Trochę inni domownicy

[asia_233]

Moje drogie od dawna chciałam podjąć ten temat na forum. Jestem zagorzałą
wariatką na punkcie psów.Zawsze chciałam mieć psa, ale moja mama nie
pozwalała mi na to, mieliśmy zbyt małe mieszkanko. Jak wyszłam za mąż
postanowiłam, że postawię na swoim. Mój mąż miał już starego spaniela, pół
roku po ślubie musieliśmy go uśpić, bo miał raka. Na pierwszą rocznicę ślubu
fundnęliśmy sobie sukę border collie- Norę. Zawsze planowałam sobie, że
najpierw kupię psa, potem postaramy się o dziecko. Koniecznie miała to być
suka, bo suki zwykle mają instynkt macierzyński i opiekują się dziećmi. Na
początku po urodzeniu Alana Norka nie mogła się przyzwyczić, że to nie ona
zajmuje pierwsze miejsce u pańci, tak jak to było do tej pory, ale
przyzwycziła się i od tej pory razem z Alankiem trzymają sztamę. Nora ma już
6 lat, mamy jeszcze królika miniaturaę Jumpa, który jest o rok starszy od
Nory. To koniec naszej zwierzakowej historii, i w związku z tym chciałabym
Wam zadać pytanie, czy Wy też macie jakieś zwierzątka w domu, jak one
zachowują się w stosunku do Waszych dzieci i czy tak do końca im ufacie w
relacjach z Waszymi pociechami. Pozdrawiam.Pa

[monia23]

My nie mamy zwierzaczków, ponieważ mąż jest uczulony na sierść. Ale gdy
mieszkałam ze swoją rodzinką jako panna to owszem zawsze coś tam po domu się
pałętało. Jak nie pies to kot a przeważnie dwa na raz albo i więcej (dlatego
teraz żałuję że nie mogę mieć ;o). I było różnie, to zależy od zwierzaka.
Kiedyś (gdy ja i siostra byłyśmy w wieku dreptania, małe szkraby) mieliśmy
owczarka niemieckiego. I było tak, obcym to wstęp wzbroniony na kilometr. Ale
nam było wszystko wolno, bandażowałyśmy mu łapy, uszy, ja uczyłam się chodzić
po jego łapach, uszach i ogonie a on tylko najwyżej głowę podnósł i leżał sobie
dalej. A druga wersja to z dobermanem gdy to mój młodszy brat był w wieku klas
początkowych podstawówk. Piesek był również ułożony (po szkoleniu policyjnym)
ale nie wiedzieć czemu (brat go wkurzył czy jak??) ugryzł go w stopę. Nikogo
przy tym nie było więc wersja wydażeń nie jest do końca znana. Ale wniosek z
tego taki że nigdy nic nie wiadomo. Jeden psiuńcio na głowę sobie pozwoli wejść
( a niby taki groźny) a inny znowu, ułożony itd, nagle pokazuje ząbki. Psy jak
i ludzie mają swoje charakterki i humorki. Ja bym samego dziecka z psem nie
zostawiała, choćby nie wiem jak grzecznym (psem i dzieckiem zarazem). :o)

[magracka]

kiedy Gracek miał prawie rok chciałam pieska aby miał przyjeciela i moja córcia
też, wzięliśmy suczkę labradorkę, i miałam z nią same kłopoty nie mam ręki do
wychowywania zwierzat, Lunka miala zle nawyki jadla felkaia ludzkie na
spacerach, i wtedy strach w oczach aby czegoś do domu nie przyniosła i nie
dołożyła Grackowi, ale jakoś się udalo, potem dzieci zaczely chorować i
podejrzenie o alergię, na szczęście po testach okazało się , że to nie od niej,
ale potem złapała grzybicę i po miesiącu miała już nowego wlaściciela, bo w
badaniu wyszlo, że grzybek może przenosić się na ludzi, szkoda mi jej było bo
musiała być odizolowana, ten okres i dla niej i dla nas był straszny. A sama
sunia byla wspaniała łagodna, bardzo lubila się bawic i byla za mloda bo
zupelnie na Gracka nie zwracala uwagi, wiele razy go przewróciła bo akurat
machala ogonem a Gracek przechodzil w pobliżu Już kilka razy Gracek przychodził
do miejsca gdzie leżała sobie i mowi deda au au czyli nie ma pieska, szkoda , że
tak się skończyła moja historia z pieskiem, ale od razu ostrzegam jeżeli któraś
z was jest przewrażliwiona na punktcie chorób odzwierzęcych to lepiej nie brać
do domu żadnego zwierzątka i poczekać jak dziecko podrośnie, bo wtedy szkoda i
pieska i przede wszystkim nas. I trzeba wziąć to pod uwagę , że zwierzęta
zwłaszcza te, które wychodzą na dwór mogą przynieść do domu groźną chorobę dla
naszego dziecka, tak jak w moim przypadku, i jeżeli dziecko wymaga szczególnej
troski to na początek lepsze są pieski koleżanki, to jest tylko moje zdanie, ale
kiedy myślałam o piesku o tym aspekcie zupełnie zapomnialam, pozdrawiam

[hanti]

y w ramach dogoteriapii kupiliśmy golden retrievera- Mata. Kiedy pies przyszedł
do nas Karolka miała 8 miesięcy i nieprewracała się na boczki, nie pełzała,
nawet nie potrafiła siedzieć z podparciem. I po kilku tygodniach przebywania z
psem na podłodze, nadgoniła to wszystko. Teraz bąble i Mat to kumple. Świetnie
się ze sobą bawią. MAt 10.05 skończył rok, śpi w pokoju dzieci i na spacerach
chodzi za nimi jak cień.
Wszyscy go uwielbiamy

[tiya]

Uwielbiam zwierzęta, zawsze byly w moim domu, w dzieciństwie z lubością
wyjadalam z psich misek . Teraz nie mam psa z kilku przyczyn: pracuję, Natką
zajmuje się babcia, ktorej nie chcialabym dodatkowo obciążać spacerami z jeszcze
jednym podopiecznym, a zamknęcia psa na kilka godzin w domu sobie nie wyobrażam.
Poza tym mam małe mieszkanie. Pewnie kiedy mloda podrośnie nie oprę się chęci
posiadania takiego wspóllokatora, tym bardziej, że widzę, jak lgnie do zwierzat.
Ma staly kontakt z psem-ogromniastym wilczurem na podworku u babci. Pies jest z
gatunku tych, które nie wiedza, po co mają zeby, niezwykle lagodny i
przyjacielski, do dzieci przyzwyczajony od szczeniaka. Natka go molestuje
okrutnie, on znosi to ze stoicką cierpliwoscią, albo zaszywa sie w budzie, kiedy
już nie może. Nie jest agresywny, raczej niedelikatny . Ale... na 100% mu nie
wierzę, wiec Natka bawi się z nim tylko pod opieką doroslych i to tych, ktorych
pies uwaza za przewodnikow w stadzie-dziadka i taty Natki.

[mamaigora1]

My nie mamy zwierzątka w domu (mieliśmy królika miniaturkę, ale niestety umarł
na zapalenie płuc jeszcze przed narodzinami Igora) - za to prawdziwy
zwierzyniec jest u teściów - 3 psy, kot, żółwie, pająk i rybki - psy nidgy nie
miały styczności z Małymi dziećmi i sa to prawdziwe zazdrosniki, więc boję się
o Igora i specjalnych kontaktów z nimi nie ma (cóż nie zawierzę psu, który
widzi moje dziecko raz na miesiąc, a w dodatku nie nalezy do ras przyjaznych
dziecku) - tylko na odległość i raczej u Rodziców na rękach...
Za to moi Rodzice maja małego jamnika ( a właściwie jamniczkę) i powoli Igus z
Zolą przyzwyczajaja sie do siebie nawzajem - co wizyta to jakiś krok do
przodu...ale tez boje sie zostawic tych dwoje sam na sam

[tiya]

Jeżuuuuuuu, Jola, PAJĄK???? Gęsia skora mi wylazla mimo 30 stopni w cieniu...

[mamaigora1]

Noooo i to taki wypasiony ;o)
Je świerszcze w wolnych chwilach...

[hanti]

brrry pająk, to moja jedyna schiza nieczego tak się nie boję jak pająków.