proszę pomóżcie

[zaburzona]

Napiszcie czy gadanie do siebie występuje często przy chad czy
raczej nie jest typowe,bo jest to jedyny obiaw jakiejś choroby,który
mi bardzo przeszkadza a leczą mnie raz środkami na chad raz na
depresję albo nerwicą a może ja mam tiki.Mi przeszkadza tylko
gadanie do siebie więc może bez powodu biorę tak silne leki.Moje
gadanie po nich nie jest ani mniejsze ani większe.Potrzebuję wiedzy
w jakiej chorobie gadanie na głos bez powodu jest typowym lub
głównym problemem

[trajlajlaj]

A czy nie próbowałaś zamiast gadać do siebie pisać to? Może by ci ulżyło.Poza
tym jakbyś pisała to potem mogłabyś to przeanalizować i może to gadanie ma jakiś
sens.

[zaburzona]

nie zdążę bo ja wyskakuję z okrzykami jak przy tikach nawet często
nie na temat o którym myślę.Poza tym często są to te same zdania.Ja
mam to już 17 lat tylko obawiam się,że coraz mocniej.I zaczęły się
po poważnych przejściach w życiu.

[trajlajlaj]

Bardzo ci współczuję - 17 lat takiej męki...Jak leki nie działają to to może być
nerwica.Czy próbowałaś psychoterapii?

[zaburzona]

Jeszcze nie .Ja jedyne co zrobiłam to poszłam 4 razy do psychiatry
zawsze innego i zawsze usłyszałam co innego.Chciałam wiedzieć co mi
jest ale okazuje się,że dowiedzenie się co nie jest takie
proste.Boję się brac wiecznie różne leki bez pewnej diagnozy.Chyba
będę chodziła teraz ciągle do jednego lekarza może z czasem trafi w
sedno.Może spróbuję też psychoterapii.Nerwice chyba też leczyć u
psychiatry.Nie znam się na tym ale wiem,że zdrowa to nie
jestem.Dzięki za pomoc i współczucie.

[matrioszka42]

Ja wpadam w kompulsywne pisanie, też nie do opanowania. Miałam nadzieję, że blog rozwiąże tan problem, ale komp nie zawsze jest pod ręką. Może faktycznie spróbuj trzymać się jednego lekarza, z czasem powinien trafić z diagnozą.

[zaburzona]

Dzięki za odpowiedz.Teraz szukam w nerwicach i chyba coś podobnego
znalazam.Pa

[mea-22]

Jezeli chodzi o Twoje 'gadanie' to nie mam 100% pewnosci, ale moj
chlopak mial takie reakcje.Od paru lat choruje na te chorobe i
jednym z objawow byly dziwne glosy z ktorymi rozmawial, smial sie
itp. to oczywiscie tylko moje zdanie, wnioski wyciagniete po
dluzszej obserwacji mojego chlopaka. obecnie bierze srodki ktore
zupelnie to zniwelowaly ale z kolei popada zbyt czesto w
odretwienie. Zycie z takim czlowiekiem nie jest dla mnie latwe. Tym
bardziej ze znamy sie dopiero rok a na dodatek jest
obcokrajowcem.Inaczej ....to ja jestem w obcym kraju. Nauczylam sie
o tej chorobie wiele ale nie z jego relacji tylko z wlasnych
obserwacji i literatury..niestety nie wladam perfekt jezykiem
angielskim i nie do konca rozumiem terminologie medyczna a
przydaloby sie bo literatury dosyc sporo. Mam tylko jedno zasadnicze
pytanie czy istnieje jakas szansa ze wyleczy sie tak naprawde do
konca?Zmienili mu leczenie, setki tablet i zastrzyki ale ....????

[trajlajlaj]

Ale jak ta choroba się nazywa? Możesz podać nazwę angielską.Tak coś myślę, że to
schizofrenia.

[zaburzona]

dzięki za pomoc.Myślę jednak,że moje gadanie to jednak coś innego,bo
ja nie słyszę ani nie widzę niczego irracjonalnego ja gadam na głos
jak przy tikach bez powodu.Co do Chad to Ci nie wiele pomogę bo z
tego co to ludzie piszą to raczej wątpię aby to było to co mi dolega
ja dopiero próbuję coś się dowiedzieć,bo mi każdy lekarz mówi co
innego.Ale u mnie jest duża różnica ja tylko gadania nie kontroluję
i inaczej reaguję.Kiedy jest żle ja się sprężam i nakręcam aby
szybko pozbyć się kłopotów,a kiedy dobrze to nic nie robię ,bo mi
się nie chce.Trochę to odwrotnie wygląda.I nigdy nie miałam takiego
doła jak tu opisywane.Są tu lepsi znawcy ,którzy Ci pomogą.

[zaburzona]

Jak możesz to napisz jakie Twój chłopak brał środki,że mu gadanie
przeszło.Dopiero teraz doczytałam,że Ty nie jesteś pewna ,że on z
czymś rozmawiał,tylko tak przypuszczasz a to jest różnica.Ja gadam
do siebie 17 lat tylko,że ja niewiele się leczyłam poza tym nie wiem
na co.Z tego co przeczytałam,to przy Chad nawroty mogą być całe
życie.Z jakimi obiawami trudno się żyje

[mea-22]

Wiesz co? ja nie wiem od ktorego leku konkretnie mu przeszlo ale
dzis postaram sie odszukac wszystkie leki z jego apteczki i Ci
napisze. Byc moze ze to przez zastrzyki ktore dostaje co tydzien ale
tez nie pamietam nazwy. Lekarz zdiagnozowal u niego biopolar
affective disorder czyli dwubiegunowa afektywna. Na poczatku
myslalam ze to schizofrenia ale jednak jest roznica. Kiedy Go
poznalam nie wiedzialam ze jest chory ale z biegiem czasu zauwazylam
sama ze cos nie tak. Byl nadpobudliwy a po lekach spiacy, co do
glosow to bardzo sie z tym ukrywal. znaczy Jemu sie wydawalo ze sie
ukrywa bo jakby nie bylo glosna rozmowe z samym soba mozna uslyszec
bedac w pokoju obok. Stal sie do tego stopnia agresywny ze az
niebezpieczny co odczulam na wlasnej osobie. Potem nasze drogi sie
na krotko rozeszly a jak spotkalismy sie ponownie nie byl juz tym
czlowiekiem. Uspokojony, w swoim swiecie. Okazalo sie ze nie
przestrzegal polecen lekarza i zazywal leki jak chcial, do tego
dochodzil alkohol, ktory na pewno nie pomagal przy psychotropach. W
kazdym razie na 3 miesiace wyladowal w szpitalu i widac pomoglo mu
to. Czym sie tylko martwie? Ze nigdy nie powroci do swiata w sensie
pelnej obecnosci w realu. Niewiele mowi, niby jest ze mna a Go nie
ma.do tego dochodza problemy z meskoscia, zapewne od lekow. Ale i
tak dziekowac ze minela Mu agresja i zle nastroje. zastanawiam sie
czy po prostu jego stan nie jest tak zaawansowany ze nie wroci do
czegos nazywanego normalnoscia.

[czareg]

Mea-22, oglądałaś SLOTMD?
pl.youtube.com/watch?v=yS9o7U33z1k
Sporo wyjaśnia.
Zaburzona - co do mówienia do siebie - bardzo dziwny objaw, jeżeli jest
niezależny od Ciebie i połączony z nie kontrolowaną aktywnością mięśni (nawet
niewielką), podejrzewałbym zespół Tureta, ale jedyny kontakt miałem z chorym o
bardzo ciężkim przebiegu choroby, który właściwie nie mógł egzystować
samodzielnie. Później widziałem z nim wywiad w telewizji, gdy był po
specjalistycznej operacji i było widać wyraźną poprawę.
PS. Wszystkich czekających na polskie napisy do SLOTMD bardzo przepraszam,
zablokowałem się przy dopasowywaniu tekstu przy trzecim filmiku i tak nie mogę
się zabrać z powrotem za robotę.

[zaburzona]

Też czytałam o obiawach Turettea ale to nie to bo nie mam tików
ruchowych i tylko jeden rodzaj ale przy okazji wpadłam na inny
rodzaj tików wokalne i to może być to.Występują albo przy nerwicy
natręctw albo są spowodowane innymi zaburzeniami .Mogą być z
lękami,obsesjami ale i bez nich.To jest jakaś ochrona przed
stresem.A te inne obiawy to pewnie jakieś zaburzenia ale we
wszystkich tego typu chorobach jest jakby więcej obiawów,bo nic nie
dzieje siębez przyczyny.Ja podejrzewam to spowodowane bardzo ciężkim
przeżyciem,bo wtedy się zaczęlo.Dzięki i pa

[zaburzona]

Napisz proszę nazwy tych leków jak nie mi to może komuś się ta
wiedza przyda chociaż z tego co się dowiedziałam to przy chad
gadanie do siebie jest raczej żadkie.O tym czy można wrócić do
zupełnego zdrowia albo nie miewać obiawów musisz pogadać z kimś kto
jest pewny,że to ma i to od dawna.Ja u siebie raczej podejrzewam coś
innego ale tego typu zaburzenia podobnie się leczy.Chociaż z tego co
się dowiedzia lam to o życiu bez leków raczej zapomnij.Tu wszyscy
piszą o nawrotach i wieloletnim leczeniu.A może na forum dla lekarzy
zadaj pytanie czy to uleczalne.Mam nadzieję,że uleczalne.

[mea-22]

Jezeli chodzi o leki to zazywa: Seroquel (w ogromnych dawkach - mnie
1/3 jednej tabletki powala a on 3x300mg na noc), Depakote, Priadel,
Procyclidine, Levothyroxine. Co do zastrzykow to jeszcze nie znam
nazwy...niestety wczoraj trudno bylo sie z nim porozumiec

[mea-22]

udalo mi sie zdobyc nazwe tej substancji ktora podaja(wstrzykuja)
mojemu chlopakowi. Clopixol. Z tego co wyczytalam podawany tez w
schizofrenii, z bardzo dobrymi efektami...tak przynajmniej pisza na
forum

[czareg]

Mea, podałaś 6 leków które zażywa twój chłopak. Zawsze mnie zastanawia, jak
psychiatrzy potrafią ocenić działanie poszczególnych leków w takim koktajlu, o
ile wiem, badania wzajemnych zależności są przeprowadzane dla 2, 3 leków na raz,
bardzo rzadko dla większej liczby (o ile mnie pamięć nie myli tylko przy
przeszczepach), bo to bardzo drogie eksperymenty. A zwłaszcza przy psychotropach.
Ja nie wyobrażam sobie tej wiedzy, jaką musisz nabyć, by zorientować się czy te
leki pomagają, czy też nie.
Zwrócę Ci uwagę na jeszcze jedną kwestię. To całkiem wygodnie być chorym, którym
wszyscy dookoła się opiekują. Przeszedłem przez taki okres i uważam go za
bezpowrotnie stracony. Ale jeżeli twojemu chłopakowi jest "dobrze" w chorobie,
to bez względu na to jakie leki będzie brał, zawsze będzie "chory".

[maciusiko]

Czareg,nie za szybko oceniłeś chłopaka Mea...?

[mea-22]

czareg!Moge Ci odpowiedziec uzywajac tych samych slow co Ty. Zawsze
mnie zastanawia jak latwo ludzie potrafia ocenic/wydac sad na temat
innych, nawet ich nie znajac! Czy moj chlopak jest'chory'? On
twierdzi ze nie. w tym problem. Nie zauwaza ze egzystuje obok
rzeczywistego swiata a nie w nim. Pytam Go czasami dlaczego jest ze
mna. Bo to 'good fun', bo lubie z Toba rozmawiac. ROZMAWIAC??? Kiedy
on czasami slowa przez godzine nie wypowie, nie reaguje na moje
pytania.....bardzo sie o niego ostatnio martwie, martwimi (liczba
mnoga - przyjaciele), przez 2 dni nie odbieral
telefonow...spal,....wczoraj podobno caly dzien byl w swoim swiecie,
mysli bladzily daleko a cialo odretwiale.... niektorzy przypisuja
mnie wine....no coz moze maja racje....nie powiem NIE kiedy pije
alkohol, nie powiem NIE kiedy zazywa 'inne niedozwolone
uzywki'....to Go wyniszcza ...wiem, ale nie staram sie byc jego
matka, tylko przyjacielem... mowie Mu ze jest czasami jak
dziecko...wtedy stanowczo protestuje.....wise up woman... to nie to
co napisales czareg....to nie tak ze jemu jest z choroba lepiej,
stara sie byc niezalezny i samodzielny ...no ale niestety czasami mu
nie wychodzi...

[czareg]

Pisałem o swoim doświadczeniu, więc opinia przede wszystkim mnie dotyczyła.
Ja też nie wierzyłem w swoją chorobę. Uczelnia anulowała mi zobowiązania z
powodu stwierdzonej choroby, operator komórkowy bardzo poszedł na rękę z
płatnościami z powodu choroby (i odsetek nie żądał), w banku też miałem z górki
(pewnie dlatego, że konto miałem prawie na 0), wszyscy wokół wiedzieli że jestem
chory, tylko ja nie. Pół roku na oddziele zamkniętym, a ja uważałem że jestem w
swych wyborach racjonalny i rzeczowy. Mnóstwo poznałem takich racjonalnych i
rzeczowych na oddziałach przez które się przewinąłem. Pierwszym krokiem, by móc
żyć pomimo choroby, to przyjęcie tego faktu do wiadomości.
Nie wiem, może każdy musi przez te etapy przejść, może nie.
Nie znam twojego chłopaka, przypuszczenia mogę snuć dostosowując informacje
które podajesz do mnie i chorych których dobrze poznałem (z forum praktycznie do
nikogo).
Trudno w stanach nasilonej choroby o wytłumaczenie, dlaczego takie działania
jakie podejmuję są racjonalne w moim mniemaniu, ale to właśnie jest
depresja/mania, mamy całkowicie zaburzone postrzeganie siebie i otocznia, ale
ciężko wyjść ze stanu chorobowego nie wiedząc, że jest się chorym.
Mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze, ale historie ChADowców powinny Cię
uczulić na fakt, że teraz to jeszcze jest dobrze. A podstawowym warunkiem
zaleczenia ChAD jest to, że chory sam chce się leczyć. Z ChAD można żyć jak z
cukrzycą, ale diabetyk nie będzie obżerał się cukierkami, bo chce "normalnie"
żyć. I twój przyjaciel musi zrozumieć, że jeżeli chce żyć, to pewne ograniczenia
są konieczne. Piszę o aktywnym życiu w którym sam o sobie decyduję, a nie o
egzystencji której przebiegiem steruje choroba.
Przyznanie się przed samym sobą, że jest się chorym to warunek konieczny, choć
nie wystarczający, by żyć (czego ja jestem przykładem).

do mea

[tlustaklucha]

Ostatni z leków, które wymieniłaś, a które bierze Twój chłopak, to
l-tyroksyna, hormon tarczycy. Ja to biorę, bo mam niedoczynnośc
tarczycy - lek jest na to.

[mea-22]

Tak, wiem ze to lek na tarczyce. A ten chlopak juz nie jest moim
chlopakiem!

[czareg]

mea-22 napisała:

> Tak, wiem ze to lek na tarczyce. A ten chlopak juz nie jest moim
> chlopakiem!

To trochę dziwne, ale chyba jestem najbardziej wścibską babą na tym forum:
mogłabyś w zdaniu, dwóch napisać co się stało?

[mea-22]

'To juz jest koniec, nie ma juz nic.... 'sytuacja do przewidzenia,
moja frustracja, Jego zachowanie.....problemy emocjonalne, klamstwo
ktore wyszlo na jaw po 6 miesiacach, jakikolwiek brak poczucia
winy....'big deal'!!!! i tylko ja czuje sie znow jak idiotka, ale to
juz koniec...3 razy rozstania i powroty... wystarczy.... poza tym ja
odczuwam tylko Jego chlod emocjonalny...to mowienie Kocham Cie jest
tak mechaniczne rownie latwo moze mowic Nienawidze Cie!!! Okropny
weekend....swiat jest przeciwko...kazdy przeciwko
mnie.....poklocilam sie z moimi wspollokatorami...ohhhhh wytrzymalam
caly miesiac zaciskajac zeby ale w koncu eksplodowalam....glupi
proszek do prania....w tym tygodniu musze - chce sie
wyprowadzic.....znow....mam dosc....mam tak bardzo dosc, mess w
glowie, wyczerpanie mentalne, brak sil i to spadanie w
dol.....weekend zaczety w piatek zakonczony w niedzielna
noc.....picie, picie, palenie, palenie i jeszcze gorsze swinstwa....
zabijanie sie na raty bo.... i tylko chcialabym wiedziec co w Jego
duszy dzis gra......bo jego twarz to albo maska
albo ...........zagubilam sie ....kolejny raz.....

[czareg]

No to niewesoło. Ale twojej winy w tej całej sytuacji jest najmniej. Zrzuć z
siebie nerwy (pomocny może być wysiłek fizyczny aż do oporu), potem na spokojnie
spróbuj przemyśleć jak się to stało, że weszłaś w taką sytuację. To jest
potrzebne, byś mogła w przyszłości świadomie dokonywać wyborów. I zamknij za
sobą drzwi - było, minęło. Próba życia z ChADowcem to potężne wyzwanie, a już z
takim, co swojej chorobie zaprzecza, ale wykorzystuje ją do manipulowania
otoczeniem, to prawdziwy dopust boży. To truizm, ale jeszcze dużo życia przed
Tobą, po wypłakaniu się/wywściekaniu się, spójrz w przyszłość i w te dni, które
dopiero nadejdą.

[mea-22]

Nie wiem czy mam Ci dziekowac za te slowa, ale piszesz z hmmmm
sensem (dla mnie)....brakuje mi wlasnie 'zewnetrznego' glosu
rozsadku. Obecnie jestem w fazie agresji przeciwko wszytkiemu co sie
jego'imalo'.ale w koncu musialo sie tak stac.6 miesiecy dusilam w
sobie to co sie stalo, wybaczylam i niby zapomnialam...ale znow to
wraca...robie wszystko zeby go zranic ale niestety to chyba nie
dziala...nie wiem kto mnie oklamuje a kto mowi prawde...dookola niby
sami przyjaciele a tak naprawde to nie wiem czy moge im
ufac.....chce wrzeszczec, chce narobic takiego halasu zeby polowa
naszej ulicy slyszala, mam ochote rozwalic wszystkie
szklanki.....ale przede wszystkim chce zapytac Go....dlaczego mi to
zrobil.....mam chyba tendencje sciagania na siebie klopotow...9
miesiecy temu mogl mnie zabic a ja idiotka po 3 miesiacach
zapomnialam i wrocilam i co.... po co...zeby znow mnie wykanczal tym
razem bardziej psychicznie....ale oczywiscie to moja wina...bo jak
to ktos powiedzial ciagnie mnie do nienormalnosci...end of story