mąż/ żona = miłość jedyna i największa ..bueheheh

[rolymo]

dlaczego na tym forum 90% osób broni tak zacięcie instytucji małżeństwa ??
przyglądam się różnym wątkom i tak dla przykładu- kobieta założyła ostatnio
jeden o tym , jak to mężczyzna zostawił dla niej rodzinę , a teraz jeździ do
dziecka itd... w odpowiedzi - zgodne głosy potępienia i oczywiście
przepowiednie - on wróci do żony (no tak, bo żona to ta JEDNA I JEDYNA
NAJWSPANIALSZA) , panienką się znudzi i zmądrzeje(a może zmądrzał w momencie
kiedy odszedł i walczy o własne szczęście?) nikt nie bierze pod uwagę faktu ,że :
a) żona może być z gatunku honorowych mądrych kobiet i tego pana nie wpuści
więcej do swojego życia
b) nowa kobieta jest większą miłością niż żona

nie rozumiem po prostu czemu wszyscy tak się oburzają?
sama byłam mężątką , rozstałam się z mężem , mam nowego faceta , którego
kocham 3 razy bardziej . mąż też ma nowe kobiety co jakiś czas . jesteśmy
oboje szczęśliwi , lubimy się..

znam też wiele przykładów par powstałych na "cudzym nieszczęściu " i pary te
są bardzo szczęśliwe , a UDANE powroty do żon zdarzają się najczęściej na
komediach romantycznych albo w telenowelach.

nie chcę nikogo urazić proszę z czystej ciekawości o wytłumaczenie mi swojego
punktu widzenia osoby , które zawsze gardzą tymi "trzecimi". czy to wynika z
jakiegoś poczucia zagrożenia - siedzicie w domu żonki i boicie się że wasz mąż
też tak kiedyś odejdzie ? nie rozumiem....

małżeństwo jak każdy inny związek - może być trwałe na całe życie i udane ,
albo może być pomyłką do naprawienia..

Mąż/ żona = miłość dojrzala

[arvena64]

Powiem ci tak: kazdy dobry (!!!)trwalszy zwiazek musi przejsc przez etapy,
ktorych nie da sie pominac. Najpierw euforia i fascynacja, szalenstwo znaczy,
przez wiele mlodych osob nazywana wielka miloscia. Potem faza uspokojenia,
stagnacji powoli przechodzaca we wzajemne znudzenie i nawet niechec. Pozniej
kolejny etap: rozstanie. Tu losy zwiazku moga pojsc dwutorowo. Albo partnerzy sie
rozchodza na stale albo tylko czasowo ( czasem tylko duchowo ). I tylko w tym
drugim przypadku istnieje wielkie prawdopodobienstwo, ze partnerzy wroca do
siebie madrzejsi o wiele zyciowych doswiadczen. Zaczna patrzec na siebie
inaczej, z wiekszym dystansem ale takze z wiekszym szacunkiem. Stana sie wobec
siebie bardziej tolerancyjni, beda akceptowac sie wreszcie takimi jakimi sa. I
dopiero te wzajemne uczucia - rodzace sie w bolach, łzach, po wielu bitwach i po
popelnieniu tysiaca glupstw - mozna nazwac prawdziwa dojrzala miloscia.

Udane powroty do zon czy mezow czy po prostu partnerow wcale nie sa rzadkoscia.
Ja bym wrecz powiedziala ze sa norma. Oczywiscie sa tacy, ktorzy wola
zaryzykowac w poszukiwaniu czegos nowego i innego, co po jakims czasie okaze sie
jednak...tym samym. Nowy zwiazek znow bedzie musial przejsc przez te zwykle,
normalne etapy wszystkich ludzkich interakcji. Fascynacja, przyzwyczajenie,
nuda, niechec...itd.
Dlatego uwazam ze partnerom w zwiazku nie wolno przeszkadzac. Musza miec szanse
na przewartosciowanie wlasnych relacji. Kazdemu takiej szansy zycze :)