Troche przesłodzone to forum...

[nora110]

Zbieram informacje o wczesniakach dla znajomej, która nie posiada netu, a
urodziła dziecko w 6 mcu ciązy- 26tydzień.Co znajde to wydrukuje.
Ucieszyłam sie znajdując to forum, ale teraz widze, ze raczej wypowiadaja sie
tu rodzice, którym sie udałao, tak jakby wczesniactwo to był problem
powiedzmy przez pierwzszy rok. Ci którzy maja problemy nie ujawniaja sie tu
chyba za bardzo lub nawet nie bywają- bo nie mają po co- wszystkie porady to:
nic sie nie martw- bedzie dobrze- a napprawde to pisze tu kilka matek,
kturuch dzieci sa zdrowe. A jeśli z jakimś dzieckiem nie jest dobrze to
matki milkną....wiec czytając to forum mam wrazenie ze wcszystkie wczesniaki
wychodza na prosta. Kuba mojej koleżanki ma poważne problemy i raczej nie
widac ich ko.nca.
Może ktoś jednak poda mi stronę dla rodziców dzieci z asymetriąm
spastycznych, z problemami psychicznymi, neurologicznymi?
Dzięki.

[beataklaudia]

..masz sporo racji jeśli chodzi o to forum, ale ono własnie takie
jest...wiekszośc dzieciu "tutejszych" całkowicie poradziła sobie ,lub prawie
calkowicie..ale faktem jest , że więszośc bardzo wczesnych wcześniaczkow jednak
problemy ma..tyle, że ich rodzice raczej gromadzą sie na innych forach..na
rehabilitacji dzieci, chorym dziecku, na forach innych niz gazetowe dla dzieci
niepełnosprawnych, z mpdz, wodogłowiem itp. Moja Klaudia nie wyszła bez
szawnku, ale zaglądam tu, żeby zobaczyc co u innych słychac, choc faktem jest ,
że lepiej sie czuję tam gdzie nasze problemy sa lepiej rozumiane i mogę
oczekiwac wsparcia ludzi, którrzy borykaja sie z podobnymi problemami..tak więc
poszukaj troszke w necie , zaglądnij tez na stronę www.wczesniak.pl/

Pozdrawiam,
Beata

[nora110]

dzięki beataklaudia- tego szukałam, szczególnie te niegazetowe fora- szukać
przez internetowe wyszukiwarki?

[simonhektor]

Na tym forum znajdziesz wiele praktyczny porad rowniez dla i od rodzicow,
ktorych dzieci maja mniejsze badz wieksze problemy. Nie wiem, skad twoje
wrazenie. A co do pocieszania w stylu "nic sie nie martw, bedzie dobrze" to
jaka wg. Ciebie jest alternatywa? Przeciez na tym porady sie nie koncza. A co
mamy pisac rodzinom dzieci z problemami? "wasza sytuacja jest fatalna, niewiele
da sie zrobic, najlpiej skoczcie z mostu"??? Czy wg. ciebie taka atmosfera
sprzyjalaby rzeczywiscie pracy nad problemami i ich pokonywaniu?

[beataklaudia]

> wrazenie. A co do pocieszania w stylu "nic sie nie martw, bedzie dobrze" to
> jaka wg. Ciebie jest alternatywa? Przeciez na tym porady sie nie koncza. A co
> mamy pisac rodzinom dzieci z problemami? "wasza sytuacja jest fatalna,
niewiele...
>
..i tu niestety z powyższym fragmentem Twojej wypowiedzi nie moge się zgodzić.
Nie chodzi o dołowanie ludzi, którzy maja problemy, ale o rzeczowe rady, które
mogą pomóc im i ich dzieciom, bo teksty "nic sie nie martw, bedzie dobrze"
owszem sa potrzebne - nawet konieczne , aby poprawić stan psychiczny rodzica,
ale niewiele pomagają w kwestii problemow dziecka. Ja na przykład bywam na tym
forum własnie po to , żeby usłyszec "nic sie nie martw, bedzie dobrze" i
porozmawiac o problemach z nianią, jedzeniem, przeziebieniami itp, być na
bieżąco z postępami koleżanek i kolegow Klaudii - i to jest mi konieczne i
dobrze, że to forum takie jest. Natomiast jak potrzebuje podzielić się
powazniejszymi problemami i poszukuje fachowej rady, wynikającej z
doświadczenia to jestem na innym forum i tam to znajduję Więc zapewniam Cię,
że rodzice dzieci z problemami, bynajmniej nie oczekuja , iż wszyscy im będą
mówić zawsze "nic sie nie martw, bedzie dobrze"..alternatyw jest wiele..tylko
kazda ma swoje miejce na roznych forach

[nora110]

Owszem atmosfera tego forum sprzyja pokonywaniu trudności, ale ja pisze o
sytuacji, gdzie trudności n i e d a s i e p o k o n a ć, i tutaj juz to
forum rzeczywiście sie nie sprawdzi. Mozna sie tu dowiedzieć co najwyżej o tym
co powinno zjadać i ile dziecko 5,6 10 miesieczne, poczytać : pochwalę sie i
ja" albo brać udział w jakis ankietach- rodzić po ludzku , pajacyk , apel o
uczenie dzieci czystości czy post o nie rozpieszcaniu dzieci itp. Ale
dziewczyny mają rację- mozna po prostu szukać czegoś do skutku dla siebie..

[nora110]

A zapomniałam dodać ze sa jeszce bezpłatne reklamy z allegro- sprzedam ciuszki,
rozmiar ...

[mamaigora1]

cóż, na szczęście żyjemy w kraju gdzie jest wolnośc słowa pisanego (a
przynajmniej być powinna).

[simonhektor]

Spokojnie. Ja tez sadze, ze porady typu "wszystko bedzie dobrze" nie pomagaja
wszystkim rodzicom, ktorzy problemy maja (wiem to z wlasnego doswiadczenia).
Tez jestem przeciwnikiem zasladzania problemow i wole o nich dyskusje
bezposrednia i bez "sciemy", niz slyszec "wszystko bedzie OK" a przez to cos
zaniedbac i potem zalowac. Nie wszyscy jednak tak wola. Poza tym i na tym forum
bardzo jest duzo porad praktycznych i potrzebnych.
Mowimy tu glownie o dzieciach zasadniczo zdrowych. To prawda. Ale wynika to
zapewne ze statystyki - jednak wiekszosc wczesniaczkow ma sie zupelnie dobrze i
stad przewazaja rodzice, ktorzy wiekszych problemow wynikajacych z wczesniactwa
dzieci po prostu nie maja. I Bogu dzieki! Stad dyskusje o ciuszkach, jedzonku,
podwyzszonej temperaturze itp. I oby takich bylo jak najwiecej, bo to znaczy,
ze wiele dzieci ma sie dobrze. Ale i takich rodzicow laczy trauma zwiazana z
wczesniejszym porodem, inkubatorem, niekiedy operacjami, lekami, intubacja
itp... I stad, nawet jezeli wiekszosc naszych dzieci poza wzrostem nie rozni
sie od dzieci donoszonych, to piszemy i zagladamy tutaj - bo stanowimy rodzaj
wspolnoty. I zawsze bedzie nas to laczyc.
Ja rozumiem, ze rodzice dzieci majacych problemy, czasem problemy nie do
pokonania moga czuc swego rodzaju gorycz zagladajac tutaj i czytajac glownie o
dzieciach zdrowych. Ciezko jednak miec o to pretensje do rodzicow, ze ciesza
sie ze zdrowia swoich dzieci. Jednak rodzice dzieci chorych na pewno zawsze
znajda tu zrozumienie i pocieszenie, jesli nie zawsze fachowa porade. Bo byc
moze lepiej takiej fachowej porady lepiej jest szukac w forach dedykowanych
poszczegolnym problemom. Nie przecze. Ale zagladaj tez do nas - moze znajdzie
sie ktos, kto bedzie mogl Ci pomoc!

Pozdrawiam

Hektor

[slanty]

Simonhektorze,

dziękuję za twoją odpowiedź - tak zrównoważoną. Wyraziłeś również mnie, tylko w
wersji soft - tak jest lepiej. Ja po przeczytaniu postów nory110 myślałam
raczej takimi dymkami z komiksów. Teraz przeczytałam to wszystko drugi raz i
dalej się nie uspokoiłam.

Nora110 - ewidentnie nie mając wcześniaka, nawet w małym stopniu nie potrafisz
wyobrazić sobie, co możemy czuć i co dla nas, a na pewno dla mnie, znaczy to
forum. Przeszliśmy z dzieciaczkami swoje i chcemy się wspierać, czasami pisząc
o rzeczach wg ciebie mało ważnych.

I może powinnaś być prawdziwą przyjaciółką dla mamy maleństwa, o którym piszesz
i nie pisać i nie uważać bzdur w stylu "gdzie trudności n i e d a s i e p o k
o n a ć" - wiesz, zawsze trzeba patrzeć pozytywnie i pokonywać trudności.
Między innymi dlatego tak wielu wcześniakom się udaje - rodzice mają nadzieję
na poprawę i walczą o to.

Nasze dzieci wielokrotnie wyszły z różnych opresji, pozornie nie do przejścia.

Pozdrawiam życząc powodzenia,

Basia

[nora110]

Jestem z nimi od poczatku,- wspieram - szukam -pomagam- tez nie masz pojecia
jak to jest, a nie da sie nic zrobić- to nie mój pesymizm ale racjonalne,
szczere podejście do trwałego uposledzenia i kalectwa dziecka. Masz szczęście
jesli nie wiesz jak to jest, jesli możesz sobie pozwolic na nadzieje i
optymizm. Nie wiem co jeszcze mogłabym zrobic jako prawdziwa przyjaciólka, nie
sądze, ze ściemniać i dawac "fałszywa nadzieje". Staram sie być przydatna w
miare swoich możliwości.

jeżeli jest naprawdę źle - zajrzyj tutaj...

[mamaigora1]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=16556

[janka19]

Powiem Ci, że też taka odnoszę wrażenie. Nawet swego czasu w ogóle tu nie
zagladałam. Po co się dołowować. Innym, dzieci raczkowały, chodziły a u mnie
NIC.
Teraz juz jest lepiej, chyba to co najgorsze to za nami.
A przeszliśmy-waga-650 g i 1060 g
-sepsę,
-zapalenie płuc-u obu,
-wylewy- u jednej 1 stopnia, u drugiej 2,3 a potem i 4 stopnia,
-martwicze zapelnie jelit,
-wodogłowie,
-retinopatię,
-bladośc tarcz wzrokowych,
-niedosłuch.

Gdybyś chciała pogadać to pisz na priv. Jak tylko będe mogła to pomoge.
Pozdrawiam.

[hankam]

A w jakim wieku jest dziecko?
Bo rzeczywiście, w wielu przypadkach około roku dzieci albo są zdrowe, albo
wiadomo, jak z nim pracować, rehabilitować etc.
Niestety, nie wszystkim wcześniakom się udało i nie wszystkie dzieci na forum
to okazy zdrowia.
My stanowimy raczej grupę wsparcia, a nie forum ekspertów. Wiemy jakich
informacji brakuje młodej mamie wcześniaka. Nie jesteśmy wstanie pomóc w
poważniejszych problemach poza podaniem namiarów na sprawdzonych lekarzy i być
może, mamy dzieci z większymi klopotami przenoszą się na inne fora.

[pestka_wp]

Witaj
jestem mamą wcześniaka z 31 tyg i skończyło sie to tym że mam dziecko dwuletnie
z Dziecięcym Porażeniem Mózgowym, słusznie zauważyłaś na forum przeważają matki
dzieci zdrowych. Ja zaglądam tutaj jeszcze od czasu do czasu ale raczej mało
sie udzielam wiecej dla siebie znajdziesz na forum rehabilitacja dzieci albo
www.forum.darzycia.pl, dzieci niepełnosprawne.

pzdr
Dorota M z Danielkiem

[mamaigora1]

Uczestnicze i obserwuje forum już dłuższy czas i forum to jest najbardziej
przydatne Rodzicom wczesniaków dopiero co urodzonych, takie które przebywaja
jeszcze w szpitalu lub dopiero co wyszły do domu - wtedy rady Rodziców
czesniaków, którzy przez to wszystko przeszli są bardzo cenne, a i słowa
pocieszenia bardzo dużo dają.
A potem częśc Rodziców tu zostaje i udziela sie aby wspierac nowo napływających
Rodziców, część zmienia forum na takie, które bardziej spełnia ich oczekiwania
jeżeli chodzi o stan podrosnietego juz wczesniaka, a część znika w ogóle z
forów - rotacja u nas jest duża.

Myślę, że mimo wszystko znajdziesz tu wsparcie jeżeli chodzi o pobyt wczesniaka
w szpitalu, a inny specjalistyczne informacje znajdziesz z pewnością na forach,
do których namiary podały dziewczyny

Dużo sił dla Rodziców w walce o swojego maluszka, o jego życie i zdrowie.

[hanti]

ja też aktywnie tu siedziałam do momentu kiedy u Karolki zdiagnozowano mpdz.
Teraz bywam na forach gdzie są rodzicie dzieci chorych, bo to od niech dowiaduję
się najwięcej ))
Jest dużo wcześniaczków, które mają duże problemy ze zdrowiem, poprostu trzeba
znaleźć sobie miejsce w sieci gdzie od rodziców innych dzieci chorych można
uzyskac wsparcie i wiadomości ))

[nora110]

Początek naszych historii jest bardzo podobny- szok, ból, cierpienie,
niepewność, strach o życie i zdrowie naszych dzieci, trauma. Wszyscy rodzice,
przezywają na początku to samo, nie wiedza jaki będzie los ich dzieci. Rok
temu nie wiedziałam nic o tym forum, ale byłam w szpitalu, w którym na tablicy
były zdjęcia rocznych, dwuletnich, trzyletnich usmiechnietych , pochłonietych
zabawa wczesników urodzonych w tym szpitalu. Stałam tak przed tą tablica jak
przed ołtarzem ,modliłam sie przed nią, czerpałam otuchę i nadzieję, że kiedyś
tez przeslę takie zdjęcie. Nie wiem co by było gdyby nie było takiej tablicy
na OJOMIe - na pewno byłoby mi znacznie ciężej powstrzymywać sie od płaczu,
być w miare silną dla mojego dziecka, mieć energię na ściąganie mleka, na
robienie "czegokolwiek.
Myslę, że po to własnie jest i to forum ,z taką atmosferą, z takim
charakterem , bo spełnia podobną rolę jak ta tablica ze zdjęciami w
szpitalu.....Oczywiście niektórzy nie znajdą tu odpowiedzi na swoje pytania,
może nie czują sie w pełni rozumiani, ale nawet oni sledzą to forum, czytają ,
nie zabieraja głosu w sprawach dla nich błahych, może głupich. Jednak gdy cos
sie dzieje, gdy pojawia sie kolejny, skrajnie "wczesny" mały , człowiek, lub
co gorsza umiera, ludzie Ci przesyłaja ZAWSZE swoja energie i pamięć, i nagle
pojawiaja sie osoby , które normalnie nie uczestniczą w dyskusjach, a postów
jest kilkadziesiat. Wszystkich rodziców wczesniaków łaczą tutaj pierwsze,
ciężkie chwile zycia ich dzieci- i tych którym sie udało być zdrowymi i tych
które borykają sie z chorobami , problemami wynikającymi z wcześniactwa,
również rodziców Kuby o którym piszesz. Taki jest chyba sens, miedzy innymi
istnienia tego forum.
Jesli chodzi o konkretne informacje to jest tu wiele osób które udzielą
informacji bardziej szczególowych na priva- dotyczacych chociażby nazwisk
dobrych, sprawdzonych lekarzy, rehabilitantów, po przesledzeniu forum
kilka"kartek wstecz" zobaczysz , ze nie wszyscy maja z "górki", a na pewno sa
znacznie bardziej doświadczeni i zorientowani w wielu chorobach, problemach-
radze pytać konkretne osoby o namiary-. To forum może być pierwszym krokiem ,
bardzo waznym , do dalszych poszukiwań swojej grupy wsparcia, do uzyskania
pomocy. Zawsze znajda sie tu osoby, które moga pokierować dalej...
Kazdy stara sie pomóc w miare swoich możliwości i wiedzy na dany temat-

[nora110]

Przeprazsam wcisnęłam za wczesnie enter- pozwoliłam sobie przesłać odpowieź
jednej z mam, jaka dostałam na maila gazetowego- to wiele wyjaśnia. dziękuję
wszystkim , którzy odpowiedzieli tez na maila gazetowego, za lekarzy, to bardzo
cenne dla małego KUby. dziękuję wam.

[tabaluga0]

Tak ci sie tylko wydaje ze przesłodzone, fakt ze kazdy pociesza jak moze , to
pomaga!
Ale sa mamy ktorych dzieci maja problemy i wlasnie szukaja rozwiazan, kontaktow
na innych forach.
Sa problemy z oczami, nozkami, rehabilitacja, uszy, zastawki itd
Są dzieci ktorym sie nie udałoOdeszły do nieba i czekaja na rodzenstwo.
O tych maluszkach tez tutaj sie pamięta.I moze te mamy nie pisza tutaj ale
czytaja nasz posty.

[venla]

Zauważyłam, że ostatnio coraz więcej krytyki ukazuje się na tym forum, niby
konstruktywnej ale jednak trochę przykrej dla osób, które są tu często i to
miejsce jest dla nich pewnym ujściem bolesnych doświadczeń z przeszłości,
chęcią podzielenia się swoim doświadczeniem z innymi rodzicami mającymi podobne
problemy, nauczenia się "czegoś więcej", czy choćby otrzymania w formie kilku
słów czy zdań znaku, że ktoś nas słucha... Niestety wcześniej, kiedy naprawdę
tego potrzebowałam nie wiedziałam o istnieniu tego forum. Gdy wróciłam sama ze
szpitala do domu (dopiero po kilku dniach mogłam w innym mieście dołączyć do
mojego dziecka) ryczałam na głos w łazience wiedząc, że wszystko słychać za
ścianą, nie potrafiłam poradzić sobie z bólem. Gdybym wtedy mogła napisać o tym
tutaj, z pewnością otrzymałabym wsparcie od innych mam, które podobne
doświadczenia do moich miały już za sobą. To prawda, że ten kto wcześniej tego
nie przeżył nie potrafi tego zrozumieć. Moja koleżanka jest w szpitalu, jest w
34tc. i jej ciąża jest zagrożona. Ma już 3-letniego synka urodzonego o czasie
bez żadnych komplikacji. Myślę, że bardziej martwię sie o nią niż ona sama,
wiedząc więcej na temat walki dziecka o zycie, niemocy w obliczu jego
cierpienia, modlitwy o siłę.
Trochę nieładnie jest więc krytykować forum, składające się z wypowiedzi
rodziców którzy tworzą je z potrzeby serca. Jeżeli jest takie a nie inne
(widać - obraz ten większości raczej nie przeszkadza) to najwyraźniej takie ma
być. Sama bardzo chętnie tu zerkam, wiem, że ktoś rozumie to co czuję na myśl o
trudnych chwilach związanych z przyjściem na świat mojego syna a także okresem
jego rehabilitacji.

[barmagos]

To co chciałam wyrazić zostało już bardzo trafnie napisane przez simonahektora,
wiec nie bede sie powtarzać. Dodam tylko, że to forum i jego uczestnicy wiele
dla mnie znaczą. Sądzę, że odkąd ono istnieje, pomogło już "kilku" osobom , i
dla tych "kilku" osób warte jest tego, że jest. Nie wszystko moge tu wyjaśnić
wiec szukam na innych forach , co moim zdaniem nie umniejsza znaczenia
forum "wczesniaki"
Dużo sił dla rodziców chorego dziecka

[marta_i_koty]

www.mojeforum.net/naszeniepokoje/index.php

[anna_sla]

Ja nie odniosłam takiego wrażenia przesłodzenia na tym forum.. wręcz
przeciwnie.. Szukałam pod hasłem "wcześniak" mam szczęśliwych, że mają zdrowe
dzieci, mam, które urodziły tak duże dziecko jak ja i mniej więcej tak wcześnie
jak ja. I nie znalazłam.. Znalazłam odpowiedź na problem zwiazany
z "niejadkiem" i dowiedziałam się, że moje dziecko nie jest niejadkiem.. to
jest plus.. Poza tym nie znalazłam tu nic dla siebie, nie znalazłam nikogo z
kim mogłabym podzielić się osiągnięciami swojego dziecka, porównać czy wszystko
u mojej córeczki dzieje się ok i w odpowiednim tempie. Wchodząc tu niemal
codziennie i szukając (sama nie wiedząc czego) znajduję same mamy czy rodziców
dzieci, które urodziły się z wagą dużo poniżej 2kg, z wielkimi problemami itd..
I wchodząc w to forum pod hasłem "wcześniak" za każdym razem zastanawiam się co
ja tu robię, bo wychodzi na to, że chyba moje dziecko nie powinno nim być,
skoro jest zdrowe.. Nie znalazłam tu także informacji dotyczącej mojej drugiej
ciąży i jej problemów, bo dowiaduję się, że ich nie mam.. Dowiedziałam się za
to, co może spotkać moje nienarodzone jeszcze dzieci, jakie komplikacje, jakie
problemy i schorzenia, jak dużo gorzej kobiety przechodzą swoje ciąże, w pewnym
momencie zaczęłam już nawet świrować ze strachu oto co będzie z moimi dziećmi,
kiedy się urodzą, co się stanie.. Aż całkiem "odleciałam" gdy znalazłam post o
tym, że którejś mamie umarło jedno z bliźniąt, a drugiej oboje.. Dlatego dla
mnie kompletnie to forum nie jest przesłodzone, choć czasem fakt mało
konkretne..

[venla]

Napisałaś, że nie znalazłaś tu rodziców, którzy mają dziecko urodzone z dużą
wagą i w tym czasie co Twoje. Mój Miłosz urodził się w 36tc z wagą 2800, 13
kwietnia skończy 2 latka a Twoja córeczka? To dobrze, że u Was wszystko było w
porządku (u nas nie, choc teraz jest dobrze), mam nadzieję że dalej tak będzie
w przypadku Bliźniąt. Aniu, chyba jesteś trochę negatywnie nastawiona, to
przecież nic dziwnego, że rodzice piszą o swoich problemach, piszą, bo maja
taką potrzebę. Twoje posty są bardzo ciekawe, lubię je czytać. Ja też tu
wchodzę, choć nie zawsze piszę. To zależy od tematu, ale naprawdę nie wiem
czemu chętnie to robię. Pisz częściej co u Ciebie, ile waża Twoje maluszki, jak
się czujesz. Pozdrawiam Was, życzę dużo zdrowia dla Ciebie, córki i małych
fasolek w brzuchu.

[anna_sla]

Moja Magda urodziła się w 33,3 (czyli w sumie w 34) tygodniu z wagą 2,600 50cm
długa i w sumie nie było dobrze, ale w porównaniu ze wszystkimi niemal tutaj to
była pestka.. choć byłam jedyną w swoim gronie znajomych i rodziny, która
urodziła wcześniaka. Moja kuzynka urodziła jakoś w 36-37 tygodniu, ale bez
większych problemów po porodzie, dopiero potem rozwinęła się jej córeczce silna
alergia, która chyba przeradza się astmę.. to była jedyna moja duchowa pomoc,
która w jakimś stopniu rozumiała mnie, bo moja Magda też jest alergiczką, tyle,
że u niej jakoś to lekko przechodzi (choć nie wiadomo czy tak zostanie, z
dziećmi nigdy nic nie wiadomo).. Magda 28 czerwca skończy 2 lata..

Wiesz ja nie mam nic przeciwko temu, że piszą tu rodzice o swoich problemach,
bo wielu osobom z takimi problemami to pomaga, ja tylko mówię, że nie
znalazłam tu prawie nic dla siebie.. Jesteś pierwszą, którą tu znalazłam z tak
dużym dzieckiem..

[edy77]

Moim zdaniem to forum nie jest przesłodzone. Duże znaczenie ma dla rodziców,
którym dopiero co urodził się wcześniak. Nikt tak nas nie zrozumie jak inny
rodzic wcześniaka. Gdy mój Bartek (25 tydz. ciąży)urodził się nie wiedziałam o
tym forum. W sytuacji gdy każdego dnia walczy się o każdy dzień życia dla
swojego dziecka i nikt cię nie rozumie bo nie ma takich problemów chcemy się
wyżalić. Forum jest też pomocne gdy maluch jest już w domu. Każdy rodzić
zastanawia się wtedy czy da sobie radę, czy nie przeoczy jakiś niepokojących
symptomów ewentualnej choroby. Nie zgadzam się z tym uproszczeniem, że
wcześniastwo kończy się gdy dziecko ma rok. Bartek gdy miał 13 miesięcy dopiero
zaczął przewracać się z pleców na brzuszek, 17 m. gdy raczkował a 21 jak zaczął
chodzić. Na koniec dodam tylko tyle, że wcześniakiem jest się do końca swoich
dni. Sama na własnej skórze się o tym przekonałam. Mój organizm po 23 latach
przypomniał sobie, że jest wcześniakiem (33 tydz.ciąży)i od 5 lat zmagam się
chorobą.
Pozdrawiam wszystkie mamy.
Edyta
Nora 110- jeśli chcesz przeczytać naszą historię to poniżej wkeiłam link.

[mika10]

Nie będę się ustosunkowywała do tytułu. Wiedziałam, że urodzę wcześniej, ale
nie wiedziałam, że jedna moja córeczka odejdzie. Dzięki Mamom tutaj piszącym
wiedziałam co mnie może czekać. Rzeczywistość niestety mnie przerosła bo
człowiek zawsze ma nadzieję, że będzie dobrze. Nie zawsze jest dobrze i nie
zawsze musi być dobrze. Ale jeszcze raz chcę podziękować Wam wszystkie Mamy,
które tutaj jesteście i piszecie. Pomogłyście stanąć na nogi niejednej mamie
wcześniaczka. Nie ważne jak piszemy - ważne, że jesteście!
Dziękuję!
mika10 mama bliźniaczek Hani i Julci Aniołka.

A moim zdaniem w sam raz

[mlagodna]

Czasem pociesza.. a czasem dołuje.
Po każdym ciężkim dniu przez pierwsze 2,5 m-ca.. i trafieniu do domq gdzie sama
musisz się z tym ciężarem uporać.. zostaje Ci forum wcześniaki, o którym
dowiedziałam się od sąsiadki. Oprócz forum miałam jedynie ją - Izę pięcioletnią
z 30 Hbd przykład okazu zdrowia - którą pamiętam jak małą chodzącą laleczkę...
Teraz GRZEŚ ma 16 m-cy. Jest o jakieś 3 kilo do tyłu z wagą do rówieśników, 60-
80 dB niedosłuchu za rówieśnikami, nie chodzi jeszcze, jak rówieśnicy...
Ale jak na 4 pkt w 1 minucie i 0 w trzeciej to jest gites... I kocham go
najbardziej na świecie z jego podręcznymi gryzaczkami jakimi są jego aparaty
słuchowe... )
A dziewczyny tutaj obecne dały mi siłę...
I ZA TO WAM BAARDZO DZIĘKUJĘ - ZA WASZE WSPARCIE... ZA TO ŻE JESTEŚCIE...
A jeszcze a'propos przesłodzenia... Przeczytaj historię lanre... i Kingi -
aniołeczka...