Gość: Xanatos
IP: 195.92.39.*
27.05.03, 11:05
Uczucie to proces psychiczny odzwierciedlający stosunek jednostki do
otoczenia jak i do samego siebie. Klasyfikacji uczuć jest wyróżnienie dwóch
przeciwstawnych procesów:
1) uczuć dodatnich, odbieranych jako przyjemne.
2) uczuć ujemnych, odbieranych jako przykre.
Ze względu na siłę i czas trwania wyodrębnia się w procesach uczuciowych:
1) afekty - bardzo silne, gwałtowne, ale krótkotrwałe, silnie zakłócające
procesy poznawcze jednostki.
2) nastroje - o niewielkiej sile, trwające stosunkowo długo (np. cały dzień),
wywołane określonymi sytuacjami, przyjemne lub przykre.
3) namiętności - silne, długotrwałe (liczone nawet w latach),
odzwierciedlające pozytywny stosunek do zdarzeń czy działań.
Uczucia - podobnie jak emocje - działają silnie motywująco, wywołując w
zachowaniu się człowieka dwie zasadnicze tendencje:
1) dążenie ku przedmiotom (osobom, sytuacjom), które powodują przeżycia i
stany przyjemne, pozytywne - uczucia takie nazywane są propulsywnymi.
2) unikanie, odpychanie przedmiotów (osób, sytuacji), które stają się
przyczyną przeżyć i stanów nieprzyjemnych, negatywnych - uczucia takie
określa się jako repulsywne. Podobnie jak inne procesy psychiczne uczucia
rozwijają się w ciągu życia jednostki i podlegają kształtowaniu poprzez
wychowanie - szczególnie dotyczy to doskonalenia uczuć społecznych,
moralnych, poznawczych, estetycznych. Życie uczuciowe człowieka ma charakter
złożony, co przejawia się w zjawisku ambiwalencji, w przeżywaniu konfliktów
uczuciowych.