Przedawkowanie lekow = zespół serotoninow = mania?

[surykatka_z_oo]

Witam,
Jestem tu nowa, na razie nieśmiało zaglądam.
Mam pytanie związane z przedawkowaniem leków: przeciwpadaczkowy,
przeciwdepresyjny, przeciwlękowy, przeciwbólowy plus rozluźniający
mięśnie. Efektem był zespół serotoninowy - przynajmniej według męża
który odstawił mi wszystkie leki (na CHAD plus uraz kręgosłupa).
Efekt: mania z potwornymi omamami (kosmici, ataki komputera, reklamy
puszczane tylko dla mnie etc), pobudzenie, pięciodniowa bezsenność
do utraty przytomności ze zmęczenia.
Minęło pół roku, nie biorę leków i o dziwo jest ok
Czy tak ciężka mania mogła być skutkiem piorunującej mieszanki?

[mari-anne]

OCZYWIŚCIE że mogła

[megan.k]

Miałam podobnie po przedawkowaniu i nagłym odstawieniu leków na bóle kręgosłupa (przeciwpadaczkowy, antydepresant i przeciwbólowy). Postawiono diagnozę mania z zaburzeniam psychotycznymi. Teraz czuję się świetnie, ale cały czas żyję z diagnozą CHAD i biorę stabilizator nastroju. Zastanawiam się, czy przypadkiem nie była to tylko polekowa psychoza.
A co mówią lekarze w Twoim przypadku? Czy przed tą manią miałaś już postawioną diagnozę CHAD?

[wariackie_papiery]

genialny nick, witaj, zaglądaj odważnie

[surykatka_z_oo]

Dziękuję za odpowiedzi.
Megan - miałam rozpoznanie CHAD, ale moje manie, jeśli były to manie
były "jak najbardziej normalne" tzn. obudzenie się na innym
kontynencie bo wyruszyłam w podróż, stracenie całości majątku czy
zaciągniecię w ciągu jednego dnia kredytu na okrągłą dużą "złotówkę".
Ostatnia mnie przeraziła, bo bya prawdziwym szaleństwem i baaaardzo
źle wróży gdyby miła się powtórzyć.

[madena5]

Surykatko, kochanie,
musisz brac jakies leki na CHAD. To jest choroba do konca zycia. Nie
ulegaj zludzeniu polrocznego dochodzenia do rownowagi. Ze sie
obejdziesz bez tabletek.
Kobieto, potem, jezeli nie bedziesz sie leczyc beda jeszcze gorsze
manie. Moze nie zaraz, moze za 3 lub 7 lat, gdy juz zapomnisz o
Twoich "najbardziej normalnych" maniach.

Drugi atak manii mialam po 4 latach od pierwszego epizodu. Potem po
3 latach, nastepny po 5 latach /ten byl najgorszy/, ostatni 2 lata
temu.
W tym roku doszla depresja.

Przez caly czas zaprzeczalam, ze jestem chora.
To byly zalamania nerwowe. To byli winni najpierw rodzice, potem
maz, z ktorym zawsze w atakach manii chcialam sie rozwodzic.

Ilez ten czlowiek wycierpial przeze mnie. I dalej mnie kocha.

Tabletki bralam nieregularnie. Po kazdym pobycie w szpitalu
obiecywalam sobie solennie, ze juz nigdy wiecej. Obiecywalam to tez
mezowi.

7 lat temu maz jechal po mnie do szpitala pod Frankfurtem.
Nie chcialam z nim jechac, nie chcialam go widziec.
Przylecielismy samolotem do Polski, gdzie juz byla prywatna karetka
i zawiezli mnie do Rybnika.
To wszystko zalatwil i oplacil moj kochany maz w 3 dni, gdy tylko
dostal telefon od mojej przyjaciolki, ze jestem w szpitalu.

2 lata temu byl zmuszony wezwac policje. Dlugo nie moglam mu
wybaczyc, ze policjanci w kajdankach w jednym bucie wyprowadzali
mnie z domu do radiowozu.

Za kazdym pobytem w szpitalu nie zgadzalam sie z tym i pisalam
odwolania do sadu.

Surykatko, prosze zazywaj lekarstwa na swoja chorobe.

Bez lekarstw bedzie tylko gorzej. Szczegolnie dla Twoich bliskich

Chad jest nieuleczalny, ale moze byc uspiony i mozna z nim zyc.
Zycze, abys znalazla dobrego lekarza.

Pozdrawiam
Madena

[surykatka_z_oo]

Dzięki Madena

Mnie się robi słabo, jak sobię przypomnę to co nawyczyniałam
rodzinie. Nie umiem sobie z tym poradzić, jak przypomnę sobie jak
antyteroryści na lotnisku mieli pełne ręce roboty, ja omal nie
zginęłam. Co mąż powiedziałby naszym córkom?
Pzeraża mnie to szaleństwo, które jest w mojej głowie.
Mąż wspiera mnie od ponad dwudziestu lat, jest wyjątkowo spokojnym i
stabilnym człowiekiem. Oczywiście rozwodziłam się z nim w manii (
Nie zaakceptował mojego uzależnienia, zarówno od alkoholu jak i od
leków psychotropowych. Wiem ze radził się psychiatrów, działał
bezwględnie aż do odejścia z dziećmi i zmuszenia mnie do poniesienia
konsekwencji za moje czyny, czym uratował tak naprawdę uratował mi
życie. Uważa, że tylko na to jestem tak naprawdę chora.
Moje przedawkwanie leków, o którym mowa powyżej, tylko go
utwierdziły w tej w opinii.

[megan.k]

Bo ta ostatnia mania była z zaburzeniami psychotycznymi, tak jak u mnie. Ale nie musi już tak nigdy być. Dlaczego więc nie bierzesz leków, czy za zgodą lekarza? Ja nigdy nie miałam "normalnej manii", tylko tą jedną po przedawkowaniu i nagłym odstawieniu leków z urojeniami prześladowczymi i brakiem kontaktu z rzeczywistością, a jednak dalej biorę stabilizator, bo boję się, żeby to się nie powtórzyło.

[surykatka_z_oo]

Megan,
Nie biorę leków, bo tak naprawdę mąż tego nie akceptuje.
Nie mam lekarza. Ten który mnie leczył odmówił kontnuacji, kolejny,
z ogłoszenia spytał się jakie miałam rozpoznanie, co brałam,
przepisał to samo plus leki uspokające. Efekt opisany w pierwszym
poście.

[megan.k]

Jak można kogoś kochać i nie akceptować jego choroby oraz metod leczenia. Twoje przedawkowanie wynikało z tego, że idąc "w górkę" nie odstawiłaś w porę antydepresanta (nie zalecono Ci go odstawić), co nie znaczy, że masz wogóle zaprzestać leczenia. Sama napisałaś, że miałaś typowe normalne manie, więc masz CHAD. A przecież istnieją inni lekarze, możesz znaleźć takiego, do którego będziesz miała zaufanie.

[obecna_xyz]

oby