Pytanie o dzieciństwo

[poetkam]

Czy pamiętacie pierwsze symptomy choroby u siebie? Chodzi mi o jak
najwcześniejsze wspomnienia. Jeśli o mnie chodzi, zawsze byłam nieśmiałym,
zakompleksionym, płaczliwym dzieckiem. W podstawówce najprawdopodobniej
przechodziłam depresje. Wizyty u psychologów, w poradniach
psychologiczno-pedagogicznych to dla mnie był chleb powszedni. Nie dość, że
wizytowałam psychiatrów i psychologów z chorą mamą, to jeszcze sama byłam pod
kontrolą psychologów. Ponoć nerwicę miałam silną już od dawna, a nawet
diagnozę: nieprzystosowana do życia w społeczeństwie...
A u Was jak to wyglądało? Już od dzieciństwa byliście "inni"?

Zaczęły mnie nachodzić myśli, że jestem beznadziejną matką..Jestem bezradna,
płaczę.

Córa ma-prawie sześciolatka, wykazuje szalenie niepokojące objawy. Po
pierwsze: natręctwa. Mała nie może mieć najmniejszego ziarenka piasku między
palcami u stóp. Potrafi z niezwykłą zaciętością wytrząsać sobie piasek do
ostatniego ziarenka. Jeśli ma choć troszkę ubrudzone ubranko prawie histerii
dostaje, aby ją przebrać. Mania czystości. Uporczywe zaparcia- to standard,
trwający od drugiego roku życia. Lekarze, leki, środki przeczyszczające-
krótkotrwały efekt. Po wyprowadzce od męża, zaparcia ustąpiły, ale teraz na
powrót są- zmiana sytuacji. I jeszcze jeden niepokojący objaw: Mała bije się
sama. Wygląda to tak, jakby sama karała się w ten sposób. Powody są błahe
zazwyczaj: coś jej upadnie, ubrudzi się, etc.
Jestem u granicy załamania z tego powodu. Wiem: psycholog dziecięcy się
kłania...Ale czy to coś da?

Jak myślicie, co robić?
Robiliście podobne rzeczy będąc dziećmi?

[kajka68]

Z racji mojego zawodu poradze Ci kochana Terapię SI.Marze o takiej dla tuski ale
na razie w kolejce czekamy. Wiem jakie daje efekty i jak bardzo pomaga,dostepne
dla mnie ćwiczenia robiłam i robię sama i cuda potrafią czynic.Ten piasek może
miec związek ze zbyt dużą nadwrazliwościa-ćwiczenia pozwalają to pokonać,moja
mała miała zbyt małą wrazliwość-upadła na goracą szybe od kominka ręce jej
puchły a ona zero reakcji,dzis czuje dotknięcie piórkiem.Zaburzone sensoryzmy
powodują wiele różnych objawów podobnych do wielu chorób.Moze warto
spróbować?tulisie posyłam

[ka_an]

Jak miałam 10 lat skierowano mnie do PPP, gdzie orzeczono dysleksję,
dysortografię i fobię społeczną. Jakieś dwa lata później zaczęły się kłopoty z
jedzeniem, pierwszy epizod bulimii. Kolejna orzeczenie PPP, tym razem ADHD w
stopniu umiarkowanym. Rodzice dostali receptę na środki uspokajające, wypluwałam
je i wyrzucałam. Dzisiaj wiem, że nie mam ani dysleksji, ani dysortografii a tym
bardziej ADHD. Jedyne co było prawdą to fobia społeczna. Pewnie już wtedy miała
objawy lęków i depresji.
Dodam, że miałam przeciętne dzieciństwo, dopiero jak byłam nastolatką zaczęły
się problemy z rodzicami, głównie z matką.
Moim zdaniem koniecznie psycholog dziecięcy. Teraz Twoja sytuacja i tym samym
córki jest ustabilizowana, obie potrzebujecie czasu, żeby się z tym oswoić.
Twoja córka w ten sposób radzi sobie z tym co było i z tym co jest. Myślę, że
będzie dobrze. Mała chyba niedługo idzie do przedszkola? Będziesz mogła
zaobserwować, jak sobie radzi w grupie rówieśniczej.
Głowa do góry

[i_am_the_army]

wątków na identyczny temat to już było na tym forum od cholery.

ale i ja się powtórzę:
porąbana byłam odkąd żyję. nawet egzaminu do szkoły średniej nie zdawałam, bo nie byłam w stanie - depresja, nerwica (nie wychodziłam z kibla). dostałam orzeczenie od psychologa, że mam być przyjęta do liceum bez egzaminu ze względu na stan zdrowia
ciekawostka: podczas testów psychologicznych mających wtedy zdecydować czy powinnam ten egzamin zdawać i - jeśli nie - do jakiej średniej szkoły się kwalifikuję - miałam też robiony test na inteligencję. i chyba wyszedł bardzo źle, bo widziałam duże zmieszanie na twarzy p. psycholog
spytała tylko "do jakiej szkoły chcesz iść?"
odpowiedziałam "do ogólniaka..."
na to ona "na test ma wpływ wiele rzeczy... stres...niewyspanie...wprawdzie wyniki Twojego testu kwalifikuje Cię do zawodówki, ale widzę, że jesteś rozsądna dziewczynka, powinnaś sobie poradzić w LO, wynik testu niech zostanie naszą tajemnicą..."
jakoś tak to szło

[i_am_the_army]

A Duczkę trzeba do psychologa... innego wyjścia ni ma.

[maciusiko]

M. - nawet się nie zastanawiaj, praca z psychologiem na pewno przyniesie pozytywne zmiany w zachowaniu Duczki. Syn mojej koleżanki (był wówczas mniej więcej w wieku Twojej córeczki) po
rozwodzie rodziców nie trzymał kału, po terapii wszystko na szczęście ustąpiło.
Pozdrawiam Was ciepło

[poetkam]

Dziękuję kochane dziewczyny. Znowu muszę myśleć: jaki psycholog najlepszy,
gdzie, kiedy, jak mała to zniesie, etc. Najpierw mama, potem były mąż, potem ja,
a teraz Mała...
Maciusiko, Duczka też nie trzyma kału. Brudzi bieliznę średnio 10 sztuk
dziennie...Kąpie się średnio na dobę 4 razy.

Oby terapia pomogła.

[maciusiko]

M. - jesteś silną, dzielną dziewczyną. Jestem pewna, że znajdziesz najlepszą opiekę dla Duczki.
Bardzo mocno trzymam za Was kciuki ))

[maciusiko]

Moje dzieciństwo wciąż jeszcze tak boli, że nie chcę go wspominać.
Depresyjna i nadwrażliwa byłam odkąd pamiętam.
CHAD ujawnił się po rozwodzie.

[anetta1773]

Nie mogę tego czytać. Płaczę.

[veritas8]

Ja byłam nienormalna, odkąd pamiętam. CHAD wybuchł, kiedy miałam 22
lata, ale od wczesnego dzieciństwa miałam okresy depresji i nerwicę.
Byłam hipernadwrażliwa, intelektualnie rozwinięta, za to
emocjonalnie - w powijakach. Taka kompletna nieprzystawalność dwóch
sfer - intelektualnej i emocjonalnej - sprawiła, że dojrzewałam
bardzo długo (o ile dojrzałam w ogóle, zdania są podzielone).

[bosa_mysz]

Po pierwsze radzę ci terapie. I żebyś się nie poddawała i łaziła,
pukała, stukała i wrzeszczała dopóki pomocy nie otrzymasz.

Co do mnie. Problemy zaczęły się jak miałam 8 lat - moja mama dla
własnej wygody zmieniła mi szkołę. Niestety łatwo lekko i spokojnie
tego nie przyjełam. Od tamtej pory uczyłam się, że do ludzi nie
należy się przywiązywać - znikają. Stałam się dzieckiem spokojnym i
inteligentnym ale kompletnie nieprzystosowanym do społeczeństwa.
Ponieważ byłam w domu za wszystko odpowiedzialan dostawałam szału
jeśli ktoś usiłował sprawować nade mną kontrolę.
Przyjaźnie zawierałam zawsze jednostkowe. W szkole dostałam opinie
że jestem zamknięta w sobie, mam nerwice i się izoluje. Depresje
pojawiły się w 12 roku życia. Nie przeszło do końca pomimo lat
terapi.

Przed zdawaniem do liceum szkoła mnie wysłała na testy czy ja wogóle
moge. Nawet mnie nie poinformowano po co poszłam do poradni, dopiero
psycholog mi powiedział. Zrobił testy i go wryło. Stwierdził, że
wogóle nie powinnam do niego trafić - wysoka inteligencja, dobra
wiedza i niezła komunikatywność. Stwierdził że po prostu trzeba żeby
był ktoś kto umie do mnie dotrzeć. Ze względu na wysoką absencję
dostałam kwitek, że nie musze zdawać egzaminu. Zdawałam. I dostałam
się tam gdzie chciałam.

W liceum przechodziłam gehennę z facetem mojej matki. W szkole to
było widać gołym okiem. Wzmogła się nerwica, nsiliły depresje,
samookaleczenia. Kiedy byłam małym dzieckiem też tak jakby sama
siebie karałam. To przeszło właśnie w samookaleczenia które w
głębokiej depresji nadal się jeszcze niestety zdarzają.
Jeszcze bardziej się wtedy wycofałam i odciełam emocjonalnie od
otoczenia.

Po wybuchu choroby w 19 roku życia trafiłam na fantastyczną panią
doktor a 2 lata później na bardzo dobrego psychologa. Pomogło
troche. Ale ciągle mam spore kłopoty z nawiązywaniem kontaktów i
jakichkolwiek więzi emocjonalnych z innymi. Najchętniej zaykam się w
mieszkaniu (jak akurat nie ma faceta matki) lub pokoju (wariant na
drugą okazje).

Jak pisałam w innym wątku - mną się nikt nigdy nie zajmował. Dopiero
sama musiałam odkryć że coś ze mną jest nie tak i że trzeba coś z
tym zrobić.

Więc prosze, dla dobra Duczki, walcz o nią.
Trzymam kciuki i ściskam mocno.

[lily-rose.melody]

ja chodzilam do 4 podstawowek...tez przez wygode...nie mam i
zazdroszcze wielu osobom "przyjaciela z
dziecinstwa"...przeprowadzalam sie kilkanascie razy w zyciu...nie
mam i zazdoszcze innym miejsca do ktorego zawsze moga wrocic - domu
rodzinnego...ja takiego nie mam...moze wlasnie dlatego nie potrafie
pozostac dlugo w jednym miejscu i podswiadomie nie tworze glebszych
relacji z ludzmi - nie ufam nigdy w 100%, nie wierze w
dlugoterminowe plany tworzone ze mna w roli glownej, nawet nie
jestem pewna czy skoncze ta szkole, do ktorej teraz
uczeszczam...choc bardzo bym chciala...nie wiem co bede robila za
rok, bo wiem, ze te plany nie maja sensu...bo nie wiem jaka bede za
rok...ten brak stalosci w ocenie swiata najbardziej mi przeszkadza w
sobie...ale to jest cena ciaglej koniecznosci przystosowywania sie
do nowego srodowiska...

do poetkam

[iwpal]

własciwie nie czytałam do tej pory tego forum, bo CHAD mnie
generalnie nie interesuje, trafiłam tu przypadkiem szukając czegoś w
wyszukiwarce;
to, co piszesz o swojej córcc, to klasyczne przykłady nadwrażliwości
sensorycznej, może mieć tez przetrwałe odruchy pierwotne (w tym
moro).
wg koncepcji neurorozwojowych za częscią zaburzeń w wieku dorosłym
(nieprzystosowanie społęczne, nerwice, fobie itp.)stoją niewyleczone
zaburzenia integracji sensorycznej, bądź przetrwały odruch moro
(poszukaj w necie info o koncepcji Sally Goddard - wiele jest o
odruchu Moro i jego wpływie na zycie psychiczne).
nie pisze tego jako laik czy osoba z CHAD, ale jako terapeuta
pracujący w tej koncepcji (wyłącznie z dziecmi) - sprawdza sie to u
wielu dzieci z grupy "psychiatrycznej" (pracuje w PZP) - tiki,
zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, lęki nocne, nadwrażliwośc
emocjonalna, mimowolne zanieczyszczanie sie itp.

Iwpal

[kajka68]

Cześc Iwonko-Fajnie ,ze tu zajrzałaś-Właśnie polecam Poetkam Terapie SI- Dla
niewtajemniczonych Iwpal jest znaną terapeutką;D-znalazłam ja w necie- i bardzo
mi pomogła-dzieki kolejny raz.Jak widac nie tylko moje skromne oko wypatrzyło
potrzebe.
Poetkam -Ty już wiesz;D

[poetkam]

Tak, wiek nieoceniona Kajko. Serdeczne dzięki za wszystko.

[poetkam]

Dziękuję Iwono za odpowiedź. Postaram się poszukać takiej terapii w okolicach
mego miejsca zamieszkania.
Serdecznie dziękuję.

[iwpal]

podaj, gdzie mieszkasz, to może będę mogła Cie ukierunkować

[poetkam]

Podam Ci mailem na skrzynkę gazetową, dobrze?
Serdeczne dzięki.

[anetta1773]

Czytam tylko twój pierwszy post bo mam mało czsu. Dzieciństwo miałam
wspaniałe.Kochającą Matkę i Ojca oraz służącą na stałe Helenę Saługę ktra
kochała mnie bardziej niż własnego wnuczka.Karmiono mnie do 18 roku życia i
opowiadano bajki,bo byłam niejadkiem.Trzymaj się Poetko,nie przesyłam tulisi bo
nie jestem innej orientacji.Jestem kobietą z krwi i kości i przytulam się tylko
do mężczyzn.
Czy jesteś z Żywca lub okolic,bo chciałam Cię o coś ważnego zapytać.
Odpowiedz na forum bo nie umiem odsłuchiwać czy czytać jakiejś tam skrzynki -
sorry nie jestem techniczna.Pa,pa pa....

[poetkam]

>Czy jesteś z Żywca lub okolic,bo chciałam Cię o coś ważnego zapytać.

Obecnie Bielsko-Biała.
Wal pytanie.