Pełza i odpycha się tylko jedną nogą

[sanitariuszka.malgorzatka]

Mam do Was pytanie. Moja córka z 32 tygodnia jest rehabilitowana metodą Bobath od 3 miesiąca życia. W tej chwili ma 10,5 miesiąca korygowanego i wciąż nie raczkuje, nawet nie próbuje podnieść pupy do góry. Pełza sprawnie i to już długo, od połowy listopada, ale odpycha się tylko jedną nogą. Lekarz neurolog nie jest jakoś bardzo zaniepokojony. Mam starszą córkę, również z 32 tygodnia, która również rehabilitowana raczkować zaczęła o wiele wcześniej. Młodsza córka ma bardziej obciążony wywiad, wrodzona infekcja (ode mnie) i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, była niewydolna oddechowo i krążeniowo. Wylew II stopnia, usg kolejne przezciemiączkowe wychodziły dobrze. W tej chwili rehabilitujemy się 2 razy w tygodniu, w domu mam kłaść ją na piłce, turlać się z nią po podłodze etc. Czy macie jakieś doświadczenia? Co mogę jeszcze zrobić? Wiem, że są i donoszone dzieci, które nie raczkują, albo właśnie używają tylko jednej nogi, ale zaczynam się jednak niepokoić

[misiekjasiek]

Brakiem raczkowania aż tak mocno bym się jeszcze nie przejmowała, tym bardziej, że pełza (próbuje się podnosić w łóżeczku, przy meblach?) i jesteście pod opieką neurologa, rehabilitujecie systematycznie - trzeba dziecko stymulować, nie zaniedbywać zaleceń rehabilitanta i czekać, aż zaskoczy.
Bardziej niepokojące jest używanie jednej nogi. Czy ręka po tej samej stronie ciała tez jest bardziej dominująca? Czy córka ma asymetrię? Czy mała po prostu zawsze odpycha się jedną nogą a druga "idzie" za pierwszą czy jest bezwładna i mała ciągnie ją za sobą? Jeśli problemem jest kwestia dominacji jednej strony ciała (a nie poważny niedowład drugiej) to możesz włączyć wszelkie ćwiczenia symetryczne, zapytaj o nie rehabilitanta.
Masz jakąś koleżankę z raczkującym dzieckiem? Jeśli wykluczysz problemy neurologiczne, jeśli córka jest zdolna do raczkowania, tylko nie chce zaskoczyć, warto do ćwiczeń domowych i rehabilitacji specjalistycznej dołączyć przykład do naśladowania. Czyli inne dziecko/dzieci, które w ten sposób się poruszają.

[sanitariuszka.malgorzatka]

Dziękuję Ci za odpowiedź. Drugą nogę trochę zgina, nie powłóczy jej za sobą, ale też ta noga nie pracuje tak dobrze jak prawa. Nie zauważyłam dominacji prawej ręki. Będę dopytywać rehabilitantkę o te ćwiczenia na symetrię. Nie próbuje wstawać, co najwyżej, jak siostra albo rodzic leży, to potrafi się wspiąć na tę osobę rękoma. I to tyle z jej aktualnych umiejętności ruchowych.

[aga-600]

wydaje mi sie, ze dobry rehabilitant odpowie prawidlowo na wszystkie pytania.kazde dziecko jest odzielnym przypadkiem i uspokoisz sie pewnie, jezeli uzyskasz odpowiedz od specjalisty...... chyba trudno odpowiadac tutaj, bo to wszystko jest bardzo ogolne...... u kazdego dziecka bylo pewnie inaczej..... moja mala zaczela raczkowac i za dwa tygodnie chodzicur.tez 32 tydzien ciazy, 1kg, 1p.ap.wiec obciazenie ogromne.chodzila jak skonczyla 12 miesiecy urodz. przy raczkowaniu odpychala sie jedna nozka co wygldalo dosc zabawnie ale w jej przypadku to nie bylo nic powaznego.pani ktora ja cwiczyla, orzekla, ze zwyczajnie ma prawa strone ciala mocniejsza i to u niej nie jest niebezpieczne ani grozne! nie martwilismy sie wiec i wszystko poszlo dobrze!raczkowala naprzemiennie-chodzi o rece i nogi i to bylo najwazniejsze.reszta przyszla z czasem

[ptaszysko16]

ja Cię może pociesze moja 31 tydzień, rehabilitowana od listopada bobathami wcześniej vojtą która sie okazała nie dla nas.... nie umiala siedzieć, umiała się turlać, w pewnym momencie zaczęła pełzać prawidlowo z dwóch nóg jak trzeba, i tak popełzala 2-3 dni a potem przestala uzywac i rak i nóg - po prostu masakra. rehabilitantki marudziły, pokazywały jak korygować ale to była orka na ugorze. w międzyczasie nauczyła się ku ich rozpaczy wstawać i chodzić przy meblach i jak już to opatentowala to pewnego wieczornego popołudnia zaczeła od tak raczkować i usiadła sama z raczków - raczkuje gdzies 2-3 tyg idzie jej super, przestała się pełzac.
u nas nowa forma pełzania wzieła się z tego że po prostu jest ślisko na podłodze i łatwiej się ślizgac niż pracować nogami.

pozdrawiam

[aga-600]

A jeszcze....raczkowania uczylismy mala dosc dlugo.....bez efektow.za nic nie chciala podniesc tylka itd.pilka, zabawy, walki.....rehabilitantka stracila juz nadzieje , ze bedzie Hana raczkowala.myslelismy, ze ten etap bedzie u niej pominiety.wreszcie przyszlo wszystko samo, w swoim czasie! i zaraz chodzila

[bijou82]

Rehabilitant powinien odpowiedzieć na Twoje pytania.
Moja donoszona Córka (37tc) z obniżonym napięciem i asymetrią, bez wylewów, długo nie raczkowała prawidłowo (było to cos między pełzaniem a raczkowaniem), potem raczkowała z jedną nogą wyprostowaną w bok, dopiero ok 10mca życia zaczela raczkować poprawnie i wtedy wypisano nas z poradni rehabilitacyjnej (rehabilitowana bobath 2 razy w tyg). Chodzić zaczęła na 12 mcy, teraz 14 mcy biega.
Tak jak Justyna uważam że brak raczkowania nie jest tak poważny, jak pełzanie odpychając się tylko jedną nogą. To może świadczyć o nieprawidłowościach (tak było u mojej Córki) które rehabilitant powinien korygować.

[aleksandrajurek]

Moj synek, co prawda nie wczesniak ale tez z obciazonym wywiadem (infekcja wrodzona i wylewy dokomorowe II stopnia) wogole dlugo nie pelzal, nie siedzial posadzony, nie mowiac o samodzielnym siadaniu, rahabilitowany przeszlo 14 miesiecy. Zaczal pelzac ok 10 miesiaca, tez na poczatku niepoprawnie, pupe zaczal unosic majac 11,5 miesiaca i wtedy zaczal od razu raczkowac. U nas duze efekty przyniosla rehabilitacja metoda PNF, Bobathy mielismy jak juz "wychodzil na prosta".

[t.tolka]

PNF? Serio?
Z ciekawosci pytam, bo stykalam sie czesto z ta metoda, ale raczej u dzieci starszych lub w procesie odzyskiwania utraconych sprawnosci.
PNF ma bardzo holistyczne podejscie do pacjenta i ciekawa jestem jak proces tlumaczenia cwiczen, optymistycznego nastawienia do cwiczen, kontaktu wzrokowego i calosciowego podejscia przebiega u niemowlaka. Moglabys napisac cos wiecej?

[aleksandrajurek]

nasza rehabilitantka "powiedzmy" dostosowywala cwiczenia do dziecka, nie jest to zwolenniczka tylko jednej metody rehabilitacji, zna wszystkie 3 metody cwiczen (zeby ktos teraz nie napisaj ze jak ktos jest od wszystkiego to jest do niczego...). Kobietka sama ma b chore dziecko (dystrofia), jezdzila na wszystkie mozliwe kursy, szukala nowych rozwiazan. Z racji ze moj synek nie "nadrabial " po Bobathach szukalismy innych sposobow rehabilitacji (dla zobrazowania problemu dodam ze i u mojego dziecka podejrzewano zanik miesni).
Ja nie znam sie na tyle na żadnej z metod rehabilitacji, na poczatku zajec zapytalam po prostu co to za metoda (znalam z opisow z internetu tylko met. Bobathow i Vojte, a to co cwiczyla nijak mi nie pasowalo do zadnej z metod).
Rehabilitantka podchodzla do problemow calosciowo.
Zawsze zaczynala od masazu calego ciala (w razie potrzeby byl np masaz buzi, masaz ktory albo pobudzal dziecko/albo relaksowal to w zaleznosci od dnia, mielismy masaz usprawniajacy przeplyw plynu mozgowo-rdzenioweg).
Po drugie rehabilitantka w pierwszym polroczu zastosowala jeden ucisk Vojty, byly elementy Bobathow ale to juz po roczku jak dziecko chodzilo przy meblach. Wszystkie cwiczenia byly dobrane "do dziecka", tlumaczyla ze dla niej nie ma idealnej metody rehabilitacji, trzeba isc "za dzieckiem" (mysle ze to bylo szukanie rozwiazania dla kazdego dziecka z osobna).Wykonujac cwiczenia robila wszystko razem z dzieckiem, np raczkowanie ( rehabilitantka na czworakach, dziecko pod jej klatka piersiowa praktycznie, przeplatala mu nozkami i tak sobie czworakowali razem).
Co do optymistycznego podejscia to oczywiscie bardzo sie starala zeby dziecko nie plakalo, byl kosz zabawek, zajmowala dziecko jak mogla, rozmawiala (niby to logiczne, ale spotkalam sie z przypadkiem ze rehabilitantka wyprasza rodzicow z cwiczen zeby dziecka nie rozpraszac...). Co do kontaktu wzrokowego o ktory pytasz to przyznam szczerze ze u nas byl z tym problem, dziecko bylo malo absorbujace, od ok 7-8 miesiaca byl przelom (chyba efekt opanowania bardzo silnej alergii). Z racji tego z rehabilitantka prowadzi tez terapie SI dla dzieci to zwracala uwage doslownie na wszystko, podsuwala pomysly zabaw dla malucha, pokazywala jak stymulowac nie tylko rozwoj fizyczny.
I co najwazniejsze to byla/jest ciepla osoba ktora kocha pomagac, bo chyba to jest wazne, do dzis pamietam to co powiedziala na zajeciach "Ja jestem po to zeby dziecku pomoc, a Wy jestescie od kochania". Ona ma chyba podejscie calosciowe dla calej rodziny dziecka ktore ma pod swoja opieka, to byla tez swego rodzaju terapia psychologiczna dla mnie.
Z drugiej strony uwazam ze metoda metoda, duzo zalezy od rehabilitanta...

[macumi]

Możesz połozyć szorstka wykładzinę, żeby młodej sie gorzej pełzało. Tylko wywietrz ją z tydzień-dwa, żeby dziecie chemikaliów nie wdychało.
Reszta to juz z rehabilitantem, są ćwiczenia wspomagające naukę raczkowania, ale nie każde dziecko raczkuje i nie każde musi.

[misiekjasiek]

Fakty są takie, że raczkowanie to kolejny naturalny etap w rozwoju dziecka i wcześniaki obciążone różnymi schorzeniami nie mają tej naturalnej zdolności osiągania etapów bez wysiłku, trzeba im w tym pomóc. Niektóre osiągną te etapy, niektóre nie.
Trzeba robić wszystko co możliwe, żeby ułatwić dziecku osiągnięcie tych umiejętności, po kolei. Kombinuj z podłożem, przyprowadzaj raczkujące dzieci do wspólnej zabawy (takie maluchy uczą się przez naśladowanie, widziałam to bardzo wyraźnie u moich bliźniaków), sama raczkuj po podłodze, zachęcaj kolorowymi zabawkami, niech to wszystko będzie atrakcyjne. Zwiększaj pułap, niech nie wszystko leży na podłodze ale nieco wyżej, żeby mała musiała się podeprzeć na rękach, uruchomić do pracy kolana. Współpracuj z rehabilitantem i nie zaniedbuj jego zaleceń. Warto udać się też do doktora rehabilitacji, to jest taka równoważnia między rehabilitantem a neurologiem.

Mój Michał od samego początku rwał się do chodzenia, jeszcze nie potrafił siedzieć ani raczkować a już stawał w łóżeczku, jeszcze nie potrafił chodzić powoli a już biegał. Nasza rehabilitantka powtarzała do znudzenia: mały za szybko rwie się do stania i chodzenia, powinien raczkować, siadać, to za szybko i nie będzie dla niego dobre.
Ignorowałam te słowa i nie korygowałam za bardzo jego zapędów, bo cieszyło mnie już samo to, że Michu staje itd. Uważałam, że nic się nie stanie, jak nie będzie robił wszystkiego po kolei a niektóre etapy całkowicie ominie. Pomimo tego, że moja wiedza na temat kształtowania nawyków, uruchamiania części ciała w odpowiedni sposób przy każdym nowym etapie była duża. Wydawało mi się jednak, że sama rehabilitacja u dziecka już chodzącego załatwi temat.
Dzisiaj płacimy wysoką cenę za ten hurraoptymizm.
Co prawda mamy obciążenie, wylewy, niedotlenienie i powikłanie w postaci hemiplegii lewostronnej ale mimo wszystko wiem, że gdyby Michu osiągał kolejne etapy po kolei i prawidłowo, dzisiaj miałby mniejsze problemy. Trzeba o tym pamiętać szczególnie u dzieci obciążonych, bo one mają po prostu trudniej. Z tego co piszesz, Twoja córka jest takim dzieckiem.

[natka87-8]

moja Nadia robi identycznie. teraz ma 13 miesięcy(jest tez z 32 tyg). od jakiś 3 miesięcy pełza podciągając się na prawej stronie- lewą dociąga. ani rehabilitantka ani neurolog nie widzą w tym nic złego, bo w zadnych innych sytuacjach prawa strona nie dominuje nad lewa. po prostu znalazla sobie taki sposob na poruszanie sie. co ciekawe jak ucieka to zasuwa na obu stronach jeszcze nie raczkuje ale coraz czesciej przyjmuje pozycje czworaczą i probuje- buja sie w przód i tył, zaczyna tez wstawać i wspinać sie na co się da

[maja_wro]

Nie wiem, czy Cię to pocieszy, ale mój synek (35 tc) również późno zaczął raczkować. Wcześniej opanował pełzanie, ale w ogóle nie używał przy tym nóg. Ciągnął się tylko na rękach. Rehabilitant, jak go pytałam, mówił tylko poważnie, że "zły wzorzec, nie powinien tak robić". No i ćwiczyliśmy to ile się dało. Jakbym wtedy miała tę wiedzę, co dziś to bym wpadła w lekką panikę. Potem jednocześnie opanował raczkowanie, siadanie i wstawanie. Wszystko w złym wzorcu niestety. Raczkowanie początkowo też było asymetryczne (jedna strona silniejsza). Dużo ćwiczeń i ja 17 miesięcy zaczął chodzić. Teraz ma 3,5 roku, może nie jest wyjątkowo sprawny fizycznie, ale żadnych problemów też nie ma.
Oczywiście to, że u nas tak było nie znaczy, że to zasada uniwersalna. Ale myślę, że odpowiednio dobrane ćwiczenia duuużo pomogą.

[sanitariuszka.malgorzatka]

Bardzo Wam dziękuję za liczne odpowiedzi.
Pytałam o niektóre sprawy rehabilitantkę, mam proste ćwiczenia, które możemy wykonywać w domu podczas zabawy.
Moja córka nie ma wiary w siebie, że jej się uda - jeśli kładę coś wyżej, to popatrzy chwilę, leniwie podniesie rękę, po czym odpuszcza, rezygnuje. No nic, próby trzeba podejmować.
Wiem, że jest wiotka, ma obniżone napięcie (wcześniej miała wzmożone) i swoje przeszkody do pokonania.
Rehabilitantka mówi, że jej zdaniem będzie chodzić, z opóźnieniem, ale będzie. Może być wiotkim dzieckiem - potykać się na przykład.
Na pocieszenie - po licznych turlaniach na piłce ze mną i oczywiście ćwiczeniach z rehabilitantką, ma zdecydowanie lepszy podpór na rękach, pupkę w górze dłużej trzyma. Ale sama - nie chce jeszcze ustawić się w pozycji do czworaków.

[macumi]

> Moja córka nie ma wiary w siebie, że jej się uda - jeśli kładę coś wyżej, to po
> patrzy chwilę, leniwie podniesie rękę, po czym odpuszcza, rezygnuje. No nic, pr
> óby trzeba podejmować.
A moze Ty do tego źle podchodzisz? Pamiętam z czasów, gdy zachęcałam Gosię, żeby ruszyła pieluszkę, że to nie polega na "kładzeniu wyżej" tylko na trzymaniu zabawki tuż tuż poza zasięgiem dziecka, tak zeby mogło jej dotknąć czubkami palców i dorwać "leniwie podnosząc rękę". A jak już z tą czynnoscią nie ma problemów, dystans się powolutku zwiększa.
"Milowy czworaczek" mojej córy, ten pierwszy "krok do przodu na czterech łapach", był np. wymierzony w banana i to naprawdę nie był duży krok, a przesunięie sie o jakiś 1-2 cm

[sanitariuszka.malgorzatka]

możesz mieć rację, dziękuję za zmianę optyki

[ptaszysko16]

moja popełzła do kabli od komputera
natomiast też zauważyłam na etapia kiedy jeszcze przeważało pełzanie zamiast raczkowania że jak się jej pokaże coś wyżej - to raczkowała zamiast pełzać. ale u nas to byl raczej problem tego jak ona widzi (ma ptozę) i dla niej było myślenie jest wyżej to czworaki bo wtedy się uczyła z tego wstawać a teraz już nie pełza i czworakuje do wszytskiego

szukaj bodźców nie zawsze są to zabawki

[macumi]

Ooo tak - celofan, gazety, koraliki albo monety w butelce (zakręconej), garnki, miseczki - żadna zabawka nie wywoływała takiego zainteresowania