przesypialabym cale dnie

[sheila_take_a_bow]

Domyslam sie, ze teraz jestem w remisji, bo ani mnie nie nosi, ani nie mam
dola. Tylko, czemu potrafie przespac caly dzien, z przerwami? Klade sie spac
o 21:00 i wczesniej!!! Fakt, ze musze wstawac rano przed 6:00, wiec akurat
jestem wyspana. Ten weekend to przesypialam ile moglam. I zmeczona sie czuje
(czym???). Byc moze odsypiam caly tydzien, ale skoro ucinam sobie dlugie
drzemki popoludniowe, to nie mam czego odsypiac. Nawet do knajp z
przyjaciolmi i znajomymi mi sie wieczorami nie chce chodzic, wole posiedziec
spokojnie w domu. Czyzby to wplyw Tegretolu (Amizepiny)? Az tak mnie
wycisza ???

[awanturka]

Ze mna obecnie jest prawie tak samo. Nastrój dobry, nawet lekko pogodny. Tylko
ta senność...Spała bym i spała. A w przerwach leżała w łóżku i zajmowała się
"nicnierobieniem". Nic mi się nie chce a ta bezczynność wcale mnie nie męczy...

Zawsze tam mam p tej porze roku, u mnie już jest tak od lat. Mój lekarz
twierdzi, że mimo niezłego nastroju należałoby to traktowac jako taka nietypowa
postac depresji postac depresji (jest na to nawet specjalny medyczny termin
"depresja atypowa").

A jak u Ciebie z apetytem? Bo przy tej postaci depresji przejawia się wzmorzony
apetyt (szczególnie na węglowodany).


- awanturka

[sheila_take_a_bow]

dziekuje awanturko za odzew.
niestety mam wiekszy apetyt (na slodkie i nie tylko)
czyli jestem w depresji?? A ja myslalam, ze to remisja.

[nevada_blue]

od kilku dni mam podobnie - ani górka, ani dołek..
tylko zupełnie nic się nie chce i najchętniej bym spała całymi dniami..
albo leżała sobie zawinięta w kocyk..
z tą różnicą, że apetytu to nie mam na nic..

pozdrawiam Cię serdecznie!
[nev.]

[tlenek-gipsu]

Twój lek nazywa się Mocloxil (inna firma nazywa go Aurorix), ma bardzo dobrą opinię i służy
zwalczeniu (sub)depresji. Brać masz 150 -150? A jak nie pomoże po 2 tygodniach, to 300 - 300?

Depakine to standard. Ile dostajesz, 300 czy 500 i raz czy dwa razy dziennie? Zdaje mi się, że dawka
max jest dziennie 1500 mg, ale dobrze nie pamiętam.

I nie pisz, że nic Ci nie jest, bo jak notorycznie nie spałaś to było Ci "coś" i teraz też masz "coś".
A co o owych "cosiach' sądzić, to wyłożylam jak kawę na ławę już wczoraj.
A Ty sobie sądź, co chesz, tylko się nie łam! I trzymam kciuki ))

Pa
M.

[nevada_blue]

sprawdziłam w aptece - lek nazywa się Mobemid i jest tańszym odpowiednikiem
Mocloxilu. Mam brać na początku 150 rano, po tygodniu do 300. Depakine od 300
na start i co 3-4 dni zwiększać stopniowo do 1000.

niech Ci bedzie - "coś" jest bardzo dobrym określeniem na to, co mi niby jest
i w żadnym wypadku się nie łamię - na to trzba by mieć trochę energii, a ja mam
jej akurat tyle, żeby pójść spać

pozdrawiam serdecznie!
[nev.]

[sheila_take_a_bow]

Nevada - frakcja kocyk ?
Pewnie jest Ci dodatkowo trudno sobie pospac, kiedy masz zajecia na uczelni.
Wyczytalam na duplikacie,ze u lekarza bylas. No, to zobaczymy jak ten nowy lek
na Ciebie zadziala.
Moja pani doktor mam wrazenie bagatelizuje i podchodzi zdroworozsadkowo do
moich "objawow". Radzi mi nie skupiac sie na nich i nie rozdmuchiwac.
Apetyt- troche lepiej - czytaj - mniejszy jakby.
Najgorsze, ze na weekend poumawialam sie ze znajomymi i juz czuje sie zmeczona
i najchetniej odwolalabym jedno spotkanie. Zeby pospac pod kocem, doslownie.
Pewnie pojde na spotkanie, zla na siebie, ze sie zgodzilam, ze nie potrafilam
odwolac. Na szczescie to jest taki znajomy, ktoremu moge powiedziec,ze czuje
sie zmeczona i nie przyjde. I cos czuje, ze odwolam to spotkanie.

Serdecznosci i pozdrowka dla Ciebie, Nevada i dla Ciebie, Awanturko.

[tlenek-gipsu]

Te poumawiania to jednak warto zrealizować, chociaż ja wiem ile to znaczy wysiłku. Ale tylko na
poziomie wyczołgania się z domu, prawda? Potem to już się zapomina i jest ok.

Wyjdź, wyjdź do ludzi, koniecznie,
))
pa
M.

[sheila_take_a_bow]

tlenku Kochany,
Ale ja lubie ludzi i nie mam im nic naprzeciwko - po prostu wole pospac.
Na mysl o wychodzeniu i siedzeniu w knajpie - juz czuje sie zmeczona.
Fakt, tylko, ze niedlugo potrace wszystkich znajomych i przyjaciol jak tak
dalej bedzie...Przespie ich wszystkich...

[nevada_blue]

frakcja kocyk - jak najbardziej
zajęcia sobie dziś darowałam, bo dotarłam na jeden krótki wykład, na którym nie
zdązyłam zasnąć tylko dlatego, że trwał jedynie 45 minut.. a ponieważ taka
robota nie ma sensu, bo ja prawie nic nie kminię i najdalej w połowie gubię się
w notatkach, które później i tak musze przepisywać lub kserować, więc wolę
efektywniej spożytkować ten czas i zawinąć się w kocyk

moja lekarka może nie bagatelizuje, ale też nie wyolbrzymia objawów i podchodzi
do nich z trzeźwym dystansem - i słusznie! między innymi za to ją lubie

przede mną teraz trzydniowy weekend, bo piątki mam wolne, więc może się
wreszcie wyśpię jak trza choć jak się już urywałam z dalszych wykłądów
zaczpiła mnie koleżanka z roku z informacją, że w sobotę jest u niej impreza -
ostatnia rzecz na jaką mam ochotę tylko jak znowu nie przyjdę to pewnie się
obrazi.. ech, trudno - abo to pierwszy raz..

pozdrawiam Cię baaaardzo serdecznie!
[nev.]

[lucyna_n]

drogie kolezanki
drogie suselki
ja tam wiem ze takie spanie i odmawianie umowionych spotkan "bo przeciez musze sie wyspac i nie
dam rady" a co gorsza ile bym nie spala i tak sie nie wyspie, to jest depresja, a przynajmniej juz mi sie
zapala czerwone swiatelko ostrzegawcze. Co prawda w tej wersji nawet uwazam ja za znosna ale..
Jedyna rada to powolutku sie rozkrecac, bo granica pomiedzy "nie chce mi sie" a "nie jestem w stanie"
jest taka nieuchwytna i nagle, bach czlowiek sie budzi sam , nic juz nie moze, znajomi pouciekali, i
zostaje tylko kocyk i znowu mozolne wygrzebywanie sie z dola, antydepresanty, cuda niewidy.
Tak wiec radze jednak nie zasypiac gruszek w popiele i zwiekszyc czujnosc.

Sheila, niech ja tylko z ta przeprowadzka sie uporam to Cie za uchmaty na balety wyciagne)
mozesz sobie nawet zasnac na stojaco i tanczaco) szykuj baletki!

[sheila_take_a_bow]

Odmowilam spotkanie ze znajomym. Katar mam, niezla wymowka, co? Troche mi
glupio, bo bardzo lubie tego znajomego, ale znacznie bardziej cieszy mnie
perspektywa samotnego zacisznego domowego wieczoru przed telewizorem w domu.
Coraz czesciej mnie cieszy taka perspektywa. Wiem, potem jak przyjdzie hipo, to
bede sie wpraszac na imprezy ile wlezie i zamienie sie w cme barowa (nawet mi
tej hipo troche brakuje, bo wtedy bywam troche jakby fajniejsza). Niedlugo ide
do pani doktor i ciekawa jestem co ona na to. Czy zbagatelizuje.
Jutro odwiedzaja mnie przyjaciolki, za tydzien umowilam sie z inna znajoma (i
juz mi sie nie chce). Po prostu nie chce mi sie wychodzic z domu. Ale nie mam
obnizonego nastroju. Nie chce nawet myslec, ze to moze byc depresja. Nie
przyjmuje tego do wiadomosci!!!!

Lucynka, na impre to ja bardzo chetnie (chyba, ze mi sie nie bedzie chcialo
wyjsc z domu ) i najpierw sie zgodze, ze tak, oczywiscie, z za chwile bede
sie odmawiac - tak to juz ze mna jest
pozdrawiam Cie, a Ty jak sie czujesz??

[lucyna_n]

pooowoooli wylaze z dolka
ale tez jestem na etapie nic mi sie nie chce, ciepla herbatka, film na wideło i kocyk.
Tylko ze ja wiem ze u mnie ten stan dlugo nie potrwa, nastepnym etapem sa lęki, tak wiec nie
pozwalam sobie na luksus kocyka i nie odmawiam spotkan, ale tez nie umawiam sie zbyt czesto.
Szykuj baletki, zanim ja wyleze z nory to troche potrwa, ale w koncu wyleze, to sobie wyskokniemy a
jak nam sie bedzie chcialo spac to potancujemy ale nic na sile mamy czas.

[nevada_blue]

obudziłam się przed ósmą..
po całej przespanej nocce..
wzięłam prysznic, żeby się dobudzić..
wypiłam prawie litr coli [kofeina]..
i cappuccino..
i po czterech godzinach jestem padnięta jakbym nie spała trzy doby
a jeszcze muszę wyjść z nory popłacić rachunki..
wygląda, ze dziś znów prześpię cały dzień
powinnam zacząć nadrabiać zaległości na studiach, które już zdążyłam nałapać..
ale oczy się kleją i nie idzie się skupić
na weekendową imprezę nie idę - nie mam najmniejszej ochoty..
ech, musze wysuszyć kudły i wyczołagać się z nory, póki słońce świeci, a ja
jeszcze coś kontaktuję..
a potem pod kocyk i spaaaaaaać

pozdrawiam!
śpiąca królewna - [nev.]

spaaaaaaaaaać...

[nevada_blue]

no to wróciłam do punktu wyjścia
w zasadzie od momentu otworzenia oczek rankiem
o niczym innym nie myślę
jak znów zasnąć

ale wstaję
i staram się udawać, że coś robię
choć tak naprawdę niewiele z tego wynika
a kocyk leży sobie na kanapie i kusi..

żeby jeszcze szaro za oknem było i buro
to bym mogła znaleźć sobie usprawiedliwienie
że pogoda taka
ale tu słonko listopadowe się ślicznie do mnie uśmiecha
i lipa