"..

Gubić się rzeczą ludzką.. więc żaden problem Pozdrawiam ślicznie

[majagor]

Moja pani psycholog, gdyby zobaczyła mnie z upominkiem [obojętnie czy byłoby to
coś do postawienia w gabinecie, czy książka, czy kwiatki, czy czekoladki]
wyrzuciłaby mnie chyba przez okno

Swego czasu chciałam podarować zwykły bukiet kwiatów lekarzowi, który operował
moją mamę [jako jedyny on się tego podjął, gdy inni nam odmawiali, zrobił to
fenomenalnie więc chciałam mu podziękować]. Gdy weszłam z tym bukietem..
powiedział, że chętnie ze mną porozmawia, ale tylko wtedy, gdy zostawię to co
mam w ręku na korytarzu

Ale nasz psychiatra to już znowu bardzo toleruje prezenty i bonusy..

Więc trzeba chyba najpierw wyczuć obdarowywaną osobę, czy czasami nie obrazi się
na taki oto podarunek. Żeby ten prezent nie popsuł "miłego zakończenia" terapii.
A co już wybierzesz. To już Ty znasz tę osobę, wiesz jaki ma gabinet itp.. Więc
na pewno dasz radę. A pomysł z targiem staroci mi się jak najbardziej podoba

[drugikoniecswiata]

U nas była umowa, że na koniec terapii mogę jej przynieść prezent. umowa
urodziła się wtedy, gdy pierwszy raz przyniosłam coś sama z siebie, odruchowo
(książkę, o której jej opowiadałam, z tekstem przeze mnie tłumaczonym), a ona
nie chciała jej przyjąć - w końcu ustaliłyśmy, że przyjmie, ale dla równowagi
też mi kupi książkę (jej propozycja) i na tym zakończymy acting-outowanie. Potem
parę razy jej coś jeszcze dałam, ale na maxa symbolicznie - typu bukiecik
stokrotek na nasze 'drugie urodziny', czy pięć pralinek mojej roboty na sesji
dwa dni po Bożym Narodzeniu i z tego nigdy nie robiła problemu. A jak kiedyś
wpadłam jesienią z tekstem 'mam trzy kasztany, chce pani jednego?' to twardo
odpowiedziała 'nie, to pani kasztany' ))

[bonus1985]

nie kupuj nic... etyka, to nie Twoj kolega tylko "lekarz"

[36.a]

bingo

po cichu mi się jeszcze pomyślało, że psychoanalityka stać na architekta wnętrz i on sam mu tam powstawia rozmaite deco. wybacz cynizm, a może po prostu trzeźwe myślenie.

[gantra]

Pseudofilozofowanie a nie trzeźwe myslenie. Zamiast dziewczynie cos doradzic (w wątku jest co kupić, a nie czy kupowac w ogóle), to zaczynacie tak, nie, dlaczego tak, dlaczego nie i inne pierdoly.
ZWYCZAJNEGO weekendu zycze.

[bonus1985]

Heheh komentowanie komentarzy Gdzie Twoja porada co kupic ?

Wzajemnie przyjemnego weeka

[elbuitrebv]

Spróbuj poszukać w e-prezzenty.pl to jest nowa strona w sieci, ale mają ciekawe produkty i fajną formę wyszukiwania, produkty są podzielone na różne kategorie, ogólnie wg osoby, zainteresowań, stylu, okazji i ceny. Polecam.

[perfekcjonizm]

Dzięki